عضویت العربیة English
امام حسن مجتبی: خداوند ماه رمضان را میدان مسابقه‌اى براى آفریدگانش قرار داده تا با طاعتش براى خشنودى او از یکدیگر پیشى گیرند.

پژوهش های زبانی

واژه‌ی يوم در قرآن

واژه‌ی يوم در قرآن
«يوم» در لغت به معناي زمان طلوع فجر صادق تا غروب خورشيد است و گاه از آن فقط وقت، زمان و هنگام اراده مي‌شود، چه شب باشد چه روز؛ مثل آنکه گفته مي‌شود: «ذخرتک لهذا اليوم»: تو را براي مثل اين زمان ادامه ...

واژه‌ی يمين در قرآن

واژه‌ی يمين در قرآن
«يمين» در لغت به معناي سمت خاص و دست راست و سوگند است و چون هر يک از افرادِ هم‌قسم به هنگام سوگند دست راست خود را بر دست راست ديگري قرار مي‌دهد، بر سوگند يمين اطلاق شده است. از معاني ديگر ادامه ...

واژه‌ی يقين در قرآن

واژه‌ی يقين در قرآن
«يقين» دانشي است که با استدلال و دقت حاصل مي‌شود، به گونه‌اي که آگاهي فرد ثابت و واضح و آشکار است و همراه با آرامش و اطمينانِ به درستي فهم است. ادامه ...

واژه‌ی يسير در قرآن

واژه‌ی يسير در قرآن
ماده «يسر» در لغت به معناي سبک بودن، فرمانبردار، سرعت در پيروي و اطاعت است. «يَسار» دست چپ و «يُسر» به معناي وسعت و ثروت است و «اَيسار» کساني‌اند که در اطراف شتر جهت قمار زدن و تقسيم ادامه ...

واژه‌ی يد در قرآن

واژه‌ی يد در قرآن
«يد» در اصل «يَدْي» به فتح يا سکون دال بوده است؛ چرا که جمعش «ايدي» و «يَدِيّ» است. معاني آن در لغت، عضو بدن از شانه تا سر انگشتان، نعمت و احسان، قدرت و سلطنت، تصرف و مِلک است. وقتي گفته ادامه ...

واژه‌ی هوي، هوا در قرآن

واژه‌ی هوي، هوا در قرآن
«هوي» در هيئت باب «ضرب يضرب» به معناي سقوط از بالا به سمت پايين است و نيز به معناي بالا رفتن آمده است. جمله «هوت العقاب» يعني عقاب صيد را دنبال کرد و «مهواة» به پرتگاه ميان دو کوه و حفره گفته ادامه ...

واژه‌ی هود در قرآن

واژه‌ی هود در قرآن
در کلمه «هُود» سه نظر است: 1. جمع «هائد» است که در مذکر و مؤنث يکسان است و هائد به معناي توبه‌کار و بازگشت کننده به حق است. 2. مصدر است 3. مخفف «يهود» است که ياي زائده آن حذف شده است. ادامه ...

واژه‌ی هلک در قرآن

واژه‌ی هلک در قرآن
ماده اصلي «هلک» در لغت به معناي مردن، خشکيدن گياهان، درهم شکستن و فروافتادن و پرتگاه بين دو کوه است. راغب اصفهاني مي‌نويسد: هلاکت داراي چهار معناست: 1. مردن؛ 2. رفتن چيزي از دست ادامه ...

واژه‌ی وَليّ در قرآن

واژه‌ی وَليّ در قرآن
«وَلي» برگرفته از «ولي» در اصل به معناي نزديک بودن است. جمله «تباعد بعد ولي» يعني دور شد پس از آنکه نزديک بود و «وجَلس ممّا يَليني» به اين معناست که در محلي نشست که به من نزديک بود. ادامه ...

واژه‌ی وکيل در قرآن

واژه‌ی وکيل در قرآن
«وَکِل» به معناي واگذاردن کار به ديگري و اکتفا کردن به اوست. «وکيل» صفت مشبهه و معناي مفعولي، کسي است که کارها به او واگذار مي‌شود و در معناي فاعلي، حافظ و نگاهبان است. توکل بر خدا اعتماد و ادامه ...