بازدید : 837 بار

دوشنبه، 6 بهمن 1393

پرسش :

آيا بعد از شهيد شدن امام حسين ـ عليه السّلام ـ حجاب را از اهل‎بيت ـ عليهم السلام ـ گرفتند؟چرا خداوند گذاشت کار به آنجا بکشد؟


پاسخ :
حجاب يكي از ارزشهاي ديني مسلمانان و برخي از اديان ديگر بوده و برخي ملل گذشته نيز به پوشش خود از ديگران اهتمام مي‎كردند و در اسلام نيز بدان سفارش و تأكيد بيشتر در حفظ آن شده است.
آنچه در مورد حجاب و پوشش اهل‎بيت ـ عليهم السلام ـ بعد از شهادت امام حسين ـ عليه السّلام ـ در روز عاشورا در منابع معتبر و دست اول آمده حكايت از اين دارد كه قشون عمر سعد بعد از هجوم به خيمه‎ها و غارت اموال دست تعرض سوي كودكان و زنان نموده و وسيله پوشش و زيورآلات آنها را غارت كرده و بعد خيمه‎ها را آتش زدند.
در كتاب نفس المهموم آمده به نقل ازبانویی (منظور دختركي است كه گويا از خاندان اهل‎بيت بوده) كه گويد: آن لشكر براي غارت خيمه‎هاي آل رسول و نور ديده بتول بر هم پيشي مي‎گرفتند تا بجايي كه سرپوش از دوش زنان مي‎ربودند و دختران آل رسول و حرم او هم آواز مي‎گريستند.[1] گويا در اين هنگام حضرت زينب جلوي لشكر ظاهر مي‎شود و استمداد مي‎طلبد و با عمر سعد روبرو مي‎شود «در روايت شيخ مفيد آمده است كه عمر بن سعد جلوي خيمه آمد و زنها به رويش شيون كردند و گريستند و او به ياران خود گفت كسي به خيمة زنان وارد نشود و تعرض به اين پسرك (امام سجاد ـ عليه السّلام ـ ) بيمار نكند. زنها از او خواستند كه آنچه از آنها برده‎اند، بازگردانند تا خود را بپوشانند و او دستور داد هر كس چيزي از اين زنها گرفته بازگرداند، به خدا كسي چيزي پس نداد.[2] عمل ددمنشانه كوفيان به جايي مي‎رسد كه باعث عكس العمل حاضرين مي‎شود هنگامي كه زني از قبيله بكر بن وائل كه همراه شوهرش به كربلا آمده بود بي‎شرمي و جسارت كوفيان را مشاهده كرد به غيرت آمده و شمشير برداشت و به طرف دشمن حمله‎ور شد و از قبيله خود كمك خواست و گفت اي قبيله بكر، دختران رسول خدا غارت مي‎شوند و شما به نظاره نشسته‎ايد؟![3]
مرحوم مجلسي از دختر امام حسين ـ عليه السّلام ـ خانم فاطمه نقل مي‎كند كه بعد از شهادت پدر در فكر بود كه چه بر سرمان خواهد آمد، كشته مي‎شويم؟ يا اسير؟ كه ناگاه متوجه شدم سواري زنان را تعقيب مي‎كند و زنان به همديگر پناه مي‎برند تمام لباسها و زينتهاي آنها را ربوده بودند در همين حال متوجه شدم كه آن مرد به سوي من مي‎آيد فرار كردم و در حال فرار بر زمين افتادم كه آن مرد گوشهايم را ديد و گوشواره را از گوشم خارج كرد و چادر از سرم گرفت من بيهوش شدم يك مرتبه به خود آمده ديدم عمه‎ام در كنارم نشسته گريه مي‎كند .... گفتم عمه جان آيا پوششي داري كه سرم را بپوشانم؟ فرمود دخترم عمه‎اي هم مثل تو است ديدم او نيز سر برهنه است.[4]
پس مشاهده مي‎كنيم كه دشمن حتي از پيراهن كهنه و پاره امام حسين چشم نمي‎پوشد. چگونه مي‎تواند در آن صحنه كه در ظاهر پيروز شده بودند و مستي آن به دماغشان خورده بود رو به سوي خيمه‎ها مي‎آورند و زيورآلات زنان و دختران را غارت مي‎كنند و ديوانه‎وار چادر و مقنعه از سر و صورت خانمي مي‎كشند حتي خود خانم زينب به اين قضيه در چندين مورد اشاره مي‎كنند، وقتي كه با عمر بن سعد در هنگام غارت روبرو مي‎شوند، هنگامي در كوفه خطبه ايراد مي‎كنند و مي‎فرمايند: واي بر شما اي اهل كوفه آيا مي‎دانيد چه خونهايي بر زمين ريختيد و چه پرده‎نشينان بزرگواري را از پرده بيرون افكنديد، هتك حرمتش نموديد[5] حتي هنگامي كه اسراي آل محمد ـ صلّي الله عليه و آله ـ را وارد كوفه كردند و مردم به تماشا ايستاده بودند، زني از اهل كوفه از بالاي بام به آنها گفت: از كدام اسيرانيد؟ فرمودند ما اسيران آل محمديم. زن از بام خانه فرود آمد و هر چه چادر و پيراهن و مقنعه داشت جمع كرد و به آن داد كه خود را بپوشانند[6] باز حضرت زينب در مجلس يزيد فرمودند: اي پسر آزادشدگان آيا از عدالت است كه زنان و كنيزان خود را در پس پرده نگهداري و دختران رسول خدا ـ صلّي الله عليه و آله ـ به اسارت بسر برند و پرده و حجاب آنها دريده و صورتهايشان در برابر دشمنان باز تا افراد دور و نزديك چهره آنان را بنگرند.
در نهايت مي‎توان نتيجه گرفت كه بعد از شهادت امام حسين ـ عليه السّلام ـ كوفيان اعمال زشت زيادي انجام دادند كه يكي از آنها ريختن بر خيمه‎ها و كندن زيورآلات و چادر و مقنعه از سر و روي زنان و دختران خاندان پيامبر بود. كه به اين قضيه منابع بيشتري اشاره دارند.
راهی که امام حسین انتخاب کرد ،امتحان بزرگ الهی بود؛ برای امت اسلام واهل بیت پیامبر که چگونه درراه خدا وبرای حفظ دین ازجان خود وخانواده گذشت ؛ آزمایشهای الهی سخت است؛ ،همین ایثارگری بود که دین را حفظ کرد ؛خداوند به انسان عقل واراده واختیار داده وهرگزکاری را خارج ازمجاری عادی امور انجام نمی دهد..

