عضویت العربیة English
امام جواد علیه‌السلام: عزّت مؤمن در بى نیازى او از مردم است. بحارالأنوار، ج 75، ص 109

تا باد چنین بادا

تا باد چنین بادا
چهارشنبه 27 بهمن 1389  04:40 ب.ظ

معشوقه به سامان شد،تا باد چنین بادا
کفرش همه ایمان شد،تا باد چنین بادا

ملکی که پریشان شد،از شومی شیطان شد
باز آن سلیمان شد،تا باد چنین بادا

یاری که دلم خستی،در بر رخ ما بستی
غمخواره ی یارن شد،تا باد چنین بادا

هم باده جدا خوردی،هم عیش جدا کردی
نک سرده مهمان شد،تا باد چنین بادا

زان طلعت شاهانه،زان مشعله ی خانه
هر گوشه چو میدان شد،تا باد چنین بادا

زان خشم دروغینش،زان شیوه ی شیرینش
عالم شکرستان شد،تا باد چنین بادا

شب رفت صبوح آمد،غم رفت فتوح آمد
خورشید درخشان شد،تا باد چنین بادا

از دولت محزونان،وز همت مجنونان
آن سلسله جنبان شد،تا باد چنین بادا

عید آمد و عید آمد،یاری که رمید آمد
عیدانه فراوان شد،تا باد چنین بادا

ای مطرب صاحبدل،در زیر مکن منزل
کان زهره به میزان شد،تا باد چنین بادا

درویش فریدون شد،هم کیسه ی قارون شد
هم کاسه ی سلطان شد،تا باد چنین بادا

آن باد هوا را بین،ز افسون لب شیرین
با نای در افغان شد،تا باد چنین بادا

فرعون بدان سختی،با آن همه بدبختی
تک موسی عمران شد،تا باد چنین بادا

آن گرگ بدان زشتی،با جهل و فرامشتی
تک یوسف کنعان شد،باد چنین بادا

شمس الحق تبریزی،از بس که درآمیزی
تبریز خراسان شد،تا باد چنین بادا

از اسلم شیطانی،شد نفس تو ربّانی
ابلیس مسلمان شد،تا باد چنین بادا

آن ماه چو تابان شد،کونین گلستان شد
اشخاص همه جان شد،تا باد چنین بادا


بر روح افزودی،تا بود چنین بودی
فرّ تو فروزان شد،تا باد چنین بادا

از کاخ چه رنگستش؟!وز شاخ چه تنگستش؟!
این گاو چو قربان شد،تا باد چنین بادا

ارضی چو سمایی شد،مقصود سنایی شد
این بود همه آن شد،تا باد چنین بادا

خاموش که سرمستم،بربست کسی دستم
اندیشه پریشان شد،تا باد چنین بادا


                                    

                                                                                                                              مولانا جلال الدین مولوی

ای که در رنج و عذابی!تو آنگاه رستگاری که با ذات و هویت خویش یکی شوی!

Nabeghe0912

Nabeghe0912
کاربر نقره ای
تاریخ عضویت : دی 1389 
تعداد پست ها : 659
محل سکونت : قم
دسترسی سریع به انجمن ها