عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: هر که حسین را دوست بدارد، خداوند دوستدار او است. بحارالأنوار، ج43، ص261

فضليت عمار در سخن پيامبر صلی الله علیه

فضليت عمار در سخن پيامبر صلی الله علیه
چهارشنبه 22 تیر 1390  03:27 ق.ظ

فضليت عمار در سخن پيامبر صلی الله علیه
تفسير نمونه ج : 11ص :416 
تفسير نمونه ج : 11ص :417 
مَن كفَرَ بِاللَّهِ مِن بَعْدِ إِيمَنِهِ إِلا مَنْ أُكرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطمَئنُّ بِالايمَنِ وَ لَكِن مَّن شرَحَ بِالْكُفْرِ صدْراً فَعَلَيْهِمْ غَضبٌ مِّنَ اللَّهِ وَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ‏(106) ذَلِك بِأَنَّهُمُ استَحَبُّوا الْحَيَوةَ الدُّنْيَا عَلى الاَخِرَةِ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكفِرِينَ‏(107) أُولَئك الَّذِينَ طبَعَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ سمْعِهِمْ وَ أَبْصرِهِمْوَ أُولَئك هُمُ الْغَفِلُونَ‏(108) لاجَرَمَ أَنَّهُمْ فى الاَخِرَةِ هُمُ الْخَسِرُونَ‏(109) ثُمَّ إِنَّ رَبَّك لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِن بَعْدِ مَا فُتِنُوا ثُمَّ جَهَدُوا وَ صبرُوا إِنَّ رَبَّك مِن بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ‏(110) × يَوْمَ تَأْتى كلُّ نَفْسٍ تجَدِلُ عَن نَّفْسِهَا وَ تُوَفى كلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَت وَ هُمْ لا يُظلَمُونَ‏(111) 
ترجمه: 
106 -كسانى كه بعد از ايمان كافر شوند - به جز آنها كه تحت فشار واقع شده‏اند در حالى كه قلبشان آرام با ايمان است - آرى آنها كه سينه خود را براى پذيرش كفر گشوده‏اند غضب خدا بر آنها است و عذابعظيمى در انتظارشان!.
107 -اين بخاطر آنست كه زندگى دنيا ( و پست ) را بر آخرت ترجيح دادند ، و خداوند افراد بى‏ايمان ( و لجوج ) را هدايت نمى‏كند
108 -آنها كسانى هستند كه خدا ( بر اثر فزونى گناه ) بر قلب و گوش و چشمانشان مهر نهاده ( به همين دليل چيزى نمى‏فهمند ) و غافلان واقعى آنهايند
109 -و قطعا آنها در آخرت زيانكارانند.
110 -اما پروردگار تو نسبت به كسانى كه بعد از فريب خوردن ( به ايمان بازگشته‏اند و ) هجرت كردند و جهاد و استقامت در راه خدا به خرج دادند پروردگار تو بعد از انجام اين كارها غفور و رحيم است ( و آنها را مشمول رحمت مى‏سازد) 111 -به ياد آوريد روزى را كه هر كس ( در فكر خويشتن است و ) به دفاع از خود برمى‏خيزد و نتيجه اعمال هر كسى بى‏كم و كاست به او داده مى‏شود و به آنها ظلم نخواهد شد
شان نزول: 
بعضى از مفسران در شان نزول آيه نخست چنين نقل كرده‏اند كه اين آيه در مورد گروهى از مسلمانان نازل گرديد كه در چنگال مشركان گرفتار شدند و آنها را مجبور به بازگشت از اسلام و اظهار كلمات كفر و شرك كردند. 
آنها عمار و پدرش ياسر و مادرش سميه و صهيب و بلال و خباب بودند ، پدر و مادر عماردر اين ماجرا سخت مقاومت كردند و كشته شدند ، ولى عمار كه جوان بود آنچه را مشركان مى‏خواستند به زبان آورد. 
اين خبر در ميان مسلمانان پيچيد ، بعضى غائبانه عمار را محكوم كردند و گفتند : عمار از اسلام بيرون رفته و كافر شده ، پيامبر (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) فرمود : چنين نيست 
تفسير نمونه ج : 11ص :418
ان عمارا ملاء ايمانا من قرنه الى قدمه و اختلط الايمان بلحمه و دمه : چنين نيست ( من عمار را به خوبى مى‏شناسم ) عمار از فرق تا قدم مملو از ايمان است و ايمان با گوشت و خون او آميخته است ( او هرگز دست از ايمان برنخواهد داشت و به مشركان نخواهد پيوست )
چيزى نگذشت كه عمار گريه كنان به خدمت رسول خدا (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) آمد ، پيامبر (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) فرمود : مگر چه شده است ؟ عرض كرد اى پيامبر ! بسيار بد شده ، دست از سرم بر نداشتند تا نسبت به شما جسارت كردم و بتهاى آنها را به نيكى ياد نمودم ! پيامبر (صلى‏الله‏عليه‏وآله‏وسلّم‏) با دست مباركش اشك از چشمان عمار پاك مى‏فرمود و مى‏گفت : اگر باز تو را تحت فشار قرار دادند ، آنچه مى‏خواهند بگو ( و جان خود را از خطر رهائى بخش).
در اين هنگام آيه من كفر بالله من بعد ايمانه الا من اكره ... نازل گرديد و مسائل را در اين رابطه روشن ساخت .
منبع : تفسیر نمونه : سوره نحل آیات 128 – 106
وقتی احساس غربت می کنید یادتان باشد که خدا همین نزدیکی است .

******

alizare1

alizare1
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1389 
تعداد پست ها : 6234
محل سکونت : یزد
دسترسی سریع به انجمن ها