عضویت العربیة English
امام علی علیه‌السلام: برترین جهاد آن است که انسان روز خود را آغاز کند در حالى که در اندیشه ستم کردن به احدى نباشد. من لا یحضر الفقیه، ح 5762

(13 رجب ) ولادت امام علی علیه السلام و روز پدر

(13 رجب ) ولادت امام علی علیه السلام و روز پدر
یک شنبه 29 فروردین 1395  11:01 ب.ظ

باسمه تعالی
السلام علیک یا ابالحسن یا امیرالمؤمنین ، یا علی ابن ابیطالب ، یا حجه الله علی خلقه ،
یا سیدنا و مولینا ، انا توجهنا و استشفعنا و توسلنا بک الی الله و قدمناک بین یدی حاجاتنا ؛
یا وجیهاً عندالله ، اشفع لنا عندالله

 

 

13رجب المرجب ؛ خجسته سالروز میلاد باسعادت و سراسر خیر و برکت مولود عظیم الشأن کعبه ؛
حضرت امام علی ابن ابیطالب ( علیه السلام ) ، و روز بزرگداشت " مقام پدر "را تبریک ، تهنیت و شادباش عرض می نماییم.

حضرت مولی الموحدین و امام المتقین ؛ اسداله الغالب ؛ امام علی ابن ابیطالب (علیه الصلوه و السلام ) ؛ مولود عظیم الشأن کعبه ، پسرعمو و جانشین رسول گرامی اسلام ؛ حضرت ختمی مرتبت (ص) ، اولین امام شیعیان و دومین معصوم عالم امکان ، همسر گرامی حضرت فاطمه زهرا (س) و پدر عظیم الشأن حضرات ائمه معصومین (علیه و علیهم السلام) می باشند.
     حضرت امام علی (ع) در روز جمعه 13 رجب در سال سى‏ام عام الفيل ( ده سال پیش از بعثت حضرت خاتم الأنبیاء (ص) ) در مکه معظمه دیده به جهان گشودند.
     پدر گرامیشان ؛ ابوطالب فرزند عبدالمطلب فرزند هاشم بن عبدمناف و مادر عزیزشان هم فاطمه دختر اسد فرزند هاشم بن عبدمناف مي باشند.
     حضرت امام علی (ع) نخستين فرزند خانواده بنی هاشم است که پدر و مادر او هر دو از فرزندان هاشم می باشند. 
     خاندان بنی هاشم از لحاظ فضائل اخلاقی و صفات عاليه انسانی در قبيله قريش و اين طايفه در طوايف عرب ، زبانزد خاص و عام بوده است . فتوت ، مروت ، شجاعت و بسياری از فضايل ديگر اختصاص به بنی هاشم داشته و هر یک از اين فضيلتها در مرتبه عالی در وجود مبارک حضرت امام علی (ع) متجلی بوده است.
     ولادت آن حضرت (ع) به طرز عجيب و بي سابقه ‏اى ، در درون خانه كعبه به وقوع پيوست :

اى آن كه حريم كعبه كاشانه تست‏         *       بطحا صدف گوهر يكدانه تست.
گر مولد تو به كعبه آمد ، چه عجب ؟‏       *      اى نجل خليل ، خانه خود خانه تست.

یا صاحب الزمان (عج) !

دست مرا گرفتید ، تا یادتان بمانم           از روی خاک بردید ، تا اوج آسمانم.
گفتند ؛ امام هر عصر ، بابای مهربان است.     روز پدر مبارک ، بابای مهربانم !

اللهم عجل لولیک (عج) الفرج

 

فاطمه بنت اسد ، به هنگام درد زايمان ، راه مسجدالحرام را در پيش گرفت و خود را به ديوار کعبه نزديک ساخت و چنين گفت : " خداوندا ! به تو و پيامبران و کتابهايی که از طرف تو نازل شده اند و نيز به سخن جدم ابراهيم ، سازنده اين خانه ايمان راسخ دارم . پرودگارا ! به پاس احترام کسی که اين خانه را ساخت ، و به حق کودکی که در رحم من است ، تولد اين کودک را بر من آسان فرما ! "
     لحظه ای نگذشت که ديوار جنوب شرقی کعبه در برابر ديدگان عباس بن عبدالمطلب و يزيد بن تعف شکافته شد.
     فاطمه بنت اسد ، وارد خانه کعبه شد و ديوار به هم پيوست. فاطمه تا سه روز در شريفترين مکان گيتی مهمان خدا بود . و نوزاد مبارک خويش را در سيزدهم رجب سي ام عام الفيل به دنيا آورد. سپس همان شکاف ديوار کعبه ، دوباره گشوده شد و فاطمه بنت اسد به همراه مولود عزیز و ارجمندش بيرون آمد و گفت : " پيامی از غيب شنيدم که نامش را " علی " بگذار.

علی است ؛ صاحب عز و جلال و رفعت و شأن  *  علی است ؛ بحر معارف ، علیست کوه وقار.
دلیل رفعت شأن علی اگر خواهی  *  بدین کلام ، دمی گوش خویشتن می دار.
چو خواست مادرش از بهر زادنش جایی  *  درون خانه خاصش بداد جا جبّار.
ز بهر مدخل آن پیشوای خیل زنان  *  شکافت حضرت ستار کعبه را دیوار.
پس آن مطهره ، با احترام داخل شد  *  در آن مکان مقدس بزاد مریم وار.
برون چو خواست که آید پس از چهارم روز  *  ندا شنید که رو نام او علی بگذار.
فدای نام چنین زاده ای بود جانم  *    چنین امام گزینند ، اولی الابصار.

