عضویت العربیة English
امام جواد علیه السلام: کسى که عمه ام را در قم زیارت کند پاداش او بهشت است. کامل الزیارات ص 324

چند توصیه به پدر و مادرخوانده ها

چند توصیه به پدر و مادرخوانده ها
یک شنبه 22 فروردین 1395  10:00 ق.ظ

 

خراسان - معمولا یکی از مسایلی که ذهن پدر و مادرهایی که سرپرستی کودکی را بر عهده گرفته اند، حسابی به خود مشغول می کند، چگونگی رفتار با فرزندخوانده است. این دغدغه کاملا طبیعی و قابل درک است؛ اگرچه که یک پاسخ کلی برای آن وجود دارد ولی کاملا قابل درک است که گاهی در شرایطی، مسایلی پیش می آید که شاید توجه به نکات ظریف بسیار ضروری باشد.


پاسخ کلی این است که با فرزندخوانده همان گونه رفتار کنید که با فرزند واقعی خودتان برخورد می کنید. ما اصل را بر این قرار می دهیم که فرزندخوانده با انتخاب خودتان و بدون تحمیل دیگران وارد زندگی تان شده است.  ممکن است در چنین شرایطی هر یک از زوج خانواده جدید، آمادگی، پذیرش لازم یا تمایل به برعهده گرفتن این مسئولیت را نداشته باشند.


چند توصیه کلی:


قاطع باشید/ در شیوه برخوردتان رویه ای منطقی، ثابت و قاطع را در پیش بگیرید. نه نرمش زیادی داشته باشید و نه دیکتاتورمنش و بدون انعطاف باشید. این کار باعث می شود کودک دچار سردرگمی و به ویژه تعارض نشود و تکلیف خودش را بداند.


مبادا ترحم کنید/ اگر هر زمان کودک یا نوجوانی که سرپرستی او را بر عهده دارید، کار اشتباه یا خطایی کرد که نیاز بود با وی برخورد قاطع و جدی تر ی داشته باشید، ولی به دلیل این که او فرزند واقعی تان نیست و اگر او را مثلا دعوا کنید دچار احساس گناه می شوید، از خطای او بدون نشان دادن رفتار درست، عبور کنید، این کارتان از مصادیق دوستی خاله خرسه است. فراموش نکنید اصول تربیتی در شکل گیری شخصیت کودکان بسیار مهم است و در شکل گیری شخصیت و رفتار آینده او نقش کلیدی دارد، پس دست از ترحم بردارید و آن چه را درست است به کار بگیرید.


احساسات واقعی مادرانه و پدرانه تان را ابراز کنید/ هیچ منع و مشکلی وجود ندارد. این کودک یا نوجوان شما را والدین خود می داند و شما نیز او را به فرزندخواندگی خود پذیرفته اید، او را در آغوش بگیرید، نوازش کنید، با او به اندازه کافی بازی کنید و بگذارید حس قوی والدگری تان هم شما را اقناع کند هم او را سیراب سازد.


از ارتباط چشمی غافل نشوید/ این نکته بسیار مهم است و به همین دلیل به صورت جداگانه آن را مطرح می کنیم. این گونه ارتباط نقش زیادی در تبادل احساسات واقعی شما به فرزندتان دارد و لحظات شیرینی را برای هر دو طرف این ماجرا رقم می زند. به ویژه اگر قصد دارید روزی واقعیت را به او بگویید، برقراری رابطه چشمی همچون ذخیره ارزشمندی برایتان محفوظ خواهد ماند.


مدام به خودتان یادآوری نکنید که او فرزند واقعی من نیست/ این یادآوری یعنی این که شما در برعهده گرفتن سرپرستی این کودک چندان باخودتان صادق نبوده اید. تقدیر این گونه رقم خورده است و خداوند سرنوشت شما و آن کودک را این چنین به هم پیوند داده است، شما هم پذیرفته اید پس این یادآوری ضرورتی ندارد.


با خودتان روراست باشید/ هم با خودتان روراست باشید هم با همسرتان. بدانید چه تکلیفی دارید با فرزندخوانده تان. جایگاه او را برای خودتان مشخص کنید تا راحت بتوانید رفتارهایتان را سامان بدهید.


تکلیفتان روشن باشد/ این که چه کارها و برنامه هایی را برای این کودک یا نوجوان در نظر دارید، کاملا مشخص کنید. مثلا این که قصد دارید روزی واقعیت را به او بگویید یا نه؟ می خواهید متناسب با شرایط مالی تان برای او امکاناتی را فراهم کنید یا عهد کرده اید بیش از امکانات خودتان برای او کاری انجام دهید یا .... مسئله ریشه ای که این جهت گیری تکلیفی را برای شما مشخص می کند به توصیه قبلی برمی گردد این که شما با خودتان روراست باشید، احساس پشیمانی نداشته باشید و مسئولیت پذیر باشید.


توکل را اصل قرار دهید/ همیشه و همه جا خدا را به خاطر داشته باشید و مدیریت ماجرا را به دستان مهربان و پرعطوفت و خیرخواه او بسپارید. او همه چیز را به عینه و کاملا می داند. مصلحت و خیر و شر هم در دست اوست.

 

 

 

 

 

گفتم که خدا مرا مرادی بفرست ، طوفان زده ام راه نجاتی بفرست ، فرمود که با زمزمه ی یا مهدی ، نذر گل نرگس صلواتی بفرست

 

 

 

مدیران برتر آبان ماه

khodaeem1

khodaeem1
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 89034
محل سکونت : خراسان رضوی
zahra_53 تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها