ن بانوي بزرگ را در دفاع از مقام والاي امامت علي (ع) همسرش که جانشين به حق پيامبر (ص) بود مي توان دانست ، که سه نمونه حساس آن را اشاره مي کنيم :
1. پس از و فات رسول خدا (ص) که مجراي خلافت و امامت عوض شد، فاطمه (س) سوار بر مرکب و علي (ع) نيز درحالي که دست حسن و حسين (ع) را به دست گرفته بود. (45)
شبانه در خانه هاي انصار رفتند و براي امامت علي (ع) ياري جستند، ولي متأسفانه ، آنان با پاسخ : اي دختر رسول خدا (ص) شما دير آمديد و ما قبلا بيعت کرده ايم ! اگر علي (ع) همسر تو زودتر مي آمد با او بيعت مي کرديم، حاضر به ياري نشدند و فاطمه (س) با ناراحتي فرمود: علي (ع) وظيفه ي خود را انجام داد، مردم هم کاري کردند ، که پاداش آن را همان چيز داد.(46)
2. محمود بن لبيد مي گويد :
فاطمه (س) پس از و فات رسول خدا (س) پيوسته کنار مزار شهداي احد و به خصوص حمزه ي سيد الشهدا مي رفت و به گريه و سوگواري مي پرداخت ، يکي از آن روزها نزد آن بانو رفتم ، او را تسلي و دلداري دادم و سؤال کردم : آيا رسول خدا (ص) قبل از وفات خويش درباره ي امامت علي (ع) به طور خصوصي و يا صريح چيزي گفته بود ؟!
فاطمه (س) فرمود: من از تو تعجب مي کنم ، مگر داستان غدير خم را فراموش کرده اي ؟ علاوه بر اين ، از پدرم شنيدم که مي فرمود : علي (ع) بهترين جانشين من است ، و بايد بدانيم ، که آن حضرت فرمود: حکايت علي (ع) حکايت کعبه است که مردم بايد سراغ آن بروند ، نه اين که کعبه دنبال مردم حرکت کند. (47)
3. حساس ترين و مهم ترين رفتار حضرت زهرا (س) به منظور دفاع از امامت علي (ع) و بلکه کيان اسلام ناب ، خطابه ي معروفي است ، که آن حضرت آن را پس از وفات رسول خدا (ص) در مسجد مدينه خطاب به همه ي مهاجران و انصار ايراد فرمودند، که احمد بن ابي طاهر (380هـ) معروف به ابن طيفور، و ديگران آن را روايت کرده اند و محتواي اين خطابه را فاطمه (س) با دانش و معرفتي که از پيامبر (ص) آموخته، بر اساس معارف توحيدي ، تبيين موضوع مهم نبوت ، معرفي قرآن ، فلسفه احکام ، زحمات و خدمات رسول خدا (ص) براي نجات امت از نکبت جاهليت و نيز موقعيت همسرش علي (ع) را در نظر پيامبر (ص) معرفي مي کند و به نکوهش غاصبان و ياران سست عنصر مي پردازد ، تا بلکه به راه حق آيند و از وادي انحراف و هلاکت رهايي يابند . (48)اما..

پي نوشت :

1.تاريخ الامم و الملوک ، 229/2.
2.تاريخ يعقوبي ، 25/2.
3. بحار الانوار، 188/18.
4. همان ، 60/18.
5. اسد الغابه ، 439/5؛ بحار الانوار ، 17/19 و 25.
6. تاريخ يعقوبي ، 35/2؛ تاريخ پيامبر اسلام /168.
7. السيره النبويه ، 129/2؛ تاريخ يعقوبي ، 39/2؛ تاريخ پيامبر اسلام /214-217.
8. همان.
9. بحار الانوار ، 65/19- 66.
10. فاطمه الزهراء من المهد الي اللحد /104.
11. بحار الانوار ، 31/20.
12. همان ، 88/20 ؛ فاطمه من المهد الي اللحد /106.
13. تفسير نور الثقلين ، 629/3؛ بحار الانوار ، 33/43.
14. کافي ، 328/5؛ من لايحضره الفقيه ،249/3؛ بحار الانوار ، 93/43.
15. بحار الانوار ، 93/43 ؛ فاطمه من المهد الي اللحد /114-119.
16.سوره ي روم ، آيه ي 21.
17. سوره ي نساء، آيه ي 34.
18. رياحين الشريعه ، 143/1.
19. تفسير منهج الصادقين ، 410/2.
20. فاطمه من المهد الي اللحد /172-173.
21. الکني و الالقاب ، 76/2؛ فرهنگ عميد 0 تاريخ جغرافيا /375.
22. بحار الانوار ، 84/43.
23. فاطمه من المهد الي اللحد ، /173.
24.تواصوا بالحق ... سوره ي والعصر ، آيه ي 3.
25. علل الشرايع 182/1؛ بحار الانوار ، 82/43.
26. نزهه المجالس ، 226/2 ؛ فاطمه من المهد الي اللحد/127.
27. الغدير ، 111/3؛ احقاق الحق ، 171/3؛ فاطمه من المهد الي اللحد /164.
28. کافي ، 667/2؛ فاطمه من المهد الي اللحد /190.
29. منيه المريد /32؛ بحار الانوار ، 3/2.
30. الثغور الباسمه /52.
31. فاطمه الزهرا (س) ؛ بهجه قلب المصطفي /265-308.
32. فاطمه ؛ الگوي زن مسلمان /139-159.
33. بحار الانوار ، 238/43-240.
34. همان .
35. همان ، 286/43.
36.همان /286 و 309.
37. همان /316.
38. همان /283.
39. همان ، 10/94.
40. قرب الاسناد /55، ح 160؛ بحار الانوار ، 81/43.
41. مسند احمد بن حنبل ، 329/2؛ بحار الانوار ، 82/43.
42. الثغور الباسمه /22؛ بحار الانوار ، 83/43 و 89.
43. مجمع البيان ، 505/5 ؛ بحار الانوار ، 86/43.
44. تاريخ الامم و الملوک ، 217/2؛ الارشاد ، مفيد /29.
45. شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد ، 47/2.
46. الامامه و السياسيه، 12/1؛ بحار الانوار ،355/28.
47. اسد الغايه ، 31/4؛ فضائل الخمسه ، 176/1.
48. بلاغات النساء /12-14؛ شرح حديد ، 216/16- 217؛ الاحتجاج ، طبرسي 141/1- 131؛ بحار الانوار ، 220/29-230.
منبع:فصل نامه بينات شماره 56 /س
حضرت زهرا (س) ؛ عصاره عصمت

زهرا عصاره عصمت است. زهرا، آیینه پاکی است. زهرا زلال کوثر است. ای همیشه جاری!
ای بهار کوتاه! ای ترنم باران وحی! در شکوه مقام تو حیرانم که معرفت به غبار آستان خانه ات بوسه می زند.
برهوت این دنیای خاکی شایستگی میزبانی چشمه سار همیشه جاری تو را نداشت. تو که در آیینه زخم‌ها و داغ‌ها و در هجران پدر، غریبانه زیستی و در وداع شبانه‌ات با پهلویی بیمار، خانه گلین را به امید آغوش بهشتی پدر ترک گفتی...

فرياد مظلوميت
زندگى بانوى بزرگ اسلام با آن كه در جوانى به خزان گراييد، در همان دوران كوتاه، درس‌هاى فراوانى براى پيروان حضرتش به جا گذاشت. يكى از اين آموزه‌ها كه سراسر عمر پربركت فاطمه مرضيه (سلام الله علیها) يكصدا و همسو آن را فرياد مى‌كرد، «اهتمام و جديت نسبت به دين» بوده است.
مظلوميت با همه بخش‌هاى زندگى صديقه طاهره پيوند خورد، به ويژه حوادث دوران پس از رحلت پيامبر اكرم (صلی الله علیه و آله) كه همچو تندبادى بر آن «ياس نبى» وزيد و منجر به شهادت دردناك و غم آور آن «ريحانه رسول» گرديد، اما همين مظلوميت‌هاى پيوسته نيز همگى يك جهت را نشان مى‌دهد و آن «سوى دين دارى و پايدارى به پاى دين اصيل» است.
- ولادت حضرت فاطمه (سلام الله علیها) با انزواى مادربزرگوارش ازسوى زنان قريش همراه شد. آنان به دليل ازدواج حضرت خديجه (سلام الله علیها) با پيامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) با وى قطع رابطه كردند و حاضر نشدند در لحظات دشوار وضع حمل به يارى او بشتابند. بدين شكل زهراى اطهر (سلام الله علیها) در فضايى آكنده از مظلوميت متولد شد. اما پيام اين مظلوميت چيزى نبود جز «دفاع از دين خدا و حمايت از رسول خدا محمد (صلی الله علیه و آله)»
- كودكى فاطمه مرضيه (سلام الله علیها) با دوره نخست تبليغ دين در مكه توأم گرديد. مشاهده پدر كه به ضرب سنگباران زخمى شده يا شكمبه شتر بر سر و روى مباركش ريخته‌اند، بخشى از سهم كودكى فاطمه (سلام الله علیها) در رسالت دشوار رسول خدا محمد (صلی الله علیه و آله) بود.
اوج اين سختى، در سه سال محاصره در شعب ابى طالب عليه السلام به وقوع پيوست. تلخ كامى‌هايى كه با مرگ مادر عزيزش، تلخ‌تر شد. پيام اين دوران نيز در پاسخ نبى اكرم (صلی الله علیه و آله) به وعده‌هاى فریبنده سران مكه جلوه مى‌نمود كه فرمود: «اگر خورشيد را در دست راست من و ماه را در دست چپم قراردهيد تا امر رسالت الهى را وانهم، چنين نخواهم كرد.» و اين درس بزرگ استقامت در دين بود.
- آغاز نوجوانى آن حضرت در مدينه با جنگ‌هاى پى درپى عليه مسلمانان همراه شد. عروس خانه اميرالمؤمنين عليه السلام در 