عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله: بخشنده ترین شما پس از من کسی است که دانشی بیاموزد آنگاه دانش خود را بپراکند. میزان الحکمه

5 جاذبه ای که باید حتما در سفر با آذربایجان شرقی ببینید

5 جاذبه ای که باید حتما در سفر با آذربایجان شرقی ببینید
شنبه 11 اردیبهشت 1395  09:38 ب.ظ

قلعه بابک : یادآور حماسه های سرخ جامگان

 

قلعه بابک در استان آذربایجان شرقی در شمال شهر کلیبر و در 15 کیلومتری آن بر فراز کوهستان های بلند منطقه جای گرفته است. برای رسیدن به این قلعه تاریخی می بایست از پای کوه نزدیک به 2 ساعت کوه پیمایی کرد. قرار گیری این دژ تاریخی بر فراز قله ها در میان صخره ها و تخته سنگ های بزرگ جلوه ای اسرار آمیز به آن بخشیده و چشم اندازهای کم مانندی از طبیعت سرکش و جنگلهای پیرامون آن در پیش چشم می گشاید. این قلعه که در گذشته به نام های قلعه جمهور و قلعه دختر شهرت داشته است اکنون با نام قلعه بابک شناخته شده تر است. شیوه معماری و مصالح بکار رفته در ساخت قلعه که هماهنگ با معماری دوره ساسانیان است، تردیدی برای باستان شناسان برجای نگذاشته که سنگ بنای قلعه در زمان ساسانیان گذاشته شده است. آثار سفالی به دست آمده از این قلعه به دوره های سلجوقیان ، ایلخانیان و تیموریان تعلق دارد و گویای آن است که این قلعه در قرن های پنجم، ششم، هفتم و هشتم نیز مسکونی بوده است. به گفته بسیاری از کارشناسان این قلعه در دوره سلجوقیان محل سکونت گروهی از اسماعیلیه بوده است. ساخت قلعه در طبقات، نوع فضاهای قلعه و تزئینات ساختمانی آن بیانگر آن است که این قلعه برای زندگی در مدت های طولانی به کار می رفته است.گرچه این قلعه یادگاری های تاریخی دوران های گوناگونی را در عمر نزدیک به 2000 ساله در خود دارد اما دوران حضور بابک خرمدین و سرخ جامگان در این قلعه و مبارزات میهن پرستانه آنها جلوه بر جسته تری یافته است. بابک خرمدین به مدت 20 سال این قلعه را پایگاه مبارزات خود با خلیفه عباسی قرار داد که دژی تسخیر ناپذیر در برابر هجوم بیگانگان بود. اکنون نیز همه ساله در هفته دوم تیر ماه که همزمان با سالروز تولد بابک خرمدین است. دوستداران فرهنگ و تاریخ این سرزمین در قلعه بابک گرد هم می آیند تا یاد دلاوری ها و حماسه های وی و یارانش را گرامی بدارند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

رصد خانه مراغه : بزرگترین رصد خانه جهان پیش از تلسکوب

 

نشانه گرایش و توجه ایرانیان به دانش ستاره شناسی از دوران باستان دیده می شود. در اوستا کتاب دینی زرتشتیان به کروی بودن زمین و نام سیاره ها و ستاره ها اشاره شده است. در زمان اشکانیان مهاجرت برخی از ستاره شناسان ایرانی به هند به رونق این دانش در هند کمک کرد. تدوین کتاب زیج شهر یاران در زمان بهرام گور ساسانی و توجه اندیشمندان ساسانی به بهره گیری از متون یونان و هند به گسترش این دانش کمک کرد. حضور ابوریحان بیرونی و خوارزمی در قرون اولیه پس از اسلام و حضور خیام در دربار ملکشاه سلجوقی که به تدوین تقویم ملکشاهی انجامید، به گسترش این دانش کمک کرد. می توان گفت ایرانیان از دانش یونانیان بهره گرفته اند و در پرورش آن در دوره اسلام تاثیر گذار بوده اند. اوج رشد این دانش را می بایست در رصد خانه مراغه دید. رصد خانه مراغه در سال 657 هجری قمری به خواست و همت خواجه نصیرالدین طوسی و به فرمان هلاکو نوه چنگیز در دوران ایلخانیان مغول ساخته شد. ساخت این بنا 15 سال به طول انجامید. رصدخانه مراغه یک مجتمع علمی بزرگ شامل کتابخانه، محل استراحت دانشجویان، محل استقرار هلاکوخان، دایره های تو در تو، کارگاه ریخته گری، سالن کنفرانس و برج مرکزی بوده است. برج مرکزی مهمترین بخش این مجموعه است که در وسط دارای ناوسنگی( ربع جواری) بوده است. اسباب و آلات ستاره شناسی فراوانی در این رصد خانه وجود داشته است. کتابخانه بزرگ رصد خانه دارای 400 هزار جلد کتاب بوده که دانشمندان از بغداد، شام، بیروت و الجزیره گردآورده بودند.رصدخانه مراغه در تپه ای در شمال غربی شهر مراغه به ارتفاع 110 متر قرار داشته است. در ازای رصد خانه 5100 متر و پهنای آن 217 متر بوده است. برای ساخت رصد خانه افزون بر کمک مالی حکومت، اوقاف سراسر کشور در اختیار خواجه نصیرالدین طوسی قرار گرفت تا از یک دهم آن برای تامین هزینه ساخت و تجهیز رصد خانه استفاده کند. رصدخانه مراغه الهام بخش ساخت رصد خانه های بزرگی شدکه بعدها و در سده های پس از آن در سمرقند، هند( اوجین)، دانمارک(اورانین برگ) و چین ( شانگهای) ساخته شدند. خواجه نصیرالدین طوسی تا زمان مرگ خود در سال 672 هجری قمری در گسترش و مراقبت از این رصدخانه بسیار کوشید. اما پس از گذشت چند سال و به ویژه پس از سال 703 هجری قمری و زلزله مراغه و بی توجهی حکومت های بعدی رو به ویرانی گذاشت. آنچه اکنون از بزرگ ترین رصدخانه دنیا پیش از اختراع تلسکوپ بر جا مانده است، چیزی بیش از 10 درصد پی و پایه های آن نیست، کاوش های باستان شناسی در سال های 55-1353 بخش هایی از رصد خانه، استراحتگاه دانشمندان و کتابخانه را آشکار کرده است. به پاس خدمات ارزنده خواجه نصیرالدین طوسی، انجمن بین المللی نجوم یکی از حفره های کشف شده در کره ماه را به نام وی نامگذاری کرده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کندوان : روستایی با معماری صخره ای بی همتا

