عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: هر که حسین را دوست بدارد، خداوند دوستدار او است. بحارالأنوار، ج43، ص261

آيه شماره 18 از سوره مبارکه فرقان بهمراه تفسیر( ناشکری وتباهی)

آيه شماره 18 از سوره مبارکه فرقان بهمراه تفسیر( ناشکری وتباهی)
یک شنبه 12 اردیبهشت 1395  01:45 ب.ظ


  ناشکری وتباهی:

 قَالُواْ سُبْحَانَكَ مَا كاَنَ يَنبَغِى لَنَا أَن نَّتَّخِذَ مِن دُونِكَ مِنْ أَوْلِيَاءَ وَ لَاكِن مَّتَّعْتَهُمْ وَ ءَابَاءَهُمْ حَتىَ‏ نَسُواْ الذِّكْرَ وَ كاَنُواْ قَوْمَا بُورًا

معنی آیه:

(در پاسخ) می‏گویند: «منزهی تو! برای ما شایسته نبود که غیر از تو اولیایی برگزینیم، ولی آنان و پدرانشان را از نعمتها برخوردار نمودی تا اینکه (به جای شکر نعمت) یاد تو را فراموش کردند و تباه و هلاک شدند.»

تفسیرآیه:

1- خداوند نعمت‏هاى خود را حتّى از منحرفان دریغ نمى‏دارد. «لكن متّعتهم»

2- خطر مال در جایى است كه سبب فراموشى خدا شود، نه این كه مال مطلقاً بد و خطرناك باشد. «متّعتهم... حتّى نسوا»

3 - در خانواده‏هایى كه چند نسل آنها مرفّه بوده‏اند، زمینه‏ى فراموشى از خدا و قیامت، بیشتر است. «و آبائهم»

13691367

13691367
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آذر 1394 
تعداد پست ها : 2535

دسترسی سریع به انجمن ها