عضویت العربیة English
امام جواد علیه السلام: کسى که عمه ام را در قم زیارت کند پاداش او بهشت است. کامل الزیارات ص 324

رفتار با فرزندان در دوران انتقال از کودکی به نوجوانی

رفتار با فرزندان در دوران انتقال از کودکی به نوجوانی
شنبه 11 اردیبهشت 1395  11:50 ق.ظ

 

بعد از پنج یا شش سالگی در آغوش گرفتن و ابراز علاقه کردن مستقیم پدر و مادر به کودک دشوار می شود و بسیرای از اوقات کودک از این کار می گریزد. کودک به فرآیند رشد خود جذب می شود و دیگر نمی خواهد پدر و مادرش با او مانند یک بچه یا نوزاد رفتار کنند. برخی از پدر و مادرها این رفتار طبیعی فرزندان را ناشی از طرد شدن خود می دانند و از این رو با آن ها فاصله می گیرند. والدینی که در زمینه شناخت روانی فرزندان آگاهی بیشتری دارند سیاست خود را اصلاح می کنند یعنی همراه فرزند خود دوران انتقال از کودکی و نوجوانی را طی می کنند. بعضی از پرسش هایی که در اینجا مطرح می شود ممکن است به نظر پوچ و بیهوده بیاید و در برابر آن کودک ممکن است چنان وانمود کند که این پرسش ها احمقانه است پرسش هایی از این قبیل: امروز در مدرسه چه کار کردی؟ نظرت راجع به آموزگار جدید چیست؟ روابطت با دوستانت چطور است؟ نظرت راجع به فلان برنامه تلویزیونی چیست؟

فرزند در مرحله اول مقاومت می کند ولی تفاوت میان محتوی و فرآیند و کلمات و تن صدا را در مکالمات به ذهن خود می سپارد. محتوای مکالمات از نظر احساسی برای کودک زیاد اهمیت ندارد بلکه او بیشتر به تُن گفتار توجه می کند و برگردان این مکالمات برای کودک این است: من به توعلاقه دارم و تو آدم جالبی هستی و افکار و خواسته هایت برای من مهم است. ممکن است که کودک از این مکالمات گریزان باشد یا نخواهد مستقیما نسبت به آن واکنش نشان دهد لیکن با هر جمله بر عزت نفس و اعتماد به نفس او افزوده می شود و ممکن است زمانی برسد که کودک آمادگی خود را برای شرکت در مکالماتی که به نظر بالاتر از مطالب سطحی می آید نشان دهد چون اکنون پذیرفته است که شما به او توجه دارید.

fatemeh_75

fatemeh_75
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آبان 1388 
تعداد پست ها : 4937
محل سکونت : اصفهان
ali_81 zahra_53 تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها