نگاهی به کاربرد پزشکی سرخالوی مژکی

نویسندگان: کوهویی لینگ، چوا تانگ کیان، تان چای هون
مترجمان: دکتر حسین حسین‌زاده، دکتر محسن ایمن شهیدی، دکتر رامین رضایی
 

نام علمی (خانواده):

Nephelium lappuaceum L. (Sapindaceae)

نام انگلیسی:

Rambutan, Hairy Lychee

نام فارسی:

سرخالوی مژکی

مشخصات:

سرخالوی مژکی یک درخت همیشه سبز است که بلندی آن می‌تواند به 10 متر برسد. برگ‌ها شانه‌ای، با 25 تا 40 سانتی‌متر طول و همراه با 2 تا 4 جفت برگچه هستند. تیغ‌ها بیضوی تخم مرغی یا دایره‌ای کشیده و با ابعاد 6-18 سانتی‌متر در 4-7/5 سانتی‌متر، مودار با 7 تا 9 جفت رگبرگ جانبی هستند. از میوه‌ها برای درمان اسهال و تب و نیز برای درمان اسهال خونی و سوء هاضمه استفاده می‌شود. دانه‌ها مخدّر هستند و پوست آن برای درمان بیماری زبان و ریشه‌ها برای مقابله با تب به کار می‌روند. گل‌ها سفید مایل به سبز، معطر و بدون گلبرگ دیده می‌شوند. میوه‌ها پرز دارند و در اثر رسیدن، از رنگ سبز به قرمز تبدیل می‌شوند و یک دانه سخت دارند.

منشأ:

بومی اندونزی، مالزی، فیلیپین و تایلند.

ترکیبات شیمیایی:

سیانولیپیدهای نوع 2 و 3، بتاکاریوفیلین، مونوترپن لاکتون 1 و 2، پاولینیک اسید و سایر مواد.

کاربرد در طب سنتی:

از میوه‌ها برای درمان اسهال و تب و نیز برای درمان اسهال خونی و سوء هاضمه استفاده می‌شود. دانه‌ها مخدّر هستند و پوست آن برای درمان بیماری زبان و ریشه‌ها برای مقابله با تب به کار می‌روند.

آثار دارویی:

ضد ویروس، ضد قارچ، ضد باکتری، آنتی اکسیدان و سیتوتوکسیک.

پی‌نوشت:

برای مشاهده پی‌نوشت‌های این کتاب به منبع مقاله مراجعه شود.

منبع مقاله :
لینگ، کوهویی - تانگ کیان، چوا - چای هون، تان؛ (1392)، راهنمای گیاهان دارویی: مصور و با رویکرد علمی و دارویی، مترجمان: حسین حسین‌زاده - محسن ایمن شهیدی، رامین رضایی، مشهد: بنیاد پژوهشهای آستان قدس رضوی، چاپ اول.