اصل 110 قانون اساسی / وظایف رهبر

 
وظایف‌ و اختیارات‌ مقام « رهبری » بر اساس اصل ۱۱۰ قانون اساسی به شرح زیر است:
1. تعیین‌ سیاست‌های کلی‌ نظام‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌ پس‌ از مشورت‌ با مجمع تشخیص‌ مصلحت‌ نظام‌.
2. نظارت‌ بر حسن‌ اجرای‌ سیاست‌های‌ کلی‌ نظام‌.
3. فرمان‌ همه‌ پرسی‌.
4. فرماندهی‌ کل‌ نیروهای‌ مسلح‌.
5. اعلان جنگ‌ و صلح‌ و بسیج‌ نیروها‌.
6. نصب‌ و عزل‌ و قبول‌ استعفاء‌:
الف: فقهای‌ شورای‌ نگهبان‌.
ب: عالی‌ترین‌ مقام‌ قوه‌ی‌ قضاییه‌.
ج: رییس‌ سازمان‌ صدا و سیمای‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌.
د: رییس‌ ستاد مشترک‌.
ه: فرمانده‌ی‌ کل‌ سپاه‌ پاسداران‌ انقلاب‌ اسلامی‌.
و: فرماندهان‌ عالی‌ نیروهای‌ نظامی‌ و انتظامی‌.

7. حل‌ اختلاف‌ و تنظیم‌ روابط قوای‌ سه‌‌گانه‌.
8. حل‌ معضلات‌ نظام‌ که‌ از طرق‌ عادی‌ قابل‌ حل‌ نیست‌، از طریق‌ مجمع تشخیص‌ مصلحت‌ نظام‌.
9. امضا حکم‌ ریاست‌ جمهوری‌ پس‌ از انتخاب‌ مردم‌ صلاحیت‌ داوطلبان‌ ریاست‌ جمهوری‌ از جهت‌ دارا بودن‌ شرایطی‌ که‌ در این‌ قانون‌ می‌آید، باید قبل‌ از انتخابات‌ به‌ تایید شورای‌ نگهبان‌ و در دوره‌ اول‌ به‌ تایید رهبری‌ برسد.

بیشتر بخوانید: ولایت فقیه در قانون اساسی


10. عزل‌ رییس‌ جمهور با در نظر گرفتن‌ مصالح‌ کشور پس‌ از حکم‌ دیوان‌ عالی‌ کشور به‌ تخلف‌ وی‌ از وظایف‌ قانونی‌، یا رای‌ مجلس‌ شورای‌ اسلامی‌ به‌ عدم‌ کفایت‌ وی‌
11. عفو یا تخفیف‌ مجازات‌ محکومین‌ در حدود موازین‌ اسلامی‌ پس‌ از پیشنهاد رییس‌ قوه‌ی‌ قضاییه‌.
رهبر می‌تواند بعضی‌ از وظایف‌ و اختیارات‌ خود را به‌ شخص‌ دیگری‌ تفویض‌ کند.