مائده یا تربیت به سبک پارکور
 دختری نوجوان که به نوعی نماد هیجان طلبی و ابراز وجود است و رقص خاص با آهنگ خاص که امروزه نماد یک نوع لاکچری بودن و سبک زندگی متفاوت می باشد و فضای مجازی که بیشترین مخاطب و بیننده را دارد و با چاشنی ورزشی بنام پارکور که بهتر است درباره آن بیشتر بدانیم تا بهتر رمزگشایی نماییم...


راسخون : اینکه دختری در فضای مجازی اقدام به انتشار رقص و رقاصی خود نماید و بقول خودش, تعداد فالوورهای خود را افزایش دهد و درخواست دوستدارانش را لبیک گوید, اقدامی است بظاهر کودکانه و از سر هیجان طلبی های سنین نوجوانی که برای پسران با تک چرخ زدن در خیابان و برای دختران با رقص های اعجاب انگیز و متفاوت, جلوه می نماید. در این مدت از زوایای سطحی و کلیشه ای مثل مقایسه کردن آن با فسادهای اقتصادی یا مثلا تابوشکنی به لحاظ سیاسی به این مساله پرداخته شد اما اینکه واقعا چرا این مساله در حال انتشار و پرداخت حداکثری شد, تحلیل عمیق تری می طلبد.
برای فهم بیشتر ماجرا, تمام عناصر داستان باید خوب فهمیده شود. دختری نوجوان که به نوعی نماد هیجان طلبی , تاییدطلبی و ابراز وجود است و رقص خاص با آهنگ خاص که امروزه نماد یک نوع لاکچری بودن و سبک زندگی متفاوت می باشد و فضای مجازی که بیشترین مخاطب و بیننده را دارد و با چاشنی ورزشی بنام پارکور که بهتر است درباره آن بیشتر بدانیم تا بهتر رمزگشایی نماییم.

 پارکور یعنی عبور از موانع در سریعترین زمان ممکن با استفاده از آسانترین و ساده‌ترین شیوه ی حرکتی و کمترین انرژی مصرفی بدن از یک مبدأ به مقصد.
در پارکور اصلاً نباید مسیر (مبدأ و مقصد) مشخص باشد یعنی که موانع و مسیر از قبل تعریف شده نیستند این فرد است که تصمیم می‌گیرد با استفاده از توانایی‌های خود از کدام مسیر برود و از کدام شیوهی حرکتی برای عبور از موانع استفاده کند. در پارکور فرد به هیچ وجه دنبال موانع نمی‌گردد، این مسیر است که موانع را در مقابل راه فرد می‌گذارد. به کسانی که از اصول پارکور در زندگی خود بهره می‌برند «تراسور» گفته می‌شود.
این اطلاعات به راحتی از طریق ویکی پدیا قابل دریافت است اما نکته اینجاست که ورزشی با ساختار خیابانی و جنگی و عملیاتی مخصوص گذر از موانع در حال رواج بوده و بطور رسمی و قانونی, شخصیت نوجوانان و جوانان را شکل می دهد و تحت تاثیر قرار می دهد. اینکه تعقیب و گریز خیابانی یاد بگیرند و به انحای مختلف از موانع بگذرند و اصلا نباید مسیر مشخصی باشد و به نوعی دارای اصول خاص خود می باشد و در وهله اول, ذهن شخص را طوری بازسازی می نماید که همه عالم و آدم و اشیا را مسیری برای گریز و فرار ببیند و آزادی خود را در گذر از موانع درک نماید.
اینکه مؤسس این رشته و بستر آن, سرباز فرانسوی و جنگ و غارت بوده, نماد دیگری است که ساختار این ورزش, در پی تربیت انسان هایی است که از هر روشی راه گریز از موانع را بیاموزند و باتوجه به ضعف عملکرد بانیان تعلیم و تربیت از مدرسه تا دانشگاه و حوزه و از وزارتخانه های آموزش و پرورش تا عالی و فرهنگ و... چنین کلاس ها و ورزش هایی , دیگر تربیت جسمانی نیستند, بلکه تعلیم و تربیت ذهنی و فکری نیز دارند و رفتارهای اجتماعی افراد هنرجو و ورزشکار را هم خط دهی می نماید.

