عضویت العربیة English
امام جواد علیه‌السلام: عزّت مؤمن در بى نیازى او از مردم است. بحارالأنوار، ج 75، ص 109

بمب سنگین حزب‌الله لبنان

بمب سنگین حزب‌الله لبنان
یک شنبه 1 اسفند 1389  04:18 ب.ظ

 

بمب سنگین حزب‌الله لبنان

 

 

image

سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان، بمب سیاسی سنگینی را منفجر کرد و از اعضای سازمانش خواست که خود را آماده تسخیر منطقه الجلیل در صورت هرگونه حمله آینده رژیم صهیونیستی به لبنان کنند.


«به مجاهدان مقاومت اسلامی می‌گویم که آماده روزی باشید که اگر جنگ به لبنان تحمیل شد، شاید رهبری مقاومت از شما بخواهد که بر منطقه جلیل مسلط شوید و یا، به عبارت دیگر، آماده آزاد کردن الجلیل باشید».
سخنان وی پاسخی است به اظهارات اخیر ایهود باراک، وزیر اسرائیلی، که به هنگام دیدار از منطقه مرزی با لبنان، به سربازان اسرائیلی گفته بود که «شاید شما دوباره برای ورود به لبنان فراخوانده شوید. باید آمادگی وجود داشته باشد».
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، نیز بلافاصله به دبیرکل حزب‌الله لبنان پاسخ داد: «نصرالله گفته است که به الجلیل حمله می‌کند. من برایش خبری دارم: هیچ‌گاه چنین کاری نخواهد کرد ... کسی که در اتاق بتونی زیرزمین مخفی شده است، باید در همان پناهگاه خودش باقی بماند».
هرچند نخست وزیر اسرائیل سعی کرده با اعتماد به نفس و لحنی تحقیرآمیز به دبیرکل حزب‌الله لبنان پاسخ دهد و به افکار عمومی در داخل اسرائیل اطمینان بدهد، کسانی در اسرائیل هستند که سخنان سید حسن نصرالله آن‌ها را به فکر واداشته است.
در جریان 33 روز جنگ در سال 2006، وی به هر چه گفت عمل کرد و آن‌چه را نمی‌توانست انجام بدهد بر زبان نراند. همین امر سبب شد که اسرائیلی‌ها باور کنند که دبیرکل حزب‌الله لبنان در پی بلوف روانی یا نظامی نیست. شعار معروف وی «حیفا و بعد از حیفا» به صورت حمله موشکی حزب‌الله لبنان به این شهر عملی شد.
در سال 1992 و ده سال بعد از حمله اسرائیل به لبنان که تا اشغال بیروت ادامه یافت، رهبران سیاسی اسرائیل سخنان رهبران حزب‌الله مبنی بر شکست حتمی اسرائیل را تحقیر می‌کردند، ولی در سال 2000 ناچار شدند آن را بپذیرند و برای همیشه اندیشه اشغال دایمی بخشی از لبنان را کنار بگذارند. 6 سال بعد که اسرائیل برای بازآوری حیثیت و ابهت نظامی و سیاسی خود وارد جنگ با لبنان شد، در روزهای نخست، اسرائیلی‌ها با دیده تحقیر به سخنان رهبران حزب‌الله پاسخ و آن‌ها را به شکست قطعی وعده می‌دادند. یک ماه جنگ کافی بود تا اسرائیل متحمل بزرگ‌ترین شکست نظامی خود شود.
برای بسیاری تردیدی وجود نداشت که اسرائیل وارد جنگ دیگری با لبنان می‌شود تا انتقام شکست خود را بگیرد و «قدرت بازدارندگی» خود را دوباره به دست آورد. حتی تاریخ‌هایی برای شروع این جنگ مطرح می‌شد. اسرائیل منتظر بود تا نتایج دادگاه بین‌المللی ترور رفیق الحریری، نخست وزیر پیشین لبنان در 2005، مشخص شود. منابع رسمی اسرائیل از سال گذشته اعلام کرده‌اند که این دادگاه حزب‌الله را مسئول این ترور خواهد شناخت. تضعیف حزب‌الله و ورودش به جنگ داخلی فرصتی طلایی را برای اسرائیل فراهم می‌آورد تا به لبنان حمله کند.
حزب‌الله لبنان بعد از جنگ 2006 موفق شد موازنه وحشت را با اسرائیل برقرار کند. دبیرکل این حزب بارها اعلام کرد که فرودگاه بیروت در مقابل فرودگاه تل اویو و خانه‌ها حومه جنوبی بیروت در مقابل شهر تل آویو ـ چشم در برابر چشم و دندان در مقابل دندان. اینک حزب‌الله لبنان دایره این موازنه را گسترش داده است: هر پیشروی نظامی اسرائیل با پیشروی نیروهای حزب‌الله با شمال فلسطین اشغالی روبرو می‌شود.
در جنگ 2006، حزب‌الله لبنان موشک‌های خود را به عمق خاک اسرائیل پرتاب کرد و خسارت‌های زیادی به بار آورد. رزمندگان این حزب در خاک لبنان به رویارویی با سربازان اسرائیلی پرداختند و تعدادی از آن‌ها و تانک‌ها را از بین بردند و حتی موفق به غرق ناوچه اسرائیلی در ساحل جنوب لبنان شدند. گزارش‌هایی مبنی بر ورود واحدهایی از رزمندگان حزب‌الله به شمال سرزمین‌های اشغالی پخش شد که البته هیچگاه تأیید نشد.
پیشروی زمینی با جنگ چریکی متفاوت است و به پوشش هوایی و نیروی زرهی نیاز دارد. این فرمولی کلاسیک است. شاید نتانیاهو به این دلیل می‌گوید که حزب‌الله هیچ وقت چنین کاری نخواهد کرد، ولی شنوندگان دبیرکل حزب‌الله لبنان عادت کرده‌اند که وی سخن بیهوده نمی‌گوید.
موضوع فراگیرتر این است که انقلابات تونس و مهمتر از آن مصر وضعیت جدیدی را در منطقه پدید آورده است که موجب درنگ جدی اسرائیل در راه انداختن هرگونه جنگ گسترده یا محدود در لبنان و غزه می‌شود.
سال 1982، اسرائیل پس از آن به لبنان حمله کرد که مصر را با پیمان صلح کمپ دیوید از جهان عرب خارج کرده بود و کشورهای عربی دچار سردرگمی و چند دستگی شده بودند و اندیشه جنگ با اسرائیل، بدون مصر را کنار گذاشته بودند. در سال 2006، اسرائیل در حمله به لبنان از پوشش عربی برخوردار بود و اردن و مصر و سعودی مشخصا طرف مقابل، یعنی حزب‌الله، را محکوم می‌کردند.
اینک این پوشش و محور اعتدال عربی از میان رفته است. امریکا و اروپا نیز به تحولات از نوع دیگر خاورمیانه چشم دوخته‌اند. زمانی که وزیر دادگستری جدید اردن خواستار آزادی سربازی می‌شود که سال 1997 در ناحیه مرزی هفت سرباز اسرائیلی را کشت، دیگر اردن نمی‌تواند به هر اقدام نظامی اسرائیل بی‌اعتنا بماند.
دادگاه بین‌المللی ترور رفیق الحریری معنای کاربردی خود را از دست داده است. در حالی که تا یک ماه قبل فضای نگرانی در لبنان حاکم بود و مردم بیم آن داشتند که احکام قضایی این دادگاه کشورشان را به ورطه جنگ داخلی بکشاند، اینک نگرانی‌ها از بین رفته است. حتی اگر این دادگاه دبیرکل حزب‌الله لبنان را عامل اصلی در ترور الحریری متهم کند، هیچ اتفاقی نخواهد افتاد و کسی در لبنان و دولتی در خاورمیانه حاضر نمی‌شود در پشت آن قرار گیرد


منبع: سایت الحماة

یا حسین (ع)

salarezeynab

salarezeynab
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آذر 1389 
تعداد پست ها : 6597
محل سکونت : تهران
دسترسی سریع به انجمن ها