جنگ انرژی؛ واقعیت نه تهدید
وقتی صحبت از جنگ میشود، اولین تصویری که به ذهن میآید، انفجار، تیراندازی، سنگر و لباس رزم است. اما در قرن بیست و یکم، جنگ چهرههای دیگری هم دارد. یکی از خطرناکترین و خاموشترین این چهرهها، جنگ انرژی است. دشمنی که نتواند شما را در میدان نظامی شکست دهد، به سراغ شریانهای حیاتی زندگی شما میرود: آبی که مینوشید، برقی که چراغ خانهتان را روشن میکند، گازی که در زمستان شما را گرم میکند، و سوختی که تانکها و هواپیماهایتان را به حرکت درمیآورد.تجربه دهههای اخیر نشان داده که حملات به زیرساختهای انرژی (نیروگاهها، پالایشگاهها، خطوط لوله، سدها و تصفیهخانههای آب) یکی از اولین گامهای دشمن در هر درگیری نظامی است. در جنگ اوکراین، روسیه طی ماههای اول بیش از ۲۰۰ حمله به زیرساختهای برق و آب اوکراین انجام داد. در جنگ غزه، اسرائیل تأمین آب و برق و سوخت نوار غزه را به طور کامل قطع کرد. در جنگ سوریه، گروههای تکفیری بارها خطوط لوله گاز و شبکه آبرسانی دمشق را هدف قرار دادند.
اما آنچه کمتر به آن پرداخته شده، نقش خود مردم و مدیریت جبهه داخلی در خنثیسازی این حملات است. بسیاری تصور میکنند صرفهجویی در مصرف آب، برق، گاز و سوخت در زمان جنگ، یک توصیه اخلاقی یا یک اقدام صرفاً دفاعی است. در حالی که این مقاله ثابت میکند: صرفهجویی در مصرف انرژی در زمان جنگ، یک عملیات تهاجمی و جبههساز است.
سه لایه جبههگیری با انرژی صرفهجوییشده
لایه اول: جبههگیری در همان منطقه جنگی - با انرژی ذخیرهشده میتوان تجهیزات پدافندی را روشن نگه داشت، خطوط تولید مهمات را فعال کرد، و به نیروهای رزمنده در خط مقدم خدمات رساند.لایه دوم: جبههگیری در مناطق پشتی و محروم - انرژی صرفهجوییشده را میتوان به مناطقی برد که دشمن قصد تحریک آنها را دارد و با تأمین آب، برق و گاز، مردم را در برابر جنگ روانی دشمن مقاوم کرد.
لایه سوم: جبههگیری فرامرزی - مازاد انرژی صرفهجوییشده (مثلاً سوخت ذخیرهشده) را میتوان به جبهههای مقاومت در کشورهای دیگر (یمن، لبنان، سوریه، عراق) ارسال کرد و با همان انرژی، تانکها، موشکها و پهپادهای دشمن را هدف گرفت.
بخش اول: مبانی نظری – انرژی به عنوان خط مقدم دوم جنگ
۱-۱ جایگاه انرژی در نظریه جنگهای ترکیبی
در نظریه جنگهای ترکیبی (Hybrid Warfare)، دشمن همزمان در هفت عرصه عمل میکند: نظامی، اقتصادی، سایبری، رسانهای، دیپلماتیک، اجتماعی و انرژی. عرصه انرژی به دلیل ماهیت زیستمحور خود (وابستگی همه فعالیتهای بشری به آب، برق، گرما و سوخت) از حساسیت ویژهای برخوردار است.کارل فون کلاوزویتس، نظریهپرداز نظامی آلمانی، در کتاب «درباره جنگ» میگوید: «هر جنگی دارای سه مؤلفه است: خشونت، شانس و عقلانیت.» اما در قرن ۲۱، باید مؤلفه چهارمی هم اضافه کرد: پیوستگی انرژی. جنگی که در آن شبکه انرژی فرو بریزد، دیگر خشونت و عقلانیت هم نمیتواند آن را نجات دهد، زیرا جامعه به یک موجود بیجان تبدیل میشود.
۱-۲ اقتصاد انرژی در زمان جنگ: تفاوت با زمان صلح
در زمان صلح، صرفهجویی در مصرف انرژی یک توصیه اقتصادی یا زیستمحیطی است. اما در زمان جنگ، این صرفهجویی یک الزام راهبردی و یک اقدام عملیاتی است.| جنبه | زمان صلح | زمان جنگ |
| هدف صرفهجویی | کاهش قبض، حفظ منابع | افزایش تابآوری، ذخیره برای جبهه |
| مرجع تصمیم | فرد یا خانواده | فرماندهی پدافند غیرعامل |
| عواقب عدم صرفهجویی | هزینه مالی | تلفات جانی و فروپاشی جبهه |
| انرژی صرفهجوییشده | صرف پسانداز شخصی | تبدیل به مهمات و پشتیبانی رزمی |
۱-۳ تجربه تاریخی: جنگ ایران و عراق و مدیریت انرژی
یکی از غنیترین تجربیات صرفهجویی انرژی در زمان جنگ، مربوط به دوران دفاع مقدس (۱۹۸۰-۱۹۸۸) است. عراق با حملات هوایی گسترده به تأسیسات نفتی و برقی ایران، تلاش کرد شبکه انرژی کشور را از کار بیندازد. اما مردم و مسئولان با مجموعهای از اقدامات، نه تنها فروپاشی را مدیریت کردند، بلکه انرژی صرفهجوییشده را به جبهههای جنگ تزریق کردند:
- طرح خاموشی داوطلبانه: مردم در ساعات اوج مصرف، برق را قطع میکردند و همین صرفهجویی جمعی، امکان تأمین برق پایگاههای نظامی و کارخانههای مهماتسازی را فراهم کرد.
- بهبود مصرف سوخت در خودروهای نظامی: رانندگان تانک و خودروهای لجستیک با آموزشهای ساده، مصرف سوخت را تا ۳۰٪ کاهش دادند. همین سوخت ذخیرهشده برای عملیاتهای آفندی (مثل عملیات والفجر ۸) استفاده شد.
- کاهش دمای منازل در زمستان: مردم تهران و اصفهان دمای خانههای خود را به ۱۴ درجه رساندند تا گاز بیشتری به پتروشیمیها برسد و مواد اولیه مهمات تولید شود.
بخش دوم: صرفهجویی در آب – از قطره تا جبهه
۲-۱ آب به عنوان سلاح دشمن
در فرهنگ دفاعی، آب همیشه یک سلاح دو لبه بوده است. دشمن در جنگهای اخیر ثابت کرده که از آب به عنوان ابزار جنگی استفاده میکند. در غزه، اسرائیل از روز اول جنگ، خطوط آب ورودی را قطع کرد و میانگین دسترسی هر فلسطینی به آب به ۳ لیتر در روز کاهش یافت (کمتر از یکدهم استاندارد اضطراری). در سوریه، داعش با تصرف ایستگاههای پمپاژ آب، آب را به عنوان اهرم فشار علیه مردم استفاده میکرد.
۲-۲ تکنیکهای عملی صرفهجویی در آب در زمان جنگ
تکنیک شماره ۱: کاهش ۵۰٪ مصرف شرب روزانه
یک انسان در شرایط عادی روزانه به ۵۰ لیتر آب نیاز دارد. در شرایط اضطراری جنگی، این مقدار قابل کاهش به ۲۰ لیتر است:
- استفاده از لیوان برای مسواک زدن به جای شیر آب باز (صرفهجویی ۵ لیتر در روز)
- دوش گرفتن حداکثر ۳ دقیقه (به جای ۱۰ دقیقه، صرفهجویی ۴۰ لیتر(
تکنیک شماره ۲: بازیافت و استفاده مجدد
آب خنک کولرهای آبی، آب شستشوی برنج و سبزیجات را برای آبیاری گیاهان یا شستشوی سرویسهای بهداشتی استفاده کنید.
تکنیک شماره ۳: ذخیرهسازی هوشمندانه
در هفته اول جنگ، هر خانوار باید حداقل ۱۰۰ لیتر آب آشامیدنی ذخیره کند. این ذخیره در صورت قطعی شبکه، به عنوان منبع سیار برای بیمارستانها و پایگاههای نظامی قابل استفاده است.
۲-۳ تبدیل آب صرفهجوییشده به جبهه جدید
آبی که صرفهجویی میشود، از سه مسیر به جبهه تبدیل میگردد:مسیر اول: تأمین آب جبهههای دور – آب صرفهجوییشده در مناطق پشت جبهه میتواند به خطوط مقدم منتقل شود و رزمندگان را زنده نگه دارد.
مسیر دوم: آزادسازی ظرفیت تولید برای صنایع دفاعی – با کاهش مصرف عمومی آب، فشار از روی نیروگاههای برق آبی و تصفیهخانهها برداشته میشود و برق ذخیرهشده به کارخانههای تولید مهمات میرسد.
مسیر سوم: محروم کردن دشمن از اهرم فشار – اگر زمان تحمل جامعه از ۱۰ روز به ۱۰۰ روز افزایش یابد، دشمن اهرم فشار خود را از دست میدهد.
بخش سوم: صرفهجویی در برق – از لامپ تا خط تولید موشک
۳-۱ برق، شریان حیاتی جنگ مدرن
در جنگ امروز، برق همه چیز است: ارتباطات، فرماندهی و کنترل، سامانههای موشکی و پدافندی، بیمارستانها و خطوط تولید مهمات. در جنگ غزه، اسرائیل ظرفیت تولید برق را از ۱۲۰ مگاوات به صفر رساند. در جنگ اوکراین، روسیه طی دو سال بیش از ۱۰۰۰ حمله به زیرساختهای برق انجام داد.
۳-۲ تکنیکهای عملی صرفهجویی در برق
تکنیک شماره ۱: مدیریت بار و پیکساییپرانرژیترین وسایل (کولر، آبگرمکن برقی، ماشین لباسشویی) را در ساعات غیر پیک (۱۰ شب تا ۶ صبح) استفاده کنید. کولر را روی ۲۴ درجه تنظیم کنید.
تکنیک شماره ۲: جایگزینی با انرژی خورشیدی اضطراری
هر تشکل مردمی باید قبل از جنگ، پنلهای خورشیدی ۵۰ تا ۱۰۰ واتی برای مراکز حساس تهیه کند.
تکنیک شماره ۳: قطع برق داوطلبانه در ساعات بحرانی
اگر دشمن نیروگاهی را بمباران کرد، مردم باید بر اساس برنامه از پیش اعلامشده، ساعاتی از روز را برق را کاملاً قطع کنند. تجربه اوکراین نشان داد این کار فشار روی شبکه را تا ۳۰٪ کاهش میدهد.
۳-۳ تبدیل برق صرفهجوییشده به جبهه جدید
مسیر اول: تأمین برق خطوط تولید موشک و پهپاد – یک خط تولید موشک بالستیک روزانه ۱۰ مگاوات برق مصرف میکند. صرفهجویی جمعی در یک استان ۲ میلیونی میتواند این مقدار را تأمین کند.مسیر دوم: تأمین برق سامانههای پدافندی و راداری – صرفهجویی عمومی به این معناست که منابع برق اضطراری دیرتر تمام میشوند و سامانههای پدافندی ساعات بیشتری فعال میمانند.
مسیر سوم: ایجاد «جزایر برق مقاوم» در مناطق محاصرهشده – با پنلهای خورشیدی و باتریهای ذخیرهساز، میتوان ارتباطات و هماهنگی مقاومت را حفظ کرد.
بخش چهارم: صرفهجویی در گاز – گرمای خانه یا گرمای جبهه؟
۴-۱ گاز، سلاح زمستان دشمن
گاز طبیعی دو کاربرد حیاتی در جنگ دارد: گرمایش منازل و خوراک نیروگاهها و صنایع پتروشیمی. در جنگ اوکراین، روسیه خطوط لوله گاز را قطع کرد، اما اوکراین با صرفهجویی ۳۰ درصدی و کاهش دمای منازل به ۱۶ درجه، توانست منابع گاز خود را برای ادامه جنگ ذخیره کند.
۴-۲ تکنیکهای عملی صرفهجویی در گاز
تکنیک شماره ۱: کاهش دمای رفاه به دمای مقاومتدمای آسایش منزل ۲۱-۲۲ درجه است. در زمان جنگ، این دما را به ۱۶-۱۸ درجه کاهش دهید. اتاقهای غیرضروری را کاملاً سرد نگه دارید.
تکنیک شماره ۲: عایقبندی اضطراری
چسب نواری دور پنجرهها و نوار اسفنجی دور چارچوب درها بچسبانید. این کار تا ۱۵٪ در مصرف گاز صرفهجویی میکند.
تکنیک شماره ۳: مدیریت پخت و پز
از قابلمههای زودپز استفاده کنید (۵۰٪ صرفهجویی). چند غذا را همزمان با یک شعله بپزید.
۴-۳ تبدیل گاز صرفهجوییشده به جبهه جدید
مسیر اول: خوراک نیروگاههای برق – گاز صرفهجوییشده در منازل به نیروگاهها میرسد و برق پایدارتری برای صنایع دفاعی تولید میشود.مسیر دوم: خوراک پتروشیمیهای تولیدکننده مواد منفجره – پتروشیمیها خوراک خود را از گاز میگیرند. در جنگ اوکراین، پتروشیمیهای روسیه با اولویتبندی خوراک گاز، تولید مهمات را ۴۰۰٪ افزایش دادند.
مسیر سوم: محروم کردن دشمن از جنگ روانی «سرما» – اگر با صرفهجویی، خانهها گرم بمانند، رسانههای معاند نمیتوانند تصاویر یخزدگی مردم را پخش کنند.
بخش پنجم: صرفهجویی در سوخت – خون طلایی جبهههای مقاومت
۵-۱ سوخت؛ رگ حیات هر جنگی
در جنگ مدرن، سوخت (بنزین، گازوئیل، نفت سفید، سوخت جت و سوخت موشک) شاید مهمترین منبع پس از مهمات باشد. بدون سوخت، تانکها درجا میزنند، هواپیماها زمینگیر میشوند، خودروهای لجستیک نمیتوانند مهمات به خط مقدم برسانند، ژنراتورهای نیروگاههای اضطراری خاموش میشوند و غیرنظامیان در سرما یخ میزنند.در جنگ غزه، اسرائیل از روز اول ورود هرگونه سوخت را ممنوع کرد. در جنگ اوکراین، روسیه پالایشگاهها و انبارهای سوخت اوکراین را با بیش از ۱۰۰ حمله موشکی هدف قرار داد.
۵-۲ آسیبپذیریهای مصرف سوخت در جبهه خودی
مصرف بنزین در ایران حدود ۱۲۰ میلیون لیتر در روز است، در حالی که میانگین جهانی برای جمعیت ۸۵ میلیونی، حدود ۷۰ میلیون لیتر است. مصرف سوخت خودروهای شخصی به دلیل فرسودگی ناوگان، حدود ۳۰-۵۰٪ بالاتر از استانداردهای جهانی است. قاچاق سوخت نیز سالانه میلیاردها لیتر را از چرخه جبهه مقاومت خارج میکند.
۵-۳ تکنیکهای عملی صرفهجویی در سوخت
تکنیک شماره ۱: رانندگی هوشمند در زمان جنگ
- کاهش سرعت: هر ۱۰ کیلومتر افزایش سرعت بالای ۸۰ کیلومتر، مصرف سوخت را ۱۰٪ افزایش میدهد. حداکثر سرعت مجاز در جادهها ۸۰ کیلومتر و در شهر ۵۰ کیلومتر تعیین شود.
- اجتناب از شتاب و ترمز ناگهانی: رانندگی نرم مصرف سوخت را تا ۳۰٪ کاهش میدهد.
- بهینهسازی باد لاستیکها: کم بودن باد لاستیک، مصرف را تا ۱۰٪ افزایش میدهد.
تکنیک شماره ۲: مدیریت سوخت در ناوگان عمومی و نظامی
- همسفری اجباری: خودروهای شخصی با کمتر از ۳ سرنشین از تردد در جادههای اصلی منع شوند.
- آموزش رانندگان نظامی: رانندگان تانک، نفربر و کامیونهای لجستیک آموزش ببینند که با چه دنده و دور موتوری کمترین مصرف را دارند.
تکنیک شماره ۳: سوخت جایگزین و ذخیرهسازی اضطراری
- هر خانوار حداقل ۲۰ لیتر بنزین و ۵۰ لیتر گازوئیل را در بشکههای استاندارد ذخیره کند.
- در زمان جنگ، قاچاق سوخت به عنوان «کمک به دشمن» جرم انگاری شود و مجازات آن تا اعدام پیش برود.
تکنیک شماره ۴: خاموش کردن موتور در توقفهای طولانی
روشن نگه داشتن موتور در حالت توقف (idling) در هر ۱۰ دقیقه، حدود نیم لیتر سوخت مصرف میکند. در یک شهر ۱ میلیونی با ۱۰۰ هزار خودرو، این کار روزانه ۵۰ هزار لیتر سوخت هدر میدهد.
۵-۴ تبدیل سوخت صرفهجوییشده به جبهه جدید
مسیر اول: تأمین سوخت عملیاتهای آفندی دوربردیک تانک T-72 در هر ۱۰۰ کیلومتر، حدود ۳۰۰ لیتر گازوئیل مصرف میکند. یک هواپیمای شکاری F-14 در هر ساعت پرواز، حدود ۵۰۰۰ لیتر سوخت جت میسوزاند. اگر با صرفهجویی عمومی روزانه ۱ میلیون لیتر سوخت ذخیره شود، میتوان:
- ۳۰۰۰ تانک را برای یک عملیات ۱۰۰ کیلومتری تأمین کرد، یا ۲۰۰ فروند هواپیما را برای یک ساعت پرواز عملیاتی تغذیه کرد.
مسیر دوم: تأمین سوخت جبهههای مقاومت در کشورهای دیگر
در جنگ سوریه، صدها کامیون سوخت از ایران به دمشق و حلب ارسال شد. اگر مصرف داخلی ۱۰٪ کاهش مییافت، ۵۰٪ سوخت بیشتری به جبهه سوریه میرسید.
مسیر سوم: کاهش وابستگی به سوخت خارجی و شکستن تحریم
در جنگ ایران و عراق، ایران با صرفهجویی ۴۰٪ در مصرف داخلی و استفاده از سوختهای جایگزین، بدون وابستگی به خارج جنگ را ادامه داد.
مسیر چهارم: سوخت به عنوان سلاح روانی معکوس
اگر مردم بر خلاف القائات دشمن، صرفهجویی کنند، دشمن متوجه میشود سلاح روانی او کار نکرده است.
۵-۵ یک مثال واقعی: مدیریت سوخت در جنگ یمن
ائتلاف سعودی-اماراتی ورود هرگونه سوخت به یمن را ممنوع کرد. اما مردم یمن با طرح ملی صرفهجویی پاسخ دادند:
- خودروها از بنزین به گاز طبیعی فشرده تبدیل شدند.
