عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله: بخشنده ترین شما پس از من کسی است که دانشی بیاموزد آنگاه دانش خود را بپراکند. میزان الحکمه

ویژگی ها و امتیازات امام حسین (ع)

ویژگی ها و امتیازات امام حسین (ع)
جمعه 29 بهمن 1389  02:30 ب.ظ

ویژگی ها و امتیازات امام حسین (ع)

قلم در بیان ویژگی ها و امتیازات احیاگر بزرگ اسلام، مفسر عظیم الشأن ولایت و امامت سرور آزادگان گیتی، اسوه بی نظیر فداکاری، جگرگوشه زهرای مرضیه (س) مشعل فروزان هدایت، کشتی نجات امت، سید جوانان اهل بهشت، سیدالشهدا، امام حسین، عاجز و ناتوان است.

حسین (ع) یک شخصیت عادی نیست که قلم در رسای ویژگی های او به حرکت درآید. یک شخصیت حماسی است که تمام صاحب نظران دنیا در برابر این مرد عرشی و الهی، این ابرمرد تاریخ سر تسلیم فرود آورده و خضوع کرده اند زیرا کارهایی که این وجود مقدس در آخرین ماه های زندگانی خود انجام داده چنان بزرگ و بی نظیر و خارق العاده است که چشم روزگار مانند آن را تاکنون ندیده و تا ابد نیز نخواهد دید. کدامین عبارت را در وصف آن شخصیت بی نظیر به کار گیریم که گویاتر از «مصباح الهدی» و «سفینة النجاة» باشد که رسول خدا سرور کائنات با آن عبارات او را ستوده است و کدامین کلمات و جملات می تواند حق او را ادا کند. در حالی که خدایش در قرآن کریم در سوره حدید آیه۲۸ او را بهره عظیمی از رحمت خویش عنوان ساخته است و در سوره مریم آیه یک؛ او را رمز و روح حقیقت شمرد و در سوره فجر آیه۲۸ او را نفس مطمئنه خوانده است و در سوره اسراء آیه ۳۳ او را مصداق بارز سالار شهیدان و کسانی که به خون خویش غلتیدند شمرده است و در آیه تطهیر او را جزو پاک ترین پاکان خوانده است.



امید است که در این مجموعه ویژگی هایی را به قلم بیاورم تا شاید مرهمی باشد به روح عاشقان حسین که همواره در فراق عزیز زهرا (س) یوسف کربلا، چشمی اشکبار و سینه ای خسته دارند. اگرچه قلم قاصر و زبان الکن از بیان شخصیت عظیم الشأن آن بزرگوار می باشد. لکن آب دریا را اگر نتوان کشید هم به قدر تشنگی باید چشید.





● ویژگی ها و امتیازات امام حسین (ع)



۱) آمدن نام حسین (ع) از آسمان



شیخ طوسی و راویان دیگر با سندهای معتبر از امام رضا (ع) روایت کرده اند که هنگامی که امام حسین (ع) به دنیا آمد پیامبر(ص) به اسماء بنت عمیس فرمودند: ای اسماء! فرزندم را بیاور. اسماء می گوید: امام حسین (ع) را در پارچه سفیدی پیچیده و نزد پیامبر بردم. پیامبر او را گرفته و در دامان خود نهاد. در گوش راست او اذان و در گوش چپ او اقامه را گفت. در این هنگام جبرئیل نازل شد و خطاب به پیامبر (ص) گفت: خدای متعال بر تو سلام رسانده و می فرماید از آنجا که علی نسبت به تو به منزله هارون است برای موسی، پس نام این فرزند را بشیر بگذار که این نام پسر کوچک هارون بود اما چون زبان تو عربی است او را حسین بنه [فضائل امام حسین(ع) از منتهی آلامال ص ۴۵/ معجزات و کرامات امام حسین(ع) ص ۲۳].



