عاقبت ستمکاران

قصه گویی شیوه ای پرکاربرد در قرآن است که به دفعات از آن برای منظور خود که هدایت و بیان حقایق است بهره می گیرد. قصه های قرآن معمولا به بیان سرگذشت امم پیشین می پردازند و غالبا چگونگی برخورد آنها با انبیای خود را بیان می دارند.
عاقبت ستمکاران

و سیعلم الذین ظلموا

ابن سعد ملعون ، سر مبارکه امام حسین علیه السلام ، را به خولی سپرد که به ابن زیاد رساند .

آن ملعون چون به کوفه رسید ، شب شده بود ، و در قصر و دارالاماره ابن زیاد لعین را بسته بودند ، لذا سر عزیز فاطمه را به خانه خود آورد و زیر طشتی نهاد .

چون صبح شد ، زوجه اش گفت : من دیشب تا طلوع فجر صدای تلاوت قرآن را می شنیدم ، و آخر قرائتش این بود.

وسیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون ( شعرا - 227 ) و بزودی آنها که ستم کردند خواهند دانست که بازگشت شان به کجاست .


منبع: وبلاگ فرهنگ قرآن
نسخه چاپی