عضویت العربیة English
امام جواد علیه‌السلام: عزّت مؤمن در بى نیازى او از مردم است. بحارالأنوار، ج 75، ص 109

سوره هود - آیات 29 تا 37 به همراه معنی

سوره هود - آیات 29 تا 37 به همراه معنی
جمعه 29 بهمن 1389  07:10 ب.ظ


 

http://marshal-modern.ir/Archive/11252.aspx

 

 

http://marshal-modern.ir/Archive/2011/1/14/besm.gif

 

 

سوره هود

وَيَا قَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ ۚ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا ۚ إِنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَلَٰكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ «29» وَيَا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ «30» وَلَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ إِنِّي مَلَكٌ وَلَا أَقُولُ لِلَّذِينَ تَزْدَرِي أَعْيُنُكُمْ لَنْ يُؤْتِيَهُمُ اللَّهُ خَيْرًا ۖ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا فِي أَنْفُسِهِمْ ۖ إِنِّي إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ «31» قَالُوا يَا نُوحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَأَكْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ «32» قَالَ إِنَّمَا يَأْتِيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شَاءَ وَمَا أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ «33» وَلَا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كَانَ اللَّهُ يُرِيدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ ۚ هُوَ رَبُّكُمْ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ «34» أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ ۖ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرَامِي وَأَنَا بَرِيءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ «35» وَأُوحِيَ إِلَىٰ نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ فَلَا تَبْتَئِسْ بِمَا كَانُوا يَفْعَلُونَ «36» وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا ۚ إِنَّهُمْ مُغْرَقُونَ «37» اى قوم من ! من از شما [در برابر ابلاغ رسالتم] هيچ پاداشى نمى‏خواهم ؛ پاداشم فقط بر عهده خداست ، و من [براى به دست آوردن دل شما] طرد كننده كسانى كه ايمان آورده‏اند [و شما آنان را فرومايه مى‏دانيد] نخواهم بود ؛ زيرا اينان ملاقات كننده پروردگار خويش‏اند . ولى من شما را گروهى مى‏بينم كه جهالت مى‏ورزيد . « 29» اى قوم من ! اگر آنان را از خود طرد كنم ، چه كسى مرا در برابر [عذاب] خدا يارى مى‏دهد ؟ آيا متذكّر نمى‏شويد ؟ « 30» من به شما نمى‏گويم كه گنجينه‏هاى [عنايات و الطاف] خدا نزد من است [تا به طور مستقل بتوانم حاجات شما را برآورم و هر تصرفى را كه مايل باشم در آسمان‏ها و زمين بنمايم] ، و ادعا نمى‏كنم كه غيب هم مى‏دانم ، و نمى‏گويم كه من فرشته‏ام و درباره آنان كه چشمانتان خوارشان مى‏نگرد ، نمى‏گويم كه خدا هرگز خيرى به آنان نخواهد داد ؛ خدا به آنچه در دل آنان است آگاه‏تر است ؛ اگر چنين گويم از ستمكاران خواهم بود . « 31» گفتند : اى نوح ! با ما ستيزه كردى و بسيار هم ستيزه كردى ، نهايتاً اگر از راستگويانى آنچه را [از عذاب] به ما وعده مى‏دهى ، براى ما بياور . « 32» گفت : جز اين نيست كه اگر خدا بخواهد آن را براى شما مى‏آورد و شما عاجز كننده [خدا] نيستيد [تا بتوانيد از دسترس قدرت او بيرون رويد . ] « 33» و اگر بخواهم براى شما خيرخواهى كنم در صورتى كه خدا بخواهد شما را [به كيفر گناهانتان] گمراه كند ، خيرخواهى من سودى به شما نخواهد داد، او پروردگار شماست و شما را به سويش بازمى‏گردانند . « 34» آيا مشركان مى‏گويند : پيامبر ، اين قرآن را از نزد خود به دروغ ساخته [و به خدا نسبت داده ؟] بگو : اگر آن را به دروغ ساخته باشم ، گناهم فقط بر عهده خود من است ، و من از گناهانى كه شما مرتكب مى‏شويد بيزارم . « 35» به نوح وحى شد كه از قوم تو جز كسانى كه [تاكنون] ايمان آورده‏اند ، هرگز كسى ايمان نخواهد آورد ؛ بنابراين از كارهايى كه همواره [بر ضد حق] انجام مى‏دادند اندوهگين مباش . « 36» و با نظارت و [بر اساس] وحى ما كِشتى را بساز ، و با من درباره كسانى كه ستم كرده‏اند ، سخن مگو كه يقيناً آنان غرق شدنى هستند . « 37»


    حمید.bmp

 

 

mashhadizadeh

mashhadizadeh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : اردیبهشت 1388 
تعداد پست ها : 25019
محل سکونت : بوشهر
azadeh_69 تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها