0

اولين اشتباه خلبان آخرين اشتباه اوست

امير سرتيپ حبيب بقايي، يکي از خلبان هايي است که در بيشتر عمليات هاي جنگ تحميلي شرکت داشته و خاطرات تلخ و شيرين زيادي از آنها دارد از زمان کودکي علاقه خاصي به پرواز داشت. 10 ساله که بود، خواب ديد در کابين خلبان در حال پرواز است. آن قدر به خلباني علاقه داشت که براي رسيدن به آرزوي کودکي


اولين اشتباه خلبان آخرين اشتباه اوست


 

نويسنده: فاطمه شيري




 

امير سرتيپ حبيب بقايي، يکي از خلبان هايي است که در بيشتر عمليات هاي جنگ تحميلي شرکت داشته و خاطرات تلخ و شيرين زيادي از آنها دارد
 

از زمان کودکي علاقه خاصي به پرواز داشت. 10 ساله که بود، خواب ديد در کابين خلبان در حال پرواز است. آن قدر به خلباني علاقه داشت که براي رسيدن به آرزوي کودکي اش به تهران آمد. دانشگاه افسري سکوي پرتابي بود براي حبيب بقايي؛ مردي که با پشت سر گذاشتن سال هايي سخت، عنوان امير سرتيپ بقايي را به خود اختصاص داده؛ مردي که با هواپيماي اف 5 در طول دوران جنگ تحميلي نيروهاي زميني را از آسمان حمايت مي کرد و به گفته خودش در بيشتر عمليات ها حضور داشت و هم دوره شهيد بابايي و اردستاني بود. او براي مدت زيادي فرماندهي پايگاه هوايي دزفول را هم بر عهده داشت. امير سرتيپ حبيب بقايي بعد از جنگ به خاطر شايستگي ها و رشادت هايش فرماندهي نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران (نهاجا) را بر عهده داشت. او حالا به عنوان يکي از مشاوران عالي مقامات ارشد کشوري در حال انجام وظيفه است.
از 24 سالگي زندگي پر هيجان خلباني اش شروع شد. همه دوره هاي پرواز در داخل و خارج از کشور را پشت سر گذاشته بود و هر بار در کابين هواپيمايي مي نشست، لذت پرواز را بيش از قبل احساس مي کرد؛ «وقتي آدم از زمين کنده مي شود و به سمت آسمان مي رود، انگار خدا را بيشتر احساس مي کند و به او نزديک تر مي شود. کسي که پرواز مي کند، هيچ وقت سير نمي شود و هر بار به پرواز و اوج گرفتن در آسمان حريص تر مي شود.»
امير سرتيپ حبيب بقايي آن اوايل، کارش اين بود که وقتي در آسمان اوج مي گرفت، دور توده ابرها مي چرخيد و به قول خودش با آنها بازي مي کرد اما هيچ وقت تصورش را نمي کرد با شروع جنگ با روزهاي آرام پرواز خداحافظي کند و در ميان آتش توپ و تيرهاي دشمن، هم دوره اي ها و بهترين دوستانش را از دست بدهد و از آنها تنها در قالب خاطره هايش ياد کند.

خطاي اول، خطاي آخر!
 

هميشه محاسباتش دقيق بود. در دوران مدرسه رياضي خوانده بود و همين علم در دوران جنگ و به خصوص در پرواز حسابي به کارش آمد. به خاطر همين عملياتي که بر دوشش گذاشته مي شد، با موفقيت انجام مي شد؛ «هنوز جنگ شروع نشده بود. در پايگاه تبريز تمرين پرواز مي کرديم. يک بار در حال فرود در پايگاه تبريز بودم. از برج مراقبت مرا هدايت مي کردند. هوا کمي نامساعد بود. وجود يک توده ابر سياه شرايط فرود را سخت کرده بود. از طرفي يک هواپيماي مسافربري ايرباس قرار بود همزمان با من در فرودگاه بنشيند.» خلبان بقايي براي چند لحظه در ذهن خود مسير فرود خودش و هواپيماي ايرباس را در نظر گرفت و متوجه شد که اگر فرود بيايد، به طور حتم با ايرباس برخورد مي کند. به همين خاطر با وجود اينکه برج مراقبت از او خواسته بود که فرود بيايد، اوج گرفت و يک دور ديگر در آسمان زد تا بعد از فرود هواپيماي مسافربري روي زمين بنشيند؛ «من اعتقاد دارم لطف خدا شامل حالم شد که اتفاق بدي نيفتاد. چرا که بعد از فرود متوجه شديم که محاسباتم درست از آب درآمده و خطر به خير گذشت.»
حبيب بقايي اعتقاد دارد در پرواز، خطاي اول، خطاي آخر خلبان است و اين را در طول عمليات هاي پروازي به همه به خصوص به بچه هاي خلباني که زير دستش بودند، گوشزد مي کرد اما در عين حال به آنها اعتماد به نفس مي داد تا هنگام پرواز اعتماد به نفس خود را از دست ندهند.
 
او با گفتن اين حرف ها ادامه مي دهد؛ «بيشتر سوانح هواپيمايي در کشور ما در درجه اول به خاطر شرايط نامساعد آب و هوايي به وقوع مي پيوندد و دوم به خاطر عدم تصميم گيري به موقع خلبان. اگر هوا کمي بد باشد و خلبان هم کمي اعتماد به نفس خود را در حين پرواز از دست بدهد، ديگر کار تمام است.» به گفته آقاي خلبان در پرواز ثانيه خيلي مهم است و خلبان بايد در کمترين زمان درست ترين و دقيق ترين تصميم را بگيرد.

نجات از مرگ حتمي
 

حبيب بقايي بعد از اينکه دوره هاي پروازي خود را در آمريکا پشت سر گذاشت، در سال 54 به کشور بازگشت و به پايگاه دزفول منتقل شد؛ «من در پايگاه هاي هوايي دزفول، بوشهر و تبريز انجام وظيفه کردم و در اين ميان هر پايگاه ديگري هم احتياج به نيرو و کمک در قسمت هاي ديگر کشور داشت، مي رفتيم و بعد از انجام عمليات به پايگاه خودمان باز مي گشتيم.»
يکي از خاطرات بقايي بر مي گردد به يکي از مأموريت هايش که هنوز با گذشت سال ها از آن جريان نمي داند چطور از خطر مرگ حتمي نجات پيدا کرده؛ «در يکي از عمليات ها قرار بود به سمت درياچه نمک در فاو عراق بروم.
سرعتم چيزي در حدود 700 کيلومتر در ساعت بود. ذهنم خيلي درگير و مشغول بود و همين موضوع باعث شد که حواسم به پرواز نباشد.» به همين خاطر او در ميانه مسير زماني که در ارتفاع پنج تا ده متري زمين بود، به صورت ناگهاني با يک درخت نخل برخورد کرد؛ «هيچ کس باورش نمي شود. حتي خودم هم نمي دانم اين اتفاق چطور رخ داد. اما در آن حادثه اتفاقي برايم رخ نداد. با وقوع اين حادثه 20، 30 ثانيه در حالت شوک بودم و وقتي به خودم آمدم، ديدم درخت خرما از ريشه کنده شد و به هواپيما گير کرد و سرعت هواپيما از 700 به 400 کيلومتر رسيده بود.» او با همه قوايش زماني که داشت با زمين برخورد مي کرد، کنترل هواپيما را بار ديگر به دست گرفت و به هر زحمتي که بود، هواپيما را به سمت بالا هدايت کرد و در حالي که قسمت هايي از درخت به مخزن هواپيمايش گير کرده بود، به پايگاه بازگشت اما اين پايان خطرات زندگي آقاي خلبان نبود.
او به اينجاي حرف هايش که مي رسد، آه بلندي مي کشد و به نقشه بزرگي که از ايران به ديوار اتاقش آويزان کرده، نگاهي مي اندازد و با چشم هايش مناطق جنگي اي که به آنها رفته را روي نقشه نشانمان مي دهد.
مي گويد آن روزها بهترين روزهاي زندگي اش بوده. زماني که در کنار بهترين دوستانش مناطق جنگي زيادي را پوشش داده بودند؛ «هيچ وقت از يادم نمي رود فروردين 66 از منطقه شلمچه زنگ زدند، به قرارگاه رعد و اعلام کردند منطقه زير آتش شديد دشمن است. من به اتفاق سروان آئيني پرواز کرديم به سمت شلمچه.»
کمي طول نکشيد که حضور دو فروند هواپيماي جنگنده اف پنج خودي لبخند شادي را بر لب رزمنده هايي نشاند که ديگر از وضعيت حاکم در منطقه نااميد شده بودند؛ «ما از رودخانه کارون گذشتيم. شلمچه زير آتش توپخانه رژيم بعثي بود. در اين مأموريت فشار روحي زيادي به من وارد شده بود و بعد از انجام مأموريت تا خود فرودگاه گريه کردم.
خدا رحمت کند شهيد بابايي را. وقتي مرا در آن وضعيت ديد، آمد بالاي سرم و گفت چه شده. من با عصبانيت گفتم: «برو ببين! دارند بچه ها را قتل عام مي کنند.» شهيد بابايي با شنيدن اين حرف سوار بر جنگنده اي شد و به منطقه رفت. وقتي برگشت، صورتش از شدت عصبانيت سرخ شده بود، « وقتي پيش من آمد، شروع کرد به داد و بيداد کردن که چرا اين طوري شده و رزمنده ها در مخمصه بدي گير افتاده اند.
وقتي داد و بيدادهايش بر سر من تمام شد، سوار ماشين شد و از پايگاه خارج شد اما بعد از يکي دو روز زنگ زد وبه من گفت: «ما شما را دوست داريم. آن روز هم اگر داد و بيداد کردم، حالم خوب نبود و کلي از من معذرت خواهي کرد.»

بمباران پالايشگاه نفت
 

«من در بيشتر عمليات ها بوده ام. در همه عمليات هاي والفجر، کربلا، عمليات بيت المقدس، آزادي خرمشهر و ... همه دوستانم را در اين عمليات ها از دست دادم. اين روزها خيلي دلم براي کارها و حرف هايشان تنگ مي شود.» يکي از عمليات هاي مهم امير سرتيپ حبيب بقايي مربوط مي شود به سال 59، 60. زماني که او به همراه مرحوم دانش پور قرار بود منطقه اي در غرب کرکوک که مخازن نفت عراق در آنجا ذخيره شده بود را بمباران کنند؛ جايي که نفت عراق از آنجا به ترکيه صادر مي شد؛ «عراقي ها پالايشگاه هاي ما را در خرمشهر بمباران کرده بودند.
به همين خاطر ما هم دستور داشتيم پالايشگاه هاي آنها را بمباران کنيم. اين بود که به اين منطقه رفتيم. حدوداً 30 ثانيه مانده به محل بمباران، من هدف را ديدم.» بقايي در بال چپ دانش پور در حال پرواز بود و متوجه شد از موقعيت به راحتي نمي شود هدف را نشانه گرفت. اين بود که جاي خود را به بال راست دانش پور تغيير داد و در نهايت؛ «بمب ها را رها کرديم. بمب با يکي از مخازن بزرگ نفت برخورد کرد و انفجار مهيبي رخ داد که مي شد آن را به راحتي از بالا ديد.»
خاطرات آقاي خلبان تمام شدني نيست. او هيچ وقت يادش نمي رود زماني که به دستور و دست خط بابايي ممنوع الپرواز شد اما با اين وجود دست از پرواز برنمي داشت و عشق پرواز باعث مي شد او در خيلي از عمليات ها خودش به عنوان ليدر جلوتر از خلبان هاي ديگر حرکت کند؛ «از زماني که فرمانده گردان هوايي دزفول شدم، ديگر حق پرواز در عمليات ها را نداشتم. بايستي از داخل گردان بچه ها را راهنمايي مي کردم اما دلم طاقت نمي آورد و با بچه ها مي رفتم. ديگر شهيد بابايي که رابطه خوبي با هم داشتيم، مانده بود از دست من چه کار کند.»
يکي از افتخارات براي خلبان اين بود که در زمان جنگ هم دوره شهيدان بزرگي مثل شهيد بابايي و اردستاني بود. براي او تلخ ترين خاطره مربوط به شهادت آنهاست؛ «سال 66 شهيد بابايي زنگ زد به پايگاه اميديه دزفول. مي خواست برايش هواپيماي کوچکي پيدا کنم که برود همدان.
اتفاقاً هواپيماي بونانزاي 9619 خودش براي شرايط اضطراري دست من بود. گفتم پيدا کردن هواپيما يک شرط دارد. آن هم اين است که مرا هم با خود ببري همدان. قبول کرد. خودش را به سرعت به پايگاه دزفول رساند و از آنجا با هم و به اتفاق دو نفر ديگر عازم همدان شديم.» به گفته آقاي خلبان، اين آخرين پرواز شهيد بابايي يا يک هواپيماي سبک بود.

شهادت بهترين دوست
 

«در آن روز عراقي ها به نيروهاي زميني در دشت ليک در سومار حمله کرده بودند. ما بايد با بمباران هوايي منطقه به نيروهاي زميني کمک مي کرديم که منطقه را بگيرند. همين هم شد و عمليات را با موفقيت به انجام رسانديم.
آن زمان شهيد اردستاني به مکه رفته بود و شهيد بابايي به من گفت خيلي دلش براي اردستاني تنگ شده. من هم گفتم اردستاني نيست اما خداي او که هست.
در واقع شهيد بابايي هم قرار بود برود مکه اما به خاطر تهاجم شديد دشمن، نرفت.» بعد از آن عمليات شهيد بابايي با همه خلبان ها نشست و آنها را بعد از نصيحت، وصيت هم کرد. حتي به بقايي تذکر داد که برگردد دزفول؛ «من در همدان مانده بودم و اصلاً دوست نداشتم برگردم و به همين خاطر شهيد بابايي به من گفت راه ما از هم جداست.
او بعد از آن عمليات با همه آدم هايي که مي شناخت، خداحافظي کرد و زماني که مي خواست از تهران به همدان برگردد، به او خبر مي دهند که منطقه سردشت ناامن است.» او نزديک ظهر حرکت مي کند به سمت سردشت. اما در هنگام مأموريت يک گلوله به شيشه کابين او برخورد مي کند.
شيشه مي شکند و يک تکه از آن درست با شاهرگ گردنش برخورد مي کند و شهيد بابايي در همين مأموريت به شهادت مي رسد؛ «گرچه شهيد بابايي نتوانست به مکه برود اما در آن مأموريت رفت پيش خداي کعبه. بعد از اين حادثه تا مدت ها حالم بد بود و دل و دماغ کار نداشتم؛ چون بهترين دوست خود را از دست دادم.»
منبع:نشريه همشهري سرنخ شماره 97




