عضویت العربیة English
امام جواد علیه‌السلام: عزّت مؤمن در بى نیازى او از مردم است. بحارالأنوار، ج 75، ص 109

مراسم نام گذاري حضرت محمد (ص)

مراسم نام گذاري حضرت محمد (ص)
دوشنبه 2 اسفند 1389  02:36 ب.ظ

روز هفتم فرا رسید. «عبد المطلب‏»، براي عرض سپاسگزاري به درگاه الهي گوسفندي کشت و گروهي را دعوت نمود و در آن جشن با شکوه، که از عموم قریش ‏دعوت شده بود، نام فرزند خود را«محمد» گذارد. وقتي از او پرسیدند: چرا نام فرزند خود را محمد انتخاب کردید، در صورتي که این نام در میان اعراب کم سابقه است؟ گفت:خواستم که در آسمان و زمین ستوده باشد. در این باره‏«حسان بن ثابت‏» شاعر رسول خدا چنین مي‏ گوید:

فشق له من اسمه لیجله
فذو العرش محمود و هذا محمد

آفریدگار، نامي از اسم خود براي پیامبر خود مشتق نمود. از این جهت(خدا) «محمود»(پسندیده) و پیامبر او«محمد»(ستوده) است و هر دو کلمه از یک ماده مشتقند و یک معني را مي ‏رسانند.(1) قطعا، الهام غیبي در انتخاب این نام بي ‏دخالت نبوده است. زیرا نام محمد، اگر چه در میان اعراب معروف بود، ولي کمتر کسي تا آن زمان به آن نام نامیده شده بود. طبق آمار دقیقي که بعضي از تاریخ نویسان بدست آورده‏اند، تا آن روز فقط شانزده نفر به این اسم نام گذاري شده بودند. چنان که شاعر در این باره گوید:

ان الذین سموا باسم محمد
من قبل خیر الناس ضعف ثمان(2)

کساني که به نام محمد، پیش از پیامبر اسلام نام گذاري شده بودند، شانزده نفر بودند. ناگفته پیداست که: هر چه مصداق یک لفظ کمتر باشد، اشتباه در آن کمتر خواهد بود و چون کتاب هاي آسماني، از نام و نشان و علائم روحي و جسمي او خبر داده بودند، باید علائم آن حضرت آن چنان روشن باشد که اشتباه در آن راه پیدا نکند. یکي از آن علائم، نام آن حضرت است. باید مصداق آن به قدري کم باشد، که راه هر گونه تردیدي را در تشخیص پیامبر گرامي از بین ببرد. مخصوصا هنگامي که بقیه اوصاف و علائم وي ضمیمه نام او گردد. در این صورت، بطور واضح کسي که انجیل و تورات از ظهور او خبر داده است، به خوبي شناخته خواهد شد.

 

اشتباه خاورشناسان

قرآن مجید،رسول گرامي را به دو و یا چند نام معرفي مي‏کند.(3) در سوره‏ هاي آل عمران و محمد و فتح و احزاب،در آیه ‏هاي 138 و 2 و 29 و 40، او را به نام‏«محمد» و در سوره‏«صف آیه 6» به نام‏«احمد» خوانده است. علت داشتن دو نام این است که: مادر رسول خدا، پیش از جدش، نام او را«احمد» گذارده بود، چنان که در تاریخ منعکس است.(4) بنابراین، آن چه را بعضي از خاورشناسان در مقام اعتراض گفته‏اند که: «انجیل‏»، به تصریح قرآن، در سوره‏«صف آیه 6»، ظهور پیامبري را بشارت داده است که نام او احمد است نه محمد، و شخصي که مسلمانان به رهبري او معتقدند، نام او «محمد» است نه احمد، بي اساس است. زیرا قرآني که پیامبر ما را به نام ‏«احمد» معرفي نموده است، در چند جا او را به نام‏«محمد» خوانده است. اگر مدرک آن ها براي تعیین نام این پیامبر، قرآن مجید باشد(چنان که همانست)، قرآن او را به هر دو اسم نامیده، و او را در جائي به نام محمد و در جاي دیگر«احمد» معرفي نموده است.

پي ‏نوشت‏ ها:
1. «سیره حلبي‏»، ج 1/93.
2. همان مدرک/97.
3. به عقیده گروهي دیگر نام پیامبر اسلام نیست، بلکه از حروف مقطعه قرآن به شمار مي‏ روند.
4. «سیره حلبي‏»، ج 1/93. برخي عقیده دارند که: الفاظ«طه‏» و«یس‏»، از اسامي پیامبر گرامي اسلام حضرت محمد(ص) است.

نویسنده: جعفر سبحاني
منبع: کتاب فروغ ابدیت، ج 1، ص 155

عالم محضر خداست درمحضر خدا گناه نکنید حضرت امام (ره)

hasantaleb

hasantaleb
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : شهریور 1387 
تعداد پست ها : 58933
محل سکونت : اصفهان
دسترسی سریع به انجمن ها