- موتورسیکلتها به موتورهای برقی خورشیدی تبدیل شدند.
- نانواییها به جای گازوئیل از چوب و زغال استفاده کردند.
- میانگین سفرهای روزانه هر خانواده از ۵ سفر به ۱ سفر کاهش یافت.
نتیجه؟ یمن نه تنها فرو نپاشید، بلکه سوخت ذخیرهشده را به خطوط تولید موشکهای بالستیک و پهپادهای دوربرد اختصاص داد. همین موشکها به عمق عربستان زدند و پالایشگاههای آرامکو را به آتش کشیدند. سوخت صرفهجوییشده در خانههای مردم یمن، تبدیل به موشکهایی شد که اقتصاد بزرگترین دشمن منطقه را هدف گرفت.
بخش ششم: جمعبندی و دستورالعمل ۱۲ مرحلهای جبههگیری با صرفهجویی انرژی
۶-۱ جمعبندی نظری
در این مقاله نشان دادیم که:۱.انرژی (آب، برق، گاز و سوخت) در زمان جنگ، نه یک کالای مصرفی معمولی، بلکه یک منبع راهبردی مشترک بین مردم و جبهههای مقاومت است.
۲.دشمن با هدف قرار دادن زیرساختهای انرژی، به دنبال فروپاشی اجتماعی، کاهش توان رزمی و تسلیم جبهه خودی است.
۳.صرفهجویی در مصرف انرژی در زمان جنگ، یک اقدام کاملاً تهاجمی و جبههساز است، نه صرفاً تدافعی.
۴.انرژی صرفهجوییشده از چهار مسیر اصلی به جبهه جدید تبدیل میشود:
- تأمین مستقیم آب، برق، گاز و سوخت خطوط مقدم و بیمارستانهای صحرایی
- آزادسازی ظرفیت نیروگاهها و صنایع پتروشیمی برای تولید مهمات
- تأمین سوخت عملیاتهای آفندی تانکها، هواپیماها و نیروی دریایی
- خنثیسازی جنگ روانی و افزایش زمان تحمل جامعه
۶-۲ دستورالعمل ۱۲ مرحلهای برای جبههگیری با صرفهجویی انرژی
گام ۱: آموزش همگانی در زمان صلحمحتوای آموزشی ساده و عملی درباره «صرفهجویی جنگی» از طریق صداوسیما، مساجد، مدارس و شبکههای مجازی منتشر شود.
گام ۲: تدوین سناریوهای مصرف اضطراری
برای هر شهر و استان، یک «برنامه کاهش مصرف پلکانی» طراحی شود (سطح اول: کاهش ۱۰٪، سطح دوم: ۳۰٪، سطح سوم: ۵۰٪).
گام ۳: ذخیرهسازی راهبردی آب، برق، گاز و سوخت
- آب: هر خانوار حداقل ۱۰۰ لیتر ذخیره کند.
- برق: نصب پنلهای خورشیدی روی پشت بام مساجد و پایگاههای مقاومت.
- گاز: عایقبندی ساده منازل.
- سوخت: هر خانوار ۲۰ لیتر بنزین و ۵۰ لیتر گازوئیل ذخیره کند.
گام ۴: تشکیل «گشتهای صرفهجویی مردمی»
در هر محله، تیمهای ۲-۳ نفره وظیفه دارند مصرف نادرست را تذکر دهند و نقاط دارای نشت آب یا گاز را گزارش کنند.
گام ۵: اولویتبندی مصرف در سطح ملی
در زمان جنگ، تخصیص انرژی به ترتیب: بیمارستانها، مراکز نظامی، صنایع دفاعی، نانواییها، منازل مسکونی (با حداقل مصرف)، سایر مصارف.
گام ۶: برخورد قاطع با اسرافکنندگان
اسراف در مصرف انرژی در زمان جنگ، «کمک به دشمن» محسوب میشود و جریمههای سنگین دارد.