۲) احترام خاص پیامبر (ص) به امام حسین(ع)



گاه پیامبر برفراز منبر مشغول سخنرانی بود که امام حسین(ع) به سویش می آمد و او در همان حال، سخن خویش را رها و از منبر فرود می آمده و از او استقبال می نمود و بر کتف خویش می نهاد و می آورد. شگفت آورتر از این گاه اتفاق می افتاد که او در حال سخن بود که امام حسین(ع) می آمد و آن حضرت از منبر فرود می آمد و او را استقبال می کرد و آنگاه دلیل کار خویش را شدت علاقه به کودک گرانقدر خویش عنوان می ساخت همان گونه که در روایتی آمده است که «به خدایی که جانم در قبضه قدرت اوست با دیدن حسین (ع) متوجه نشدم که چگونه از منبر آمدم. [بحار ج ۴۳ ص ۲۹۵/ برگرفته از کتاب فضائل و سیره امام حسین(ع) در کلام بزرگان، عباس عزیزی] پیامبر(ص) امام حسین(ع) را به هنگام بازی با کودکان در میدانگاه مدینه نگریست در برابر دیدگاه انبوه مردم به سوی او رفت و دستان مقدسش را گشود و کودک محبوبش شروع به دویدن در میدانگاه کرد و پیامبر نیز در پی او، پس او را گرفت یک دست در زیر چانه و دست دیگرش را به پشت سرش نهاد و دهان به دهان او نهاد و بوسه بارانش ساخت و فرمود: حسین منی و انا من حسین احب الله من احب حسینا، حسین سبط من الابساط [بحار ج ۴۳ ص ۲۹۴].



۳) ائمه طاهرین (ع) همه از صلب او هستند



از این جهت روایاتی از رسول اکرم (ص) آمده است که به این امتیاز تصریح نشده است، سلمان فارسی می گوید: حسین در دامن رسول اکرم نشسته بود و حضرت او را می بوسید و فرمود: تو بزرگی و پدربزرگانی. تو امامی و پسر امامانی، تو حجت خدایی و پسر حجت خدایی و پدر حجت های خدایی و آن حجت های خداوند ۹ نفرند که از نسل تو هستند و نهمین آنان قائم آل محمد (ص) است.



[خصائص الحسینیه، جعفر شوشتری.]



۴) الطاف خاص خدا بر حسین (ع)



الف) ارزانی داشتن جلوه هایی از صفات خویش به امام حسین (ع).



از جمله صفات خداوند این است که در کران تا کران هستی وجودی نیست جز اینکه او را به پاکی می ستاید [و ان من شیء یسجع بحمده، سوره اسرا آیه ۴۴] و پرتویی از این ویژگی به امام حسین (ع) آن است که همه موجودات بر مصیبت و شهادت او می گریند اما ما گریه آنها را درنمی یابیم همان گونه که ستایش و تسبیح موجودات، تنها جریان یافتن اشک از دیدگان نیست، بلکه گریه هر موجودی متناسب با موجودیت و وضعیت آن است و همان گونه که در روایات آمده است گریه آسمان ها به ظهور قطرات خون، گریه ماهیان دریا به خروج آنها از آب، گریه هوا به تیره و تار شدن آن، گریه خورشید و ماه به گرفتگی آنها و گریه زمین آن بود که هر سنگی جابه جا می شد زیر آن قطرات خون نمودار بود. [بحار، ج ۴۵، ص ۲۵۱]



صفات خداوند ویژه ذات اقدس اوست و کسی در آنها شرکتی ندارد. امام حسین(ع) نیز در میان بندگان برگزیده او از همین ویژگی برخورداراست چرا که صفات و امتیازاتی که از جانب خدا به او ارزانی شده و بدان ها ممتاز شده خاص خود اوست و همانندی ندارد. [خصائص حسینیه/ ترجمه صادق حسن زاده]



از دیگر صفات الهی آن است که اقرار آفریدگان به وجود آفریدگار حکیم، امری فطری است و از درون وجود آفریدگان برخاسته است همانگونه که در این آیه آمده است: «فطرة الله الذی فطر الناس علیها» روم آیه ۳۰. پیروان همه ادیان وقتی بت پرستان به وجود آفریدگار اقرار دارند و انکارگران خداوند و بی دینان هرچند به زبان، خدا را دروغ می انگارند در دل به وجود خدا اعتقاد دارند. حسین(ع) نیز جلوه ای از این صفت الهی را داراست آنسان که دل های همگان در مصیبت او شعله ور است حتی آنان که او را نمی شناسند بر مصیبت آن حضرت می گریند و همچون برخی از هندوها که مخالفان اسلامند برای آن حضرت مراسم عزاداری برپا می دارند.

کریمی که جهان پاینده دارد               تواند حجتی را زنده دارد

 

دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی

mohamadaminsh

mohamadaminsh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : دی 1389 
تعداد پست ها : 25772
محل سکونت : خوزستان
دسترسی سریع به انجمن ها