عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: هر که حسین را دوست بدارد، خداوند دوستدار او است. بحارالأنوار، ج43، ص261

برپايي يك حكومت خودگردان مصلحت مشترك ليكود و فلسطيني‌ها است

برپايي يك حكومت خودگردان مصلحت مشترك ليكود و فلسطيني‌ها است
چهارشنبه 4 اسفند 1389  10:46 ق.ظ

89/12/04 - 00:14
شماره:8912031518
يادداشت‌هاي شخصي محمود عباس از روند سازش-23
برپايي يك حكومت خودگردان مصلحت مشترك ليكود و فلسطيني‌ها است

خبرگزاري فارس: در همان زمان جريان هايي پنهان در حزب حيروت و ديگر جريان هاي اسراييلي، از ادامه وضع موجود بيمناك بودند و حل مسأله فلسطين را شرط حفظ رژيم اسرائيل مي دانستند.

به گزارش فارس، كتاب خاطرات محمود عباس از جمله اسنادي است كه مي تواند براي محققين روند سازش و علاقمندان حوزه فلسطين مفيد باشد چراكه عباس از جمله كليدي ترين مهره هاي روند سازش بوده است.


اگرچه اين خاطرات بيشتر حول محور مذاكرات اسلو و قبل از آن دور مي زند ولي اطلاعات ناب آن درباره نوع نگاه مبارزان فسطيني با گرايشات غير اسلامي و غير جهادي، نحوه ارتباط آنها با گروههاي صهيونيست از ابتدا تا كنون و روند سازش مي تواند براي مخاطبان آن جالب باشد. ضمن اينكه قاعدتا نبايد از اين كتاب انتظار داشت تا با نگاه جهادي و اصيل مقاومت به موضوع بنگرد.


خبرگزاري فارس نيز به جهت اهميت اين موضوع، كتاب خاطرات محمود عباس را به طور كامل و به شكل سلسله وار منتشر مي كند.


قسمت بيست و سوم اين مطلب به خوانندگان محترم ارائه مي‌شود:



*آغاز داستان مذاكرات از مقر حزب "حيروت "



اين داستان در روز چهارم ژوئيه 1987 در خانه موشه عميراف عضو سازمان هاي مركزي حيروت آغاز شد. وي عضو ليكود و از افراد بسيار نزديك به اسحاق شامير است. سري نسيبة و صلاح زحيقة با حضور در خانه موشه عميراف و گفتگو بر سر بهترين راهكار مسأله فلسطين، آغازگر اين ماجرا شدند.


ديدگاه هاي ليبراليستي عميراف نسبت به مسأله عربي امري مشهور است. همچنين همه ميدانند كه وي معتقد است مذاكرات، بدون حضور سازمان آزادي بخش فلسطين بي معناست.



*حل مسأله فلسطين شرط حفظ رژيم اسرائيل است



ديويد ايش شالوم، كه يهودي و تبار او شرقي است، واسطه برگزاري اين ديدار بود. شالوم اخيرا كتابي با عنوان "بيم و اميد " نوشته است و در آن پيشنهاد ايجاد رژيمي سياسي و غير مسلح را مطرح كرده كه در يهودا، سامره و كرانه باختري و به رهبري سازمان آزادي بخش شكل گيرد. وي درباره اين ديدگاه خود با وزراء و اعضاي كنست، به ويژه اعضاي حزب كار گفتگو مي كند. اما مي بيند كه در حزب حيروت و فلسطيني ها افرادي يافت مي شوند كه اين ايده ها را بپذيرند. همچنين وي به اين نتيجه مي رسد كه جريان هايي پنهان در حزب حيروت، از ادامه وضع موجود بيمناك هستند و حل مسأله فلسطين را شرط حفظ رژيم اسرائيل مي دانند.



* برپايي يك حكومت خودگردان مصلحت مشترك ليكود و فلسطيني ها است



موشه عميراف و بسياري از افراد مشابه او در حيروت معتقدند كه ابتكار عمل ليكود و تحرك اين حزب در قبال فلسطيني ها معراخ را در تنگنا قرار خواهد داد، زيرا هرگز توان مخالفت با آن را نخواهد داشت. همين امر منجر به پيروزي ليكود در انتخابات 1988 خواهد شد.


به همين دليل وي معتقد است كه برپايي يك حكومت خودگردان به عنوان توافق و سازش مقطعي و مورد رضايت دو طرف، مصلحت مشترك ليكود و فلسطيني ها مي باشد. تحقق چنين سازشي فقط با سازمان آزادي بخش ممكن است. به طوري كه بدون موافقت با اين سازش، هيچ فلسطيني خود را عضو "شوراي اداري " نخواهد دانست.



* "حل مسأله فلسطين " يك نياز مبرم است



ايش شالوم و عميراف توافق كردند ابتدا اين انديشه ها و ايده ها را براي فلسطيني ها مطرح كنند و پس از آن براي حزب حيروت. هنگامي كه عميراف ايده هاي خود را نزد شامير مطرح كرد، وي آنها را ردّ نكرد، اما با آنها موافقت نيز ننمود. شامير اظهار بيم كرد كه فلسطيني ها از اين ايده ها در درون حزب حيروت، به نفع خويش بهره برداري كنند. اما عميراف به او گفت كه گروهي از شخصيت هاي بلندپايه حيروت با وي هم عقيده اند كه "حل مسأله فلسطين " يك نياز مبرم است. اما آنان موانعي را در پيش روي خود مي بينند. از جمله اين افراد موشه كتساف(وزير) و اعضاي كنست مانند مائر شطريت، دان مريدور، ايهود اولمرت و فرزند نخست وزير سابق، بنيامين بيگن را مي توان نام برد.


ادامه دارد...

 
 
mehdi0014

mehdi0014
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مرداد 1389 
تعداد پست ها : 229640
محل سکونت : آ.غربی-سولدوز
دسترسی سریع به انجمن ها