عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: هر کس حسین را دوست بدارد، خداوند دوستدار اوست. بحارالأنوار، ج43، ص261

رشد جمعیت پنگوئن‌ها در میدان‌های مین فالکلندز

رشد جمعیت پنگوئن‌ها در میدان‌های مین فالکلندز
شنبه 21 فروردین 1395  11:09 ق.ظ

جزایر فالکلندز، مجمع‌الجزایری در اقیانوس اطلس جنوبی‌ است که در حدود ۳۰۰ مایلی شرق ساحل پاتاگونیا در آمریکای جنوبی واقع شده است. این جزایر از سال ۱۸۳۳ تاکنون جزو قلمرو بریتانیا محسوب می‌شود اما آرژانتین نیز با ادعای در اختیار داشتن این جزایر تا قبل از سال ۱۸۳۳، فالکلندز را از آن خود می‌داند. ادعای آرژانتین در سال ۱۹۸۲ شدت گرفت که موجب حمله‌ی نیروهای این کشور به این جزایر شده و در نهایت نتیجه‌اش بروز "جنگ فالکلندز" شد. طی یک دوره‌ی ده هفته‌ای، حدود ۶۵۰ خدمه‌ی ارتش آرژانتینی، بیش از ۲۵۰ نفر بریتانیایی و سه نفر اهل فالکلندز کشته شدند. در نهایت، این جزایر به بریتانیا بازگردانده شد. اما برنده‌ی اصلی این جدال، پنگوئن‌ها بودند!


در قرن هجدهم، صید نهنگ بسیار رایج بود. صنعت روغن نهنگ رو به رشد بود و فالکلندز مکانی ایده‌آل برای صید نهنگ و استخراج روغنش بود. برای تولید روغن نهنگ، پیه‌ نهنگ را از بدنش جدا کرده و سپس چربی آن را در خمره‌های بزرگ می‌جوشانند. فالکلندز کاملا بدون درخت است. تنها گیاه یافت شده در این منطقه، درخچه‌های کوتاهی هستند که اصلا برای تهیه‌ی سوخت مناسب نیستند. صیادان نهنگ که چوبی برای سوزاندن و تهیه‌ی روغن نداشتند، منبع سوخت دیگری که پنگوئن‌ها باشند، پیدا کردند.

 

پنگوئن

 

متاسفانه پنگوئن‌ها مقدار زیادی چربی زیر پوست خود دارند و صیادان نهنگ نیز می‌دانستند که چربی قابل اشتعال بوده و جایگزین بسیار خوبی برای چوب است. از آنجایی که پنگوئن‌ها ذاتا موجوداتی سر به زیر هستند و نیز نمی‌توانند پرواز کنند، به سادگی می‌توان آنها را به دام انداخت. به‌ همین دلیل وقتی که آتش صیادان کم‌سو می‌شد، چند پنگوئن را گرفته و به آتش می‌انداختند. تا انتهای زمانی که تجارت روغن نهنگ رو به خاموشی رفت، میلیون‌ها پنگوئن در آتش سوختند. ۳۰۰ سال قبل، پیش از ورود اروپاییان به این منطقه، جزایر فالکلندز دارای بیش از ۱۰ میلیون پنگوئن بود. این میزان تا ۹۵٪ کاهش یافت. سپس حمله‌ی آرژانتین به این مکان رخ داد.

 

پنگوئن

 

آرژانتینی‌ها جزایر خود را می‌خواستند و برای جلوگیری از ادعای مجدد بریتانیایی‌ها، بیش از ۲۰ هزار مین در سرتاسر سواحل و چراگاه‌های نزدیک شهر کار گذاشتند. بعد از اینکه جنگ تمام شد، دولت بریتانیا درصدد پاکسازی میدان‌های مین برآمد اما این کار، بسیار خطرناک و دشوار بود. در عوض، تصمیم گرفتند که مناطق مین‌گذاری شده را با فنس حصارکشی کرده و با نصب تابلوهای هشدار دهنده در این نواحی، مردم را از نزدیک شدن به این مناطق دور بدارند. از وقتی که انسان‌ها پا به این مکان نمی‌گذارند، اینجا تبدیل به محلی امن برای پنگوئن‌ها شده است. این موجودات به‌ قدری سبک هستند که به راحتی بدون فعال کردن مین‌ها در میدان‌های مین راه می‌روند، بازی می‌کنند، آشیانه می‌سازند و دنبال جفت می‌گردند. طی ۳۰ سال گذشته، تعداد پنگوئن‌ها افزایش یافته است. امروز، جزایر فالکلند، خانه‌ی بیش از یک میلیون پنگوئن است. این مکان ثابت کرده که می‌تواند برای اکوتوریسم یا طبیعت‌گردی بسیار مفید واقع شود که نتیجه‌اش تلاش دولت برای حفظ و ماندن وضعیت مین‌ها به‌ همین صورت فعلی است.‌

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پنگوئن

 

 

 

 

 

 

گفتم که خدا مرا مرادی بفرست ، طوفان زده ام راه نجاتی بفرست ، فرمود که با زمزمه ی یا مهدی ، نذر گل نرگس صلواتی بفرست

 

 

 

کاربران برتر شهریور ماه

khodaeem1

khodaeem1
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 88688
محل سکونت : خراسان رضوی
دسترسی سریع به انجمن ها