عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله: بخشنده ترین شما پس از من کسی است که دانشی بیاموزد آنگاه دانش خود را بپراکند. میزان الحکمه

راه خدا

راه خدا
چهارشنبه 1 اردیبهشت 1395  10:32 ب.ظ

هر كس خداى را بزرگ دارد اولياى او را نيز پاس خواهد داشت و هركه در بزرگداشت اولياى خدا كوتاهى ورزد، راه خود را به سوى خدا گم‏خواهد كرد. امام رضا از سالكان راه پروردگار بزرگ بود.
شيطان، مخالفت با اولياى خدا را در نظر آدمى، زيبا جلوه مى‏دهد تااو را از راه راست پروردگارش گمراه كند و در بيابان حيرت‏زا و راههاى‏پراكنده سرگردانش سازد.
هرگاه درجه تسليم و عشق انسان به رهبرى دينى و ولّى‏امر واولياى‏خدا، اعم از پيامبران و امامان و صالحان، فزونى گيرد. به پروردگارش‏هم نزديك‏تر مى‏شود.
امام رضا، همچون ديگر امامان‏عليهم السلام، مطيع‏ترين مردم در مقابل‏ولى‏امر خويش، امام موسى كاظم بود و از همين‏رو خداوند او را پس از آن‏امام، حجّت خويش بر مردمان قرار داد.
امام كاظم‏عليه السلام مى‏فرمايد :
"على، پسرم، بزرگترين فرزندانم و سخن شنوترين و فرمانبردارترين‏آنان است". (1)
و نيز مى‏فرمايد : "على بزرگ‏ترين و نيكوكارترين و محبوب‏ترين‏فرزندانم در نظر من است". (2)
در واقع ميان انسان و اولياى خدا، حجابى از غرور و تكبّر قرار گرفته‏است.
هر كس كه با تمايلات نفسانى خود مخالفت كرد و با غرور خويش به‏مبارزه برخاست و با تكبّر نفسش به جنگ پرداخت، اين حجاب را پاره‏نموده و در حزب خدا داخل مى‏شود و به اولياى او مى‏گرايد و در جايگاه‏خويش در پيشگاه خدا استقرار مى‏يابد. از اين روست كه قرآن سخن‏كافران را در اين باره با تأكيد بيشتر نقل كرده است :
( أَبَشَراً مِنَّا وَاحِداً نَتَّبِعُهُ إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلاَلٍ وَسُعُرٍ ) (3)
"پس گفتند : آيا سزاوار است كه ما بشرى از جنس خودمان را پيروى‏كنيم ؟ در اين صورت به گمراهى و ضلالت سخت در افتاديم. "
در حديثى از ابن ابى كثير روايت شده است كه گفت : چون موسى بن‏جعفرعليه السلام در گذشت مردم در امامت او متوقّف شدند. در اين سال من به‏حج رفتم ناگهان با امام رضا مواجه شدم. در قلبم چيزى را نهان‏داشتم و باخود گفتم :
أَبَشَراً مِنّا واحِداً نَتَّبِعه، ناگهان وى همچون جرقه‏اى بر من گذر كردوفرمود :
"به خدا من همان بشرى هستم كه پيروى از من بر تو واجب است.
گفتم : از خدا و تو پوزش مى‏طلبم. فرمود : (اين خطا) براى تو آمرزيده‏شد". (4)
---------------------------------------------
1) همان مأخذ، ص‏145، در صفحات آينده به طور مفصّل در باره آنچه كه ميان وى‏ومأمون رخ داده، سخن خواهيم گفت.
2) بحارالانوار، ج‏49، ص‏24.
3) سوره قمر، آيه 24.
4) بحار الانوار، ج‏29، ص‏38.
---------------------------------------
نويسنده : آيت الله سيد محمد تقي مدرسي

salamat595

salamat595
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آبان 1391 
تعداد پست ها : 17677
محل سکونت : مازندران
nazaninfatemeh تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها