ندوه به وسيله اين جملات در فراق پدر نوحه‏سرايى كرد:

«اى پدر، دعوت حق را اجابت كردى و در بهشت‏برين جاى گرفتى ما ارتحال تو را به جبرئيل تسليت مى‏گوييم.»

پس از آنكه بدن مطهر رسول خدا(ص) را به خاك سپردند فاطمه زهرا رو به انس كرده فرمود:

اى انس، چگونه راضى شديد خاك بر بدن مطهر رسول خدا بريزيد. (23)

ه) رحلت

در صحاح سته از رحلت فاطمه زهرا(س) و كيفيت آن، سخنى به ميان نيامده است و فقط به ذكر اين مطلب بسنده كرده‏اند كه آن حضرت شش ماه بيشتر بعد از پدر در قيد حيات نبود.

مطلبى كه در اين مورد شايان ذكر است، سخن احمد بن‏حنبل است كه از اطلاع فاطمه(س) از زمان رحلت‏خويش خبر مى‏دهد.

ام‏سلمه مى‏گويد: در آخرين بيمارى فاطمه(س) كه در پى آن، دار فانى را وداع گفت، من پرستارى آن حضرت را بر عهده داشتم. در يكى از روزها كه على(ع) خارج از منزل بود و فاطمه(س) نيز مثل روزهاى قبل در بستر بيمارى بود به من فرمود: آب حاضر كن. آنگاه غسل كرد، چنان غسلى كه مانند آن را نديده بودم.

سپس به كنيز خود فرمود: لباسهاى نو مرا بياور. جامه‏ها را پوشيد. و بعد دستور داد رختخواب مرا در وسط اتاق پهن كنيد. رختخواب كه مهيا شد به پهلو و رو به قبله خوابيد و دست مباركش را زير گونه مباركش نهاد و فرمود:

اينك لحظه وداع رسيده و من به ملاقات پروردگار مى‏روم بدنم پاكيزه است و غسل كردم و نيازى به غسل ندارم بنابراين بدن مرا براى غسل عريان نكنيد. اين جملات را بر زبان آورد و در همين لحظه جان را تسليم معبود كرد. (24)

و) روايات

در تعدادى از روايات صحاح ست، فاطمه زهرا(س) در سلسله اسناد واقع شده و روايتى را از پدر بزرگوارش نقل مى‏كند اما تعداد اين روايات زياد نيست در اين جا به ذكر دو روايت اشاره مى‏كنيم:

1- فاطمه زهرا(س) مى‏فرمايد: روش پيامبر بر اين بود كه وقتى داخل مسجد مى‏شد مى‏فرمود: «بسم الله و السلام على رسول الله اللهم‏اغفرلى ذنوبى وافتح لى ابواب رحمتك. و هر گاه خارج مى‏شد مى‏فرمود: بسم الله و السلام على رسول الله اللهم اغفرلى ذنوبى وافتح لى ابواب فضلك. (25)

2- فاطمه زهرا(س) مى‏فرمايد: پدرم به من تعليم داد و فرمود: صبح كه از خواب بلند مى‏شوى بگو: سبحان الله و بحمده لا قوة الا بالله ما شاء الله كان و ما لم يشا لم يكن. كسى كه اين دعا را بخواند تا شب در امان است و كسى كه شب بخواند تا صبح در امان است. (26)

 
پى‏نوشتها:

 

1- 1. الجامع الصحيح، محمد بن‏اسماعيل بخارى(م‏256); 2.الصحيح، ابوالحسن مسلم بن‏حجاج نيشابورى(م‏26);3. السنن، ابى‏ماجة(م‏273); 4. السنن، ابى‏داود(م 275); 5.السنن، نسايى،(م‏303);6. الجامع، ترمذى(م‏279). (اين كتابها چنان منزلتى در نزد اهل سنت دارند كه هيچ كتابى به پايه اين شش مجموعه راوى نمى‏رسد.

2- صحيح مسلم; كتاب فضائل الصحابه، باب فضائل زهرا(س); صحيح ابن‏ماجه، باب ما جاء فى ذكر مرض رسول الله(ص) ; مسند احمد بن‏حنبل، ج‏6، ص 282.

3- صحيح ترمذى; ج 2، ص‏319 - صحيح ابى‏داود، باب ما جاء فى القيام. مستدرك الصحيحين، ج 4، ص 272 - الادب المفرد، بخارى، ص‏136.

4- صحيح بخارى; كتاب بدء الخلق، باب ما لقى النبى و اصحابه من المشركين; صحيح مسلم، كتاب الجهاد و السير، باب مالقى النبى و اصحابه من المشركين.

5- صحيح بخارى; كتاب بدء الخلق; صحيح مسلم، كتاب الجهاد و السير، باب غزوة الاحد.

6- صحيح ابى‏داود; ج‏26، باب الاستفادة من العاج - صحيح بخارى، كتاب بدء الخلق - مسند احمد بن‏حنبل، ج 5، ص 275.

7- صحيح ابن‏ماجه; باب بيمارى پيامبر(ص); مسند احمد بن‏حنبل، ج‏6، ص 282; صحيح مسلم، كتاب فضائل الصحابه، باب فضائل حضرت زهرا(س).

8- مستدرك الصحيحين; ج 2، ص‏479.

9- صحيح ترمذى; ج 2، ص‏306، باب مناقب امام حسن و امام حسين(ع).

10- صحيح بخارى; كتاب بدء الخلق، باب مناقب اقرباء رسول خدا(ص) مناقب حضرت زهرا(س); صحيح ابى‏داود، ج 12، باب مكروهات جمع ميان زنان; صحيح مسلم، كتاب فضائل الصحابه، باب فضائل حضرت زهرا(س); صحيح ترمذى، ج 2، ص‏319 باب فضيلت فاطمه(س).

11- احزاب / آيه‏33.

12- صحيح مسلم; كتاب فضائل صحابه، باب فضائل اهل بيت پيامبر(ص) و باب فضائل على(ع); صحيح ترمذى، ج 2، ص 308 و209.

13- صحيح مسلم; كتاب فضائل صحابه، باب فضائل حضرت على(ع). صحيح ترمذى، ج 2، ص‏166 - تفسير كشاف، ذيل آيه مباهله.

14- تفسير كشاف، ذيل آيه مباهله.

15- صحيح ترمذى; ج‏3، ص 301 - تهذيب التهذيب، ابن‏حجر عسقلانى. ج 10، ص‏430.

16- صحيح ابن‏ماجه; ص‏139.

17- همان، ص‏316.

18- همان.

19- صحيح ابن‏داود; ج 2، ص‏29، باب تسبيح هنگام خواب.

20- صحيح بخارى; كتاب بدء الخلق، باب مناقب على(ع) و كتاب خمس باب اختصاص خمس به نائبان رسول الله(ص) - صحيح مسلم، كتاب ذكر و دعا تسبيح اول روز و هنگام خواب.

21- صحيح مسلم; ج 5، ص‏153 - مسند احمد، ج 1، ص‏6 - صحيح ابى‏داود، ج 2، ص‏23.

22- مسند احمد بن‏حنبل; ج 1، ص‏6.

23- صحيح بخارى; كتاب بدء الخلق، باب بيمارى پيامبر(ص) - صحيح نسائى، ج 1، ص 261 باب گريستن بر ميت - صحيح ابن‏ماجه، ابواب جنائز، باب دفن و وفات پيامبر(ص).

24- مسند احمد بن‏حنبل; ج‏6، ص 461 - ذخائر العقبى، ص‏53 - اسد الغابه، ج 5، ص 590.

25- صحيح ابن‏ماجه; كتاب 5، مساجد و جماعات، حديث 1 - مسند احمد بن‏حنبل حديث 25212 - صحيح ترمذى، حديث‏289.

26- صحيح ابن‏داود; حديث‏4413. در كلام رهبر

بنده به عنوان يك گوينده و يك روحانى سالها از فاطمه زهرا(س) حرف زده‏ام و شايد صدها ساعت در باره اين مخدره صحبت كرده‏ام و همه ما به فضايل معنوى فاطمه زهرا(س) و به خصلتهاى انسانى فاطمه زهرا(س) توجه كرديم اما به اين كه بايد يك الگوى زنده و مجسم و روشن از زن مسلمان امروز در اختيار بينندگان دنيا بگذاريم خيلى توجه نكرديم. (1)

فاطمه زهرا(س) بعد از رحلت پيغمبر(ص) براى خلافت على بن‏ابيطالب(ع) به يك مبارزه مستمر شبانه‏روزى دست زد و كسى نمى‏تواند منكر آن بشود. (2)

مقام فاطمه زهرا(س) در خور آن است كه عقول برجسته انسانهاى بزرگ در اصلى‏ترين رشته‏هاى تفكرات ايشان بينديشند و زبانهاى فصيح‏ترين و بليغ‏ترين گويندگان، شعرا و سرايندگان آن انديشه‏ها را در قالب كلمات بياورند. (3)

از خود پيغمبر اكرم(ص) كه پدر و مربى اين مخدره بزرگوار بود تا اميرالمؤمنين(ع) كه همسرش بود و تا فرزندان او ائمه معصومين (عليهم السلام) هر كدام راجع به زهراى اطهر7 جمله‏اى سخن گفتند، آن را با زبان تعظيم و ستايش بيان كردند و اين نشان‏دهنده مقام والا و توصيف‏ناشدنى آن حضرت است. (4)

اين دختر جوان - حضرت فاطمه(س) و اين بانويى كه در هنگام شهادت 18 سال داشت آن‏قدر به نماز ايستاد و عبادت كرد كه پاهاى مباركش ورم كرد. (5)

اين دختر در آن دوران سخت [شعب ابيطالب] همان فرشته نجات پيغمبر بود. (6)

«سميت الزهراء زهراء لانها تزهر لاميرالمؤمنين(ع) فى النهار ثلاث مرات بالنور» فاطمه را زهرا ناميدند چون روزى سه بار در چشم على(ع) مى‏درخشيد. (7)

بركات فاطمه زهرا(س) را ما در عين آشنايى و معرفت و ارادت به آن بانوى دو عالم در سر تا سر ايام حيات خودمان در جلوه‏هاى گوناگون زندگى مشاهده كرديم. (8)

راه على(ع