عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: هر کس حسین را دوست بدارد، خداوند دوستدار اوست. بحارالأنوار، ج43، ص261

عوامل پيروزي حضرت مهدي(علیه السلام) در ضمن بررسي ويژگي‌هاي حكومت جهاني حضرت مهدي(عج

عوامل پيروزي حضرت مهدي(علیه السلام) در ضمن بررسي ويژگي‌هاي حكومت جهاني حضرت مهدي(عج
پنج شنبه 5 اسفند 1389  01:41 ق.ظ



عوامل پيروزي حضرت مهدي(علیه السلام) در ضمن بررسي ويژگي‌هاي حكومت جهاني حضرت مهدي(عج)، اين سؤال مطرح است كه با وجود جهان‌خوارانِ تا دندان مسلّح و ارتش‌هاي عظيم و منظّم و پيچيده و سلاح‌هاي فوق مدرن الكترونيكي و تكنيك برتر ابرقدرت‌ها و سلاح‌هاي هسته‏اي و طرح‌هاي جنگ ستارگان و ... پيروزي جهاني ‏براي امام زمان(ع) چگونه ميسّر است؟
اصولاً چون چنين پيروزي عظيمي، اگر محال نباشد، ممكن و آسان هم نيست، ‏بايد ديد زمينه و عوامل چنين پيروزي‌اي چيست و راه آن كدام است؟ در اين بحث ‏به عوامل پيروزي آن حضرت در اين قيام جهاني و فتح نهايي عالم توسط ايشان مي‏پردازيم و با توجّه به روايات و احاديث رسيده، اين عوامل را بررسي مي‏كنيم.
در ضمن ‏بررسي ‏ويژگي‌هاي ‏ياران حضرت مهدي(ع) و خصوصيّات لشكريانش به اين نكته برمي‏خوريم كه آنان «منصور بالرّعب‏» هستند.
منصور بالرّعب بودن، يعني آنكه پيروزي آن حضرت ظاهراً در ساية رعب و وحشتي است كه در دل دشمنان، از او و لشكريانش ايجاد مي‏شود و آنها از قدرت و پيروزي‌هاي او به قدري به هراس مي‏افتند كه توان استقامت ‏خويش را از دست مي‏دهند يا تسليم مي‏شوند و سلاح‌ها را بر زمين مي‏گذارند و فرار مي‏كنند و اين خود زمينة پيروزي و فتح بدون درگيري و خونريزي و جنگ را براي آن حضرت فراهم مي‏سازد.
دشمنان آن حضرت از ترس برخورد نظامي و درگيري با امام، سلاح‌هاي خود را بر زمين مي‏گذارند و با بلندكردن پرچم سفيد، تسليم مي‏شوند و از پيشاپيش لشكر او مي‏گريزند.
در تاريخ از اين گونه پيروزي‌ها ديده شده كه سپاهي با مشاهدة قدرت طرف مقابل متزلزل و مرعوب شده و سرانجام قبل از رسيدن لشكر، خود را تسليم مي‏كردند.
پيامبر اكرم(ص) طبق شواهد تاريخي و آيات قرآن از اين موهبت ‏برخوردار بوده و در مواردي ‏صلابت و ابهّت آن حضرت و تصميم و ارادة شكست‏ناپذير او دل‌هاي دشمنان را به لرزه افكنده و آنان را پريشان ساخته است و پيش از درگيري يا به مجرّد رويارويي، شكست‏ خورده و پا به فرار نهاده يا تسليم شده‏اند.
پيامبر اعظم(ص) در «غزوة بدر» با اقليّتي غير مجهّز و بسيار كم در برابر سپاهي مجهّز و چندين برابر، نه تنها ايستاد؛ بلكه به پيروزي جالبي هم رسيد و اين خود از مواردي است كه دشمن با رعبي كه در دلش از پيامبر اكرم(ص) توسط خداوند افتاد و با دادن بيش از هفتادكشته و مجروح و به جا نهادن اسيران زياد، پا به فرار گذاشت. ابوسفيان در اين باره مي‏گويد: به محض ‏رساندن كاروان به مكّه به سرعت‏ به بدر مراجعه كردم ، لشكر در حال فرار بود و به هر كس مي‏گفتم: بايست! مي‏گفت: علي(ع) سوار بر اسب مرا تعقيب مي‏كند.
در جنگ خندق پس از محاصرة مدينه توسط نيروهاي قريش و احزاب و عبور عمرو بن‏ عبدود و همراهان او از خندق و رجزخواني عمرو، اضطراب و دلهره‏اي بين مسلمانان رخ داده بود كه به تعبير قرآن «و زلزلوا زلزالاً شديداً»1 و فرياد «متي نصرالله‏» سر مي‏دادند.
آنگاه كه حضرت علي(ع) عمرو را با يك ضربت از پا درآورد و پيامبر(ص) فرمود: «ضربةعلي يوم الخندق افضل من عبادة ‏الثّقلين‏» ترس و رعب عجيبي در دل دشمن افتاد و شبانه فرار كردند.
و نيز در جنگ با يهوديان بني‏نظير و بني‌قريظه، ترس و نگراني به حدّي بود كه به تعبير قرآن:
«وقذف في قلوبهم الرعب يخربون بيوتهم بايديهم‏و ايدي المؤمنين؛2
و در دلشان (از سپاه اسلام) ترس افكند تا به دست ‏خود و به دست مؤمنان خانه‏هايشان را ويران كردند.»
در فتح مكّه هم زمينه چنان فراهم مي‏شود و به‏ گونه‏اي ‏مرعوب ‏مي‏گردند كه جرئت هر گونه مقاومت و رويارويي از لشكر جرّار قريش و ابوسفيان سلب مي‏گردد و همه طوعاً و كرهاً تسليم مي‏شوند و شعار «لا اله الا الله وحده وحده انجز وعده و نصر عبده و اعزّ جنده و هزم ‏الاحزاب وحده‏» تحقّق مي‏يابد.
باز در انقلاب اسلامي، ديديم كه دشمن با همة قوا و توان و سلاح‌هاي مدرن، چگونه صحنه را خالي مي‏كرد، مخصوصاً در آخرين ‏روزهاي پيروزي انقلاب اسلامي شاهد بوديم كه در پي فرمان حضرت امام(ره) و ريختن همة مردم به خيابان‌ها با فرمان رهبر انقلاب، چگونه نيرومندترين ارتش خاورميانه عملاً جا خالي كرد و نيروهاي انقلاب پيروز شدند.
در جنگ تحميلي هم نمونه‏هايي از اين پيروزي‌ها را در فتح خرمشهر و آبادان و فتح‏المبين ديديم كه نيروي مجهّز و برتر مهاجمان، با روحية متزلزل در اثر ترس و وحشت‏ شعار الله ‏اكبر چگونه شكست ‏خورد و تسليم شد.
اينها نمونة كوچكي است از پيروزي كه در ساية ترس و رعب در دل دشمن به وجود مي‏آيد.
پس بسيار روشن است كه يكي از عوامل عمدة پيروزي ارتش امام زمان(ع) همان رعب است كه از آوازة حضرت و تأييد و نصرت او از طرف خدا در دل دشمنان خدا و امام زمان(ع) مي‏افتد و اين حقيقت در لابه‌لاي آيات و روايات مشهود است.
اينك آياتي كه دلالت ‏بر اين گونه پيروزي‌ها دارد و مي‏رساند كه پيامبر(ص) در مواردي، منصور بالرّعب بوده است، از نظر شما مي‏گذرانيم:
1. «سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُواْ الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُواْ بِاللّهِ‏؛3
به زودي در دل‌هاي كفّار رعب و هراس مي‏افكنيم به خاطر آنكه شرك براي خدا قائل شدند.»
2.«سالقي في قلوب الذين كفروا الرّعب فاضربوا فوق ‏الاعناق؛4
به زودي در دل‌هاي كافران وحشت و ترس مي‏افكنيم، پس ضربه‏ها را بر بالاي گردن‌ها (يعني مغزشان) فرود آوريد.» اين دربارة رعبي است كه در دل كفّار قريش در جنگ بدر افتاد و سبب پيروزي مسلمانان بر آنها شد.
3. «و قذف في قلوبهم الرعب فريقا تقتلون و تاسرون فريقا؛5
در دل يهوديان رعب و وحشت افتاد كه سبب فروآمدن از دژهايشان شد و شما گروهي را كشتيد و گروه ديگري را به اسارت گرفتيد.»
4. «فاتاهم الله من حيث لم يحتسبوا و قذف في ‏قلوبهم ‏الرّعب؛6
پس قدرت خداوند از جايي كه گمان نمي‏بردند، آمد و رعب وحشتي در دل آنان افتاد.»
در بسياري از روايات ما همين صفت و ويژگي پيامبر(ص) براي حضرت مهدي(ع) نقل‏ شده ‏است، علاوه بر رواياتي كه قبلاً اشاره شد به اينكه رعب پيشاپيش لشكر امام زمان(ع) از هر طرف مي‏رود؛ يعني از فاصلة دور، دشمن او مرعوب مي‏گردد و فرار مي‏كند يا تسليم مي‏شود.
امام باقر(ع) مي‏فرمايد: «همة سنن انبيا در امام زمان جمع است، ولي از سنّت‌هاي جدّش مصطفي(ص) قيام به شمشير و منصور بالرّعب است.»

