در سال 1340 در شهرستان دزفول از استان خوزستان چشم به جهان گشود. عنايت از آغاز کودکي ظلم و جور رژيم پهلوي را با تمام وجودش حس مي‌کرد و در دوران شکوفايي روح بي‌تابش مبارزه با ظلم را در خود پرورش داد.تحصيلاتش را در سال 1357 تا اخذ مدرک ديپلم ادامه داد و همزمان با اوج‌گيري جريان پيروزي انقلاب اسلامي ايران ادامه داد و به جهت پيروي از فرامين امام (ره) به جمع مردم مبارز پيوست و نداي حق را در برابر ظلم رژيم سفاک پهلوي سر داد .پس از پيروزي انقلاب اسلامي در سال 1358 در جريان جاري شدن سيل در خوزستان به ياري مردم اين ديار شتافت و با شروع جنگ ددمنشانه کفار بعث بعنوان يکي از سربازان جان بر کف روح‌الله (ره) به زاهدان رفت و سپس به صورت داوطلبانه به ميدانهاي رزم شتافت .عابدزاده به جبهه‌هاي جنوب کشور و براي دفاع از ميهن اسلامي برگزيد.عمليات فتح‌المبين در تاريخ 5/1/1361 برگي زرين از حماسه بي‌نظير عنايت بود او در سن 21 سالگي در منطقه رقابيه ترکش را به جان خريد و در شوري آسماني به لقاء‌الله پيوست.

منبع:كتاب شهداي دزفول

علي اکبر عابدي فرزند احمد در سال 1344 در شهر تهران متولد شد. تا اول راهنمايي درس خواند. روزها کار مي‌کرد و شب‌ها درس مي‌خواند چرا که به علت فوت پدر، براي تـأمين معاش خود نيازمند فعاليت اجتماعي بود.
از سن 13، 14 سالگي به نوحه خواندن مي‌پرداخت و در سخنراني‌ها شرکت مي‌کرد. در مهديه تهران نگهباني مي‌کرد. علي‌اکبر در تظاهرات خياباني سال‌هاي 57 شرکت داشت و اعلاميه پخش مي‌کرد و روي ديوارها اطلاعيه و اعلاميه مي‌چسباند. علاقه او به انجام فرايض الهي به حدي بود که نماز جمعه را هيچ‌وقت ترک نکرد.
بسيار شجاع و نترس و خوش‌رفتار بود. 6 يا 7 ماه در جبهه‌هاي حق عليه باطل جنگيد. ابتدا به خونين شهر رفت و سپس به جبهه‌ آبادان اعزام شد. زماني که به مرخصي آمد مادر مرتب گريه مي‌کرد او مي‌گفت: «مادرم گريه نکن، امام را دعا کن، اگر شهيد شدم گريه نکن دل دشمن شاد مي‌شود، طاقت زينب (س) را داشته باش».
عابدي سرانجام در تاريخ 27/2/1361 در آبادان در سن 17 سالگي به شهادت رسيد.

منبع:يادواره 5600 شهيد دانش آموز و شهيدفهميده

حسين‌علي عابدي‌خوراسگاني به سال 1343 ه.ش در شهرستان اصفهان ديده به جهان گشود. تحصيلات مقدماتي را در زادگاه خود با موفقيت به اتمام رساند و در آزمون سراسري سال 1364 دانشگاه از رشته‌ي«مکانيک_ طراحي جامدات»دانشگاه تبريز پذيرفته شد. نهضت اسلامي مردم ايران در زماني آغاز شد که شهيد عابدي دانش‌آموز دوم راهنمايي بود؛ وي از همان ابتدا به نداي امام لبيک گفت و با شرکت در راهپيمايي‌هايي که بر عليه حکومت پهلوي و در حمايت از معظم‌له برگزار مي‌شد، انقلاب اسلامي را همراهي نمود. بعد از پيروزي انقلاب اسلامي در همه صحنه‌ها حضوري فعال داشت.
با تأسيس سپاه پاسداران انقلاب اسلامي به عضويت اين نهاد مردمي درآمد و بارها از طريق آن نهاد، به ميادين نبرد اعزام گرديد. همزمان با دفاع از ارزش‌هاي انقلاب اسلامي در عرصه‌هاي گوناگون با تلاش و مطالعه‌ي پيگير توانست وارد سنگر علم و دانش گردد. ولي قبولي از دانشگاه مانع حضور وي در جبهه‌هاي جنگ نگرديد.
عابدي در هر زمان که به وجودش احساس نياز مي‌شد، بي‌درنگ خود را به مناطق عملياتي مي‌رساند که در آخرين اعزام به تاريخ 29/10/1365 در عمليات افتخار‌آميز«کربلاي پنج» در منطقه شلمچه در سن 22 سالگي شهد شيرين شهادت نوشيد و به ملکوت اعلي پيوست.

