عضویت العربیة English
امام حسین علیه السلام: چشمان هر کس که در مصیبت‌هاى ما قطره‌اى اشک بریزد، خداوند او را در بهشت جاى مى‌دهد. احقاق الحق، ج 5، ص523

شهر قم‏

 
haj114
haj114
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آبان 1391 
تعداد پست ها : 3985
محل سکونت : تهران

شهر قم‏
یک شنبه 13 مهر 1393  06:50 ق.ظ

شهر قم‏
ابومقاتل دیلمی، نقیب ری می‏گوید: از ابوالحسن امام هادی علیه‏السلام شنیدم فرمود: قم را «قم» نامیدند، زیرا چون کشتی، در توفان نوح به آنجا رسید ایستاد، و آن پاره‏ای از بیت المقدس است. 
شیخ مفید رحمه الله می‏گوید: امام هادی علیه‏السلام، از پدر بزرگوار خود، از جد بزرگوارش، از امیرمؤمنان علیه‏السلام نقل می‏کند که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: 
چون در شب معراج، مرا به آسمان چهارم بردند، بارگاه گنبد داری از مروارید دیدم که چهار ستون داشت، و چهار در، که همه از دیبای ستبر سبز بودند، گفتم: جبرئیل! این قبه که در آسمان چهارم، زیباتر از آن ندیدم چیست؟ گفت: حبیبم محمد! این صورت [ملکوتی] شهری است به نام قم، در آن بندگان مؤمن خدا که انتظار محمد [1] را می‏برند، و برای قیامت، و حساب خود، توقع شفاعتش را دارند، جمع می‏شوند، و بر آنان، غم و اندوه [زمانه]، و حزن‏ها و حوادث ناگوار، به راه می‏افتد. راوی می‏گوید: از امام هادی علیه‏السلام پرسیدم: چه زمانی انتظار فرج می‏کشند؟ فرمود: چون آب بر زمین [آنجا، جاری و] آشکار گردد. 


روی المجلسی: 
عن أبی مقاتل الدیلمی، نقیب الری قال: 
سمعت أباالحسن علی بن محمد علیهماالسلام یقول: انما سمی قم به لأنه لما وصلت السفینة الیه فی طوفان نوح علیه‏السلام قامت، و هو قطعة من بیت المقدس [2] . 
[32] -32- قال المفید: روی عن علی بن محمد العسکری، عن أبیه، عن جده، عن أمیرالمؤمنین علیهم‏السلام قال: قال رسول الله صلی الله علیه و آله لما أسری بی الی السماء الرابعة نظرت الی قبة من لؤلؤ، لها أربعة أرکان و أربعة أبواب کلها من استبرق أخضر، قلت: یا جبرئیل! ما هذه القبة التی لم أر فی السماء الرابعة أحسن منها؟ فقال: حبیبی محمد! هذه صورة مدینة، یقال لها: قم، یجتمع فیها عباد الله المؤمنون ینتظرون محمدا، و شفاعته للقیامة و الحساب، یجری علیهم الغم، و الهم، و الأحزان، و المکاره. قال: فسألت علی بن محمد العسکری علیهماالسلام: متی ینتظرون الفرج؟ قال: اذا ظهر الماء علی وجه الأرض [3] . 

پی نوشت ها: 
[1] گویا مراد از «محمد»، قائم آل محمد [عجل الله تعالی فرجه الشریف] است. 
[2] بحارالأنوار 60: 213 ح 24. 
[3] الاختصاص: 101، بحارالأنوار 18: 311 ح 21، و 60: 207 ح 7. 

 

تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها