 نرم در حوزه دفاعى - امنيتى قلمداد مى‏ شود.(20)1) Wunderli.

2) culture

3) cultural areness

4) وندرلى، 2005: 9

5) data.

6) information.

7) knwledge.

8) insight.

9) competence.

10) وندرلى، 2005

11) نظير گيدنز 49420)Gidens( 2002

12) نظير ميرز،)Myer( 4002 

13) behavios.

14) values.

15) cognition.

16) وندرلى، 2005: 13

17) Hofstd: 3002.

18) وندرلى، 2005، ص 14

19) جنگ نرم: 34-29.

20) مرادى، 1388 :111-107.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:68.xml">يك. روش‏هاى گفتارى‏</a><a class="folder" href="w:html:84.xml">دو. روش‏هاى رفتارى‏</a><a class="folder" href="w:html:90.xml">سه. روش‏هاى شبكه‏ اى‏</a><a class="folder" href="w:html:92.xml"> ابزارهاى جنگ نرم‏</a><a class="folder" href="w:html:112.xml">تاكتيك‏هاى عمليات روانى در جنگ نرم‏</a><a class="text" href="w:text:144.txt">پي نوشت ها</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:69.txt">روش‏هاى گفتارى‏</a><a class="folder" href="w:html:70.xml"> 1. عمليات روانى‏</a><a class="text" href="w:text:81.txt"> 2. عمليات ادراكى‏</a><a class="text" href="w:text:82.txt"> 3. ديپلماسى عمومى (يا مردم محور)</a><a class="text" href="w:text:83.txt"> 4. فريب استراتژيكى‏</a></body></html> روش‏ هاى گفتارى در اعمال تهديدات نرم را مى‏ توان به چهار بخش «عمليات روانى»، «عمليات ادراكى»، «ديپلماسى عمومى» و «فريب استراتژيكى» تقسيم نمود:<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:8.txt">استعمار كهن يا كلاسيك‏</a><a class="text" href="w:text:9.txt"> مشخصات استعمار كلاسيك‏</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:71.txt">عمليات روانى‏</a><a class="text" href="w:text:72.txt"> انواع عمليات روانى‏</a><a class="folder" href="w:html:73.xml"> اهداف عمليات روانى‏</a><a class="text" href="w:text:80.txt"> ابزار عمليات روانى‏</a></body></html> به مجموعه طرح‏ ها و اقداماتى گفته مى‏ شود كه به دنبال تشويق، تهييج و تحريك افكار عمومى در خصوص يك مسأله‏ اى مشخص و با اهداف از پيش تعيين شده است. عمليات روانى به طور كلى در چارچوب اقدامات اطلاعاتى و با اهداف پنهانى قرار دارد و آثار، نتايج و همچنين ابزارها و شيوه‏ هاى آن به راحتى قابل شناسايى نيست. عمليات روانى بيشتر در شرايط بحرانى مانند جنگ، شورش و اغتشاش؛ يا در شرايط ناپايدار و شكننده مانند التهاب در روابط دو كشور، مورد استفاده قرار مى‏ گيرد.
 فرضيات عمليات روانى بر اين است كه توان جنگيدن دشمن جدا از ابزارها و جنگ‏ افزارهاى نظامى، بر اراده نيروى انسانى معطوف به جنگ استوار است.
 1. عمليات روانى آشكار: اين نوع عمليات به طور معمول با استفاده از تبليغات سفيد (تبليغاتى كه هويت منبع آن معلوم است) انجام مى‏ شود اغلب موارد عمليات روانى  كه با عناوين رسمى (مانند راديو آمريكا) به اجرا در مى‏ آيند. از مصاديق اين نوع عمليات‏ اند.
 2. عمليات روانى پنهانى: عملياتى است كه منبع انتشار آن فاش نمى‏ شود، يا اگر هم كشف شد، آن دولت بتواند هر گونه دخالتى را انكار كند. عمليات روانى پنهان معمولاً به وسيله تبليغات سياه و خاكسترى به اجرا در مى‏ آيد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:74.txt"> اهداف عمليات روانى‏</a><a class="text" href="w:text:75.txt"> 1. بين گروه‏ها در يك كشور: </a><a class="text" href="w:text:76.txt"> 2. بين دو كشور غيرمتخاصم: </a><a class="text" href="w:text:77.txt"> 3. دو كشور متخاصم: </a><a class="text" href="w:text:78.txt"> نمونه‏ هايى از تغيير نگرش‏</a><a class="text" href="w:text:79.txt"> نمونه‏ هايى از تغيير رفتار </a></body></html> هدف از عمليات روانى تغيير «رفتار» و «نگرش» مخاطب در جهت مطلوب است. اين مطلوب بودن باتوجه به شرايط طرفين به سه دسته تقسيم مى‏ شود:
1. بين گروه‏ها در يك كشور
2. بين دو كشور غيرمتخاصم
3. دو كشور متخاصمعمليات روانى بين دو گروه، بيشتر براى كسب قدرت است اما با توجه به تخريبى بودن عمليات روانى در نهايت شهروندان آن كشور متضرر خواهند شد و كشور آسيب خواهد ديد.در اين حالت هدف عمليات كسب امتيازهاى اقتصادى و سياسى است و هر كشور در جهت منافع ملى خود سعى بر امتيازگيرى بيشترى دارد.در اين حالت مطلوب بودن، تغيير رژيم يا تغييرات اساسى در رفتار كشور مقابل و نگرش بين دو كشور است. 1. بدبين‏ سازى شهروندان نسبت به حاكميت،
 2. ناكارآمد نشان دادن مسئولان كشور هدف،
 3. القاى وجود تبعيض و نبود آزادى در كشور هدف،
 4. القاى عقب‏ ماندگى كشور نسبت به ديگر كشورها،
 5. القاى ناجى بودن كشور دشمن،
 6. بزرگ جلوه دادن قدرت دشمن.
 1. مقاومت قانونى در برابر حاكميت،
 2. مقاومت غيرقانونى در برابر حاكميت (شورشگرى)،
 3. مقاومت نكردن در برابر نفوذ دشمن،
 4. كمك به دشمن براى نفوذ به كشور.
استعمار كلاسيك پس از رنسانس و متحول شدن جهان غرب از قرن 16 ميلادى آغاز شد و تا جنگ جهانى اول به مدت 400 سال ادامه داشت. در اين دوره، سلطه قدرت‏ هاى بزرگ بر جوامع ضعيف، از طريق تسخير نظامى انجام مى‏ شد و استثمار ملت‏ ها با اشغال مستقيم نظامى همراه بود. ابزار عمليات روانى به دو دسته؛ «فشار عملى» و «فشارهاى تبليغاتى- روانى» تقسيم مى‏ شوند.
 فشارهاى عملى در عمليات فراملى چهار دسته‏ اند: اقتصادى، فرهنگى - سياسى، ديپلماتيك و نظامى.

 ابزارهاى تبليغاتى - روانى عبارتند از: تلويزيون، راديو، خبرگزارى‏ ها، مطبوعات و اينترنت كه هر يك با توجه به خرده هدف‏ هاى عملياتى روانى كارايى ويژه‏ اى دارند. براى مثال در امر شورش گرى، تلويزيون‏ هاى ماهواره‏ اى و راديو هاى خارجى بيشترين تأثير را بر شهروندان آن كشور آماج خواهند داشت.(1)

 لازم به ذكر است ابزارهاى روانى و تبليغات به عنوان ابزارهاى مكمل، پس از موفقيت نسبى ابزارهاى عملى استفاده مى‏ شود.
 تأثيرگذارى بر نگرش‏ها، باورها، عقايد، اهداف و ارزش‏هاى طرف مقابل با هدف ايجاد تغيير در مخاطبان تا سرحد همسو شدن آن‏ها با اهداف و منابع عمل‏ كننده را مى‏ توان عمليات ادراكى(2) معنا نمود اين نوع عمليات به جاى اين كه مخاطب را تهييج يا يكباره و فورى وادار به عكس‏ العمل نمايد، نگرش آن‏ها را نسبت به مسايل اساسى مانند ايده حاكميت تحت تأثير قرار دهد. در عمليات ادراكى از فنون و شگردهاى مختلفى مانند برگزارى جلسات نقد و بررسى، مباحثه و گفت و گو، نظريه‏ پردازى و مواردى مانند اين استفاده مى‏ شود(3). اصطلاحى است كه از اواسط دهه 1960 ميلادى و در هنگامه جنگ سرد در آمريكا و ديگر كشورهاى بلوك غرب مطرح شد. مفهوم كلى ديپلماسى عمومى برقرارى روابط حسنه دولت‏ ها با ملت‏ ها به جاى روابط بين دولت‏ ها و در جهت فتح قلوب و اذهان عمومى همه يا بخش‏ هاى انتخاب شده‏ اى از مردم كشورهاى هدف از طريق سياست‏ هاى فرهنگى و اجتماعى مى‏ باشد. 
يك تعريف رسمى جديد از ديپلماسى عمومى بريتانيا اين گونه است: «كار براى رسيدن به اهداف و نفوذ كردن مثبت در ديدگاه‏ هاى افراد و سازمان‏ هاى خارجى نسبت به بريتانيا و همكارى آن‏ها با بريتانيا»(4).

 اين روش هزينه اجراى  تصميمات و پيگيرى منافع و مقصد را به حداقل مى‏ رساند و سد مقاومت‏ ها در برابر «ديگران» يا «بيگانگان» را مى‏ شكند. در اين ميان، رسانه‏ هايى كه مخاطبانى بيرون از مرزهاى جغرافيايى يك كشور دارند، بيشتر