﻿#97- آخرت، سراي رستگاري نيك بختان است#97- الآخرة فوز السّعداء#98- سرگرمي تو به اصلاح روز واپسين خود، تو را از عذاب دوزخ رهايي بخشد#98- اشتغالك باصلاح معادك ينجيك من عذاب النّار#99- سود برنده در بازار دنيا آن كسي است كه دنياي حاضر را به آخرتي كه به دنبال آيد بفروشد#99- الرّابح من باع العاجلة بالآجلة#100- دارايي و پسران، زيور زندگي دنيا است، و كار شايسته نيز كشت و زراعت آخرت ميباشد#100- المال و البنون زينة الحياة الدّنيا و العمل الصّالح حرث الآخرة#101- دگرگونيهاي دنيا بر حسب اتفاق است و از روي شايستگي و استحقاق نيست، ولي احوال آخرت به شايستگي افراد و انسانها بستگي دارد#101- احوال الدّنيا تتبع الاتّفاق و احوال الآخرة تتبع الاستحقاق#102- دور انديش كسي است كه دنيا از عمل براي آخرت او سرگرمش نكند#102- الحازم من لم يشغله غرور دنياه عن العمل لاخراه#103- سراي آخرت خانه ماندني شما است پس آنچه را برايتان ماندني است براي آنجا تهيّه كنيد#103- الآخرة دار مستقرّكم فجهّزوا اليها ما يبقي لكم#104- همه اندوه و تلاش خود را براي آخرت خود قرار ده#104- اجعل همّك و جدّك لآخرتك#105- اندوه خود را براي روز واپسينت قرار ده تا اصلاح شوي#105- اجعل همّك لمعادك تصلح#106- خود را براي روز واپسين خود فارغ و مخصوص گردان تا جايگاهت اصلاح شود، و آخرت خود را به دنيا مفروش#106- استفرغ جهدك لمعادك تصلح مثواك، و لا تبع آخرتك بدنياك#107- اندوه خود را براي آخرتت و دلتنگي را براي نفس خود قرار ده، كه چه بسا غمگيني كه دلتنگياش او را به شادماني جاويدان در آورد، و چه بسا اندوهگيني كه اميد خود را دريابد#107- اجعل همّك لآخرتك و حزنك علي نفسك، فكم من حزين وفد به حزنه علي سرور الابد و كم من مهموم أدرك امله#108- رو بگردانيد از هر كاري كه بينياز از آنيد (مانند بسياري از كارهاي دنيا) و سرگرم كنيد خود را به كار آخرت يعني بدانچه چاره‏اي از آن كار نداريد و در آخرت بدان نيازمنديد#108- اعرضوا عن كلّ عمل بكم غني عنه، و اشغلوا أنفسكم من أمر الآخرة بما لا بدّ لكم#109- بر حذر باشيد از روزي كه از كردارها و اعمال در آن روز بازجويي و جستجو شود، و لرزش زمين در آن بسيار باشد، و كودكان در آن روز پير شوند#109- احذروا يوما تفحص فيه الأعمال و تكثر فيه الزّلزال و تشيب فيه الاطفال#110- زنهار بپرهيز از فريب خوردن از بهشت يعني خانه قرار و آرامش، و جايگاه‏ پاكيزگان برگزيده و دوستان نيكوكاري كه قرآن به وصف آن گويا شده، و ساكنان و اهل آن را ستايش نموده، و خداي سبحان تو را بدان راهنمايي كرده، و به سوي آن خوانده است#110- ايّاك ان تخدع عن دار القرار و محلّ الطيّبين الاخيار و الاولياء الابرار، الّتي نطق القرآن بوصفها و اثني علي اهلها، و دلّك اللَّه سبحانه عليها و دعاك اليها#111- آيا توشه گيرنده‏اي براي آخرت خود نيست پيش از آنكه كوچ كردنش نزديك شده باشد#111- ألا متزوّد لآخرته قبل ازوف رحلته#112- بينيازترين مردم در آخرت آن كسي است كه در دنيا از ديگران نيازمندتر و فقيرتر باشد#112- اغني النّاس في الآخرة أفقرهم في الدّنيا#113- انسانها در بهره روز واپسين، آن كسي است كه در دنيا بهره‏اش از ديگران كمتر بوده#113- اوفر النّاس حظّا من الآخرة اقلّهم حظّا من الدّنيا#114- به راستي كه تباه كردن معاد نشانه بدبختي است#114- انّ من الشّقاء افساد المعاد#115- به راستي كه امروز روز عمل و كار است و باز پرسي و حسابي نيست ولي فرداي قيامت روز باز پرسي است و عملي در كار نيست#115- انّ اليوم عمل و لا حساب، و غدا حساب و لا عمل#116- به راستي كه هر كار خيري را از پيش فرستي اندوخته آن براي تو خواهد بود.  و آنچه را پس انداز كني خير آن براي ديگري خواهد بود#116- انّ ما تقدّم من خير يكن لك ذخره و ما تؤخرّه يكن لغيرك خيره#117- به راستي كه دنيا با شما به راه و روش مخصوص خود عمل خواهد كرد ولي شما با آخرت به يك رشته به هم بسته شده‏ايد#117- انّ الدّنيا ماضية بكم علي سنن و أنتم و الاخرة في قرن#118- به راستي كه در پيش روي تو راهي بس دور و دراز و پر مشقّت است، و چاره‏اي نداري از اين كه نيك در طلب بكوشي و به اندازه‏اي توشه برگيري كه تو را به منزل برساند#118- انّ امامك طريقا ذا مسافة بعيدة و مشقّة شديدة و لا غني بك من حسن الارتياد و قدر بلاغك من الزّاد#119- به راستي كه در پيش رويت گردنه‏اي است سخت و صعب العبور، كه سبكبار در آنجا خوشحال‏تر است از گرانبار، و كندرو در آنجا وضعش رقّت بارتر است از تندرو، و به راستي كه به ناچار (در پايان) بر بهشت فرود آيي يا بر دوزخ#119- انّ امامك عقبة كؤودا المخفّ فيها احسن حالا من المثقل، و المبطئ عليها اقبح امرا من المسرع، انّ مهبطها بك لا محالة علي جنّة او نار#120- به راستي كه سرانجام قيامت است، و آن براي خردورزان پند دهنده، و براي نادانان وسيله عبرت خوبي است، و پس از آن فرا رسد آنچه را كه بدان آگاهي داريد از ترس از قيامت، و دهشتهاي بيم آور، و كر شدن گوشها، و در هم فرو رفتن استخوانها، و تنگي قبرها، و شدّت غم و اندوه#120- انّ الغاية القيامة و كفي بذلك واعظا لمن عقل، و معتبرا لمن جهل، و بعد ذلك ما تعلمون من هول المطّلع و روعات الفزع و استكاك الاسماع و اختلاف الاضلاع و ضيق الارماس و شدّة الابلاس#121- 656به راستي كه دنيا و آخرت دو دشمن متفاوت و دو راه جداگانه‏اند، كسي كه دنيا را دوست دارد و بدان عشق ورزد، آخرت را دشمن ميدارد و بدان عداوت ميورزد، و اين دو همچون مشرق و مغربند و آدمي همچون كسي كه ميان آن دو راه ميرود، كه هر زمان به يكي نزديك شود از ديگري دور گردد، و از اينها گذشته اين دو همچو دو «هوو» هستند (كه به طور معمول با يكديگر در يك جا جمع نشوند).#121- انّ الدّنيا و الآخرة عدوّان متفاوتان و سبيلان مختلفان، فمن احبّ الدّنيا و توالاها ابغض الآخرة و عاداها، و هما بمنزلة المشرق و المغرب و ماش بينهما، فكلّما قرب من واحد بعد من الآخر، و هما بعد ضرّتان#122- اگر به رستگاري و بزرگواري آخرت ميل و رغبت داريد، در اين سراي فاني توشه‏اي براي سراي جاويدان برگيريد#122- ان رغبتم في الفوز و كرامة الآخرة فخذوا في الفناء للبقاء#123- به راستي كه تو در راهي هستي كه پيشينيان بوده‏اند، پس تلاش خود را در راه آخرت خود قرار ده و به كار دنيا اهميّتي مده#123- انّك في سبيل من كان قبلك فاجعل جدّك لآخرتك و لا تكثرت بعمل الدّنيا#124- به راستي تو براي آخرت آفريده شده‏اي پس براي آن كار كن#124- انّك مخلوق للآخرة فاعمل لها#125- به راستي تو اگر براي آخرت كار كني تيرت به نشانه خورده (و در كار خود توفيق يافته‏اي).