منبع:پرونده شهيد در مديريت فرهنگي دانشگاه تبريز

روز چهاردهم بهمن ماه سال 1344 صداي شادي‌بخش گريه نوزادي در خانه احمد در منطقه رهنان شهر اصفهان پيچيد. نام کودک را به عشق مولاي متقيان علي نهادند، علي دوران پر نشاط کودکي را در جمع گرم خانواده‌اي مهربان و مذهبي گذراند و پس از طي دوران کودکي راهي سنگر علم و معرفت شد. علي تحصيلات خود را تا سال پنجم ابتدايي ادامه داد و بعد از آن در سال 1356 براي کمک به پدر مهربانش به شغل ريخته‌گري روي آورد.
سال 1357 سال اوج‌گيري قيام پر شکوه مردم بر عليه ظلم و بيداد پهلوي ،علي نيز همچون جوانان پر شور ايران به جمع انقلابيون مجاهد پيوست. پس از پيروزي انقلاب عاشقانه به عضويت بسيج درآمد و شبانه روز در راه حفاظت و پاسداري از ارزشهاي انقلاب اسلامي در مساجد محل نگبهاني مي‌داد. با شروع جنگ تحميلي مردانه لباس رزم پوشيد و عازم جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل شد و سرانجام روز بيست و سوم تيرماه سال 1361 در سن 17 سالگي و در حين عمليات رمضان شربت شرين شهادت را نوشيد .
مزار پاکش در گلزار شهداي رهنان واقع است.

منبع:كتاب سرگذشت سرافرازان ج1

حميد در يکي از روزهاي زيباي سال 1340 در جوار بارگاه ملکوتي حضرت اباعبدالله در شهر مقدس کربلا به دنيا آمد، 4 سال ابتداي کودکي را در زادگاهش و در کنار خانواده‌اي مهربان و مذهبي گذراند و در هواي ملکوتي کربلا پرورش يافت و بعد از آن به علت فشارهاي حکومت غاصب به همراه خانواده به ايران بازگشت و ساکن شهر رهنان شد .حميد تحصيلات خود را تا پايان دوره دبيرستان و اخذ مدرک ديپلم اقتصاد ادامه داد، با اوج‌گيري مبارزات حق‌طلبانه مردم به رهبري امام خميني حميد نيز به صف مجاهدان راه حق پيوست و در تظاهراتها شرکت مي‌کرد.
بعد از پيروزي انقلاب و با آغاز جنگ تحميلي به پايگاه محله خود امام سجاد (ع) رفت تا اينکه بعد از سه ماه نگهباني به اردوي آموزشي در پادگان امام حسين شهرستان خميني شهر اعزام شد، او چندي بعد براي انجام خدمت سربازي در ارتش جمهوري اسلامي به خدمت پرداخت. عشق به جبهه و بودن در ميان رزمندگان جان بر کف اسلام او را چنان عاشق و واله کرده بود که هشت ماه بدون حتي لحظه‌اي مرخصي به طور مرتب در جبهه‌ها حضور داشت و سرانجام روز چهاردهم مردادماه سال 1361 در منطقه سردشت و در سن 21 سالگي به آرزوي هميشگي‌اش يعني شهادت رسيد .
مزار پاکش در گلزار شهداي رهنان واقع است.

