عضویت العربیة English
پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله: نزدیک‌ترین شما به من در روز قیامت، کسانی هستند که در دنیا بیشتر از دیگران بر من صلوات فرستند.

به مناسبت ۹۳ سالگی اینگمار برگمان

به مناسبت ۹۳ سالگی اینگمار برگمان
پنج شنبه 23 تیر 1390  05:55 ق.ظ

به مناسبت ۹۳ سالگی اینگمار برگمان  
 
 
 
 
   
 
 
    پنجشنبه ١٤ جولای ( ٢٣ تیر)، سالروز تواد «اینگمار برگمان»، كارگردان بزرگ و فقید سینمای سوئد و ازچهره های برجسته تاریخ سینمای جهان است.
   
   
 
 
     

پنجشنبه ١٤ جولای ( ٢٣ تیر)، سالروز تواد «اینگمار برگمان»، كارگردان بزرگ و فقید سینمای سوئد و ازچهره های برجسته تاریخ سینمای جهان است.

 

«اینگمار برگمان» چهاردهم جولای ١٩١٨ در شهر "اوپسالا" سوئد متولد شد و ٣٠ ژوئیه ٢٠٠٧ با عالم سینما وداع گفت.

 

«برگمان» كه در طول شش دهه فعالیت هنری، ٩ بار نامزد جایزه اسكار شده بود، در توصیف شرایط زندگی انسانی از مایه های كمدی، امید، یاس و ناامیدی بهره می گرفت.

 

وی طی سال ها فعالیت سینمایی در مجموع ٦٢ فیلم ساخت كه فیلم نامه بسیاری از آنان را نیز خودش نوشته بود و علاوه برآن كارگردانی ١٧٠ نمایش تئاتر از او یك چهره درخشان در عرصه این هنر نمایشی ساخته بود.

 

«برگمان» بیش از ٦٠ سال در سطح اول فیلم سازی جهان قرار داشت، اما پس از آن كه به او اتهام فرار از مالیات زدند، در سال ١٩٧٦ خود را به آلمان تبعید كرد و به مدت هشت سال از دنیای سینما كناره گرفت؛ هرچند در عرصه تئاتر هم چنان فعال بود.

 

وی با بازی گرفتن از چهره هایی چون «بی بی اندرسون» و «لیو اولمن»، موضوعاتی چون مرگ، بیماری، خیانت و جنون را در فیلم هایش به تصویر می كشید. وی كودكی خود را در خانواده ای گذراند كه پدری كشیش و محافظه كار، او را مقید به انجام اعمال مذهبی می كرد، به طوری كه به گفته خودش، در هشت سالگی اعتقاد خود را از دست داده بود.

 

«برگمان» در ١٩ سالگی برای تحصیل در رشته هنر و ادبیات وارد دانشگاه استكهلم شد، اما بیشتر وقت خود را به نگارش نمایش نامه مِی گذراند. در سال ١٩٤٢، وی این فرصت را یافت تا یكی از نمایش نامه های خود به نام «مرگ كاسپار» را كارگردانی كند.

 

سال ١٩٧٦ یكی از تاریك ترین دوران زندگی «برگمان» بود. در سی ام ژانویه این سال، دو مأمور پلیس به اتهام فرار از پرداخت مالیات، او را دستگیر كردند. تأثیر این واقعه بر «برگمان» آن چنان وحشتناك بود كه او را دچار افسردگی شدید كرد و او در بیمارستان بستری شد. اگرچه او بعدها از این اتهام تبرئه شد، اما ترس از این كه نتواند به عرصه فیلم سازی بازگردد، او را ناامید كرده بود.

 

او به رغم درخواست نخست وزیر وقت سوئد و مقامات بلندپایه صنعت فیلم این كشور، اعلام كرد كه دیگر در سوئد فیلم نخواهد ساخت. «برگمان» پس از تعطیلی استودیو فیلم سازی اش، دو پروژه فیلم درحال ساخت را به حالت تعلیق درآورد و خود را به مونیخ آلمان تبعید كرد. هرچند در سال روز ٦٠ سالگی اش به سوئد بازگشت و دولت این كشور به افتخار او، جایزه فیلم سالانه «اینگمار برگمان» را برای تقدیر از بهترین های سینما راه اندازی كرد.

 

«برگمان» در دسامبر ٢٠٠٣ از دنیای فیلم كناره گرفت و روز سی ام جولای ٢٠٠٧ در سن ٨٩ سالگی در «فارو» درگذشت؛ در همان روز كه «میكلانجلو آنتونیونی»، كارگردانی فقید سینمای ایتالیا درگذشت.