کسانی که آنور آب یا اینور آب برای فروپاشی این نظام در حالت حداکثری و استهزا و تمسخر و به چالش کشیدن این نظام در حداقل حالت ممکن, نسخه می نویسند, یا چنین موج هایی را می سازند, یا چنین قطراتی را علیه نظام, گنده می کنند و موج سواری می نمایند. اینکه رقص و حجاب و موسیقی و دختر نوجوان و ورزش جنگی را هدایت می کنند و با گول زدن و تحریک دختران معصوم و پاک این سرزمین, سعی در تصرف قلب تپنده جامعه یعنی دختران و زنان و احساسات پاک آنها می باشند, دال بر این است که مسولین نظام, این خط تحریک کننده و تحریک شونده نظام یعنی دختران و زنان و عفت و حجاب آنها و آزادی های مشروع و تفریح و نشاط و دیده شدن آنها را جدی بگیرند و بجای آنکه بی بی سی و ... طرح آزادی زنان در ایران را از طریق حضور نامطلوب و مختلط و بدون حساب وکتاب پیوست های فرهنگی اش در ورزشگاه ها یا رقص و بی حجابی و روسری درآوردن در فضای مجازی و برخی خیابان ها, هدایت و جهت دهی نماید.

مسولین امر , با در نظر گرفتن رویکرد نشاط و شادابی و تفریح و ورزش و مهارت اندوزی زنان و پرکردن اوقات فراغت آنان بطور حرفه ای و نیمه حرفه ای , سعه صدر و دلسوزی و تدبیر خود را در قبال احساسات دست نخورده و بعضا تحریک شده و جهت دهی شده نوجوانان و جوانان و بطور کل , جنس زن جامعه , به معنای واقعی نشان دهند و خلاهای موجود را با در نظرگرفتن تمام آسیب ها و البته الزامات شرعی و قانونی , پر نمایند تا نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران , در حفظ خاکریزهای فرهنگ اش , متهم به بسته بودن و طرح نداشتن و خفگی فرهنگی و در نتیجه محکوم به عقب نشینی نشود و نقشه شوم دشمنان در طرح آشوب از داخل با تحریک احساسات پاک نوجوانان و جوانان که بستر جدیدی برای کلید زدن کودتا و آشوب از جانب دشمنان تعریف شده اند , با شکست مواجه شده و بحول و قوه الهی هیچگاه بوی تعبیر را هم نچشند و تجربه ننمایند .

البته بشرطی که مساله تربیت و مکان های تربیتی و مربیان و نهادهای مربوطه فرهنگی و تربیتی , غیرت دینی و ملی شان اجازه ندهد که در این مورد کم کاری نمایند و امثال مائده ها در ساختار ورزش های خیابانی , تربیتی خیابانی و به ظاهر هنجارشکن پیدا نمایند و ابزاری برای استهزا و به چالش کشیدن نظام شده و انرژی های داخلی, صرف خنثی سازی بمب های دست سازی شوند که اگر رسیدگی نشده و تکثیر و تجمیع شوند و بجای برخورد تحلیلی و اتخاذ رویکرد راهبرد محور , حس پلیسی صرف بگیرند , از بمب هسته ای خطرناک تر خواهند بود .  قبل از اینکه ذائقه کودکان و نوجوانانمان را با ورزش های وارداتی تغییر دهند , مسؤلیت تربیت ذهن و روان آنها را جدی بگیرید.

به قلم : علی رضا محمد لو
 

مطلب مرتب :
چند کلامی با حجت الاسلام زائری
فریاد بزن مائده !
جنجال مائده هژبری