به تغيير خود بينديشيم نه ديگران
به تغيير خود بينديشيم نه ديگران
به تغيير خود بينديشيم نه ديگران
تهيه و تنظيم: اشرف آهنگري
وقتي نزديكان شما كاري انجام ميدهند كه دلخواه شما نيست يا از انجام دادن كارهاي دلخواه شما امتناع ميكنند، با آنها تعارض و اختلاف پيدا ميكنيد. همهي ما، گاه وسوسه ميشويم كه با اجتناب كردن، به تعارضات واكنش نشان دهيم. براي برخي افراد، آسانتر است كه تسليم شوند و از مشاجره اجتناب كنند. اين كار، به طور موقت اضطراب را كاهش ميدهد، اما در درازمدّت به تنش بيشتر ميانجامد، زيرا ما هرگز نميدانيم كه تا چه زماني تعارضات با ما خواهند بود. براي برخي ديگر از افراد، سادهتر اين است كه به جاي راهحل دروني، سعي كنند طرف مقابل را تغيير دهند. اين افراد، تصور ميكنند اگر احساس و ذهنيت يا رفتار طرف مقابل را تغيير دهند، تعارض ازبين ميرود و اوضاع بهبود مييابد، اما چنين نگرشي معمولاً به راهحلّ اجباري، احساس فشار و احساس گناه منجر ميشود. انتخاب هركدام از اين راحلها، موضوع چالشبرانگيزي است كه روابط بين فردي را تحت تأثير قرار ميدهد. راهكارهاي زير، ميتوانند در اين زمينه به شما كمك كنند.
اما بايد بدانيد، حقيقت همواره چيزي بين اين دو موضوع است! به خود بگوييد كه در حدّ فاصل سفيد سياه، رنگي به نام خاكستري وجود دارد. اگر سعي كنيد ويژگيهاي مثبت و منفي طرف مقابل را همزمان درنظر بگيريد و به واقعيت توجه كنيد، كمتر احساس خشم ميكنيد و نقش قرباني به خود نميگيريد.
لازم به يادآوري است كه فرآيند فرافكني، يكي از تظاهرات قديمي و متداول روان انسان است كه از زمانهاي بسيار قديم، شناخته شده است. ضربالمثل قديمي «كافر همه را به كيش خود پندارد»، تعبيري از همين مكانيسم است. مثال ديگر، دانشجويي است كه در امتحان مردود شده و عدم موفقيت خود را، بيروني ميكند و ميگويد كه امتحان مبهم و مشكل بوده يا استاد، غرض شخصي داشته است.
همهي ما، گاهي ممكن است تحت فشار احساسات غيرقابل قبول، به اين مكانيسم متوسل شويم، اما افرادي كه به طور افراطي از اين مكانيسم استفاده ميكنند، حقيقت خارجي را كاملاً تحريف و سوء تعبير ميكنند. زمانيكه رفتار طرف مقابل باعث يادآوري بدرفتاريهاي گذشته ميشود، فوراً تجارب و انتظارات گذشته را به طرف مقابل فرافكني ميكنيم و منتظريم تا وي، تصور منفي موجود در ذهن ما را تكميل كند و ما نقش قرباني را به خود بگيريم.
اگر سعي كنيد در تعامل با ديگران، اين مكانيسم را تشخيص دهيد و به جاي سرزنش ديگران، مسئوليت رفتارتان را بپذيريد، كمتر احساس خشم ميكنيد و رفتار طرف مقابل را واقعبينانهتر ارزيابي ميكنيد و راحتتر ميتوانيد او را ببخشيد.
بايد بياموزيد، اخمها و انتقاداتي را كه درنتيجهي امتناع از پذيرفتن خواستهي ديگران ميبينيد، تحمل كنيد. البته تسليم شدن و عدم جرأتمندي راحتتر است، چون روشي است كه با كمترين مخالفت همراه است. اما وقتي به عدم جرأتمندي عادت كنيد، بررسي راهحلهاي ديگر براي شما دشوار خواهد بود. جرأتمندي، يعني دفاع از حقوق خود و بيان افكار و احساسات خود به شيوهي مستقيم، صادقانه و مناسب. از آنجا كه جرأتورزي، مستلزم تدبير و مذاكره است، لازم است انعطافپذير باشيد. هرچند ممكن است هميشه به تمايم خواستههاي خود نرسيد. نظر به اينكه افراد ديگر نيز خواستهها و نيازهايي دارند، جرأتورزي بهترين روش براي دست يافتن به روابط بين فردي رضايتبخش است.