گام ۷: ایجاد «بانک انرژی مردمی»
مردمی که بیش از سهمیه صرفهجویی میکنند، امتیاز خود را به بانک انرژی اهدا کنند. این امتیازها به جبهههای مقاومت اختصاص مییابد.
گام ۸: استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر اضطراری
دولت باید یارانه ویژه برای خرید پنل خورشیدی، آبگرمکن خورشیدی و باتریهای ذخیرهساز اختصاص دهد.
گام ۹: هماهنگی با جبهههای مقاومت خارجی
بخشی از انرژی صرفهجوییشده (به ویژه سوخت) به جبهههای مقاومت در لبنان، سوریه، عراق، یمن و فلسطین ارسال شود.
گام ۱۰: پایش و اندازهگیری مداوم
کنتورهای هوشمند میزان صرفهجویی هر منطقه را روزانه گزارش دهند تا فرماندهان تصمیمات بهتری بگیرند.
گام ۱۱: پاداش روانی و معنوی
از کسانی که بیشترین صرفهجویی را دارند، در نماز جمعه تقدیر شود و پرچم متبرک حرمها به آنها اهدا گردد.
گام ۱۲: تبیین مستمر «جهاد صرفهجویی«
ائمه جمعه و رسانهها هر روز یادآوری کنند: «هر لیتر آب صرفهجوییشده = یک فشنگ»، «هر کیلووات برق = یک موشک»، «هر مترمکعب گاز = گرمای جبهه»، «هر لیتر سوخت = حرکت تانک به سمت دشمن«.
سخن پایانی: هر قطره، یک فشنگ
دشمن گمان میکند با بمباران نیروگاهها، قطع خطوط لوله و محاصره سوخت، میتواند جبهه مقاومت را از پای درآورد. اما غافل از این که قدرتمندترین نیروگاه، در قلب مردم است. نیروگاهی که با اراده، انسجام و صرفهجویی، نه تنها خود خاموش نمیشود، بلکه انرژی مازاد خود را به خط مقدم میفرستد.در جنگ اوکراین، شعار مردم کیف این بود: »تا چراغ خانهمان خاموش است، چراغ جبهه روشن است.« در غزه، مادری نصف لیوان آب خود را به کودک تشنهاش میدهد و میداند همین آب به مجاهد کنار دیوار بیمارستان میرسد. در یمن، خانوادهای سفرهای خود را از ۵ سفر به ۱ سفر کاهش میدهد تا سوخت به کارخانه موشکسازی برود. در دفاع مقدس ایران، زنان روستاهای اصفهان با دستان ترکخورده از سرما، گاز خانه را قطع میکنند تا پتروشیمی سوخت رسانی کند.
این همان رازی است که دشمن هرگز نمیفهمد: صرفهجویی در مصرف انرژی، نه یک محرومیت، بلکه یک افتخار و یک سلاح است. سلاحی که به میلیونها شیر آب، کابل برق، لوله گاز و باک بنزین در خانههای مردم، قدرت آتش میبخشد.
پس بیایید از امروز، پیش از آغاز جنگ، این فرهنگ را نهادینه کنیم:
هر قطره آب صرفهجوییشده = یک فشنگ در سنگر مقاومت
هر کیلووات برق ذخیرهشده = یک موشک در خط تولید
هر مترمکعب گاز کاهشیافته = یک شب گرمای جبهه در سرمای زمستان
هر لیتر سوخت صرفهجوییشده = حرکت یک تانک به سمت قلب دشمن
این همان «جبههگیری با صرفهجویی» است. جبههای که سنگر آن آشپزخانه و پارکینگ منزل شماست، و سلاح آن دست شما بر روی شیر آب، ترموستات پکیج، کلید برق و پدال گاز خودرویتان است.
وَاللَّهُ غَالِبٌ عَلَىٰ أَمْرِهِ وَلَٰکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لَا یَعْلَمُونَ
)سوره یوسف، آیه ۲۱(
