عضویت العربیة English
امام باقر علیه السلام: هیچ چیز نزد خداوند دوست داشتنی‌تر از عملی نیست که بر آن مداومت ورزند هر چند عمل اندکی باشد. الکافی، ج 2، ص 82
  • مداحان حلقه‌ی وصل به محبت اهل‌بیت
  • دیدگاه اسلام درباره رابطه‏ های دوستانه میان دختر و پسر
  • بررسى تأثیر تلویزیون بر کودکان

ادبیات عرب

احمدبن يوسف کاتب (3)

احمدبن يوسف کاتب (3)
(م437ق) ابونصر احمدبن يوسف السليکي المنازي الکاتب، سليک به صيغه‌ي تصغير نام مردي بوده که صاحب ترجمه بدو منسوبست و از هويت او اطلاعي در دست نيست، منازي منسوبست به منازگرد (ملازجرد) که ادامه ...

احمدبن يوسف کاتب (2)

احمدبن يوسف کاتب (2)
(م334ق) ابوجعفر احمدابن ابي الحسن (يا ابي يعقوب) يوسف بن ابراهيم کاتب معروف به ابن دايه. او و پدرش يوسف از شاعران و نويسندگان دربار طولوني بودند و از بغداد به مصر منتقل شدند. مادر يوسف دايه‌ي پسر ادامه ...

احمدبن يوسف کاتب (1)

احمدبن يوسف کاتب (1)
(م213 يا214ق) ابوجعفر احمدبن يوسف بن قاسم بن صبيح عجلي (بالولاء) کوفي. اجدادش قبطي نژاد و از موالي بني‌عجل بودند، بدين سبب به نام عجلي معروف شده است. چون جد اعلاي او صبيح در ده «دبا» نزديک ادامه ...

ابو نُواس

ابو نُواس
(130 تا135-ح200ق) حسن بن هاني بن عبدالاول حکمي معروف به ابونواس، شاعر شيعي مذهب و بزرگترين غزلسراي عصر عباسي. وي در اهواز متولد شد و در بغداد درگذشت. اقوال ديگري نيز در سال ولادت و ادامه ...

ابوفِراس حَمداني

ابوفِراس حَمداني
(320-357ق) حارث (حرث) بن سعيد ابن حمدان تغلبي، سردار شجاع و شاعر فصيح و توانا. وي در عراق به دنيا آمد. پدرش، ابوالاعلي سعيد، در جنگ با برادرزاده‌اش ناصرالدوله، براي تصرف موصل، به دست او ادامه ...

ابوالعتاهيه

ابوالعتاهيه
ابواسحاق اسماعيل (130-210ق) فرزند قاسم بن سويد بن کيسان عيني عنزي (بالولاء)، شاعر نوآور و حاضرجواب و بسيار گوي عهد عباسي. از روي طنز او را ابوالعتاهيه يعني گمراه و سفيه و پرمدعي خواندند. در عين ادامه ...

ابو تَمّام طائي

ابو تَمّام طائي
حبيب بن أوس بن حارث طائي (188-231ق)، شاعر بزرگ و استاد لغت و تاريخ و ايام عرب. در حوالي دمشق متولد شد. پدرش مسيحي و نامش «ئزيوس» يا «ساذوس» بود و در دمشق شراب فروشي مي‌کرد. ليکن ادامه ...

ابن يمين

ابن يمين
امير فخرالدين محمود (م769ق) فرزند امير يمين الدين طغرايي فريومدي، از شعراي نامدار ايران. پدرش از ترکستان به فريومد از توابع سبزوار کوچ کرد و با خريد املاکي در آنجا نشيمن گزيد. وي در دستگاه وزير ادامه ...

ابن هاني اَندَلُسي

 ابن هاني اَندَلُسي
ابوالقاسم يا ابوالحسن محمدبن هاني (326-362ق) از اعقاب مهلب بن ابي صفره (م83ق، فاتح خراسان و هند) و شاعر بزرگ شيعي مغرب. او را ابن هاني اندلسي گويند تا ابن هاني حکمي (ابونراس) اشتباه نشود. پدرش اهل ادامه ...

ابن مُنير طَرابلسي

ابن مُنير طَرابلسي
ابوالحسن مهذب الدين احمدبن منير (473-548ق) شاعر بزرگ عرب و از مفاخر ادباي شيعه. شعرش دقت تعبير و سلامت و جزالت الفاظ را با انسجام و لطافت معاني درهم آميخته است. در زادگاه خود طرابلس قرآن را از ادامه ...