 

«برگمان» برای اولین بار به صورت جدی در سال ١٩٤٤ با نگارش فیلم نامه «شكنجه/جنون» وارد دنیای سینما شد و اولین فیلمش را یك سال بعد به نام «کریس» ساخت. اولین موفقیت بین المللی او در سال ١٩٥٥ با فیلم «لبخندهای یك شب تابستانی» به دست آمد كه در جشنواره كن همان سال علاوه بر كسب جایزه بهترین اثر طنز شاعرانه، تا آستانه كسب نخل طلا نیز پیش رفت.

 

موفقیت «برگمان» در جشنواره معتبر كن سال های بعد از آن نیز ادامه یافت. او با «مهر هفتم» جایزه ویژه هیأت داوران را كسب كرد و «توت فرنگی های وحشی» نیز در بسیاری از جشنواره ها مورد استقبال منتقدین قرار گرفت.

 

«برگمان» هم چنان در عرصه فیلم سازی عملكرد فوق العاده ای را به ثبت می رساند. او با ساخت سه گانه «همچون یك آینه» ( ١٩٦١)، «چراغ زمستانی» ( ١٩٦٢) و «سكوت» ( ١٩٦٣)، باورهای مذهبی خود را به تصویر كشید.

 

در سال ١٩٦٦ «برگمان» فیلم «پرسونا» را كارگردانی كرد كه به عقیده خودش، یكی از بهترین ساخته های او بود. این فیلم با كسب جوایز متعدد، شاهكار «برگمان» و یكی از بهترین ساخته های تاریخ سینما نام گرفت و او خود آن را در كنار «فریادها و نجواها» ( ١٩٧٢) دو فیلم برتر كارنامه سینمایی اش می دانست.

 

پس از تبعید خود به آلمان، «برگمان» اولین و تنها فیلم انگلیسی خود را در سال ١٩٧٧ با نام «تخم مار» ساخت كه محصول مشترك آلمان و آمریكا بود. او در سال ١٩٧٨ با فیلم «سونات پاییزی» محصول مشترك انگلیس و نروژ كارنامه سینمایی خود را پربارتر ساخت.

 

در سال ١٩٨٢ «برگمان» با بازگشت به سوئد، اعلام كرد كه فیلم «فانی و الكساندر» آخرین ساخته او خواهد بود كه البته از نگاه منتقدین، یك فیلم تجاری و سطحی تلقی شد. اما همین فیلم در جشنواره های بزرگ اروپایی، بویژه كن بسیار خوش درخشید. این فیلم درباره دوران كودكی «برگمان» و عشق او به سینماست كه «برگمان» آن را خلاصه زندگی اش می دانست.

 

«برگمان» در سال های اولیه فیلم سازی، با همكاری برخی نویسندگان، آثارش را براساس نمایش نامه هایش می ساخت و در فیلم های آخرین او، آزادی بازیگران در استفاده از دیالوگ های اضافی نمود بیشتری پیدا كردند. برگمان بارها اعلام كرده بود كه فیلم «سكوت» پایان دوره ای بوده است كه پرسش های مذهبی، محوریت اصلی فیلم های او بوده است.

 

كارگردانان بسیاری آثار «برگمان» را الهام بخش حیات سینمایی خود دانسته اند كه از آن جمله می توان به «روبرت آلتمن»، «وودی آلن»، «آتوم اگویان»، «استنلی كوبریك»، «دیوید لینچ»، «پل شرادر»، «آندره تاركوفسكی» و «فرانكو اوزون» نام برد.

 

اگرچه بسیاری «برگمان» را به جهت فعالیت های درخشان اش در سینما می شناسند، اما او در عرصه تئاتر نیز بسیار فعال بود. به طوری كه در ٢٦ سالگی جوان ترین كارگردان تئاتر در اروپا نام گرفت.

 

گوشه گیری «برگمان» در سال های پایانی عمرش به اندازه ای بود که حتی زمانی که پنجاهمین جشنواره فیلم کن او را به عنوان بزرگ ترین کارگردان تمام دوران سینما انتخاب كرد، شخصاَ در مراسمی که به این منظور برگزار شده بود، شرکت نکرد.

 

برگمان در سال ١٩٧١ جایزه یادبود «اروینگ تالبرگ» را از آكادمی اسكار به دست آورد. سه فیلم او شامل «چشمه باكرگی» ( ١٩٦١)، «همچون یك آینه» ( ١٩٦٢) و «فانی و الكساندرا» ( ١٩٨٤) موفق به كسب جایزه اسكار بهترین فیلم غیرانگلیسی شدند.

