عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: هر که حسین را دوست بدارد، خداوند دوستدار او است. بحارالأنوار، ج43، ص261

سخنان حكمت آميز رسول خدا(ص)

سخنان حكمت آميز رسول خدا(ص)
دوشنبه 2 اسفند 1389  02:39 ب.ظ

فضيلت دانش طلبي: من سلك طريقا يطلب فيه علما سلك الله به طريقا الي الجنه... و فضل العالم علي العابد كفضل القمر علي سائر النجوم اليله البدر.(1) هر كه راهي رود كه در آن دانشي جويد، خداوند او را به راهي كه به سوي بهشت است ببرد، و برتري عالم بر عابد مانند برتري ماه در شب چهارده بر ديگرستارگان است.

2- دين يابي ايرانيان: لو كان الدين عند الثريا لذهب به رجل من فارس  او قال  من ابناء فارس حتي يتناوله(2) اگر دين به ستاره ثريا رسد، هر آينه مردي از سرزمين پارس يا اين كه فرموده از فرزندان فارس به آن دست خواهند يازيد.

3- ايمان خواهي ايرانيان: اذا نزلت عليه(ص) سوره الجمعه فلما قرا: و آخرين منهم لما يلحقوا بهم. (3) قال رجل من هولاء يا رسول الله؟ فلم يراجعه النبي(ص) حتي سئله مره او مرتين او ثلاثا.قال و فينا سلمان الفارسي قال فوصع النبي يده علي سلمان ثم قال: لو كان الايمان عند الثريا لنا له رجال من هولاء. (4) وقتي كه سوره جمعه بر پيامبر اكرم(ص) نازل گرديد و آن حضرت آيه آخرين منهم لمايلحقوا بهم را خواند. مردي گفت: اي پيامبر خدا، مراد اين آيه چه كساني است؟ رسول خدا به او چيزي نگفت تا اين كه آن شخص يك بار، دوبار، يا سه بار سوال كرد. راوي مي گويد: سلمان فارسي در ميان ما بود كه پيامبراكرم(ص) دستش را روي دوش او نهاد، سپس فرمود: اگر ايمان به ستاره ثريا برسد هر آينه مرداني از سرزمين اين مرد به آن دست خواهند يافت.

4- مشمولان شفاعت: اربعه اناالشفيع لهم يوم القيمه: 1- معين اهل بيتي 2- والقاضي لهم حوائجهم عند ما اضطروا اليه 3- والمحب لهم بقلبه و لسانه 4- والدافع عنهم بيده(5) چهار دسته اند كه من روز قيام شفيع آن ها هستم: 1- ياري دهنده اهل بيتم 2- برآورنده حاجات اهل بيتم به هنگام اضطرار و ناچاري 3- دوستدار اهل بيتم به قلب و زبان 4- و دفاع كننده از اهل بيتم با دست و عمل.

5- ملاك پذيرش اعمال: لايقبل قول الا بعمل و لايقبل قول و لاعمل الا بنيه و لا يقبل قول و لاعمل و لا نيه الا باصابه السنه(6) نزد خداوند سخني پذيرفته نمي شود مگر آن كه همراه با عمل باشد، و سخن و عملي پذيرفته نمي شود مگر آن كه همراه با نيت خالص باشد. و سخن و عمل و نيتي پذيرفته نمي شود مگر آن كه مطابق سنت باشد.

6- صفات بهشتي: الا اخبر كم بمن تحرم عليه النارغدا؟ قيل بلي يا رسول الله. فقال: الهين القريب اللين السهل(7) آيا كسي را كه فرداي قيامت، آتش بر او حرام است به شما معرفي نكنم؟ گفتند: آري، اي پيامبر خدا. فرمود: كسي كه متين، خونگرم، نرم خو و آسان گير باشد.

7- نشانه هاي ستمكار: علامه الظالم اربعه: يظلم من فوقه بالمعصيه و يملك من دونه بالغلبه و يبغض الحق و يظهر الظلم. (8) نشانه ظالم چهار چيز است: 1- با نافرماني به مافوقش ستم مي كند 2- به زير دستش با غلبه فرمانروايي مي كند 3- حق را دشمن مي دارد 4- و ستم را آشكار مي كند.

8- شعبه هاي علوم دين: انما العلم ثلاثه: آيه محكمه او فريضه عادله او سنه قائمه و ما خلاهن فهوفضل. (9) همانا علم دين سه چيز است، و غير از اين ها فضل است: 1- آيه محكمه(كه منظور آز آن علم و اصول عقائد است) 2- فريضه عادله(كه منظور از آن علم اخلاق است) 3- و سنت قائمه(كه منظور از آن علم احكام شريعت است).
9- فتواي نااهل: من افتي الناس بغير علم... فقد هلك و اهلك(10) كسي كه بدون صلاحيت علمي براي مردم فتوا دهد خود را هلاك ساخته و ديگران را نيز به هلاكت انداخته است.

10- روزه واقعي: الصائم في عباده و ان كان في فراشه ما لم يغتب مسلما. (11) روزه دار مادامي كه غيبت مسلماني را نكرده باشد همواره در عبادت است، اگر چه در رختخواب خود باشد.

11- فضيلت رمضان: شهر رمضان شهر الله عزوجل و هو شهر يضاعف فيه الحسنات و يمحو فيه السيئات و هو شهر البركه و هو شهر الانابه و هو شهر التوبه وهو شهر المغفره و هو شهرالعتق من النار والفوز بالجنه، الا فاجتنبوا فيه كل حرام و اكثروا فيه من تلاوه القران...(12) ماه رمضان ماه خداوند عزيز و جليل است، و آن ماهي است كه درآن نيكي ها دو چندان و بدي ها محو مي شود، ماه بركت و ماه بازگشت به خدا و توبه از گناه و ماه آمرزش و ماه آزادي از آتش دوزخ و كاميابي به بهشت است. آگاه باشيد در آن ماه از هر حرامي بپرهيزيد و قرآن را زياد بخوانيد.

12- نشانه اي شكيبا: علامه الصابر في ثلاث: اولها ان لايكسل و الثانيه ان لايضجر، والثالثه ان لايشكو من ربه عزوجل، لانه اذا كسل فقد ضيغ الحق، و اذا ضجر لم يود الشكر، واذا شكي من ربه عزوجل فقد عصاه. (13) علامت صابر در سه چيز است: اول: آن كه كسل نشود، دوم: آن كه آزرده خاطرنگردد، سوم آن كه از خداوند عزوجل شكوه نكند، زيرا وقتي كه كسل شود، حق را ضايع مي كند، و چون آزرده خاطر گردد شكر را به جا نمي آورد، و چون از پروردگارش شكايت كند در و واقع او را نافرماني نموده است.

13- بدترين جهنمي: ان اهل النار ليتاذون من ريح العالم التارك لعلمه و ان اشد اهل النار ندامه و حسره رجل دعا عبدا الي الله فاستجاب له و قبل منه فاطاع الله فادخله الله الجنه و ادخل الداعي النار بتركه علمه(14) همانا اهل جهنم از بوي گند عالمي كه به علمش عمل نكرده رنج مي برند، و از اهل دوزخ پشيماني و حسرت آن كس سخت تر است كه در دنيا بنده اي را به سوي خداخوانده و او پذيرفته و خدا اطاعت كرده و خداوند او را به بهشت در آورده ولي خود دعوت كننده را به سبب عمل نكردن به علمش به دوزخ انداخته است.

14- عالمان دنيا طلب: اوحي الله الي داود(ع) لاتجعل بيني و بينك عالما مفتونا بالدنيا فيصدك عن طريق محبتي فان اولئك قطاع طرق عبادي المريدين، ان ادني ما انا صانع بهم ان انزع حلاوه مناجاتي عن قلوبهم. (15) خداوند به داود(ع) وحي فرمود كه: ميان من و خودت عالم فريفته دنيا را واسطه قرار مده كه تو را از راه دوستيام بگرداند، زيرا كه آنان، راهزنان بندگان جوياي مناند، همانا كمتر كاري كه باايشان كنم اين است كه شيريني مناجاتم را از دلشان بركنم.

15- نتيجه يقين: لو كنتم توقنون بخير الاخره و شرهاكما توقنون بالدنيا لاثرتم طلب الاخره. (16) اگر شما مردم يقين به خير و شر آخرت مي داشتيد، همان طور كه يقين به دنيا داريد البته در آن صورت آخرت را انتخاب مي كرديد.

16- نخستين پرسش هاي قيامت: لاتزول قدما عبد يوم القيمه حتي يسئل عن اربع: عن عمره فيما افناه، و عن شبابه فيما ابلاه، و عن ماله من اين اكتسبه و فيما انفقه و عن جبنا اهل البيت(17) هيچ بنده اي در روز قيامت قدم از قدم بر نمي دارد تا از اين چهار چيز از او پرسيده شود: 1- از عمرش كه در چه راهي آن را فاني نموده، 2- و از جواني اش كه در چه كاري فرسوده اش ساخته، 3- و از مالش كه از كجا به دست آورده و در چه راهي صرف نموده 4- و از دوستي ما اهل بيت.

17- محكم كاري: ولكن الله يحب عبدا اذا عمل عملا احكمه. (18) پيامبر اكرم(ص) وقتي كه با دقت قبر سعد بن معاذ را پوشاند فرمود: مي دانم كه قبر سرانجام فرو مي ريزد و نظم آن بهم مي خورد، ولي خداوند بنده اي را دوست مي دارد كه چون به كاري پردازد آن را محكم و استوار انجام دهد.

18- مرگ، بيداري بزرگ: الناس نيام اذا ماتوا انتبهوا. (19) مردم در خواب اند وقتي كه بميرند، بيدا مي شوند.

19- ثواب اعمال كارساز: سبعه اسباب يكسب للعبد ثوابها بعد وفاته: رجل غرس نخلا او حفر بئرا او اجري نهرا او بني مسجدا او كتب مصحفا او ورث علما او خلف ولدا صالحا يستغفر له بعد وفاته(20) هفت چيز است كه اگر كسي يكي از آن ها را انجام داده باشد، پس از مرگش پاداش آن هفت چيز به او مي رسد: 1- كسي كه نخلي را نشانده باشد(درخت مثمري را غرس كرده باشد) 2- يا چاهي را كنده باشد 3- يانهري را جاري ساخته باشد 4- يا مسجدي را بنا نموده باشد 5- يا قرآني نوشته باشد 6- يا علمي را از خود بر جاي نهاده باشد 7- يا فرزند صالحي را باقي گذاشته باشد كه براي او استغفار نمايد.

20- سعادتمندان: طوبي لمن منعه عيبه عن عيوب المومنين من اخوانه طوبي لمن انفق القصد و بذل الفضل و امسك قوله عن الفضول و قبيح الفعل(21) خوشا به حال كسي كه عيبش او را از عيوب برادران مومنش باز دارد، خوشا به حال كسي كه در خرج كردن ميانه روي كند و زياده از خرج را ببخشد و از سخنان زائد و زشت خودداري ورزد.

21- دوستي آل محمد: من مات علي حب آل محمد مات شهيدا. الا و من مات علي حب آل محمد مات مغفورا له. الا و من مات علي حب آل محمد مات تائبا. الا و من مات علي حب آل محمد مات مومنا مستكمل الايمان. الا ومن مات علي بغض آل محمد جاء يوم القيمه مكتوب بين عينيه مايوس من رحمه الله. الا و من مات علي بغض آل محمد لم يشم رائحه الجنه. (22) كسي كه با دوستي آل محمد(ص) بميرد شهيد مرده است. آگاه باشيد كسي كه با دوستي آل محمد(ص) بميرد آمرزيده مرده است. آگاه باشيد كسي كه با دوستي آل محمد(ص) بميرد. توبه كار مرده است. آگاه باشيد كسي كه با دوستي آل محمد(ص) بميرد، با ايمان كامل مرده است. آگاه باشيد كسي كه با دشمني آل محمد(ص) بميرد، در حالي به صحراي قيامت مي آيد كه بر پيشاني اش نوشته شده: نا اميد از رحمت خدا. آگاه باشيد كسي كه با دشمني آل محمد(ص) بميرد، بوي بهشت به وي نمي رسد.

22- سزاي زن و مرد همسر آزار: ايما امراه اذت زوجها بلسانها لميقبل الله منها صرفا و لاعدلا و لاحسنه من عملها حتي ترضيه و ان صامت نهارها قامت ليلهاو كانت اول من يرد النار و كذلك الرجل اذا كان لها ظالما(23) هر زني كه شوهر خود را با زبان بيازارد خداوند هيچ جبران و عوض و نيكي ازكارش را نمي پذيرد تا او را راضي كند، اگر چه روزش را روزه بگيرد و شبش را به عبادت بگذراند و چنين زني اول كسي است كه داخل جهنم خواهد شد و هم چنين است اگر مرد به زنش ستم روا دارد.

23- سزاي زن ناسازگار با شوهر: ايما امراه لمترفق بزوجها و حملته علي ما لايقدر عليه و ما لايطيق لمتقبل منها حسنه و تلقي الله و هو مليها غضبان،(24) هرزني كه با شوهر خود مدارا ننمايد و او را به كاري وادرا سازد كه قدرت و طاقت آن را ندارد، از او كاري نيكي قبول نمي شود و در روز قيامت، خدا را در حالتي ملاقات خواهد كرد كه بر روي خشمگين باشد.

24- نخستين رسيدگي در قيامت: اول ما يقضي يوم القيمه الدماء. (25) اولين كاري كه در روز قيامت به آن رسيدگي مي شود خون هاي به ناحق ريخته شده است.

25- بيرحمي و ترحم: اطلعت ليله اسري علي النار فرايت امراه تعذب فسئلت عنها فقيل انها ربطت هره و لم تطعمها و لم تسقها و لم تدعها تاكل من خشاش الارض حتي ماتت فعذبهابذلك و اطلعت علي الجنه فرايت امراه مومسه يعني زانيه فسئلت عنها فقيل انهامرت بكلب يلهث من العطش فارسلت ازارها في بئر فعصرته في حلقه حتي روي فغفر الله لها. (26) در شب معراج از دوزخ آگاهي يافتم، زني را ديدم كه در عذاب است، از گناهش سوال كردم. پاسخ داده شد كه او گربه اي را محكم بست، در حالي كه نه به آن حيوان خوراكي داده و نه آبي نوشاند و آزادش هم نكرد تا خود در روي زمين چيزي را بيابد و بخورد و با اين حال ماند تا مرد. خداوند اين زن را به خاطر آن گناه عذاب كرده است. و از بهشت آگاهي يافتم، زن آلوده حامني را ديدم و از وضعش سوال كردم. پاسخ ‌داده شد اين زن به سگي گذر كرد، در حالي كه از عطش و زبانش را از دهان بيرون آورده بود، او پارچه پيرهنش را در چاهي فرود برد، پس آن پارچه را در حلقوم سگ فشرد تا آن حيوان سيراب شد خداوندگناه آن زن را به خاطراين كار بخشيد.

26- عدم پذيرش اعمال ناخالص: اذا كان يوم القيمه نادي مناد يسمع اهل الجمع اين الذين كانوا يعبدون الناس قوموا خذوا اجوركم ممن عملتم له فاني لااقبل عملا خالطه شي ء منالدنيا واهلها. (27) چون روز قيامت فرا رسد، ندا دهنده اي ندا دهد كه همه مردم مي شنوند گويد: كجايند آنان كه مردم را مي پرستيدند؟(28) برخيزيد و پاداش تان را از كسي كه براي او كار كرديد بگيريد چون من عملي را كه چيزي از دنيا و اهل دنيا با آن مخلوط شده باشد، قبول نمي كنم.

27- دنيا طلبي، عنصر حبط اعمال. ليجيئن اقوام يوم القيمه و اعمالهم كجبال تهامه فيومر بهم الي النار قالوايا رسول الله مصلين؟ قال نعم يصلون و يصومون وياخذون هنا من الليل فاذا عرض لهم شيء من الدنيا و ثبوا عيله. (29) در روز قيامت گروهي را براي محاسبه مي آورند كه اعمال نيك آنان مانند كوه هاي تهامه بر روي هم انباشته است اما فرمان مي رسد كه به آتش برده شوند صحابه گفتند: يا رسول الله آيا اينان نماز مي خواندند؟ فرمود: بلي نماز مي خواندند و روزه مي گرفتند و قسمتي از شب را در عبادت به سر مي بردند اما همين كه چيزي از دنيا به آن ها عرضه مي شد، پرش و جهش مي كردند تا خود را به آن برسانند.

28- با هر كه اي با اوستي: المرء مع من احب(30). آدمي(در قيامت) با كسي است كه او را دوست دارد.

29- دوستي اهل بيت: من سره ان يحيي حياتي و يموت مماتي و يسكن جنه عدن غرسها ربي فليوال عليامن بعدي و ليوال وليه و ليقتد بالائمه من بعدي فانهم عترتي و خلقوا من طينتي رزقوا فهما و علما و ويل للمكذبين بفضلهم من امتي القاطعين فيهم ضلتي لا انالهم الله شفاعتي. (31) هر كس دوست داشته باشد كه چون من زندگي كند و چون من بميرد و در باغ بهشتي كه پروردگارم پرورده جاي بگيرد. بايد بعد از من علي را، و دوست او را دوست بدارد و به پيشوايان بعد از من اقتدا كند كه آنان عترت من هستند و از طينتم آفريده شده اند و از درك و دانش برخوددار گرديده اند و واي بر آن گروه از امت من كه برتري آنان را انكار كنند و پيوندشان را با من قطع نمايند كه خداوند شفاعت مرا شامل حال آنان نخواهد كرد.
30- ولايت علي(ع) شرط قبولي اعمال: فو الذي بعثني بالحق نبيا لو جاء احدكم يوم القيامه باعمال كامثال الجبال ولم يجي ء بولايه علي بن ابيطالب لاكبه الله عزوجل في النار. (32) سوگند به خدايي كه مرا به حق برانگيخته اگر يكي از شما در روز قيامت با اعمالي همانند كوه ها بيايد. اما فاقد ولايت و قبول حاكميت علي بن ابيطالب باشد، خداوند او را به رو در آتش افكند.

31- پاداش مريض: اذا مرض المسلم كتب الله له كاحسن ما كان يعمل في صحته و تساقطت ذنوبه كمايتساقط ورق الشجر. (33) وقتي كه مسلمان، بيمار شود، خداوند همانند بهترين حسناتي كه در حال سلامت انجام مي داده در نامه عملش مي نويسد و گناهانش هم چون برگ درخت فرو مي ريزد.

32- مسئوليت مسلماني: من اصبح لايهتم بامور المسلمين فليس منهم و من سمع رجلا ينادي يا للمسلمين فلم يجبه فليس بمسلم. (34) هر كه صبح كند و به امور مسلمين همت نگمارد، از آن ها نيست؛ و هركس بشنود كه شخصي فرياد مي زند: ( اي مسلمان ها به فريادم برسيد) ولي جوابش نگويد، مسلمان نيست.

33- پيوستگي ايرانيان با اهل بيت(ع): قالت الرسول من الفرس لرسول الله(ص) الي من نحن يا رسول الله؟ قال انتم منا و الينا اهل البيت. (35) فرستادگان باذان، پادشاه يمن، تحت الحمايه ايران كه اصالتا ايراني بودند به حضور پيامبر اكرم(ص) آمدند و گفتند: اي رسول خدا: سرانجام ما فارسيان به نزد چه كسي خواهد بود؟ حضرت فرمود: شما فارسيان از ما هستيد و سرانجام تان به سوي ما و خاندان ما خواهد بود. قال ابن هشام: فبلغني عن الزهري انه قال: فمن ثم قال رسول الله: سلمان منااهل البيت. ابن هشام از قول زهري گويد: و از همين جا بود كه پيامبر فرمود: سلمان از اهل بيت ماست.

34- خيانت بزرگ: من تقدم علي المسلمين و هو يري ان فيهم من هو افضل منه فقد خان الله و رسوله و المسلمين. (36) كسي كه بر مسلمانان پيشي گيرد، در حالي كه مي داند در ميان آن ها كسي افضل و بهتر از او وجود دارد، چنين كسي به خدا و رسولش و همه مسلمانان خيانت كرده است.

35- ارزش هدايت: لان يهدي الله بك رجلا واحدا خير لك مما طلعت عليه الشمس. (37) پيامبر اكرم(ص) خطاب به حضرت علي(ع) فرمود: هدايت نمودن خداوند فردي را به وسيله تو از آن چه آفتاب بر آن بتابد براي تو بهتر و ارزنده تر است.

36- مردمان آخرالزمان: ياتي علي الناس زمان تخبث فيه سرائرهم و تحسن فيه علانيتهم طمعا من الدنيا،لايريدون به ما عند ربهم، يكون دينهم رياء لايخالطهم خوف، يعمهم الله بعقاب فيدعونه دعاء الغريق فلا يستجيب لهم. (38) زماني بر مردم فرا مي رسد كه براي طمع در دنيا، باطن شان پليد و ظاهرشان زيبا باشد، علاقه اي به آن چه نزد پروردگارشان است نشان ندهند، دين آن ها ريا شود و خوفي(از خدا) در دل شان آميخته نشود، خداوند همه آن ها را به عذاب سختي گرفتار كند، پس مانند دعاي شخص غريق دعا كنند، ولي دعاي شان را اجابت نكند.

37- راستگوترين صحابه: مااظلت الخضراء و لااقلت الغبراء من ذي لهجه اصدق من ابيذر. (39) آسمان سايه نينداخته و زمين در بر نگرفته، صاحب سخني راستگوتر از ابوذر را.

38- پرسش از عالمان و هم نشيني با فقيران: سائلوا العلماء و خاطبوا الحكماء و جالسوا الفقراء. (40) از دانشمندان بپرسيد و با فرزانگان سخن بگوييد و با فقيران بنشينيد.

39- دست بوسي نه: هذا تفعله الاعاجم بملوكها و لست بملك انما انا رجل منكم. (41) مردي خواست تا بر دست رسول خدا(ص) بوسه زند، پيامبر دست خود را كشيد و فرمود: اين كاري است كه عجم ها با پادشاهان خود مي كنند و من شاه نيستم، من مردي از خودتان هستم.

40- مهرباني با هم نوعان: ما آمن بي من بات شبعان و جاره جائع و ما من اهل قريه يبيت و فيهم جائع لاينظر الله اليهم يوم القيمه. (42) به من ايمان نياورده كسي كه سير بخوابد و همسايه اش گرسنه باشد، و اهل يك آبادي كه شب را بگذرانند و در ميان ايشان گرسنه اي باشد، خداوند در روز قيامت به آن ها نظر رحمت نيفكند.

پي نوشت ها:.
1- اصول كافي، ج 1، ص 42.
2- صحيح مسلم، ص 4ص 1972، كتاب فضائل الصحابه، حديث 230، و همان، ج 2، ص 417 چاپ بولاق.
3- سوره جمعه، آيه 3.
4- صحيح مسلم، ج 4، ص 1972، كتاب فضائل الصحابه.
5- خصال صدوق، باب اربعه، ص 215، حديث 1.
6- بحار الانوار ج 2، ص 174.
7- ثواب الاعمال ص 381.
8- تحف العقول ص 21.
9- اصول كافي، ج 1، ص 37.
10- اصول كافي، ج 1، ص 54.
11- تهذيب الاحكام، ج 4، ص 190.
12- بحار الانوار، ج 96، ص 340.
13- همان، ج 71، ص 86.
14- اصول كافي، ج 1، ص 55.
15- همان، ج 1ص 58.
16- تنبيه الخواطر و نزهه النواظر(معروف به مجموعه ورام)، ج 1، ص 134.
17- خصال صدوق ص 253، و مشكاه الانوار، ص 171.
18- امالي صدوق، ص 231.
19- لئالي الاخبار، ص 386.
20- محموعه ورام، ج 2، ص 110.
21- روضه كافي، ص 248.
22- تفسير كشاف زمخشري، ج 3،ص 467.
23- امالي شيخ صدوق، ص 257.
24- همان، ص 285.
25- سفينه البحار، ماده قتل، ج 2، ص 407.
26- جواهر الكلام، ج 31، ص 359.
27- مشكات الانوار، ص 312.
28- يعني براي چشم مردم و خوشايند آنان كار مي كرده اند.
29- لئالي الاخبار، ص 465.
30- سفينه البحار ماده حبيب، ص 201.
31- حليه الاولياء، ج 1، ص 86.
32- امالي شيخ طوسي، ج 1،ص 314.
33- مكارم الاخلاق، ص 195.
34- اصول كافي، ج 3، ص 293.
35- سيره ابن هشام، ج 1، ص 72.
36- الغدير، ج 8، ص 291.
37- شرح نهج البلاغه ابن ابي احديد، ج 1،ص 342.
38- اصول كافي، ج 3، ص 404.
39- الغدير، ج 8، ص 97، و شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد، ج 2، ص 354.
40- تحف العقول، ص 41.
41- خيانت در گزارش تاريخ، ج 3، ص 271.
42- اصول كافي، ج 4، ص 493.

عالم محضر خداست درمحضر خدا گناه نکنید حضرت امام (ره)

hasantaleb

hasantaleb
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : شهریور 1387 
تعداد پست ها : 58933
محل سکونت : اصفهان
دسترسی سریع به انجمن ها