#125- انّك ان عملت للآخرة فاز قدحك#126- به راستي كه شما به سوي آخرت خواهيد رفت و در پيشگاه خداوند قرار خواهيد گرفت#126- انّكم الي الآخرة صائرون و علي اللَّه معرضون#127- بهترين آمادگيها آن است كه انسان به وسيله آن، معاد خود را اصلاح كند#127- خير الاستعداد ما اصلح به المعاد#128- شيريني آخرت، درد بدبختي دنيا را از بين ميبرد#128- حلاوة الآخرة تذهب مضاضة شقاء الدّنيا#129- سراي جاويدان جايگاه راستگويان و ميهن نيكان و شايستگان است#129- دار البقاء محلّ الصّدّيقين و موطن الابرار و الصّالحين#130- آخرت را با ترك دنيا به چنگ آوريد و دنيا را با ترك دين به دست نياوريد#130- حصّلوا الآخرة بترك الدّنيا و لا تحصّلوا بترك الدّين الدّنيا#131- ياد آخرت دارو و درمان است#131- ذكر الاخرة دواء و شفاء#132- شيوه برگزيدگان و خردمندان رو آوردن به سراي ماندني، و رو گرداندن از دنياي فاني، و شيفتگي و شيدايي به بهشت جاويدان است#132- شيمة ذوي الالباب و النّهي الاِقبال علي دار البقاء و الاعراض عن دار الفناء، و التّولّه بجنّة المأوي#133- خوشا به حال كسي كه روز واپسين را به ياد آورد و (براي آن) كار نيك انجام دهد#133- شيوه برگزيدگان و خردمندان رو آوردن به سراي ماندني، و رو گرداندن از دنياي فاني، و شيفتگي و شيدايي به بهشت جاويدان است#134- آرمان جمع كردن ميان دنيا و آخرت از فريبها و نيرنگهاي نفس است (و جمع ميان دنيا و آخرت ممكن نيست)#134- طلب الجمع بين الدّنيا و الآخرة من خداع النّفس#135- كسي كه در طلب آخرت باشد به خواسته خويش ميرسد، و از دنيا نيز آنچه برايش مقدّر گشته به او خواهد رسيد#135- طالب الآخرة يدرك منها امله و يأتيه من الدّنيا ما قدّر له#136- بر تو باد به تلاش و كوشش در راه اصلاح و رو به راه كردن معاد و روز واپسين#136- كسي كه در طلب آخرت باشد به خواسته خويش ميرسد، و از دنيا نيز آنچه برايش مقدّر گشته به او خواهد رسيد#137- در شگفتم از كسي كه زنده شدن در آخرت را انكار كند، در صورتي كه زنده شدن در دنيا را به چشم خود ميبيند#137- عجبت لمن انكر النشأة الاخري و هو يري النّشأة الاولي#138- انسان زيرك، عزم و تصميم خود را در راه اصلاح معاد و تهيّه توشه بسيار براي آن روز بكار ميبندد#138- عزيمة الكيّس و جدّه، لاصلاح المعاد و الاستكثار من الزّاد#139- سرانجام آخرت، پايندگي است#139- غاية الآخرة البقاء#140- در آخرت حسابرسي است و عملي در كار نيست#140- في الآخرة حساب و لا عمل#141- برخي (از اموال خود) را از پيش فرستيد كه به سود شما باشد، (و به كارتان آيد) و همه را به جاي نگذاريد كه به زيان شما است#141- قدّموا بعضا يكن لكم، و لا تخلّفوا كلّا فيكون عليكم#142- هر چيزي از (نعمتها و عذابهاي) آخرت ديدنش بزرگتر از شنيدن آن است (بر عكس دنيا)#142- كلّ شي‏ء من الآخرة عيانه اعظم من سماعه#143- پسران و فرزندان آخرت باشيد و از پسران دنيا نباشيد كه به راستي هر فرزندي در روز قيامت به مادرش بپيوندد#143- كونوا من أبناء الآخرة و لا تكونوا من أبناء الدّنيا، فانّ كلّ ولد سيلحق بأمّه يوم القيامة#144- با بدن و جسم خود در دنيا باش ولي با دل و عمل در آخرت باش (يعني با اين كه در دنيا هستي همه توجّه و كار تو براي آخرت باشد)#144- كن في الدّنيا ببدنك و في الآخرة بقلبك و عملك#145- كسي كه براي معاد و روز جزا كار كند به راه درست و پايدار دست يافته است#145- من عمل للمعاد ظفر بالسّداد#146- كسي كه آخرت خود را آباد كند به آرمانهاي خود رسيده است#146- من عمر آخرته بلغ آماله#147- كسي كه بخرد آخرتش را به وسيله دنياي خود، از هر دو سود برده است#147- من ابتاع آخرته بدنياه ربحهما#148- كسي كه بفروشد آخرتش را به دنياي خود، از هر دو زيان كرده است#148- من باع آخرته بدنياه خسرهما#149- كسي كه سراي پايدار خود را