 

«برگمان» سه بار برای فیلم های «توت فرنگی های وحشی» ( ١٩٦٠)، «همچون یك آینه» ( ١٩٦٣) و «فریادها و نجواها» ( ١٩٧٤) نامزد اسكار بهترین فیلم نامه اصلی شد و با «فریادها و نجواها» تا آستانه كسب اسكار بهترین فیلم و بهترین كارگردانی نیز پیش رفت.

 

درخشش او در جوایز اسكار در سال ١٩٧٧ با فیلم «چهره به چهره» ادامه یافت كه نامزد بهترین كارگردانی اسكار شد. سپس با فیلم «فانی و الكساندر» نامزد بهترین كارگردانی و بهترین فیلم نامه اصلی اسكار شد. او در سال ١٩٧٩ با فیلم «سونات پاییزی» تا آستانه كسب اسكار نیز رفت.

 

«برگمان» در جوایز آكادمی فیلم انگلیس (بافتا) نیز در سال ١٩٦٠ برای فیلم «جادوگر» نامزد بهترین فیلم و در سال ١٩٨٤ با فیلم «فانی و الكساندر» نامزد بهترین فیلم غیرانگلیسی شد.

 

«برگمان» در جوایز سینمایی «سزار» فرانسه نیز درخشش زیادی داشت. او علاوه بر آن كه در سال ١٩٨٤ برای فیلم «فانی و الكساندر» جایزه بهترین فیلم غیرانگلیسی را كسب كرد، در سال ١٩٧٦ برای فیلم «فلوت جادویی» و در سال ١٩٧٩ برای فیلم «سونات پاییزی» نامزد بهترین فیلم غیرانگلیسی شد. او در سال ٢٠٠٥ با «ساراباند» نامزد بهترین فیلم اروپایی جوایز سزار شده بود.

 

اما بیشترین درخشش «اینگمار برگمان» در عرصه سینمای جهان مربوط به جشنواره معتبر كن است كه ركورد دست نیافتنی برجای گذاشت. او در سال ١٩٥٥ با فیلم «لبخندهای یك شب تابستانی» جایزه بهترین طنز شاعرانه را كسب كرد. دو سال بعد با فیلم «مهر هفتم» جایزه ویژه هیأت داوران كن را گرفت كه البته با همین فیلم نامزد نخل طلا هم بود.

 

در سال ١٩٥٨ «برگمان» برای فیلم «آستانه زندگی» جایزه بهترین كارگردانی كن را دریافت كرد كه با همین فیلم تا آستانه كسب نخل طلا نیز رفت. در سال ١٩٦٠ برای فیلم «چشمه باكرگی» تقدیر ویژه شد؛ در سال ١٩٧٢ با فیلم «فریادها و نجواها» جایزه بهترین دستاورد فنی را از جشنواره كن به دست آورد و در سال ١٩٩٧ در مراسم ویژه بزرگداشت خود در كن، «نخل نخل ها» را به دست آورد.

 

در جشنواره فیلم برلین نیز «برگمان» در سال ١٩٥٨ برای فیلم «توت فرنگی های وحشی» خرس طلایی را به خود اختصاص داد و در سال ١٩٧١ شیر طلایی افتخاری جشنواره ونیز را برای یك عمر دستاورد سینمایی كسب كرد.

 

از دیگر فیلم های برجسته «برگمان» می توان از «مردی با یک چتر» ( ١٩٤٦)، «سرزمین آرزو» ( ١٩٤٧)، «آینده با من است» ( ١٩٤٨)، «زندان» ( ١٩٤٩)، «رازهای زنان» ( ١٩٥٣)، «تابستانی با مونیکا» ( ١٩٥٣)، «درسی در عشق» ( ١٩٥٤)، «چشم شیطان» ( ١٩٦٠) و «صحنه یک ازدواج» ( ١٩٧٣) نام برد.

 

بانك مركزی سوئد اعلام كرد، به پاس یك عمر دستاورد سینمایی و تلاش در جهت ترویج فرهنگ و توسعه صنعت فیلم سوئد، تصویر «اینگمار برگمن» را برروی اسكناس های رایج این كشور منتشر خواهد كرد.

نور

peyman84

peyman84
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : بهمن 1389 
تعداد پست ها : 7270
محل سکونت : قم
دسترسی سریع به انجمن ها