عضویت العربیة English
امام صادق علیه‌السلام: صله رحم و نیکى، حساب (قیامت) را آسان و از گناهان جلوگیرى مى‌کند. کافى، ج2، ص157

زندگی امام حسین تا قبل از عاشورا/ اطلاع امام(ع) از شهادتش۲

زندگی امام حسین تا قبل از عاشورا/ اطلاع امام(ع) از شهادتش۲
جمعه 29 بهمن 1389  02:55 ب.ظ

 

مولف می گوید:از آنچه که بدست آورده ایم،معلوم می شود که امام حسین(ع) به شهادت خود آگاه بوده است و تکلیف امام(ع) همان کاری می باشد،که انجام داده است.از آن جمله است روایتی که امام صادق(ع) از پدرانش نقل می کند که:

امام حسین(ع) روزی بر برادرش امام حسن(ع) وارد شد که وقتی نگاهش به امام حسن(ع) افتاد شروع به گریه کرد:از آن جناب پرسید:«چرا گریه می کنی؟»


فرمود:«به خاطر مصائبی که بر تو وارد خواهد شد.»امام حسن(ع) فرمودند:ظلمی که به من می شود سمی است که به من می دهند و مرا به شهادت می رسانند ولی هیچ روز مثل روز تو نیست.اطرافت را سی هزار نفر که همگی ادعای امت جدمان حضرت محمد (ص) را دارند و خود را پیرو اسلام می دانند،می گیرند و برای کشتن تو و ریختن خون و اسیر کردن فرزندان و بانوان حرم و هتک حرمت و غارت کردن خیام تو،جمع می شوند.و از آسمان خون و خاکستر می بارد،تمام موجودات عالم از وحوش صحرا و ماهیان دریا برایت گریه می کنند.


عمر نسابه از جدش محمد بن عمر نقل می کند:شنیدم از پسر حضرت علی بن ابی طالب(ع) که برای دائی هایم-فرزندان عقیل- نقل می کرد:


«زمانی که برادرم امام حسین(ع) از بیعت با یزید امتناع کرد،خدمت ایشان رفتم در حالی که تنها بود،به ایشان عرض کردم:فدایت شوم،برادرت امام حسن(ع) از پدرش امام علی(ع) نقل می کرد:...که یک مرتبه شروع به گریه کردم.امام حسین(ع) مرا در آغوش گرفت و به من فرمود:آیا به تو خبر داده است که من کشته می شوم؟عرض کردم:خدا آن روز را نیاورد یا بن رسول الله.امام حسین(ع) فرمودند:به حق پدرم از تو می پرسم،آیا از شهادتم خبر دادند؟عرض کردم:آری،پس چرا بیعت نمی کنی تا سالم بمانی؟


فرمودند:پدرم از قول رسول الله(ع) خبر شهادت خویش و مرا به من فرمود و اینکه قبرم نزدیک به تربت پدرم می باشد.آیا گمان می کنی تو از چیزهایی خبر داری که من از آنها اطلاع ندارم؟ذلت را هرگز به خود نمی خرم و مادرم حضرت فاطمه(ع) در حالی پدرش رسول الله(ع) را ملاقات خواهد کرد که از آنچه امت پیامبر(ص) بر فرزندانش آورده اند،شکایت می کند و کسی که ذریه فاطمه(ع) را آزار رسانده باشد به بهشت وارد نمی شود.


مولف گوید:شاید برخی افراد که از حقیقت شرافت و سعادت شهادت خبر نداشته باشند بگویند:خداوند فردی را که در معرض شهادت قرار می دهد دوست ندارد،اما در قرآن مجید خداوند کسانی را که جان خود را فدای حق می کنند ستایش می فرماید که:«به سوی خدای خود توبه کنید و نفس خود را در معرض شهادت قرار دهید که این عمل نزد پروردگارتان برای شما بهتر و نیکوتر است.شهادت از بالاترین درجات سعادت است.در خصوص همین آیه شریفه،یکی از نویسندگان روایتی را نقل می کندکه مورد قبول عقل است،او می نویسد:«در یکی از جنگ ها که صفوف دشمن بسیار زیاد بود،یک نفر از مسلمانان به طرف دشمن حمله ور می شود،مردمی که آنجا ایستاده اند می گویند:ای وای او خود را به هلاکت انداخت.»ابوایوب انصاری نیز که از اصحاب پیامبر اکرم(ص) بود،در آنجا حضور دارد و می گوید:«آیا شما این آیه را در خصوص این مردی که خود را برای شهادت آماده می کند می خوانید؟!در حالی که این آیه،در مورد ما نازل شده است؛زمانی که ما می بایست حضرت رسول اکرم(ص) را یاری کنیم،مشغول به امورات دنیا شدیم؛خداوند برای رد این تخلف که به خاطر جمع کردن اموال خود را از اطراف پیامبر دور کرده بودیم این آیه را نازل فرمود که:لا تلقوا بایدیکم الی التهلکة [سوره بقره،آیه ۱۹۵] و معنایش این است که شما در خانه ها نشسته اید و از یاری رسول کوتاهی کردید که این کار مساوی با هلاکت شما و نزول عذاب الهی بر شماست.پس در واقع این آیه برای تحریک ما در جنگها نازل شد تا برای بدست آوردن ثواب آخرت،خود را در راه خدا آماده شهادت کنیم.»

کریمی که جهان پاینده دارد               تواند حجتی را زنده دارد

 

دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی

mohamadaminsh

mohamadaminsh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : دی 1389 
تعداد پست ها : 25772
محل سکونت : خوزستان
دسترسی سریع به انجمن ها