عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: نزدیک‌ترین شما به من در روز قیامت، کسانی هستند که در دنیا بیشتر از دیگران بر من صلوات فرستند.

بر بلندای بونیز

بر بلندای بونیز
یک شنبه 19 تیر 1390  06:46 ب.ظ

بر بلندای بونیز

پدید آورنده : گزارشی از برگزاری مراسم جشن میلاد در جهرم

همه ساله نیمه شعبان که فرامی رسد در گوشه و کنار این سرزمین بزرگ اسلامی، از شهرهای بزرگ گرفته تا روستاهای دوردست مجلس جشن و شادمانی و انتظار برای میلاد مبارک امام عصر(ع) بر پا می گردد ، در هر دیار به رنگی و سبکی این سرور خود را می نمایاند و در شهر سبز و گرم جهرم، همه نخلهای برافراشته اش این شادی رنگی دیگر دارد.

در این ایام «بونیز» کوه رفیع فرادست شهر میعادگاه مشتاقان و شیفتگان حضرتش می شود، به میان آنان رفتیم تا باگزارشی کوتاه از این مراسم برای موعودیان داشته باشیم.

از خوانندگان موعود در سرتاسر ایران برای انعکاس مراسم مشابه آنچه در این گزارش آمده تقاضای همراهی داریم.

قرنهاست که منتظران برای ظهور آن منتظر لحظه شماری می کنند. مجنونها از عشق مهدی(ع) سر به بیابان می نهند و فرهادها به شوق حضور ، راهی کوه می شوند. در جهرم دیاری که نایب مهدی(ع) دارالمومنینش خوانده است ، هر سال، در سالروز میلاد مهدی(ع) عاشقانش شهر را ترک می کنند تا شاید در بیابان گمشده خود را بیابند و جمعی در دل شب فرهادوار کوه را می پیمایند تا بساط بزم منتظران را فراهم آورند. آنها عشق مهدی(ع) را از جان می گیرند و با غذا می آمیزند تا فردا قوت بخش منتظران خسته جان باشند.

آنگاه که صبح میلاد خورشید پنهان فرا می رسد و آفتاب، به عشق آفتاب از پشت ابر سر برمی آورد، مردم با قلبی مالامال از عشق و دلی تپنده از شوق انتظار، زن و مرد ، پیر و جوان، خرد و کلان به راه می افتند، همراه با کودکانشان تا مهدی جستن را به آنها بیاموزند.اگر پا نباشد با سر و عصازنان. خار در راه مشتاقان پرنیان است و عاشقان را از سختی راه چه غم؟ فرقی نیست. فقیر و غنی ، خاص و عام. بارگاه مهدی(ع) حاجب ندارد. همه عشاق یکسانند.

آقای آتشی که سالهاست عشق مهدی(ع) را به جوانان این دیار می آموزد و مدتی است که مسؤولیت فرمانداری جهرم را به دوش می کشد می گوید: «تعلیمات انبیا: و معنویات هنوز بر جهان حاکمیت دارد. جهان به سوی حاکمیت الله می رود. چه نیرویی و انگیزه ای می تواند این مردم را از پیر و جوان به بالای کوه بکشاند جز عشق؟ مگر یک عشق فرازمینی.

در راه که می آمدیم پیرمردی را دیدم و از او سؤال کردم که از کجا آمده است. روستایی در چند کیلومتری شهر را نام برد. آقایی را دیدم که عصازنان می آمد با پیرزنها و مادران بچه در بغل. این عشق و انگیزه را فقط در شیعه می توان دید. بارها دیده ام که برادران عضو هیات امنا 40 تا 50 کیلوبار از آب و غذا و پتو و غیره بر دوش می کشند و بالای کوه می آورند.»

از آقایی که با خانواده شان بالای کوه بونیز آمده اند می پرسم انگیزه تان چیست که امروز در روز ولادت امام عصر ارواحناله الفدا به اینجا آمده اید؟

در پاسخ می گوید: ما همگی خانواده ، خودم و تمام اهل شهرمان ارادت خالصانه به حضرت داریم.

آقای صحراییان که مدت 6 سال است در مراسم برگزاری جشن میلاد همکاری فعالانه دارد; در مورد تهیه مقدمات جشن می گوید: فعالیتها تقریبا از 15 ماه رجب شروع می شود و بچه ها در کوه چادر می زنند و به نوبت نگهبانی می دهند. از همان موقع حمل وسایل لازم برای روز مبارک نیمه شعبان شروع می شود. البته امسال استثنائا چون بارندگی کم بود، ناچار شدیم از دو ماه قبل برای تامین آب آشامیدنی مردم شرکت کننده در جشن مقدمات لازم را تدارک ببینیم. بنابراین منبعی در بالای کوه درست کردیم و به لطف خدا و یاری خود حضرت این منبع ساخته شد و مورد استفاده قرار گرفت.

هنوز برای ما علت اینکه این مراسم را در بالای کوه برگزار می کنید روشن نیست ممکن است که توضیحی در این زمینه بفرمایید؟

بله ، از ابتدا بچه ها فکر می کردند که نام مبارک حضرت باید بالای سر ما و شهر ما باشد یعنی غرض این بود که نام ایشان را در بلندترین نقطه شهر جهرم نصب کنیم ، از این رو بالای کوه مناسبتر بود و علاوه بر آن در دامن طبیعت و در فضای وسیعی می توانستیم از جمعیت زیادی پذیرایی کنیم. مضافا اینکه یک راه پیمایی و کوه پیمایی هم انجام می شد.

این فکر چه کسی بود؟

فکر خود بچه ها بوده است. اول با بردن یک موتور برق به بلندیها و روشن کردن دو لامپ شروع کردیم بعد در سینه کوه نوشتیم یا «مهدی » اما متوجه شدیم که از دور قابل رؤیت نیست. بعد توانستیم داربستی درست کنیم و نام مبارک ایشان را به این ترتیب [المهدی]در بالای داربست حک کنیم. امسال به لطف خدا طرحی داریم که جالبتر و بهتر است.

این مراسم چند سال است که بر پا می شود؟

از سال 1367.

یعنی قبل از آن سابقه نداشت؟

چرا ، قبلا هم برگزار می شد اما بسیار مختصر، از سال 1367 پرشکوهتر برگزار می شود .

آیا دلیل ویژه ای برای انتخاب این کوه داشتید؟

خیر، قبلا چیزی وجود نداشت اما الان که نام حضرت مهدی(ع) در آنجاست مردم و بچه ها معتقدند که این محل منظر امام مهدی(ع) است.

آقای ناظری یکی دیگر از مشتاقان حضرت که مسؤول هیات کوهنوردی شهرستان جهرم است در جواب به این سؤال که آیا هیات کوهنوردی هم یک پایه این مراسم است می گوید:

بله ، ما یک گروه کوهنوردی به نام سیمرغ هلال احمر داریم که عده بسیاری از بچه های عضو گروه صاحب الزمان از همان گروه هستند.

برای پذیرایی از این سیل جمعیت مشتاق حدود 10 تا 12 موتور برق، هفت یا هشت چادر گروهی ، وسایل پذیرایی و میوه، شیرینی، آب آشامیدنی و ... باید به بالای کوه حمل شود . امسال هم یک پناهگاه درست کرده ایم که پایگاهی برای کوهنوردان است با نام مبارک حضرت مهدی(ع). ما این کار را با یک جعبه شیرینی شروع کردیم و تعدادمان هم خیلی کم بود اما، امروز نزدیک به 25 نفر از مخلصان حضرت مهدی(ع) در برگزاری این مراسم از مدتها قبل فعالیت می کنند. ما از این طریق موفق شدیم هم مراسمی پرشور در سالروز میلاد ایشان برگزار کنیم و هم مردم را به کوه بکشانیم تا سلامتی روح و جسم را توام داشته باشند. علاوه بر این ما برای هیاتمان نام هیات کوهنوردی حضرت صاحب الزمان(ع) راانتخاب کرده ایم که همه اعضا از کوهنوردان بنام هیات کوهنوردی حضرت صاحب الزمان(ع) هستند که قله های مهم ایران را رفته اند.اینجا هر کس مسؤولیتی دارد عده ای مسؤول انتظامات، عده ای مسؤول تبلیغات و عده ای مسؤول تدارکات هستند.

