عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: نزدیک‌ترین شما به من در روز قیامت، کسانی هستند که در دنیا بیشتر از دیگران بر من صلوات فرستند.

سلام گفتمان بهشتيان

سلام گفتمان بهشتيان
پنج شنبه 23 تیر 1390  02:13 ق.ظ

سلام گفتمان بهشتيان
زبان، عضو كوچكي از اعضاي بدن انسان است.يكي از كارهاي آن بيان اسرار درون است.آن چه را در نهان داريم، با زبان ابراز و بيان مي‌كنيم، تا آن جا كه گفته‌اند:
                                        تا مرد سخن نگـفته باشـد عيب و هنرش نهفته باشد1
زبان مي‌تواند: كينه‌ها، بدخواهي‌ها، كدورت‌ها و خصلت‌هاي زشتي را كه در نهان آدمي نهفته است با كلماتي بيان كند كه موجب ناراحتي و گرفتاري‌هاي خود انسان و سبب آزردگي ديگران را فراهم كند و نيز فتنه‌ها و آشوب‌ها و تيره بختي‌ها به وجود آورد.بدين جهت، پيامبر اسلام (ص) فرموده است:«بلاء الإنسان من اللّسان؛2بلا و گرفتاري انسان، از ناحيه زبان اوست.»
هم چنين آن حضرت فرموده:«فِتنَةُ اللّسان أشَّدُ مِن ضَربِ السَّيف؛فتنه و آشوب آفريني زبان، از ضربه شمشير شديدتر و خطرناك‌تر است.»3
امام علي (ع) هم فرموده:«المرءُ يعثِرُ بِرِجلِهِ فَيبريءُ وَ يعثِرُ بِلِسانِهِ فَيقطِعَ رأسُهُ؛انسان، با پاي خود مي‌لغزد و به زمين مي‌خورد(و احياناً پاي او مي‌شكند) امّا بهبودي مي‌يابد، ولي به وسيله زبان خود مي‌لغزد، امّا سر او قطع مي‌شود و به باد فنا مي‌رود!»4
                            به پاي دار شنيدم، ز قيچي فولاد زبان سرخ، سر سبز مي‌دهد بر باد
از سوي ديگر، اگر زبان از نيش زدن، دروغگويي، تهمت و ناسزاگويي مهار شود و بلكه با سخنان متين و سنجيده، دلسوزانه و خير خواهانه و كلمات عاقلانه و مؤدبانه و محبّت آميز سبب راهنمايي و ارشاد ديگران شود، غير از اين كه آسايش و آرامش خود انسان را فراهم آورده، موجب جلب محبّت و نفوذ در قلب ديگران نيز مي‌گردد.
رسول گرامي اسلام (ص) فرموده:«راحةُ الإنسان من حَبسِ اللّسان؛آسايش و راحتي انسان در حبس و مهار زبان است.»5
امام علي (ع) نيز فرموده است:«ما من شيءٍ أجلب لقلب الإنسان من اللّسان؛هيچ چيزي براي جلب و جذب قلب انسان‌ها، از زبان محبّت آميز مؤثرتر نيست.»6
حضرت زين العابدين مي‌فرمايد:«زبان انسان در هر صبحگاه، به سراغ ساير اعضاي بدن(چشم،گوش،دست و پا و…) مي‌رود و از آنها احوال پرسي مي‌كند، آنها جواب مي‌دهند:حال ما خوب است،اگر تو ما را به حال خويش واگذاري، بعد اضافه مي‌كنند:تو را به خدا، ما را به حال خود واگذار، زيرا ما به وسيله تو (اگر سكوت كني) پاداش دريافت مي‌داريم(و اگر ناروا بگويي) گرفتار و مجازات مي‌شويم!»7
امام باقر (ع) زبان را كليد خير و شر ناميده كه شخص مؤمن وظيفه دارد، همانطور كه طلا و نقره و جواهرات قيمتي خود را در صندوق مي‌گذارد و حفظ مي‌كند، زبان خويش را هم بايد از لغزش و ناروا گويي حفظ نمايد.8
زبان مي‌تواند، با نارواگويي و ماجرا جويي،زندگي خويش و ديگران را آشفته و تلخ نمايد و پريشاني و ناامني فردي و اجتماعي به وجود آورد، همانطور كه زبان محبّت آميز و خيرآفرين مي‌تواند، روح اعتماد و اطمينان، صلح و آرامش، مهر و محبّت و صفا و صميميت را تحكيم بخشد و در زندگي، طراوت و شادابي و زيبايي به وجود آورد كه در برخي از خانواده‌ها، محفل‌ها،اداره‌ها و كانون‌هاي اجتماعي مشاهده مي‌كنيم و لذت مي‌بريم و آرزو مي‌كنيم كه اي كاش!همه زبان‌ها محبّت آميز،آرامش بخش و صلح آفرين بودند و جامعه انساني به چنين «مدينه فاضله‌اي» دست مي‌يافت!
در بهشت كه همه نعمت‌ها در اختيار بهشتيان است، از جمله نعمت‌هاي بزرگ الهي «ادب گفتاري» زبان پاك و سالم و سخنان دل نشين، لذّت بخش و صفا آفرين است كه نماهايي از آن را مورد مطالعه دقيق قرار مي‌دهيم:
 
سلام و درود
سلام، دعا و درود است و طبق احاديث فراوان اسلامي كه از پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم نقل شده است، كساني داراي اين خصلت اخلاقي هستند كه از طرفي از خوي تكبّر و غرور و بخل پيراسته و از طرف ديگر به روح معرفت و دانايي و تواضع و فروتني آراسته باشند.9
اما در فضاي انساني و عطر آگين بهشت كه جايگاه مؤمنان و صالحان و پاكان و شايستگان است و اثري از خصلت‌هاي زشت حسد و بخل و كينه و كدورت يافت نمي‌شود، ادبيات و گفتمان آنان هم، جز سلام و درود و دعا چيزي نيست و هيچ سخن ناروا و ناسزايي به گوش نمي‌رسد.
قرآن كريم، چنين فضاي باصفا و لذّت بخشي را كه از سه عنصر فيزيولوژيكي، معنوي و عنصر انساني براي همگان (زنان و مردان و جوانان و كودكان) تشكيل مي‌شود، اين گونه ترسيم كرده است:
 
1. به هنگام ورود
يكي از نام‌هاي خدا سلام است10 خداوند، مؤمنان را به «دارالسّلام» بهشت دعوت مي‌كند.11
و برخي از مؤمنان هم، در دنيا چنان پاكيزه و سالم زندگي كرده و با عبادت و اطاعت خدا و خدمت به خلق، به تعالي و تكامل انساني رسيده‌اند كه وقتي مرگ آنان فرا مي‌رسد و بايد قبض روح شوند و از اين جهان به جهان ديگر منتقل شوند، به بيان قرآن، فرشتگان الهي بر آنان وارد مي‌گردند و مي‌گويند:«سلام بر شما، وارد بهشت شويد، به خاطر اعمال نيكي كه انجام داده‌ايد».(سوره نحل، آيه 32)
پس از ورود به بهشت هم، گاهي فرشتگان از هر دري به ديدن و احوال پرسي آنان مي‌آيند و مي‌گويند:«سلام عَلَيكُم بما صَبَرتُم، فَنعمَ عقبي الدّار؛سلام بر شما، به خاطر صبر و شكيبايي‌هايي كه (در دنيا در برابر مصايب و خويشتن داري از گناه و آلودگي‌ها) داشته‌ايد، اكنون چه پايان (نامه و سرنوشت) خوبي داريد و چه سراي جاويداني نصيب شما شده است».(سوره رعد، آيه 24)
 
2. در غرفه‌هاي بلند
پاكان و نيكان، پس از ورود به بهشت، در غرفه‌ها و بالاخانه‌هاي زيبا كه بر منظره‌هاي زيبا و چشم نواز و لذّت بخش اشراف دارد، ساكن مي‌شوند كه صحنه بسيار دل نشين و آرام بخشي را براي آنان فراهم مي‌آورد و گويا در همين غرفه‌هاست كه با «شراب طهور» كه هيچ گونه مستي و بي‌هوشي ندارد، با احترام از آنان پذيرايي مي‌شود.قرآن كريم،درباره اين گونه مؤمنان مي‌فرمايد:«اولئك يجزَونَ الغُرفَةَ بِما صَبَروُا وَ يلقونَ فيها تَحِيةً وَ سَلاماً؛به آنان، به خاطر صبر و شكيبايي‌ها، غرفه و بالاخانه پاداش داده مي‌شود و در آن جا با تحيت و سلام با يك ديگر ملاقات مي‌كنند و در آن جا استقرار مي‌يابند كه جايگاه (جاويدان) و خوبي است».(سوره فرقان، آيات 75 و 76)
درباره حال و هواي معنوي و فضاي لذّت بخش انساني بهشت نيز قرآن مي‌فرمايد:«يتَنازَعُونَ فيها كأساً لا لَغو فيها و لا تأثيم…؛آنان ، جام‌هاي پر از شراب طهور را با شوخي و مزاح، از دست يكديگر مي‌گيرند كه نه مستي و بيهوده گويي دارد و نه مرتكب گناه و لغزش و انحرافي مي‌شوند و خدمتگزاران نوجوان بهشتي، پيوسته براي خدمت آنان گردش مي‌كنند كه مانند مرواريدهاي در صدف مي‌باشند و آنان در كنار هم، از وضع گذشته خويش پرس و جو مي‌كنند و در آرامش زندگي مي‌نمايند و در مقايسه با وضع دنيا مي‌گويند:ما قبل از اين، در خانه‌هاي خود هم، خائف و ترسان بوديم!(سوره طور،آيه23-26)
 
3.‌بر تخت‌هاي زيبا
پس از آن،بهشتيان از لذت كاميابي در خانه‌ها و غرفه‌ها و بالاخانه‌ها اندكي خسته مي‌شوند، به فكر لذّت و آسايش بيشتر مي‌افتند و به فضاي باز مي‌روند و در سايه درختان زيبا و سرسبز و در كنار نهرها و جويبارها، روي تخت‌هاي زيبا مي‌نشينند و با خيال راحت و آرامش لذت بخش،تكيه مي‌دهند و بدون اين كه كينه و حيله و كدورتي در دل داشته باشند، به گفتگوهاي سالم و با نشاط و دل نشين مي‌پردازند. قرآن كريم در اين باره فرموده است:«وَ نَزَعنا ما في صُدُورِهِم مِن غِلٍّ إخواناً علي سُرُرٍ مُتقابِلينَ؛آن چه را از كينه و ناراحتي در دل داشتند كنديم و برادرانه روي تخت‌ها، روبه روي هم نشينند و هيچ گونه نگراني ندارند.»(سوره حجر،آيه47)
هم چنين، قرآن درباره چنين صحنه با صفايي مي‌فرمايد:«مُتّكئين عليها مُتقابِلينَ… لا يسمَعُونَ فِيها لَغواً و لا تأثيماً إلاّ قيلاً سَلاماً سَلاماً؛مؤمنان در حالي كه بر تخت‌ها تكيه زده‌اند، رو به روي هم قرار دارند و در باغ‌هاي بهشت،سخنان لغو و بيهوده و سخنان باطل و گناه آلودي نمي‌شنوند و فقط چيزي كه مي‌شنوند، سلام است سلام.(سوره واقعه،آيه 16-26)
 
4. در همه جا
سراسر زندگي بهشتيان ، سرشار از طراوت و لذّت و صفاست.آنان در همه حالات و برخوردها به فرموده قرآن:«تحيتُهُم يومَ يلقونَهُ سَلام؛تحيت و درود آنان، آن گاه كه خدا را ملاقات و ديدار و احساس مي‌كنند، سلام است.»(سوره احزاب، آيه 44)
و نيز در ملاقات و برخورد با هم، خوش آمدگويي و دعا براي سلامت و جاوداني دارند و آن گاه هم كه در فضاي زندگي بهشتي،دوشيزگان تازه سينه برآمده و هم سن و سال آنان، با شراب‌هاي طهور بهشتي از آنها پذيرايي مي‌نمايند، به قدري فضا با صفا و لذّت بخش و اطمينان آور و خالصانه و پاك و بدون دغدغه است كه:«لايسمَعُونَ فيها لَغواً وَ لا كِذّاباً؛در آن جا، هيچ گونه سخن لغو، بيهوده، باطل، دروغ و غافل كننده از ياد خدا شنيده نمي‌شود».(سوره سباء، آيه 35)
بنابراين، همه گفتمان‌ها در فضاي انساني و شاد بهشت، به گونه‌اي است كه:
انسان‌هاي مؤمن و برگزيده، در آن سراي موعود، با سلام و سلامتي خواهي و دعاگويي خالصانه با هم برخورد مي‌كنند؛
فرشتگان الهي، با سلام و درود به آنان خوش آمدگويي دارند؛
و از همه برتر و بالاتر، از ناحيه پروردگار رحيم و مهربان هم به آنها سلام داده مي‌شود:«سَلام قولاً مِن ربٍّ رَحيم»ٍ(سوره يس،آيه58)
 
پی نوشت:
1. گلستان سعدي، ص 21.
2 و 3. بحارالانوار، ج 68، ص 286.
4. بحارالانوار، ج 68، ص 293.
5. بحارالانوار، ج 68، ص 286.
6. غرر الحكم، ص 231.
7. اصول كافي، ج 2، ص 115،بحارالانوار، ج 68، ص 278، مجموعة الأخبار، ص 263.
8. تحف العقول، ص 218.كافي،ج 2، ص 114. بحارالانوار، ج 68، ص 301.
9.كنزالعمال، ج 9، ص 117، بحارالانوار، ج 73، ص 3 تا 12.
10. سوره حشر، آيه 23.
11. سوره يس، آيه 25، سوره انعام، آيه 127. 
نویسنده: احمد صادقي اردستاني
...
وقتی احساس غربت می کنید یادتان باشد که خدا همین نزدیکی است .

******

alizare1

alizare1
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : خرداد 1389 
تعداد پست ها : 6234
محل سکونت : یزد
دسترسی سریع به انجمن ها