منبع:كتاب سرگذشت سرافرازان ج 1

محمد عابديني فرزند محمدامير به سال 1347 در خانواده‌اي متدين و مذهبي در روستاي «موليد» ديده به جهان گشود. دوران کودکي را تحت سرپرستي والدين در زادگاهش گذراند. سپس همراه خانواده به تهران عزيمت نمود و تحصيلات ابتدايي را در آنجا سپري کرد. با اوج‌گيري انقلاب در حالي که ده سال بيشتر نداشت. فعالانه در جلسات مذهبي و سياسي حضور مي‌يافت و با شور وشوق زياد در مبارزات مردمي شرکت مي‌نمود.
پس از پيروزي انقلاب در سال 1358 بدليل انتقال محل کار پدر به بيرجند آمد و دوره‌ي راهنمايي را در بيرجند ادامه داد. پس از شرکت در اردوي آموزشي نيشابور به عنوان مسؤول تبليغات پايگاه مقاومت مدرسه انتخاب شد و به فعال نمودن بسيج دانش‌آموزي و کتابخانه مدرسه همت گماشت.
پس از فرمان امام مبني بر حضور جوانان در جبهه، داوطلب حضور در جبهه شد، اما از آنجا که سنش کم بود از رفتنش ممانعت به عمل آمد. او با دست‌کاري تاريخ تولد در شناسنامه‌ موافقت مسؤولين را جلب نمود و مدت سه ماه به عنوان امدادگر در جبهه حضور يافت.
حضور در جبهه او را مشتاق‌تر از قبل نمود. همزمان با ادامه‌ي تحصيل، مسؤوليت انتشارات اتحاديه‌ انجمن‌هاي اسلامي دانش‌آموزان و واحد خدمات دبيرستان را بر عهده گرفت. محمد در پايگاه مقاومت بسيج حضور مؤثري داشت و بيشتر اردوها و برنامه‌هاي تابستاني را هدايت مي‌کرد.
چندي بعد براي دومين بار به عنوان آرپي‌جي‌زن عازم جبهه شد. در اين اعزام از ناحيه‌ي کتف به شدت مجروح شده و ناچار به بازگشت گرديد. درهمان ايام پايگاه شهيد مصطفي خميني از محمد خواست به عنوان مسؤول تبليغات به فعاليت بپردازد. حضور او در مدت کوتاهي فعاليت‌هاي اين پايگاه را چند برابر کرد. تشکيل کتابخانه، گروههاي هنري، فعال نمودن شوراي تبليغات، حضور در جلسات دعا و حضور جوانان در مزار شهدا از جمله‌ي اين فعاليت‌ها بود. او ضمن دلجويي از خانواده‌هاي شهدا با نوحه‌خواني بر مزار شهداي بيرجند معنويت خاصي به اين جلسات مي‌داد.
و سرانجام محمد عابديني در آخرين اعزامش به جبهه به عنوان پيک مخصوص گردان رعد از تيپ 21 امام رضا (ع) به خدمت پرداخت و در تاريخ پانزدهم آبان ماه سال 1364 در حالي که پيامي را به خطوط مقدم جبهه مي برد، مورد اصابت ترکش قرار گرفت و در سن 17 سالگي به آرزوي ديرينه‌اش رسيد.
پيکر پاک شهيد عابديني پس از تشييع، در گلزار شهداي بيرجند به خاک سپرده شد.

منبع:كتاب فرهنگنامه شهداي شهرستان بيرجند جلد 2 صفحه 491

مهدي عابدي در سال 1343 در منطقه رهنان شهر اصفهان در آغوش پر مهر مادر جاي گرفت و در نزد آنان با فرامين دين مبين اسلامي آشنا شد او در سن 7 سالگي به آموختن علم روي آورد و در ضمن تحصيل با انجام کارهاي مختلف پدر را در جهت تأمين معاش خانواده ياري رساند انس و علاقه به کارهاي فرهنگي و حضور در جلسات قرآن از او نوجواني عاشق و شيفته اهل بيت (ع) ساخت در سن 14 سالگي در رکاب امام خميني (ره) به مبارزه با ظلم و استبداد پرداخت تا اينکه انقلاب اسلامي به پيروزي رسيد و مهدي عاشقانه به شوق حمايت اي حريم ايران اسلامي مدرسه را رها کرد و پا به ميدان جهاد گذاشت.عابدي سرانجام پس از حضوري عاشقانه و در تاريخ 31/4/1361 در شلمچه در سن 18 سالگي به ديدار معبود شتافت پيکر پاکش براي هميشه در آنجا ماند تا همچون ستاره‌اي درخشان در چراغ هدايت کودکان اين مرز و بوم باشد.

منبع:كتاب سرگذشت سرافرازان جلد 1 صفحه 245

علي اکبر عابديني در سال 1337 در خانواده‌اي مذهبي در روستاي طارق از توابع شهرستان جيرفت متولد شد. پس از اتمام تحصيلات ابتدايي جهت امرار معاش به اتفاق خانواده به شهرستان ايرانشهر عزيمت کرد و در آن‌جا به کار مشغول شد. خدمت مقدس سربازي را در ارتش جمهوري اسلامي ايران در کرمان به پايان رساند. با فرمان حضرت امام به منظور حراست از مرزهاي مملکت اسلامي در جبهه‌هاي حق عليه باطل به جهاد پرداخت. و رشادت‌هاي فراوان از خود نشان داد. سرانجام در تاريخ 24/4/61 در عمليات رمضان در منطقه کوشک در سن 24 سالگي به درجه‌ي رفيع شهادت نايل آمد.

منبع:كتاب كبوتران بهشتي جلد 2 صفحه 186

شهيد اكبر عابديني برزي

مختار در سال 1348 در بخش شيروان و چرداول استان ايلام و در ميان خانواده اي مهربان متولد شد، كودكي بازيگوش كه در دامان خانواده با فرامين دين اسلام آشنا گشت، در سن 7 سالگي به مدرسه رفت. تحصيلاتش را تا اخذ مدرك ديپلم تجربي ادامه داد سپس به شوق حمايت از مرزهاي ايران اسلامي راهي ميدان جنگ شد و آموختن را رها كرد. عادلي در سي و يکم تيرماه سال 1367 در سن 19 سالگي از منطقه شلمچه به آسمان بيكران شهادت بال گشود. مزار پاکش در روستاي ظهيري قرار دارد.

منبع:پرونده شهيد در پايگاه شهيد كمك نژاد حوزه 277 ابوحمزه ثمالي بسيج اسلامشهر-مطالب ارسالي از طرف خانواده شهيد

اسدالله عاشق فرزند محمد در تاريخ 10/4/1330 در روستاي نسک از توابع بخش سرولايت شهرستان نيشابور در خانواده‌اي مستضعف و مذهبي ديده به جهان گشود. در کودکي مادر خود را از دست داد و در نوجواني روستاي زادگاه خود را ترک کرده و عازم شهرستان گنبدکاووس شد. در اين شهر ابتدا به کار شاگردي در يک مغازه پرداخت و پس از مدتي به رانندگي تراکتور روي آورد. در سال 1351 در گنبدکاووس ازدواج نمود.
وي پس از مدتي به زادگاهش مراجعت کرد و به عنوان راننده در شرکت تيراژ نيشابور مشغول به کار شد اما اين حرفه نيز دوامي نداشت و او به کارهاي ساختماني و بنايي پرداخت. با اوج‌گيري انقلاب اسلامي، به صف انقلابيون پيوست و در مبارزه با گروهک‌هاي ضدانقلاب فعاليتي چشمگير داشت و معتقد بود که آن‌ها نبايد در انقلاب رخنه کنند.
وي در جريان زد و خورد با گروهک‌هاي ضدانقلاب از ناحيه‌ي دست مجروح شد. با شروع جنگ تحميلي از طريق جهادسازندگي راهي مناطق عملياتي شد. او دو بار در جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل حضور يافت؛ بار اول به عنوان راننده‌ي بولدوزر در منطقه‌ي جنوب و بار دوم به عنوان مسئول تدارکات و سرويس‌دهي به ماشين‌هاي سنگين در منطقه‌ي غرب.
اسدالله در تاريخ 19/6/64 در جريان عمليات قادر در منطقه‌ي کلاشين بر اثر بمباران هوايي دشمن به شدت مجروح شده و به بيمارستان تبريز انتقال يافت و در تاريخ 2/7/64 بر اثر شدت جراحات وارده در سنّ 34 سالگي به درجه‌ي رفيع شهادت نايل آمد.
از وي سه دختر و يک پسر به يادگار مانده است.
پيکر پاک اين شهيد در بهشت فضل شهرستان نيشابور به خاک سپرده شد.

