عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: هر کس حسین را دوست بدارد، خداوند دوستدار اوست. بحارالأنوار، ج43، ص261

لطفعلی صورتگر،نقاش چیره دست

لطفعلی صورتگر،نقاش چیره دست
یک شنبه 8 فروردین 1395  11:41 ق.ظ

لطفعلی صورتگر، شاعر ، نویسنده ، مترجم و استاد دانشگاه ایرانی بود.

لطفعلی صورتگر، فرزند میرزاآقاخان ، در سال ۱۲۹۷ خورشیدی در شیراز زاده شد. جد وی آقا لطفعلی از نقاشان هنرمند و چیره‌دست قرن سیزدهم هجری بود که کارهای او در موزه‌های پاریس و لنینگراد موجود است.

لطفعلی صورتگر در ۳ مهر ۱۳۴۸ در شیراز درگذشت. آرامگاه او در جوار حافظ است.

لطفعلی صورتگر تحصیلات ابتدایی را در شیراز و دوره متوسطه را در هند به پایان رسانید. در سال ۱۳۰۶ خورشیدی به لندن رفت و دکترای خود را در رشته زبان و ادبیات انگلیسی دریافت کرد. وی پایان‌نامه دکتری خود را درباره «نفوذ ادبیات ایران در ادبیات انگلیس در قرن پانزدهم و شانزدهم میلادی» نوشت.

لطفعلی صورتگر به اتحاد جماهیر شوروی، ایالات متحده آمریکا، پاکستان سفر کرد و به مدت یک‌سال به عنوان استاد دانشگاه کلمبیا به تدریس پرداخت.

نمونهٔ اشعار

هر باغبان که گل به سوی برزن آورد شیراز را دوباره به یاد من آورد

آن‌جا که گر به شاخ گلی آرزوت هست گل‌چین به پیشگاه تو یک خرمن آورد

نازم هوای فارس که از اعتدال آن بادام‌بن شکوفه مه بهمن آورد

نوروز‌ماه، فاخته و عندلیب را در بوستان، نواگر و بربط‌زن آورد

ابر هزارپاره بگیرد ستیغ کوه چون لشکری که رو به سوی دشمن آورد

من در کنار باغ کنم ساعتی درنگ تا دل‌نواز من خبر از گلشن آورد

آید دوان دوان و نهد برکنار من آن نرگس و بنفشه که در دامن آورد

آثار

عشاق ناپل (ترجمه)

سخن‌سنجی

تاریخ ادبیات انگلیسی

علم اقتصاد

دیوان شعر

ادبیات توصیفی ایران

ادبیات غنایی ایران

برگ‌های پراکنده

جغرافیای تاریخی ایران (ترجمه)

تجلیلات عرفان در ادبیات فارسی

شعر شیراز از دکتر لطفعلی صورتگر

دکتر صورتگر خطاب به استاد همایی اصفهانی گفت:
ای رادهمای عرش پرواز / ای از تو سخن بلند آواز
ما از سر اصفهان گذشتیم / یک بار تو نه قدم به شیراز
و استاد همایی در پاسخ فرمود:
ای دکتر رادمرد شیراز / صورتگر آب و رنگ پرداز
تو از سر اصفهان گذشتی / من سر بنهم به پای شیراز
سرانجام گروهی از دانشمندان از سرتاسر ایران به دعوت دکتر صورتگر به شیراز رفتند. صورتگر در یکی از باغ های قصرالدشت شیراز این ابیات از سروده های خود را برای مهمانان خواند:
هر باغبان که گل به سوی برزن آورد / شیراز را دوباره به یاد من آورد
آن جا که گر به شاخ گلی آرزوت هست / گل چین به پیشگاه تو یک خرمن آورد
نازم هوای فارس که از اعتدال آن بادام / بن شکوفه مه بهمن آورد
نوروزماه، فاخته و عندلیب را / در بوستان، نواگر و بربط زن آورد
ابر هزارپاره بگیرد ستیغ کوه چون لشکری / که رو به سوی دشمن آورد
من در کنار باغ کنم ساعتی درنگ / تا دل نواز من خبر از گلشن آورد
آید دوان دوان و نهد برکنار من / آن نرگس و بنفشه که در دامن آورد
چنان حالی به میهمانان مجلس دست داد که به فکرشان رسید جلال قانونی، یهودی قانون نواز معروف شیراز را نیز به مجلس بیاورند. در پی او می روند و پس از مدتی در می یابند که او در باغی مست و خراب افتاد. می گویند هر طور هست او را بیاورید، کسی جلال را بر گردن سوار می کند و می آورد. ملک الشعرای بهار بر همان وزن و قافیه شعر صورتگر می سراید:
مطلوب طلب کنیم بگویند می زده است / ساقی برفته او را بر گردن آورد

meysam1200

meysam1200
کاربر برنزی
تاریخ عضویت : دی 1394 
تعداد پست ها : 596
محل سکونت : فارس
دسترسی سریع به انجمن ها