عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: هر کس حسین را دوست بدارد، خداوند دوستدار اوست. بحارالأنوار، ج43، ص261

نشست بررسي پرونده‌ي هنري شاعران انقلاب اسلامي

نشست بررسي پرونده‌ي هنري شاعران انقلاب اسلامي
پنج شنبه 28 بهمن 1389  06:16 ب.ظ

اولين نشست بررسي پرونده‌ي هنري شاعران انقلاب اسلامي با موضوع «بررسي پرونده‌ي هنري قربان وليئي» در روز چهارشنبه 27 بمن‌ماه در تالار انديشه‌ي حوزه‌ي هنري تهران برگزار شد.

 

به گزارش خبرنگار سرويس فرهنگ و ادب خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در اين نشست كه با عنوان «حكايت شعر» و با بررسي پرونده‌ هنري شاعران دهه 60 انقلاب اسلامي برگزار شد، علي معلم _ شاعر_ و يوسفعلي ميرشكاك _ شاعر و منتقد ادبي _ و قربان وليئي _ شاعر و استاد دانشگاه _ حضور يافتند.

 

در ابتداي اين نشست، يوسفعلي ميرشكاك با بيان اين مطلب كه تاريخ و شرايط اجتماعي نمي‌تواند به صورت مطلق در جان شاعر تصرف كند، گفت: عالمي كه در شعرهاي قربان وليئي است داخل دايره خاصي است، به اين معني كه شاعر دايره‌اي به دور خود كشيده است كه دليل‌اش را بايد با خواندن اشعارش دريافت.

 

وي افزود: «اشعار وليئي از يك حس كاملا ممتاز است يعني غزلش در ميان صدها غزل ديگر خود را نشان مي‌دهد، چون همان عالم خواص عرفاني شاعر را در اشعارش مي‌بينيم، اما مرتبط خاصي را در معرفت بيان نمي‌كند و شوريدگي هم به اقتضاي شعر معاصر كنترل‌شده است.»

 

ميرشكاك در ادامه‌ سخنانش با اشاره به اين‌كه جريان‌سازي در شعر و ادبيات ضرورتي ندارد و جريان‌ساز‌ها اغلب در هر دوره‌اي بيش از يك نفر نيستند، تاكيد كرد: قربان وليئي جزو شاعراني است كه كه نه تنها مورد عنايت مخاطبان قرار گرفته، بلكه شعرش پس از شاعر نخواهد ماند. به خاطر همان عوالم خاص عرفاني كه اشاره شد.

 

اين شاعر و منتقد ادبي با برشمردن امتيازات شاعري قربان وليئي تشريح كرد: وليئي اهل تكلف نيست مگر به ندرت. هم‌چنين لغزش‌هاي زباني به قدري در اشعارش كم است كه مي‌توان از آنها صرف‌نظر كرد، در واقع از اين پس وليئي بايد رويكردش را به سمت ايجاز ببرد، چون آنجايي كه شعر از درون مي‌جوشد، ضرورتي ندارد ما چيزي به آن اضافه كنيم.

 

وي در بخش ديگري از سخنانش در پاسخ به اين سوال كه شعر قربان وليئي چقدر متعلق به جهان امروز است و چقدر وابسته به گذشته؟ گفت: تا زماني كه تصرف در لفظ و صورت انجام مي‌شود قابل قبول است، اما در معنا نمي‌توان عالم امروز را جدا از عالم گذشته دانست. انسان به توحيد فرق بين آنها نمي‌بيند، البته در روزگار ما اين موضوع كه ما يكي هستيم و به قول امام خميني (ره) «وحدت كلمه» داشته باشيم، گم شده است. همه‌ي ما يكي هستيم و آنهايي كه اهل معارض‌اند از دايره‌ي لااله‌الا‌الله بيرون است.

 

در بخش ديگري از اين نشست علي معلم _ شاعر _ با اشاره به اين‌كه هنرمندان با تكيه بر تخيل زبان متفاوتي دارند، تاكيد كرد: «هنرمند بايد از نردبان حكمت بهره‌مند باشد تا به ملكوت دست يابد و پرسش‌هاي اين جهان را جوابگو باشد كه قربان وليئي از اين حيث خالي نيست.»

 

وي افزود: توفيق اين حكمت تنها در دست شاعر نيست، گاهي توفيق آسماني است و گاهي مربوط به ظرفيت آدمي است كه ما تنها در اين بخش مجال تصرف داريم.

 

علي معلم در بخش ديگري از سخنان خود با بيان اين مطلب كه قربان وليئي از متانت، صبوري و شكوه يك انسان شرقي دوست‌داشتني برخوردار است، گفت: «قربان به اعتبار اسم و رسم و سرزمين‌اش (كرمانشاه) شاعري است كه بايد او را جدي گرفت، در عين حال او از سلسله شاعران سرزميني است كه شخصيت‌هايي را تربيت كرده كه هم خود را جدي مي‌گيرد و هم كلامشان جدي است.»

 

در پايان اين نشست قربان وليئي _ شاعر _ با تشكر از اظهارات علي معلم و يوسفعلي ميرشكاك درباره‌ي تناسب زبان و انديشه در اشعارش بيان كرد: احوالات عرفاني فقط متعلق به گذشتگان نيست، زيرا رويارويي با ذات هستي زمان ندارد. آدمي كه در روزگار ما زندگي مي‌كند، طبيعي است كه به زبان امروز سخن مي‌گويد. انسان‌ها با زباني كه تكلم مي‌كنند مي‌انديشند.

 

قربان وليئي متولد 1346 در شهرستان صحنه از توابع استان كرمانشاه است كه صاحب مجموعه‌هاي شعر با نام‌هاي «درخت در خودش راه مي‌رود»، «بايد نوشت نام تو را با پرنده‌ها» و «ترنم داوودي سكوت» است و مجموعه‌ي شعرش «با دو چشم دچار يكتايي» هم به تازگي منتشر شده است.

 

اگر من و شما خودمان را  اصلاح کنیم ، جامعه درست می شود

svh2005

svh2005
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مرداد 1389 
تعداد پست ها : 18447
محل سکونت : مازندران
دسترسی سریع به انجمن ها