منبع:كتاب جهادسازندگي خراسان دردفاع مقدس صفحه 117

در اولين روز شهريور ماه سال 1341 روستاي قهرمان‌پرور چاپشلو، سرو‌قامتي را تقديم ايران و انقلاب کرد که مهدي نام داشت. او تحصيلات خود را پس از طي مقطع ابتدايي رها کرد و به همراه پدر به نجاري مشغول شد.
وي همزمان با آغاز جنگ تحميلي و قبل از رسيدن به سن خدمت سربازي، خود را جهت اعزام به جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل معرفي کرد و هم‌چنين با ساير رزمندگان غيور ارتش جمهوري اسلامي به مناطق عملياتي رهسپار شد.
هميشه به پدر و مادر خود سفارش مي‌کرد: «راهي که من مي‌روم در آن سعادتي بالاتر از شهادت وجود ندارد و مبادا وقتي که من شهيد شدم براي من اشک بريزيد زيرا شهيد هميشه زنده است و نام و يادش در خاطره‌ها مي‌ماند.»
سرانجام در تاريخ 26/3/1360 در منطقه سوسنگرد مهدي عاشورايي به آرزوي خود رسيد و بر اثر اصابت ترکش در سن 19 سالگي به فيض عظيم شهادت نايل آمد.
پيکرش را در زادگاهش به خاک سپردند.

منبع:كتاب گلواژه هاي شهادت جلد 10 صفحه 93

شهيد محمدامين عارفي

شهيد ناصر عاطف

سال 1346 بود، مردم روستاي جهانيگر(1) تمام محله را سياهپوش کردند، همه در عزاي حسين‌بن‌علي(ع) مي‌گريستند،‌ که «حسينعلي» قدم به عرصه گيتي نهاد و اولين کلامي که شنيد:«بابي انت و امي» بود، او کودکي را با عشق به اهل‌بيت (ع) سپري کرد،‌ حسينعلي ضمن تحصيل در مدرسه به ورزش کشتي مي‌پرداخت، هنوز کودکي بيش نبود که انقلاب به پيروزي رسيد و جنگ آغاز شد، او در سن 14 سالگي به جبهه‌هاي حق عليه باطل رفت و در عمليات‌هاي والفجر8، کربلاي1، کربلاي5، شرکت نمود. توانائي بسيار و دقت عمل «عالي» فرماندهان را واداشت تا مسئوليت واحد اطلاعات عمليات لشکر 41 ثارالله را به او بسپارند. با آغاز عمليات کربلاي 5 او مسئوليت فرماندهي اطلاعات لشکر 41 ثار‌الله و مسئوليت محور را بر عهده گرفت. وقت تنگ بود و نيروها بايد از ميادين مين مي‌گذشتند، فرصت کوتاه بود، و از جان گذشتگي مي‌طلبيد، حسينعلي آخرين نماز را با عشق شهادت قامت بست و پس از سلام به آسمانيان بر روي سيم‌هاي خاردار خوابيد تا معبر نيروهاي اسلام باشد،‌ در همين حال تيري به پهلوي سردار 19 ساله لشکر 41 ثار‌الله اصابت کرد.
1-از توابع شهرستان زابل

منبع:كتاب پرواز سرخ