0

رضا وهدانی

رضا وهدانی
رضا وهدانى فرزند اسماعیل، به تاریخ اول فروردین ماه 1312 در تهران دیده به جهان گشود، بیش از 5 سال نداشت كه گوشش با موسیقى آشنا گردید زیرا از صفحات متعدد گرامافون كه در منزل داشتند و از خوانندگان آن زمان ضبط شده بود در دسترسش قرار داشتند و بیشتر وقتها كه بزرگترها از این گرامافون استفاده مى‏كردند او از كنار آن تكان نمى‏خورد و شش‏دانگ به آهنگ صفحه كه روى آن چرخ مى‏خورد خیره مى‏شد و به عالم خود فرومى‏رفت. در اثر شنیدم مستمر صفحات و اشعار گوناگون، موسیقى در وجودش چنان تأثیرى نهاد كه آن اشعار را از حفظ شده بود و با همان آهنگها آنها را مى‏خواند و از چوب و نخ براى خود وسیله‏اى ساخت كه ضمن خواندن با آن وسیله جواب مى‏داد و به اصطلاح ساز مى‏زد. روزبروز علاقه و اشتیاق وى به موسیقى افزون مى‏شد تا در سن چهارده سالگى به كلاس هنرپیشگى جامعه‏ى باربد كه تحت نظارت رفیع حالتى اداره مى‏شد مى‏رود و در همین محل افتخار آشنایى با استاد اسماعیل مهرتاش نصیبش مى‏گردد و در كلاس درس استاد مهرتاش مشغول فراگیرى آواز و ردیفهاى موسیقى ایرانى و تلفیق شعر و موسیقى مى‏گردد. وى در حسرت داشتن یك «تار» شب و روز در تب و تاب بود ولى مشكل مالى اجازه نمى‏داد كه او به هدف و آرزویش برسد تا این كه خانمى هنردوست از فامیلشان كه ذوق و علاقه‏ى رضا را براى داشتن «تار» مى‏بیند با هزینه‏ى خود، «تار»ى براى وى مى‏خرد و آن را به او هدیه مى‏كند از این زمان بود كه دوران شكوفایى رضا در موسیقى و نواختن «تار» آغاز مى‏شود. رضا وهدانى در كلاس جامعه‏ى باربد چند ماهى نت را زیرنظر آقاى رضا معینى مى‏آموزد و تا اواسط كتاب «اول تار و سه‏تار» از انتشارات هنرستان موسیقى ملى مى‏آموزد ولى متأسفانه این كلاس چندى بعد تعطیل مى‏شود ولى او مأیوس نشد و علاقه و پشتكار به كمكش آمد و چندى بعد به هنرستان موسیقى راه پیدا مى‏كند و از كمكها و راهنمایى‏هاى استاد خالقى و زرین‏پنجه نهایت بهره‏گیرى را مى‏كند. چندى بعد توسط یكى از شاگردان كلاس مرحوم استاد على‏اكبر خان شهنازى، به نام جواد شریعتمدارى براى فراگیرى نت موسیقى نزد وى مى‏آید و توسط همین شخص، رضا وهدانى به خدمت استاد على‏اكبر خان شهنازى مى‏رود. كلاس استاد شهنازى طبقه‏ى پایین را به طور رایگان در اختیار وهدانى قرار مى‏دهد تا شاگردان را تعلیم نت موسیقى دهد و با آنهایى هم كه گوشه‏هاى آواز موسیقى ایرانى را مى‏خواستند فراگیرند كار كند و درآمد حاصل از آن را هم استاد شهنازى براى تشویق وى به ایشان محول كرده بود. رضا وهدانى در این كلاس با همكارى خانمى به نام اقدس كه سالها در كلاس استاد بود و در سنین پیرى به سر مى‏برد و تجربه‏هاى بسیار اندوخته بود شروع به نوشتن ردیفهاى استاد شهنازى مى‏كند و سینه به سینه از استاد درس مى‏گیرد سپس نزد همین خانم تمرین مى‏كرد و مى‏نوشت به قدرى در كارش موفق مى‏شود كه مورد توجه و عنایت خاص شادروان شهنازى قرار مى‏گیرد و طى دستخطى اجازه چاپ و تكثیر ردیفهاى خود را به شاگرد با استعداد خود واگذار مى‏كند. در كلاس شهنازى نوازندگان بنامى چون: صالحى، دكتر قاضى و فرهاد ارژنگى كار مى‏كردند كه متأسفانه دار فانى را وداع گفته‏اند. دیگر از استادان رضا وهدانى مرحوم عبداللَّه خان دوامى بوده كه به علت مغایر بودن ردیف او با سبك كار استاد مهرتاش وى از ادامه‏ى كار منصرف مى‏گردد، وى از سال 1336 با شركت در اركستر ویژه به سرپرستى مشیر همایون شهردار و بعد در اركستر سازهاى ایرانى به سرپرستى استاد روح‏اللَّه خالقى همكارى خود را آغاز و در سال 1337 به سمت هنرآموز وزارت فرهنگ و هنر استخدام مى‏شود. رضا وهدانى بیش از 60 آهنگ روى اشعار سعدى، حافظ، مولانا، اقبال لاهورى، سفى علیشاه، باباطاهر و شعراى معاصر ایران براى اركستر و آواز نوشته كه اكثراً به تصویب شوراى موسیقى وقت رسیده و بسیارى از آنها ضبط و مورد استفاده و اجرا در تلویزیون آن زمان قرار گرفته است و ردیفهاى آواز كلاسیك ایران و ردیفهاى ساز را به خط موسیقى نوشته و در اختیار هنرجویان قرار داده. رضا وهدانى تا سال 1358 مشغول فعالیت بود ولى در اواسط همین سال بازنشسته شد و فقط به تدریس و تعلیم خصوصى شاگرد مى‏پردازد، وى مسافرتهایى به خارج از كشور نموده و دوباره‏ى موسیقى سنتى ایران و سرگذشت و سیر و تحول آن، سخنرانى‏هایى در سمینارهاى موسیقى داشته و مدتى در كلاسهاى فوق برنامه‏ى دانشگاه «اشتوتگارت» واقع در آلمان، موسیقى كلاسیك ایران را تدریس مى‏كرده است.
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
موارد بیشتر برای شما