 

ارسال نظر شما
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
جمعه، 9 تير 1391
تخمین زمان مطالعه: 10 دقیقه
بازدید: 2602
موارد بیشتر برای شما
هدفون هوشمند چیست؟
هدفون هوشمند چیست؟

هدفون هوشمند چیست؟

چگونه اپلیکیشن‌هایی که می‌توانند به اطلاعات شما دستبرد بزنند را متوقف کنیم؟
چگونه اپلیکیشن‌هایی که می‌توانند به اطلاعات شما دستبرد بزنند را متوقف کنیم؟

چگونه اپلیکیشن‌هایی که می‌توانند به اطلاعات شما دستبرد بزنند را متوقف کنیم؟

تخت هوشمند: آیا شما هم به آن نیاز دارید؟
تخت هوشمند: آیا شما هم به آن نیاز دارید؟

تخت هوشمند: آیا شما هم به آن نیاز دارید؟

نحوه هک و جاسوسی از یک چاپگر سه بعدی
نحوه هک و جاسوسی از یک چاپگر سه بعدی

نحوه هک و جاسوسی از یک چاپگر سه بعدی

چمدان هوشمند چیست؟

چمدان هوشمند چیست؟

مایکروویو هوشمند چیست؟
مایکروویو هوشمند چیست؟

مایکروویو هوشمند چیست؟

وقوع سیل در شیراز
وقوع سیل در شیراز

وقوع سیل در شیراز

اگر ولایت فقیه نبود...!
اگر ولایت فقیه نبود...!

اگر ولایت فقیه نبود...!

بزک کنندگان غرب!
بزک کنندگان غرب!

بزک کنندگان غرب!

توسعه بانکها یک کار غلط!
توسعه بانکها یک کار غلط!

توسعه بانکها یک کار غلط!

بازاری که سنگر گرانفروشی و تعدی است!
بازاری که سنگر گرانفروشی و تعدی است!

بازاری که سنگر گرانفروشی و تعدی است!

پاسخ استاد ازغدی به یک شبهه قدیمی!
پاسخ استاد ازغدی به یک شبهه قدیمی!

پاسخ استاد ازغدی به یک شبهه قدیمی!

دعوت رحیم‌پور ازغدی از میرحسین موسوی برای شرکت در انتخابات!
دعوت رحیم‌پور ازغدی از میرحسین موسوی برای شرکت در انتخابات!

دعوت رحیم‌پور ازغدی از میرحسین موسوی برای شرکت در انتخابات!

آن‌هایی که پشت سند ۲۰۳۰ می‌ایستند «تقی‌زاده‌های» امروزند!

آن‌هایی که پشت سند ۲۰۳۰ می‌ایستند «تقی‌زاده‌های» امروزند!

حیای خمپاره و شرافت شیعه!
حیای خمپاره و شرافت شیعه!

حیای خمپاره و شرافت شیعه!

پاسخ به یک سوال پرتکرار...!
پاسخ به یک سوال پرتکرار...!

پاسخ به یک سوال پرتکرار...!

اینکه میگویند امیرالمومنین خانه نشین شد دروغ است!‌
اینکه میگویند امیرالمومنین خانه نشین شد دروغ است!‌

اینکه میگویند امیرالمومنین خانه نشین شد دروغ است!‌

مادر شهید ترکوند: هم دشمن خارجی داریم هم دشمن داخلی!
مادر شهید ترکوند: هم دشمن خارجی داریم هم دشمن داخلی!

مادر شهید ترکوند: هم دشمن خارجی داریم هم دشمن داخلی!

طرز فکر یک جنایتکار معاصر!

طرز فکر یک جنایتکار معاصر!

نجات یک سگ در سیل گلستان و مازندران توسط مردم!
نجات یک سگ در سیل گلستان و مازندران توسط مردم!

نجات یک سگ در سیل گلستان و مازندران توسط مردم!

رئیس جمهوری که بخواهد سلطنت بکند خود مردم باید جلویش را بگیرند!
رئیس جمهوری که بخواهد سلطنت بکند خود مردم باید جلویش را بگیرند!

رئیس جمهوری که بخواهد سلطنت بکند خود مردم باید جلویش را بگیرند!