اسارون

نویسنده: صمصام صانعی

 

نام علمی:

Asarum europaeum L.، نام فرانسه Asaret و نام انگلیسی آن Foalfoot می‌باشد. نام‌های دیگر آن به فارسی، عربی و در کتب طب سنتی، آسارون، الناردین البری و سنبل وحشی نامیده شده است.

تیره گیاه:

زراوند Aristolochiaceae

نوع گیاه:

بوته

مشخصات ظاهری:

گیاهی است علفی و پایا به ارتفاع حدود 10 سانتی‌متر با برگ‌های صاف، شفاف، مدور یا به شکل کلیه که به علت واقع بودن در سطح زمین قسمتی از محل رویش خود را می‌پوشاند. گلهایش فاقد جام، زنگی شکل، منفرد، سطح خارجی گلها به رنگ سبز مایل به قهوه‌ای و قسمت داخلی گلها مایل به قرمز شرابی است. ریشه گیاه، دراز، کج و معوج، گره‌دار، زرد رنگ و افقی در خاک قرار دارد.

طبیعت ریزوم (ساقه‌ی زیرزمینی):

طبق نظر حکمای طب سنتی طبیعت آن گرم و خشک است.

رویش جغرافیایی:

در اغلب زمین‌های آهکی مرطوب کوهستان‌ها، کنار جویبارها و در نواحی معتدله کشورهای اروپایی و آسیایی انتشار دارد.

ترکیبات شیمیایی و مواد موجود در ریزوم:

تانن، مواد رزینی، صمغ، اسیدهای آلی، آمیدون و اسانسی مرکب از پینن، متیل اوژنول و ماده‌ای به نام آزارون در آن تشخیص داده شده است.

بخش مورد استفاده:

ریزوم (ساقه‌ی زیرزمینی). در ضمن برگ‌های گیاه نیز خواص دارویی دارند.

نحوه مصرف:

در طب سنتی ریزوم گیاه را به صورت دم کرده، اسانس و یا به روش‌های مختلف دیگری استفاده می‌کنند و برای درمان بیماری‌ها نحوه و مقدار مصرف آن را پزشک تشخیص داده و تجویز می‌کند.

خواص درمانی:

خارج کننده اخلاط مجاری تنفسی و نرم کننده سینه، ضد استسقاء و مسکن دردهای مفصلی، تقویت کننده کبد و مقوی نیروی جنسی، ادرارآور و خارج کننده سنگ‌های کلیه و مثانه، انرژی‌زا و مقوی اعصاب، محرک و تقویت کننده کلیه و مثانه، ضد یرقان و تهوع‌آور، برطرف کننده خشکی و التهاب غشای حنجره و بازکننده انسدادها و گرفتگی‌های مجاری عروقی می‌باشد. در ضمن برای درد لگن خاصره و سیاتیک، ورم کبد و طحال نیز مفید است.

تذکر:

به دلیل سمّی بودن از مصرف خود سرانه آن اجتناب کرده و در صورت نیاز با نظر پزشک مصرف شود.

منبع مقاله :
صانعی، صمصام؛ (1395)، طبّ الصمصام -آشنایی با بیش از 400 نوع از گیاهان دارویی- (جلد دوم)، تهران: انتشارات حافظ نوین، چاپ اول.