در روايت ديگري امام محمّدباقر(ع) مي‏فرمايد:

«قائم(ع) ما ياري شده به رعب و تأييد شده با پيروزي است. تمام زمين به تصرّف او در مي‏آيد و گنج‌هاي زمين براي او ظاهر مي‏شود و سلطة او بر شرق و غرب مي‏رسد.»8


4. در تفسير آية «اتي امرالله فلا تستعجلوه‏» آمده:10


«او همواره با سه گروه سپاه تأييد مي‏شود. سپاه فرشتگان، سپاه مؤمنان مخلص و سپاه رعب و ترس.»11


هشام بن سالم از امام صادق(ع) نقل مي‏كند:

«در ميان شرق و غرب كسي نمي‏ماند، مگر اينكه از او مي‏هراسد.»12


ابو‏بصير از امام صادق(ع) نقل مي‏كند كه آن حضرت دربارة نشر و گسترش پرچم‏ حضرت ‏مهدي(ع) پس از نقل مطالبي مي‏فرمايد:


«رعب و وحشت يك ماه جلوتر از آن درفش و يك ماه پس از آن و يك ماه از سمت راست آن و يك ماه از سمت چپ آن حركت مي‌كند.»


پس فرمود: «اي ابامحمّد، او خشمگين و خون‌خواه خروج مي‌كند و از غضب و خشم خداوند بر اين مردمان ناراحت و متأسّف است.»


با توجّه به معناي لغوي رعب كه همان خوف و در واقع ترس شديدي است كه كتمان آن ممكن نيست، روشن مي‏شود كه منصور به رعب بودن آن حضرت ممكن است ‏به اين معاني باشد:


1. مردم مخالف و دشمنان، روحية خود را ببازند و جرئت مقاومت در برابر او پيدا نكنند و از ترس لشكر مقاوم و نفوذناپذير و شكست‏ناپذير آن حضرت، تسليم شوند؛


2. آوازة آن حضرت و لشكرش چنان رعب‏آور است كه شهرهاي دور دست كه با لشكر امام به مسافت ‏يك ماه راه‏ رفتن، فاصله دارند، از هر طرف بدون درگيري و رويارويي و مقاومت تسليم مي‏گردند، چنانچه حديث ابي بصير گوياي آن است؛


3. تمام دشمنان آن حضرت در خوف شديد به سر مي‏برند و اين ترس خود مقدّمة پيروزي امام و شكست دشمنان امام است.


اين رعب و ترس از چند جهت ممكن است رخ دهد:

الف) از نظر اعجاز و قدرت خداوند كه هراس و رعب در دل‌هاي دشمنان امام و ابرقدرت‌ها بيفكند و قدرت اراده و تصميم به مقاومت را از آنان سلب نمايد، نتيجه اينكه زودتر تسليم گردند. گويي چنان از خود بي‌خود شوند و دست و پاي خود را گم كنند كه توان حركت نيابند، همانند برّه در برابر شير و ...!؛


ب) آوازة پيروزي سريع حضرت و شيوع فتح و نصرت او در سراسر بلاد و ويژگي ياران او و لشكريانش كه مقاوم و شكست ناپذيرند، سبب اين خوف و رعب گردد؛


ج) انتشار حركت و قيام امام و آمادگي باطني مردم ممكن است، سبب پيوستن مردم به امام شود و در تمامي كشورها؛ نيروها و مردم خواستار همكاري با امام زمان(ع) گردند و در نتيجه شورش‌ها و قيام‌هاي داخلي رخ دهد و موجب انشعاب حكومت‌ها و تقسيم و تجزية آنان گردد و عملاً ايجاد ترس و وحشت و رعب در دل‌هاي حاكمان و طاغوت‌ها و قدرت‌ها شود؛


د) امام ‏زمان(ع) با احاطه‏اي كه بر اسرار غيب دارد ممكن است راز و رمز آنان را قبلاً كشف و خنثي كند و منابع و ذخاير اسلحه و نيروهاي انساني آنان را نيز شناسايي كند و نقاط ضعف و آسيب‏پذيري آنان را بداند و با يك اقدام سريع، همه را وادار به تسليم سازد و نيز كافي است كه اين كار را با چند دولت مقتدر انجام دهد تا بقيه حساب خويش را بدانند ...!!


پي‏نوشت‌ها:

1. سورة احزاب (33)، آية 11.
2.سورة حشر (59)، آية 2.
3. سورة آل عمران (3)، آية 151.
4. سورة انفال (8)، آية 12.
5. سورة احزاب (33)، آية ‏23.
6. سورة حشر (59)، آية 2.
7. مجلسي، محمّدباقر، بحارالانوار، ج 51، ص ‏217، ح ‏6.
8. كشف‏ الغمّه، ج‏3، ص 324؛ المحجّـ[ ‏البيضاء، ج ‏3، ص 341.
9. مجلسي، محمّدباقر، همان، ص‏191، ح 24.
10. سورة نحل (16)، آية 1.
11. نعماني، كتاب ‏الغيبـة، ص 128؛ مابعد الظهور، ص 535؛ ر.ك: امام مهدي من ‏المهد الي الظهور.
12. نعماني، همان، ص 122.
13. مجلسي، محمّدباقر، همان، ص‏360، ح ‏129.

کریمی که جهان پاینده دارد               تواند حجتی را زنده دارد

 

دانلود پروژه و کارآموزی و کارافرینی

mohamadaminsh

mohamadaminsh
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : دی 1389 
تعداد پست ها : 25772
محل سکونت : خوزستان
دسترسی سریع به انجمن ها