عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: هر که حسین را دوست بدارد، خداوند دوستدار او است. بحارالأنوار، ج43، ص261

جوانان و ضرورت تغذيه سالم فكري

جوانان و ضرورت تغذيه سالم فكري
چهارشنبه 4 اسفند 1389  10:43 ب.ظ

«غذاي جسم» ـ كه مجموعه نعمتهاي گسترده الهي است كه در دنيا با انواع و اقسام ويتامين هاي مورد نياز انسان آماده استفاده و بهره برداري مي باشد ـ يك نياز طبيعي و قطعي براي بقاي آدميان و ادامه زندگي و حيات آنان در كره زمين محسوب مي شود.
هيچ كس را نمي يابيم كه تغذيه جسم را «حياتي» نداند و زنده ماندن و تحرك و تلاش و تداوم زندگي فردي و اجتماعي انسان را با اين نوع تغذيه پيوند نزند و بود و نبود آن را با زنده و مرده آدميان مرتبط نسازد. هر انسان در هر سنين و با پائين ترين مراتب عقل و خرد, بسيار سهل و سريع درمي يابد كه هر كس «طعام» نخورد و از خوردني ها و آشاميدني ها بهره نبرد, محكوم به مرگ و نابودي است.
انسان براي جلوگيري از فنا و نابودي خويش, تغذيه جسم را لازم و حياتي مي داند و در هر شبانه روز به منظور تامين نيازمندي هاي اعضا و جوارح خود, چند نوبت از طعام هاي مختلف استفاده مي كند.
علاوه بر بهره برداري منظم از غذاها براي بقا و تداوم حيات, مراقبت خاص ديگري نيز توسط انسان ها صورت مي گيرد و آن عبارت است از جلوگيري از ورود طعام هاي زيانمند به بدن.
اگر كسي كه كوچكترين احتمالي نسبت به آلوده بودن غذا و وجود ميكرب يا ويروسي در آن بدهد, از خوردن آن اجتناب مي ورزد تا به اين وسيله از امراض و بيماري هاي جسماني مصون و محفوظ بماند و سلامت خويش را به خطر نيندازد.
تغذيه جسمي انسان و نيز مراقبت او براي جلوگيري از ورود غذاهاي آلوده به بدن خويش, امري لازم و واجب و مورد توصيه فراوان «دين» و «عقل» مي باشد.
اكنون پرسش اساسي اين است كه آيا زندگي انسان به تغذيه جسمي محدود مي شود و چنانچه آدميان به اين مهم اهتمام ورزيدند, همه مسئوليت ها و وظايف خويش را نسبت به خود انجام داده اند و هيچ وظيفه و مراقبت ديگري ضرورت نمي يابد
پاسخ اين است كه وظيفه و مسئوليت انسان با تغذيه صحيح جسماني و مراقبت در تامين بهداشت تن خلاصه و محدود نمي شود و در كنار تغذيه جسمي و مهم تر از آن, «تغذيه روحي و فكري» اهميت مي يابد.
هر انساني در گستره حيات دنيايي, موظف است همچنان كه براي تهيه و استفاده از غذاهاي مختلف به منظور تامين نيازهاي حياتي جسم و تن به تلاش مي پردازد, براي تهيه و آماده سازي غذاي روح و فكر خود نيز اهتمام ورزد, همچنين همان طور كه با مراقبت هاي لازم از ورود غذاهاي آلوده و رشد ميكرب ها و ويروس ها در اعضاي بدنش جلوگيري به عمل مي آورد, بايد از ورود عقايد و افكار آلوده به ويروسهاي روحي و فكري جلوگيري نمايد و جان و روان خويش را از هجوم اين امراض و بيماري ها مصون و محفوظ بدارد و در تامين «بهداشت فكري و روحي» خود تلاش و فعاليت نمايد.
در سخن زيبا و بيداركننده حضرت امام حسن مجتبي (ع) دقت كنيم:
«تعجب مي كنم از كساني كه در غذاي جسم خود مي انديشند, ولي در غذاي روح و فكر خويش نمي انديشند. شكم را از طعام زيانمند حفظ مي كنند, ولي باك ندارند كه افكار ناپاك در روح و ذهن آنان وارد شود!»
اين سخن عميق, علاوه بر اين كه به اهميت خاص و نقش حياتي و تعيين كننده «تغذيه روحي و فكري» اشارت دارد و انسان را به دقت كافي در رسيدگي به امور و شئون «اعتقادي» و «معنوي» خويش در كنار توجه به امور و شئون «مادي» حيات خود ترغيب مي نمايد و به مراقبت هاي دقيق براي جلوگيري از ورود افكار و عقايد ناپاك و باطل به محيط روح و فكر و ذهن, فرمان مي دهد, از توجه به «تغذيه جسمي» و مراقبت از ورود غذاهاي مسموم به بدن خويش و در عين حال, غفلت و كوتاهي از «تغذيه روحي و فكري» و نداشتن مراقبت براي جلوگيري از ورود افكار و عقايد و انديشه هاي باطل و مسموم به محيط ذهن و روح و روان خود, اظهار تعجب و شگفتي مي كند.
اين تعجب و شگفتي اگر به جان و دل ما نيز راه يابد, محرك ماست براي اين كه سر در گريبان تفكر فروبريم و از قافله نجات و رستگاري غافل نشويم و يك زندگي سالم و صالح و بالنده كه رضا و خشنودي خداوند متعال و «سلامت» و «سعادت» در حيات «معنوي» ـ در كنار زندگي «مادي» ـ را در پي دارد, بنيان نهيم.
دوران جواني ـ به تناسب سنين خاص آن كه ابتداي زمينه سازي براي تلاش و فعاليت مستمر به منظور نيل به حيات سالم فردي و اجتماعي مي باشد ـ فرصت بسيار كمياب و گرانبهايي براي همه «جوانان» فراهم مي آورد تا در كنار تلاش و مراقبت براي تغذيه سالم جسمي, به تغذيه سالم روحي و فكري خود بپردازند و جان و روحشان را به آبشخور زلال اسلام و آموزه هايي كه از مجراي «وحي» و از جانب خداوند قادر متعال براي بشريت ارسال شده است, متصل كنند و جرعه هاي پاك معارف حقيقي دين را به كام تشنه جان و روحشان سرازير سازند.
روزنامه جمهوري اسلامي 82/04/03

برای ِ زیستن دو قلب لازم است
قلبی که دوست بدارد، قلبی که دوست‌اش بدارند
قلبی که هدیه کند، قلبی که بپذیرد
قلبی که بگوید، قلبی که جواب بگوید
قلبی برای ِ من، قلبی برای ِ انسانی که من می‌خواهم
تا انسان را در کنار ِ خود حس کنم.
 

omidayandh

omidayandh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : آذر 1387 
تعداد پست ها : 7483
محل سکونت : تهران
دسترسی سریع به انجمن ها