منبع: پيام مشاور شماره70- دانشگاه تهران
مجله 7 روز زندگي شماره 78
گام1: همزمان، به نقاط مثبت و منفي طرف مقابل توجه كنيد
اما بايد بدانيد، حقيقت همواره چيزي بين اين دو موضوع است! به خود بگوييد كه در حدّ فاصل سفيد سياه، رنگي به نام خاكستري وجود دارد. اگر سعي كنيد ويژگيهاي مثبت و منفي طرف مقابل را همزمان درنظر بگيريد و به واقعيت توجه كنيد، كمتر احساس خشم ميكنيد و نقش قرباني به خود نميگيريد.
گام2: از آنچه به ديگري نسبت ميدهيد، آگاه باشيد
لازم به يادآوري است كه فرآيند فرافكني، يكي از تظاهرات قديمي و متداول روان انسان است كه از زمانهاي بسيار قديم، شناخته شده است. ضربالمثل قديمي «كافر همه را به كيش خود پندارد»، تعبيري از همين مكانيسم است. مثال ديگر، دانشجويي است كه در امتحان مردود شده و عدم موفقيت خود را، بيروني ميكند و ميگويد كه امتحان مبهم و مشكل بوده يا استاد، غرض شخصي داشته است.
همهي ما، گاهي ممكن است تحت فشار احساسات غيرقابل قبول، به اين مكانيسم متوسل شويم، اما افرادي كه به طور افراطي از اين مكانيسم استفاده ميكنند، حقيقت خارجي را كاملاً تحريف و سوء تعبير ميكنند. زمانيكه رفتار طرف مقابل باعث يادآوري بدرفتاريهاي گذشته ميشود، فوراً تجارب و انتظارات گذشته را به طرف مقابل فرافكني ميكنيم و منتظريم تا وي، تصور منفي موجود در ذهن ما را تكميل كند و ما نقش قرباني را به خود بگيريم.
اگر سعي كنيد در تعامل با ديگران، اين مكانيسم را تشخيص دهيد و به جاي سرزنش ديگران، مسئوليت رفتارتان را بپذيريد، كمتر احساس خشم ميكنيد و رفتار طرف مقابل را واقعبينانهتر ارزيابي ميكنيد و راحتتر ميتوانيد او را ببخشيد.
گام3: حقوق و مرزهاي خود را تعيين كنيد.
بايد بياموزيد، اخمها و انتقاداتي را كه درنتيجهي امتناع از پذيرفتن خواستهي ديگران ميبينيد، تحمل كنيد. البته تسليم شدن و عدم جرأتمندي راحتتر است، چون روشي است كه با كمترين مخالفت همراه است. اما وقتي به عدم جرأتمندي عادت كنيد، بررسي راهحلهاي ديگر براي شما دشوار خواهد بود. جرأتمندي، يعني دفاع از حقوق خود و بيان افكار و احساسات خود به شيوهي مستقيم، صادقانه و مناسب. از آنجا كه جرأتورزي، مستلزم تدبير و مذاكره است، لازم است انعطافپذير باشيد. هرچند ممكن است هميشه به تمايم خواستههاي خود نرسيد. نظر به اينكه افراد ديگر نيز خواستهها و نيازهايي دارند، جرأتورزي بهترين روش براي دست يافتن به روابط بين فردي رضايتبخش است.
گام4: منتظر و پذيراي مقاومت و جبههگيري طرف مقابل باشيد
گام5: به خودتان اعتماد كنيد
منبع: پيام مشاور شماره70- دانشگاه تهران
مجله 7 روز زندگي شماره 78
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}