محمد بن حسن بن محمد بن احمد بن عمر طیبی شافعی از خوشنویسان اواخر قرن نهم و اوایل قرن دهم است. که در زمان ملک اشرف «قانصوره غوری» آخرین سلطان ممالیک مصر میزیست. او به خطوط ششگانه تسلط داشته است.
او مولف کتاب جامع محاسن کتابة الکُتّاب است که در ۹۰۸ ه.ق نوشته شده است. محمدبن حسن طیبی در دیباچه مجموعه جامع محاسن کتابة الکُتّاب، دوازده صفحه نخست را به آموزش مفردات به شیوه ابنبوّاب اختصاص داد، اما بیشترین نمونههای دفاتر تمرین مفردات از سدههای دهم تا سیزدهم از خوشنویسان عثمانی به جا مانده است.
مشق مفردات برای هر خوشنویس تمرینی پایانناپذیر بود. بسیار پیش میآمد که خوشنویسی نامآور در اوج شهرت و مهارت، به مشق مفردات باز میگشت.
محمدبن حسن طیبی، در عریضهای از سلطان قانصوه غوری خواست مکانی را در بنیادهای خیریه (موقوفات) به آموزش خوشنویسی اختصاص دهد. نمونههایی از این موقوفات، مدارس بَرقوقیه و اشرفیه در قاهره بود که بخشی از آنها را وقف آموزش کتابت به عموم مردم کرده بودند.
منابع:
فضائلی، حبیب الله، اطلس خط، چاپ دوم ۱۳۶۲ اصفهان، انتشارات مشعل اصفهان، ص ۲۰۹-۲۱۰ و ۲۲۸-۲۲۹
دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، برگرفته از مقاله «آموزش خطاطی»، شماره۷۱۱۹.
در پایان:
جا دارد که از دلسوزی، همراهی و توجه اساتید معظم، متعهد، متدین و مجاهدِ خود در کسوت شاگردی، از زحمات ارزشمند استاد مسعود نجابتی و عبدالرسول یاقوتی، سید حسن موسی زاده، ناصر طاووسی و ابوالفضل خزائی تقدیر و تشکر نمایم.
شاگرد شما، ابوالفضل رنجبران
© کلیه حقوق متعلق به صاحب اثر و پرتال فرهنگی راسخون است. استفاده از مطالب و آثار فقط با ذکر منبع بلامانع است.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