 

روز  پنجشنبه 2 اردیبهشت (13 رجب ) مصادف با ولادت امام علی علیه السلام و روز پدر


روز پدر روزی است برای بزرگداشت پدرها. در بسیاری کشورها روز پدر، سومین یکشنبهٔ ماه ژوئن در نظر گرفته شده‌است. در ایران پیش از انقلاب، روز 24 اسفند زادروز رضا شاه بر پایهٔ گاهشمار ایرانی روز پدر نامیده می‌شد اما پس از انقلاب اسلامی این روز به زادروز حضرت علی بن ابی‌طالب (ع) تغییر یافت.

به مناسبت ولادت حضرت علی (ع)

علی ،گره گشاترین مرد عالم

-آفتاب، روز را از لبخند دیوار کعبه آغاز می کند و ماه، از پیشانی تو نورانی می شود.
-زمان، از حرکت می ایستد، تا تاریخ، از اولین نفس های تو آغاز شود.
-هوا، با نفس های تو جریان می گیرد. آسمان، از همیشه به زمین نزدیک تر می شود. جاهلیت حجاز را موریانه ها، آرام آرام می جوند تا تاریخ، به روزهای آفتابی با تو برسد. ضلالت در پیش پای تو تمام و زندگی روشن، با اولین پلک زدن تو آغاز می شود.

- زمین، نفس کشیدن را از تو آغاز می کند. عشق، با تو قدم به خاک می گذارد تا عدالت را با تمام وجود معنا کند.مناره ها، به یمن آمدنت، یکی یکی از خاک سر بلند خواهند کرد تا سال های سال بعد از تو، منادی نامت شوند.

- با آمدنت، پرنده ها آسمان را می بینند و ماه، شب های طولانی، بیدار می ماند، تا برای خواب های کودکی ات، عاشقانه لالایی بخواند. با اعجاز می آیی تا پیام آور روزهای روشن باشی.

- نیامده، به مهمانی خداوند می روی؛ در خانه خدا به دیدار زمین می آیی. تو از تمام پدرانی که می شناسم، مهربان تری؛ این را خشت خشت خانه ات قسم خواهند خورد.

- من به تنهایی تو ایمان دارم. تویی که مۆمن ترین بنده خداوندی. لبخندهایت را به ستاره ها سپرده ای تا شب هایمان را چراغانی کنند. این ستاره های همیشه درخشان و ماه را از پیشانی ات سیراب بوسه کرده ای تا دلگرم، در شب های تارمان بتابد. ما با نام تو، برخاستن را آموختیم و با نام تو بزرگ شدیم. با نام تو، تمام گره های افتاده در زندگی مان را باز کردیم. تو آمدی تا خورشید را مهمان کوچه های شب زده بشریت کنی.


-تو آمدی تا راه های جهان به دوزخ ختم نشوند.
- از تو می گویم که شانه های جوان مردی ات، تسکین دهنده دردهای دردمندان بود؛ از تو که خرابه های محزون کوفه، طنین گام هایت را خوب می شناختند؛ همان گونه که نخل های شهر، صدای گریه هایت را
- تو آمدی تا بار امانت صدوبیست وچهار هزار پیامبر را غریبانه، در کوچه های دلتنگ کوفه به دوش بکشی و ما را به سرمنزل نجات برسانی.تو آمدی که بزرگ ترین گره گشا باشی. تو آن بزرگی که نامش، ذکر روزهای زلال کودکی مان است.

 

علی ،اقیانوس عدل
- آمدی و کعبه، لحظه های رسیدنت را در آغوش معطرش تجربه کرد. آمدی و آفتاب در تلألو چشمانت قد کشید.
- تو نخستین بشارت خداوندی پس از پیامبر؛ ادامه دهنده جاده ای که او در طول سال هایی پر مشقت، به سمت یگانه پرستی گشوده بود.زمزمه های تنهایی ات را نخلستان های کوفه به شهادت می آیند.اجاق همیشه روشن عدالتت، تا جهان باقی است، دل های آزاده بشریت را گرم خواهد کرد.

- نگاهت، تصویر مردانگی و راستی است و کلامت زندگی.
- قدم هایت، چشمان خاک را روشن می کند.
- من به تنهایی تو ایمان دارم. تویی که مۆمن ترین بنده خداوندی.لبخندهایت را به ستاره ها سپرده ای تا شب هایمان را چراغانی کنند. این ستاره های همیشه درخشان و ماه را از پیشانی ات سیراب بوسه کرده ای تا دلگرم، در شب های تارمان بتابد. ما با نام تو، برخاستن را آموختیم و با نام تو بزرگ شدیم.

- غدیر، دریایی است خروشان که از قطره قطره اش، اقیانوسی از عدل و مهربانی زاده می شود.
- نهج البلاغه ات را که می گشایم، بارانی از معرفت، سر و روی جانم را شست وشو می دهد.کمر راست می کنم و غبار هر چه جهل را از خاطرم می زدایم. رها می شوم از میله های سرد زمستان و بهار تار و پودم را در خویش می گیرد. ای عدالت گستر جاویدان !
- از تو می گویم که شانه های جوان مردی ات، تسکین دهنده دردهای دردمندان بود؛ از تو که خرابه های محزون کوفه، طنین گام هایت را خوب می شناختند؛ همان گونه که نخل های شهر، صدای گریه هایت را.

 - از تو می گویم ای نخستین ایمان آورنده! «لیلة المبیت»، آوازه شجاعتت را از خاطر نخواهد برد و تاریخ عرب، روایت پهلوانی ات را. آمدی و ندای مهرورزی ات، جهان خاموشمان را به تغزل فرا خواند.

 

 

.... ..

                      

rezamzd

rezamzd
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : فروردین 1388 
تعداد پست ها : 1842
محل سکونت : تهران
farnaz_s nazaninfatemeh تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها