محمدصالح اصفهانی (درگذشت: ۱۸ ربیعالاول ۱۱۲۶ه.ق/۳ آوریل ۱۷۱۴م) از خوشنویسان و کتیبهنویسان دوره صفوی در اواخر سده یازدهم و اوایل سده دوازدهم هجری است. او فرزند ابوتراب اصفهانی معروف به ترابا بود و در خط نستعلیق از جمله شاگردان پدر و پیروان میرعماد است. محمد صالح اصفهانی تذکرهای درباره خط و خطاطان نوشته که دکتر بیانی شرحی از آن را در کتابش داده است.
بسیاری از کتیبههای بناهای تاریخی اصفهان در اواخر دوران صفویه از جمله کتیبه بالای ایوان چهلستون و کتیبههای متعدد دیگر به خط اوست. در قسمت فوقانی محراب مسجد شاه اصفهان کتیبهای استادانه و ظریف به خط ثلث ممتاز دیده میشود که در انتها نام محمدصالح اصفهانی و تاریخ ۱۰۳۸ ه.ق را دارد. از جمله آثار دیگر میتوان به کتیبه های نارنجستان قوام شیراز اشاره کرد.
که با توجه به تاریخ آن که با درگذشت محمد صالح فرزند ابوتراب ۸۸ سال فاصله دارد و او نستعلیقنویس بوده متعلق به محمدصالح اصفهانی دیگری است که در ثلث تبحر داشته است.
محمدصالح شاعر نیز بوده و این بیت پرمعنا از اوست:
چه شد حق سعی و کجا شد سپاس چرا خلق گشتند حق ناسپاس
منابع
بیانی، مهدی، احوال و آثار خوشنویسان، تهران، انتشارات علمی، چاپ دوم ۱۳۶۳ش. ص ۷۶۷-۷۷۴
فضایلی، حبیبالله. اطلس خط. انتشارات مشعل اصفهان. چاپ دوم، اصفهان۱۳۶۲ش.
استادان خط نستعلیق در اصفهان
در پایان:
جا دارد که از دلسوزی، همراهی و توجه اساتید معظم، متعهد، متدین و مجاهدِ خود در کسوت شاگردی، از زحمات ارزشمند استاد مسعود نجابتی و عبدالرسول یاقوتی، سید حسن موسی زاده، ناصر طاووسی و ابوالفضل خزائی تقدیر و تشکر نمایم.
شاگرد شما، ابوالفضل رنجبران
© کلیه حقوق متعلق به صاحب اثر و پرتال فرهنگی راسخون است. استفاده از مطالب و آثار فقط با ذکر منبع بلامانع است.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