 

در جنوب باختری تبریز و در فاصله 52 کیلومتری آن، روستای کندوان در دامنه کوه سهند نشسته است. این روستا که در نزدیکی اسکو و در 22 کیلومتری جنوب خاوری آن جای گرفته، با معماری صخره ای خانه های روستایی که یکی از روستا های شگفت انگیز جهان است. روستاهای همانند کندوان را در دو نقطه از جهان در آمریکا و کاپودوکی ترکیه می توان یافت. اما آنچه که روستای کندوان را بی مانند کرده است. جریان داشتن زندگی در سکونتگاه های صخره ای این روستاست. با گذشت بیش از 700 سال سکونت در این روستا، خانه های صخره ای این روستا از حضور روستائیان گرم است. ساخت یک هتل در دل صخره های روستا که چندی است به بهره برداری رسیده، جاذبه تازه ای برای گردشگران روستای کندوان پدید آورده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ارگ علیشاه : سنگر ایستادگی و پایداری ملی

 

بنای تاریخی ارگ علیشاه در نزدیکی میدان شهرداری تبریز جای گرفته است. این مجموعه تاریخی در برگیرنده مدرسه، مسجد و خانقاه است که در زمان تاج الدین علیشاه جیلانی از امرای گورکانیان در قرن هشتم هجری ساخته شده است. ارگ علیشاه و مجموعه آن در زمان ساخت آن، شاخص ترین بنای شهر تبریز بوده که به نوشته جهانگردان تاریخی، تنها بنای شهر تبریز بوده که از دوردست دیده می شده است. در ساخت این بنا ساروج و مصالح ساختمانی بادوام بکار رفته است. زلزله ویرانگر تبریز در قرن دهم که شهر تبریز را با همه بناهای تاریخی اش ویران کرد، بخش اعظم این مجموعه را نیز فرو ریخت با این حال بخشی از دیوارهای بلند این مجموعه بر جای مانده تا یادگار پایداری در برابر این پدیده طبیعی مهیب باشد، گرچه شکستگی بزرگی در بدنه ارگ از این زلزله پدیدار شد. در زمان مشروطیت و قیام مردم تبریز، این بنای تاریخی باز هم سنگر مبارزان مشروطه خواه و نیروهای ستار خان و باقر خان قرار گرفت و در برابر شلیک توپخانه محمد علی شاه قاجار ایستاد. یادگار مبارزه آزادی خواهان با استبداد در جای گلوله های توپ بر دیوارهای ارگ هنوز پابرجاست.پس از انقلاب از محوطه تاریخی ارگ علیشاه برای مصلای تبریز استفاده شد. به سبب کاربری جدید این محوطه، محدودیت های ویژه ای برای رفت و آمد و بازدید از این مجموعه برقرار شد که دسترسی گردشگران را به این مجموعه در سال های گذشته با محدودیت مواجه کرده است.این بنای 7000 ساله که یادگار آسیب های طبیعی و تاریخی دوران گذشته را بر چهره دارد، اکنون در میان انبوه داربست ها و میله های فلزی چهره خود را پوشانده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مسجد کبود : سجده گاهی با رنگ های آسمانی

 

مسجد کبود که در زمان ساخت آن بیرون از شهر تبریز قرار داشته است، اکنون در کنار بازار کهنه تبریز و در دل شهر جای دارد. ساخت این بنا را به جهانشاه پسر قرایوسف ترکمان در سال 870 هجری نسبت می دهند که با نظر جان بیگم خاتون همسر وی و صالحه خاتون دختر شاه صورت گرفته است. ساخت بنا چند سال به درازا کشیده و با قتل جهانشاه به دست اوزون حسن متوقف شده است. زلزله مهیب تبریز سبب ویرانی گنبد مسجد و فرو ریختن دیوارها و مناره ها و پوشش های بخش های گوناگون آن شد و تاق سر در مسجد شکاف برداشت. مسجد کبود پس از این ویرانی ها به گورستان تبدیل شد ولی در سال 1308 باغی سرسبز و گردشگاه شهر شد. در سال های 1328 تا 1343 بخش هایی از مسجد شامل گنبد اصلی و تاق های اطراف بازسازی شد. در تزئینات مسجد کاشی هایی با آب طلا کار شده و بر روی آن گل سازی شده که بیشتر این تزئینات در گذشته از بین رفته و تنها بخش هایی از این کاشی کاری ها بر بدنه ها بر جای مانده است.

 

 

 


 

 

 

 

 

گفتم که خدا مرا مرادی بفرست ، طوفان زده ام راه نجاتی بفرست ، فرمود که با زمزمه ی یا مهدی ، نذر گل نرگس صلواتی بفرست

 

 

 

مدیران برتر آبان ماه

khodaeem1

khodaeem1
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اسفند 1389 
تعداد پست ها : 89042
محل سکونت : خراسان رضوی
zahra00a تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها