لنبي، همراه و هم راز پدر و ام ابيها بود.

تهنيت باد:
 
سال روز ميلاد اسوه زهد و تقوا، نازدانه آل کسا، اقيانوس علم و حلم، چشمه سار نجابت، صابره عصمت، عصاره بعثت، هم کفو ولايت، پيوند دهنده حلقه نبوت و ولايت، بارور کننده درخت امامت، کوثر الهي، قصيده پاکي ها، مثنوي عرفان، غزل خوبي‌ها، مدافع ولايت، ام‌ابيها، صديقه کبري، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) بر همه شيفتگان و ره پويان طريقش تبريک و تهنيت باد.

القاب مبارک:
 
گوهر دردانه نبوي و قره العين رسول را با القاب بسياري مي‌شناسند که هر کدام از آنها، به دليل ويژگي‌هاي خاص آن بزرگوار به ايشان نسبت داده شده است. در روايات اسلامي و کتاب‌هاي تاريخي، بيش از 104 لقب براي آن حضرت آورده‌اند؛ از جمله اين القاب مي‌توان از زهرا، کوثر، مرضيه، مبارکه، محدثه، انسيه حورا، منصوره و عالمه نام برد.

نور آسماني:
 
يکي از القاب مبارک و مشهور حضرت فاطمه (سلام الله علیها) زهرا، به معناي نور و درخشندگي است. از امام صادق (علیه السلام) پرسيدند که چرا فاطمه را زهرا ناميده اند؟ آن حضرت فرمود: زيرا هر گاه فاطمه در محراب عبادت مي‌ايستاد و به عبات مشغول مي‌شد، نور او بر اهل آسمان مي‌درخشيد، همان طور که ستارگان بر اهل زمين درخشيدند.

هديه الهي:
 
از ميان القاب بانوي دو سرا، کوثر لقبي است که از سوي خداوند به او و پدرش داده شد و به معناي فراواني و زيادي هر چيزي است. شيخ طبرسي در تفسير خود مي‌نويسد: گفته‌اند مراد از کوثر، نسل و ذريه حضرت رسول (صلی الله علیه واله) است که از فاطمه زهرا (سلام الله علیها) دختر آن حضرت به وجود آمده و تا روز قيامت تعدادشان بيرون از شمار است. خداوند اين لقب را در جواب مشرکاني که پيامبر را به واسطه نداشتن پسر، ابتر و بدون دودمان مي‌ناميدند، به پيامبر خود عطا فرموده است.

سلام بر تو ....
 
سلام بر تو اي دختر بهترين مخلوقات، سلام بر تو اي بانوي زنان جهانيان از اولين و آخرين، سلام بر تو اي همسر ولي خدا، سلام بر تو اي خشنود از خدا و پسنديده او، سلام بر تو اي حوريه از جنس آدمي، سلام بر تو‌اي فاضله پاکيزه، سلام بر تو‌اي پرهيزکار نيکو رفتار و سلام بر تو اي هم سخن فرشتگان و اي دانا.

اولين بهشتي:
 
منزل گاه صالحان و شايستگان بهشت جاويدان است؛ آنان که راه سعادت را شناختند و خود راه هدايتي براي سعادت ديگران شدند. اولياي الهي و خاندان عصمت و طهارت، از جمله اينانند و فاطمه فرزند محمد (صلی الله علیه واله)، اولين اين بزرگواران است که وارد بهشت مي شود. پدر بزرگوارش رسول خدا (صلی الله علیه واله) فرموده است: «اولين کسي که وارد بهشت مي شود، فاطمه (سلام الله علیها) است».

روح فداکاري :
 
اي سمبل ايثار و فداکاري، آن گاه که به محراب مي ايستي و با معشوق خود خلوت کرده و راز و نياز مي‌نمايي و اشک سجاده‌ات را در بر مي‌گيرد و زانوانت از کثرت عبادت ورم کرده و قادر به ايستادن نيست، در پيشگاه يگانه‌ات دست بر دعا مي‌گشايي و ديگران را دعا مي‌کني و حوايج آنان را از خداوند مي‌طلبي و در جواب فرزند ارجمندت امام حسن مجتبي (علیه السلام) که مي پرسد: مادر چرا ابتدا همسايگان را دعا مي‌کني؟ مي‌فرمايي:
«يا بني الجار ثم الدار» پسرم! اول همسايگان و سپس خودمان».

بهترين همسر :
 
حضرت زهرا (سلام الله علیها)، نه تنها دختري مهربان و غم خوار پدر، که همسري شايسته و بهترين شريک زندگي براي علي (علیه السلام) نيز بود و از هيچ مهر و محبت و ايثاري در مورد همسر خود دريغ نمي ورزيد. هرگز از او تقاضا و درخواستي نمي‌کرد و آن گاه که شويش به او مي‌فرمود: فاطمه جان! چرا از من چيزي نمي‌خواهي تا برايت مهيا سازم، در جوابش مي‌فرمود: «علي جان! من از پروردگار خود حيا مي‌کنم که چيزي را که تو بر فراهم آوردن آن توان نداري، از تو در خواست کنم.»

ازدواج آسماني:
 
جگر گوشه رسول خدا، همانند نهالي نو رسته در حال رشد و نمو، و در آستانه ازدواج بود. او هم چون پدر و مادر بزرگوارش، به ارزش‌هاي انساني و سجاياي اخلاقي آراسته بود. بسياري از مهاجر و انصار خواهان او بودند و آرزوي خويشاوندي با رسول خدا را داشتند، ولي پيامبر به همه آنان جواب منفي مي‌داد و مي‌فرمود: «کار ازدواج فاطمه با پروردگارش است، نه پدرش. من در اين مورد در انتظار فرمان خدا هستم.» بعدها پيامبر درباره ازدواج فاطمه فرمود: « فرشته اي از بارگاه خدا بر من فرود آمد که: هان اي محمد! خداي فرزانه بر تو درود مي‌فرستد و مي‌گويد: من در آسمان‌ها دختر ارجمندت فاطمه را به همسري اميرمومنان علي‌(علیه السلام) در آوردم. تو نيز در زمين او را به ازدواج علي در آور».

بهترين مادر:
 
سرور بانوان جهان، حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) که آراسته به امتيازات معنوي و سجاياي اخلاقي است، دختري غم خوار براي پدر، همسري وفادار و فداکار براي شوهر، و مادري نمونه و موفق براي فرزندانش بود. او که خود در دامان وحي تربيت شده و مربي‌اي چون رسول خدا داشت، به همان شيوه و روش فرزندانش را تربيت کرد و از نسل او، يازده ستاره تابناک در آسمان عصمت و طهارت درخشيدند که هر کدام از آنان، پرچمدار اسلام و قرآن بودند و نيکوست آن حضرت را ام الائمه يعني مادر پيشوايان بخوانند .

احياگر شخصيت:
 
اسوه زنان عالم در زماني پا به عرصه گيتي نهاد که مردم حجاز، هيچ گونه ارزش و شخصيتي براي زن قائل نبودند. او خورشيدي بود که در شب يلداي ظلمت و بي عدالتي، روح حيات را در کالبد زنان زمان خود دميد. او انسانيت، شرافت و عزت را براي مردمان به ارمغان آورد. در آن هنگام که داشتن دختر مايه ننگ و خفت و خواري بود، پدر بر دستان او بوسه مي زد و از داشتن چنين دختري، بر خود مي باليد .

عشق پدري:
 
فاطمه (علیه السلام) ميوه باغ رسالت، نور چشم پيامبر و عزيزترين و محبوب ترين فرد نزد پدر بود. فاطمه، ميوه دل و روح و روان مصطفي بود و بارها نبي اسلام فرمود: «هر که فاطمه را دوست بدارد، مرا دوست داشته است. محبت به او، محبت به من و خشم او، خشم من است. هر کس او را بيازارد، مرا آزرده است.» آخرين کسي که پدر با او خداحافظي مي‌کرد و اولين کسي که در هنگام بازگشت از سفر به سراغ او مي رفت. فاطمه بود. پدر به او افتخار و مباهات مي کرد و بارها بر دستان او بوسه مي‌زد و در حق او مي‌فرمود: «سراسر وجود فاطمه، ايمان و قلب او، سرشار از يقين است».

آينه تمام نماي پدر :
 
عايشه، يکي از همسران رسول گرامي(صلی الله علیه واله) مي‌گويد: «هيچ کس را نديدم که در کلام و راه و روش، شبيه تر از فاطمه به رسول خدا باشد.
بوي بهشت: عشق و علاقه پدر به فرزند خود به حدي بود که هرگاه او را مي‌ديد،مي‌فرمود: « من بوي بهشت را از وجود فاطمه استشمام مي‌کنم».

مادر در نگاه فرزند:
 
امام مهدي (عجل الله تعالی فرجه) در نامه‌اي به يکي از يارانشان نوشته‌اند: «دختر پيامبر خدا، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) براي من سرمشق و الگوي نيکويي است.» او که خود از خاندان وحي و يادگار آخرين پيام