از آقای افضل دبیر پرورشی شهرستان جهرم که از کوهنوردان با سابقه و عضو هیات کوهنوردی حضرت صاحب الزمان(ع) هستند پرسیدیم:

شما به عنوان یک فرهنگی چه امری را با شرکت در این مراسم دنبال می کنید؟

همانطور که فرمودید بنا بر خصوصیت شغل معلمی و به خاطر اعتقادی که ما مسلمانها به امام عصر (ع) داریم و منتظر ظهورشان هستیم می توانیم یک سری مسائل تربیتی در این رابطه مطرح کنیم و جوانان و بخصوص دانش آموزان را با این مطالب بیشتر آشنا کنیم. شما اگر در مراسمی که ما بر پا می کنیم در روز 15 شعبان با شرکت کنندگان گفتگو کنید می بینید که عده بسیار زیادی از آنها دانش آموزانی هستند که با شور واشتیاق شرکت می کنند، بخصوص در شهر جهرم که از قدیم سابقه ارادت مردم این شهر به حضرت بسیار زیاد بوده و جشن میلاد ایشان را به صورت گسترده ای بر پا می داشتند.

بنده هم کوچکترین عضو این هیات و از خدمت کنندگان هستم و کارهای هنری و فرهنگی گروه با من است . ما هر ساله برنامه هایی با آقایان علمای شهر داریم و از آنها نظر خواهی می کنیم و نظریاتشان را در برنامه های خودمان وارد می کنیم.

تاثیرش روی بچه ها چگونه است؟

تحقیقات من نشان می دهد که تعداد شرکت کنندگان سال به سال بیشتر می شود یعنی می توانم بگویم که هر سال دو برابر شده است. نکته ای که باید عرض کنم این است که خانواده های جهرمی بسیار مذهبی هستند و ریشه دارند. ما بسیاری از شبها شاهد جوانانی هستیم که نصف شب این همه راه را طی می کنند تا در تهیه مقدمات جشن کمک کنند. چه انگیزه ای دارد این کار جز عشق به آقا امام زمان(ع) ؟

آیا گاهی در میان بچه های آشنایانتان یا دانش آموزانتان دقت کرده اید که بعد ازجشن ذکر نام مقدس حضرت چه تاثیری در زندگی، اخلاق و رفتار و درسشان داشته است ؟

بله ، دقت کرده ام بسیار مؤثر بوده، در مراسم مذهبی بهتر شرکت می کنند و اخلاق و رفتارشان به طور محسوسی تغییر می کند.

یکی دیگر از شرکت کنندگان که از بندر لنگه برای شرکت در مراسم آمده بود می گوید: وقتی این همه فاصله را تا بالای کوه که نفس بر است می روی و بر می گردی کنار دستت پیرزنی را می بینی که بالا آمده، متوجه می شوی که تا شور و عشق نباشد نمی تواند حتی تا پای کوه بیاید ، اما براحتی به نیروی عشق به امام زمانش تا قله کوه می آید.

ابتکار جالبی که برادران داشتند این است که فاصله دامنه تا بالای کوه را به 12 قسمت تقسیم کرده اند به اسامی ائمه معصومین(ع) تا آخرین قسمت که نام حضرت مهدی(ع) است.

از او می پرسم به طور متوسط در روز نیمه شعبان چند نفر در این مراسم شرکت می کنند؟

پاسخ می دهد: بین 13 تا 15 هزار نفر از صبح تا عصر می آیند.

اگر شما بروید و از 100 نفر از مردم جهرم سؤال کنید که در روز نیمه شعبان کجا بودید؟ خواهید دید که نصف بیشتر آنها در این مراسم در بالای کوه شرکت کرده اند.

مواد مورد نیازتان را چگونه تامین می کنید؟

از بازاریها و مردم . مردم سالانه خودشان هدیه می کنند، نذر می کنند و می فرستند بدون ذکر نام و نشانی .

آری این چنین است. عاشق، جویای نام و نشان نیست. عاشقان مهدی(ع)سالهاست که چشم انتظارند و انتظار برای شیعه یعنی عبودیت در آستان معبود، یعنی یک سجود دائم یک نماز همیشگی و نماز یک رکن دین است .

با فرارسیدن ظهر ، منتظران همزمان با آن منتظر نماز می گزارند و بعد تا غروب ، نمازی دیگر و سپس آرام آرام کوه را ترک می کنند تا باز هم زندگی را با شوق انتظار پی بگیرند و نشانه های اهل انتظار را در خود متجلی سازند.

وقتی احساس غربت می کنید یادتان باشد که خدا همین نزدیکی است .

******

alizare1

alizare1
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1389 
تعداد پست ها : 6234
محل سکونت : یزد
دسترسی سریع به انجمن ها