اشعاری که حُرّ‌ در کربلا به عنوان رجز خواند
 همانا من حر هستم که میزبان میهمانانم، شمشیرم را بر شما فرود می‌آورم و... 
 

به گزارش راسخون به نقل از تسنیم، حر بن یزید ریاحی یکی از فرماندهان  سپاه عبیدالله بن زیاد بود که پیش از واقعه عاشورا همراه با سپاهی هزار نفره مأمور به جلوگیری از حرکت کاروان امام حسین(ع) به سوی کوفه و همچنین منع از بازگشت ایشان به سمت حجاز شده بود؛ البته حر هیچ‌گاه قصد جنگیدن با امام حسین(ع) را نداشت و تنها می‌خواست امام را نزد ابن‌زیاد در کوفه ببرد. حر و سپاهش در «ذی حُسم» با امام و یارانش روبه رو شدند و تا کربلا آنان را همراهی کردند. حر زمانی که فهمید ابن‌زیاد قصد به شهادت رساندن امام حسین(ع) و یارانش را دارد از سپاهیان کوفه جدا شد و به محضر امام آمد و اظهار پشیمانی کرد. سپس اذن میدان طلبید و راهی میدان جنگ شد و پس از نبردی شجاعانه به شهادت رسید. 
 

در منابع آمده است که حر در میدان جنگ، این اشعار را به صورت رجز می‌خواند:
 

            اِنی اَنَا الحُر وَ مَأوَی الضیفِ          اَضْرِبُ فی اَعناقِکم بِالسیفِ     

عَنْ خَیرِ مَن حَل بِأرضِ الخَیفِ           اَضْرِبُکم وَلا اَری مِن حَیفٍ


همانا من حر هستم که میزبان میهمانانم، شمشیرم را بر شما فرود می‌آورم و حمایت از بهترین کسی که ساکن بلاد خیف شده می نمایم و می زنم شما را و باکی از شما ندارم.


/117/