معرفي منابع جهت مطالعه بيشتر:
1- فرهنگ عاشورا ،جواد محدثی
2- قیام امام حسین، سید جعفر شهیدی

پی نوشتها:
[1] . قمي، شيخ عباس، نفس المهموم، ترجمه محمد باقر كمره‎اي، انتشارات جمكران، چاپ پنجم، 74، ص 474.
[2] . شيخ مفيد، الارشاد، ج 2، ص 479، تحقيق مؤسسة آل البيت، چاپ اول، رجب 1413، چاپ مهر.
[3] . عالمي، علامه محمد علي، حسين نفس مطمئنه، انتشارات هاد، چاپ اول، 1372، چاپ حيدري، ص 301.
[4] . همان، ص 302، به نقل از بحارالانوار، 45، ص 160.
[5] . همان، ص 315، به نقل از مقتل مقرم، ص 384، حياة امام حسين ـ عليه السّلام ـ ، ج 3، ص 325، لهوف، ص 146.
[6] . ابومخنف، اولين مقتل سالار شهيدان ـ عليه السّلام ـ ترجمه و متن كامل از سيد علي محمد موسوي جزايري، ص 351.
منبع: اندیشه قم
ارسال نظر شما

• با عنایت به اینکه نظرات و پیشنهادات شما کاربران گرامی در بهبود پایگاه تاثیر کاملا موثری ایفا می کند لذا خواهشمند است ما را از نظرات ارزنده ی خود محروم نفرمایید.
• نظر شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت قرار داده می شود.
• نظرات کوتاه مثل "خوب بود" و "عالی بود" و... و نظرات تکراری تائید نمی شوند و امتیازی هم به آنها تعلق نخواهد گرفت.
• متن نظر شما میبایست حداکثر 1024 کاراکتر باشد.
توجه داشته باشید که به سوالاتی که در قسمت نظرات پرسیده میشود، جواب داده نخواهد شد، لطفا پیشنهادات و انتقادات را از طریق ارتباط با ما و سوالات خود را از طریق ارسال سوال و مشاوره ارسال نمایید.