آباد كند به راستي خردمند و عاقل است#149- من عمر دار اقامته فهو العاقل#150- كسي كه يقين به آخرت دارد از دنيا روي بگرداند#150- من ايقن بالآخرة اعرض عن الدّنيا#151- كسي كه معاد خود را اصلاح كند به راه درست دست يافته است#151- من اصلح المعاد ظفر بالسّداد#152- كسي كه يقين به روز جزا دارد بر دنيا حرص نورزد#152- من ايقن بالآخرة لم يحرص علي الدّنيا#153- كسي كه براي رسيدن به آخرت حرص ورزد مالك آن گردد (و بدان برسد)#153- من حرص علي الآخرة ملك#154- آخرت چنان است كه هر چيزش ابدي و جاويدان است#154- لكلّ شي‏ء من الآخرة خلود و بقاء#155- آخرت را جايگزيني نيست و دنيا بهاي جان نيست (كه آدمي خود را به دنيا بفروشد)#155- ليس عن الآخرة عوض و ليست الدّنيا للنّفس بثمن#156- مؤمن نيست كسي كه در باره اصلاح معاد خود اهتمام نورزد (و تلاش ننمايد)#156- ليس بمؤمن من لم يهتمّ باصلاح معاده#157- كسي كه از نعمتهاي آخرت روي بگرداند به دنياي اندك قانع شود#157- من رغب في نعيم الاخرة قنع‏ بيسير الدّنيا#158- چه كسي زيانبارتر از آن كسي است كه آخرت را به دنيا جايگزين كرده#158- من اخسر ممّن تعوّض عن الآخرة بالدّنيا#159- كسي كه همه اندوه (و فكر) خود را در باره آخرت خويش بكار بندد به خواسته خويش دست يابد#159- من جعل كلّ همّه لآخرته ظفر بالمأمول#160- كسي كه تلاش و كوشش خود را براي سراي پايدار خود به كار گيرد، عمل او پاك و خالص، و ترس و واهمه‏اش بسيار گردد#160- من سعي لدار اقامته خلص عمله و كثر وجله#161- كسي كه يقين به آخرت دارد از دنيا جدا و كنده شود#161- من ايقن بالاخرة سلا عن الدّنيا#162- كسي كه زياد به ياد آخرت باشد نافرماني و گناهش اندك شود#162- من اكثر من ذكر الاخرة قلّت معصيته#163- دوست دلسوز تو كسي است كه تو را به سراي جاويدان دعوت كرده و در باره عمل براي آنجا تو را كمك كند#163- من دعاك الي الدّار الباقية و اعانك علي العمل لها فهو الصّديق الشّفيق#164- كسي كه كار آخرت خود را اصلاح كند خداوند كار دنياي او را رو به راه و اصلاح كند#164- من اصلح امر آخرته اصلح اللَّه له امر دنياه#165- كسي كه همّت و اراده‏اش آخرت باشد (نه دنيا) به انتهاي خواسته خويش از خير و خوبي رسيده است#165- من كانت الاخرة همّته بلغ من الخير غاية امنيّته#166- كسي كه براي آخرت كار نكند به آرمان و آرزوي خود نخواهد رسيد#166- من لم يعمل للاخرة لم ينل‏#167- تلخي دنيا، شيريني آخرت را به دنبال دارد#167- مرارة الدّنيا حلاوة الاخرة#168- هر چه در دنيا افزون گردد در آخرت كاسته شود#168- ما زاد في الدّنيا نقص في الاخرة#169- چه زيانكار است كسي كه در آخرت بهره و نصيبي ندارد#169- ما اخسر من ليس له في الاخرة نصيب#170- يكسان نيست آن فريب خورده‏اي كه از دنيا به پست‏ترين بهره خود رسيده، با آن (شخص سعادتمند) ديگري كه از آخرت به والاترين همّت (و آرمان) خود دست يافته است#170- ما المغرور الّذي ظفر من الدّنيا بادني سهمته، كالآخر الّذي ظفر من الآخرة باعلي همّته#171- به آرمان خويش رسيده آن كس كه براي سراي پايدار كار كرده است#171- نال المني من عمل لدار البقاء#172- انسان با ايمان اندوهش در باره آخرت خويش، و همه تلاش و كوشش در راه بازگشتگاه او است#172- همّ المؤمن لاخرته و كلّ جدّه لمنقلبه#173- را به دنيا نفروشيد و خانه فاني شدني را به سراي جاويدان مبادله نكنيد#173- لا تبيعوا الاخرة بالدّنيا و لا تستبدلوا الفناء بالبقاء#174- مبادا سرگرم كننده‏اي تو را از كار و عمل براي آخرت سرگرم سازد كه زمان كوتاه است#174- لا يشغلنّك عن العمل للآخرة شغل، فانّ المدّة قصيرة#175- با انجام كارهاي آخرت (و عبادات) در جستجوي دنيا مباش و دنياي حاضر زود گذر را جايگزين آخرت پايدار مكن، كه اين كار شيوه منافقان و خلق و خوي مارقان (و خارج شدگان از دين) است#175- لا تلتمس الدّنيا بعمل الآخرة و لا تؤثر العاجلة علي الآجلة،  انّ ذلك شيمة المنافقين و سجيّة المارقين#176- دنيا و آخرت در كنار هم جمع نشوند#176- لا تجتمع الاخرة و الدّنيا#177- فناء و بقاء (دنياي نابود شدني و آخرت ماندني) با هم جمع نشوند#177- لا يجتمع الفناء و البقاء#178- هيچ كس به خواسته و آرمان خود از آخرت نرسد، مگر به اين كه خواسته خود را از دنيا واگذارد#178- لا يدرك احد ما يريد من الآخرة الّا بترك ما يشتهي من الدّنيا#179- شايسته انسان عاقل و خردمند است كه براي آخرت خود چيزي از پيش فرستد، و سراي ماندني خود را آباد نمايد#179- ينبغي للعاقل ان يقدّم لاخرته و يعمر دار اقامته#180- مردمان چيزي از دنياي خود را بخاطر اصلاح آخرتشان وا نگذارند، جز آنكه خداي سبحان بهتر از آن را براي آنها جايگزين كند#180- لا يترك النّاس شيئا من دنياهم لاصلاح آخرتهم الّا عوّضهم اللَّه سبحانه خيرا منه#181- شايسته است براي آن كس كه سراي فاني را بشناسد، كه براي سراي پايدار كار كند#181- ينبغي لمن عرف دار الفناء ان يعمل لدار البقاء#182- شايسته است براي آن كس كه يقين به پايداري آخرت دارد كه براي آن كار كند#182- ينبغي لمن ايقن ببقاء الآخرة و دوامها ان يعمل لها#183- به راستي كه سرانجام كار پيش روي شما است، و به راستي كه قيامت پشت‏ سر شما است كه شما را به جلو ميراند#183- انّ الغاية امامكم و انّ السّاعة ورائكم تحدوكم#184- بر تو باد به آخرت (و عمل براي آنجا) زيرا دنيا زبونانه نزد تو خواهد آمد#184- عليك بالآخرة تأتك الدّنيا صاغرة#185- هدف مؤمن اصلاح معاد و روز واپسين است#185- غرض المؤمن اِصلاح المعاد#186- كسي كه موفق به پيدا كردن راه راست خود گردد، براي معاد خويش توشه برگيرد#186- من وفّق لرشادة تزوّد لمعاده#187- كسي كه يقين به معاد دارد توشه بسيار برگيرد#187- من أيقن بالمعاد استكثر من الزّاد#188- كسي كه فساد و تباهي او را شاد گرداند، معاد و روز واپسين او را بدحال كند.#188- من سرّه الفساد ساءه المعاد#189- به راستي كه آدمي بر آنچه از پيش فرستاده در آيد، و بر آنچه بر جاي نهاده پشيمان است#189- اِنّ المرء علي ما قدّم قادم و علي ما خلّف نادم#190- اگر به راستي طالب و جوياي نعمتهاي الهي هستيد جانهاي خود را از سراي بدبختي آزاد كنيد#190- اِن كنتم للنّعيم طالبين فأعتقوا أنفسكم من دار الشّقاء#191- به راستي شما پاداش داده خواهيد شد بدانچه از پيش فرستاده‏ايد، و در گرو كارهايي هستيد كه جلوتر انجام داده‏ايد#191- اِنّكم مدينون بما قدّمتم و مرتهنون بما أسلفتم#192- تلاش و كوشش خود را در راه آماده كردن پاسخ براي روز باز پرسي و حساب قرار ده.  
 #192- اجعل جدّك لاعداد الجواب ليوم المسألة و الحساب#193- ديدگانتان را بيدار نگهداريد، و شكمهاتان را لاغر كنيد، و از بدنهاي خود بگيريد تا آن را به جانهاي خود ببخشيد#193- أسهروا عيونكم، و ضمّروا بطونكم، و خذوا من اجسادكم تجودوا بها علي أنفسكم#194- عمل كنيد اكنون كه در دوران زندگي در دنيا هستيد، و نامه‏هاي اعمال گشوده، و توبه گسترده، آنكه پشت كرده دعوتش به بازگشت كنند، و آنكه گنه كرده اميدوارش كنند، پيش از آنكه عمل خاموش شود، و مهلت بريده شود، و دوران سر آيد و باب توبه بسته شود#194- اعملوا و أنتم في آونة البقاء و الصّحف منشورة و التّوبة مبسوطة، و المدبر يدعي و المسيء يرجي، قبل ان يخمد العمل و ينقطع المهل و تنقضي المدّة و يسدّ باب التّوبة#195- رغبت كنيد در آنچه خداوند به پرهيزكاران وعده داده كه به حقيقت راست‏ترين وعده‏ها وعده او است#195- ارغبوا فيما وعد اللَّه المتّقين فانّ أصدق الوعد ميعاده#196- خود را سزاوار و شايسته گردانيد در پيشگاه خداوند بدانچه آماده كرده براي شما به خاطر اين كه وعده‏اش راست شود، و دوري از دهشت روز بازگشت و معاد#196- استحقّوا من اللَّه ما اعدّ لكم بالتّنجّز لصدق ميعاده، و الحذر من هول معاده#197- تلاش و كوشش كنيد در رهانيدن گردنهاتان (و آزاد كردن جانتان از دوزخ) پيش از آنكه گروهاي آن بسته شود (يعني بديهاتان كه در گرو اعمال شماست از اين جهان به جهان ديگر برود)#197- اسعوا في فكاك رقابكم قبل ان تغلق رهائنها#198- از براي خود منزلگاهي را پيش از فرود آمدنت انتخاب كن و قبل از ورود به جايگاهت آن را آماده ساز#198- ارتد لنفسك قبل يوم نزولك، و وطّيء المنزل قبل حلولك#199- زنهار، زنهار اي شنونده، تلاش، تلاش، اي بيخبر هيچ كس جز شخص آگاه، تو را از حقايق با خبر نميسازد#199- الحذر الحذر ايّها المستمع و الجدّ الجدّ ايّها الغافل و لا ينبّئك مثل خبير#200- هان آيا كسي نيست كه پيش از رسيدن روز سختي براي آن كار كند#200- الا عامل لنفسه قبل يوم بؤسه#201- آگاه باشيد كه به راستي فرمان كوچ كردن شما صادر شده، و به زاد و توشه راهنمايي شده‏ايد، از اين دنيا توشه‏اي برگيريد كه فرداي قيامت خود را بدان حفظ كنيد#201- الا و قد امرتم بالظّعن و دللتم علي الزّاد فتزوّدوا من الدّنيا ما تحوزون به انفسكم غدا#202- هان اي بندگان خدا كار كنيد تا ريسمانهاي مرگ بر گلوي شما نيفتاده، و روح شما آزاد است براي بدست آوردن كمالات، و بدنها آسوده است، و مهلت داريد، و جاي تصميم و مهلت توبه و بازگشت از گناه باقي است، و پيش از آنكه در شدت تنگناي وحشت و ترس و اضمحلال و نابودي قرار گيريد، و قبل از آنكه مرگي كه در انتظار شما است فرا رسد، و دست قدرت عزيز قدرتمند شما را دريابد#202- الا فاعملوا عباد اللَّه و الخناق مهمل و الرّوح مرسل، في قنية الارشاد و راحة الاجساد و مهل البقيّة و انف المشيّة و انظار التّوبة و انفساح الحوبة، قبل الضّنك و المضيق و الرّدع و الزّهوق، قبل قدوم الغائب المنتظر و اخذة العزيز المقتدر#203- به راستي آن جاني كه تلاش ميكند براي كسب چيزهاي مرغوب ماندني، بدانها ميرسد و در بازگشتگاه خود نيكبخت‏ ميگردد#203- انّ النّفس الّتي تجهد في اقتناء الرّغائب الباقية، لتدرك طلبها و تسعد في منقلبها#204- به راستي كه شما را سرانجامي است پس برسيد به سرانجامتان، و به راستي كه شما را راهنمايي است پس برسيد به راهنماي خود#204- انّ لكم نهاية فانتهوا الي نهايتكم، و انّ لكم علما فانتهوا بعلمكم#205- كجا (و چرا) تاريكيهاي گمراهي شما را سرگردان ميكند، و دروغها شما را فريب ميدهد#205- اين تتيه بكم الغياهب و تختدعكم الكواذب#206- به راستي كه شما به همت گماردن بدانچه بايد در آخرت همراه شما باشد، از همه آنچه در دنيا همراه شما است نيازمندتر هستيد#206- انّكم الي الاهتمام بما يصحبكم الي الآخرة احوج منكم الي كلّ ما يصحبكم من الدّنيا#207- به راستي كه شما به آباد كردن سراي ماندني و پايدار از آباد كردن سراي ناپايدار نيازمندتر هستيد#207- انّكم الي عمارة دار البقاء أحوج منكم الي عمارة دار الفناء#208- راستي كه شما براي آخرت آفريده شده‏ايد نه براي دنيا، و براي ماندن خلق شده‏ايد نه براي فاني شدن#208- انّكم انّما خلقتم للآخرة لا للدّنيا، و للبقاء لا للفناء#209- راستي كه شما اگر به سوي خدا راغب شديد غنيمت برده و نجات يافته‏ايد، و اگر به دنيا رغبت كرديد زيان كرده و هلاك گشته‏ايد#209- انّكم ان رغبتم الي اللَّه غنمتم و نجوتم، و ان رغبتم الي الدّنيا خسرتم و هلكتم#210- جز اين نيست كه شما براي ماندن آفريده شده‏ايد نه براي فاني شدن، و شما در خانه عاريت و منزلگاهي هستيد كه بايد توشه از آن برگيريد و از آن كوچ كنيد#210- انّما خلقتم للبقاء لا للفناء و انّكم في دار بلغة و منزل قلعة#211- جز اين نيست كه آدمي كيفر شود بدانچه انجام داده، و در آيد بر آنچه از پيش تهيه كرده#211- انّما المرء مجزيّ بما أسلف و قادم علي ما قدّم#212- جز اين نيست كه بهره هر يك از شما از زمين با اين طول و عرض جز به اندازه قامت او نيست كه در روي خاك بر گونه‏اش غلطيده باشد#212- انّما حظّ أحدكم من الارض ذات الطّول و العرض، قيد قدّه متعفّرا علي خدّه#213- سبكبار شويد كه سرانجام كار پيش روي شما است، و قيامت از پشت سر، شما را به پيش ميراند#213- تخفّفوا فانّ الغاية أمامكم و السّاعة من ورائكم تحدوكم#214- جز اين نيست كه دنيا خانه گذر است و آخرت خانه پا برجا، از اين خانه گذرا براي آن خانه پا برجا توشه برگيريد، و پرده‏هاي خود را نزد كسي كه اسرار دروني شما را ميداند، ندريد#214- انّما الدّنيا دار ممرّ و الآخرة دار مستقرّ، فخذوا من ممرّكم لمستقرّكم و لا تهتكوا استاركم عند من يعلم اسراركم#215- هر گاه از خانه فاني دنيا روي بگرداني و به خانه ماندني آخرت شيفته گردي، بدانكه در اين مسابقه برنده شده‏اي و درهاي رستگاري بر تو گشوده شده و به فلاح دست يافته‏اي#215- اذا أعرضت عن دار الفناء و توّلّهت بدار البقاء فقد فاز قدحك، و فتحت لك ابواب النّجاح و ظفرت بالفلاح#216- پيشي گيريد قبل آمدن پنهان از نظري كه چشم به راهش هستيد (يعني مرگ)#216- بادروا قبل قدوم الغائب المنتظر#217- پيشي گيريد پيش از اين كه خداي عزيز قدرتمند شما را برگيرد#217- بادروا قبل أخذة العزيز المقتدر#218- پيشي گيريد قبل از سختي و تنگي راه#218- بادروا قبل الضّنك و المضيق#219- پيشي گيريد قبل از ترسيدن و بيرون رفتن جان#219- بادروا قبل الرّوع و الزّهوق#220- پيشي گيريد در مهلت باقيمانده و زمان تصميم گيري و انتظار توبه و بازگشت از گناه#220- بادروا في مهل البقيّة و انف المشيّة و انتظار التّوبة و انفساح الحوبة#221- گيريد در حالي كه بدنها سالم و زبانها باز، و توبه قابل پذيرش، و عملها مورد قبول است#221- بادروا و الابدان صحيحة و الالسن مطلقة و التّوبة مسموعة و الاعمال مقبولة#222- پيشي گيريد با عمرهاي خويش به عملهاتان، و بخريد آنچه را از عمرتان باقي مانده به وسيله آنچه از دست شما ميرود#222- بادروا آجالكم بأعمالكم و ابتاعوا ما يبقي لكم بما يزول عنكم#223- پيشي گيريد بر مرگ و سختيهاي آن، و آماده كنيد خود را براي آن پيش از رسيدنش، و آماده شويد براي مرگ پيش از فرود آمدنش#223- بادروا الموت و غمراته و مهّدوا له قبل حلوله و اعدّوا له قبل نزوله#224- پيشي گيريد در هنگام راهنمايي و آسودگي بدنها، و مهلت باقيمانده و هنگام تصميم گيري#224- بادروا في فينة الارشاد و راحة الأجساد و مهل البقيّة و انف المشيّة#225- پيشي گيريد به انجام اعمال خود و سبقت گيريد بر مرگ‏هاي خود كه به راستي شما كيفر داده ميشويد به آنچه از پيش انجام داده‏ايد، و پاداش داده خواهيد شد به آنچه فرستاده‏ايد، و باز خواست شويد از آنچه به جاي گذارده‏ايد#225- بادروا أعمالكم و سابقوا آجالكم، فانّكم مدينون بما أسلفتم‏ و مجازون بما قدّمتم، و مطالبون بما خلّفتم#226- پيشي گيريد بر آرزو و سبقت گيريد بر هجوم أجل، كه به راستي مردم به بريده شدن آرزوها و فرا گرفتن اجلها نزديكند#226- بادروا الامل و سابقوا هجوم الاجل فانّ النّاس يوشك ان ينقطع بهم الامل فيرهقهم الاجل#227- شتاب كن به بهره گرفتن از توانگري خود پيش از فقر و نداري، و از زندگي خود پيش از رسيدن مرگ#227- بادر غناك قبل فقرك، و حياتك قبل موتك#228- چه بد انتخابي است عوض گرفتن چيزي را كه فاني شود از آنچه به جاي ميماند#228- بئس الاختيار التّعوّض بما يفني عمّا يبقي#229- بفروشيد آنچه را فاني شود به چيزي كه به جاي ميماند، و عوض بگيريد نعمتهاي آخرت را از سختي و بيچارگي دنيا#229- بيعوا ما يفني بما يبقي و تعوّضوا بنعيم الآخرة عن شقاء الدّنيا#230- توشه برگيريد از روزهاي فاني براي سراي پايدار، كه به راستي شما راهنمايي شده‏ايد بر توشه، و فرمان كوچ كردن در باره شما صادر شده، و به رفتن از اين جهان برانگيخته شده‏ايد#230- تزوّدوا من ايّام الفناء للبقاء فقد دللتم علي الزّاد و امرتم بالظّعن و حثثتم علي المسير#231- آسان شو براي سفر خود، و ديده خود را به جرقه برق نجات و رستگاري بدوز، و بار و بنه سفر را محكم بر پشت مركب خود ببند#231- تيسّر لسفرك و شم برق النّجاة و ارحل مطايا التّشمير#232- توشه برگيريد از دنيا به چيزي كه فرداي قيامت خود را بدان حفظ كنيد، و از سراي فاني براي سراي باقي ساز و برگي تهيه كنيد#232- تزوّدوا من الدّنيا ما تحوزون به أنفسكم غدا و خذوا من الفناء للبقاء#233- پيش از آنكه مرگ گلويتان را بفشارد آسوده نفس بكشيد (و كار كنيد)، و پيش از سختي جان كندن فرمان بريد#233- تنفّسوا قبل ضيق الخناق و انقادوا قبل عنف السّياق#234- بپرهيز از خشم كسي كه نجات ندهد تو را مگر فرمانبرداريش، و نابودت نكند مگر نافرمانيش، و تو را فرا نگيرد جز رحمت او، و به او پناه بر، و بر او توكل كن#234- توقّ سخط من لا ينجيك الّا طاعته، و لا يرديك الّا معصيته، و لا يسعك الّا رحمته، و التجيء اليه و توكّل ع#235- پاداش آخرت به فراموشي سپارد سختي دنيا را#235- ثواب الآخرة ينسي مشقّة الدّنيا#236- از بيخبري باز گرديد، و از خواب (غفلت) بيدار شويد، و براي جا به جا شدن آماده شويد، و براي رفتن توشه برگيريد#236- ثوبوا من الغفلة، و تنبّهوا من الرّقدة، و تأهّبوا للنّقلة، و تزوّدوا للرّحلة#237- جامه عمل (صالح) تو را پاينده ميدارد و كهنه نشود، و تو را باقي دارد و فاني نشود#237- ثوب العمل يخلّدك و لا يبلي و يبقيك و لا يفني#238- مداومت كنيد بر غنيمت بردن عملي كه پاداشش از ميان نرود#238- ثابروا علي اغتنام عمل لا يفني ثوابه#239- مداومت كنيد بر اعمالي كه سبب رهايي شما از دوزخ و رستگاري به بهشت گردد#239- ثابروا علي الاعمال الموجبة لكم الخلاص من النّار و الفوز بالجنّة#240- توشه بر گير از آنچه براي تو ميماند ولي تو براي آن نخواهي ماند، براي آنچه از آن جدا نخواهي شد و آن نيز از تو جدا نگردد#240- خذ ممّا لا يبقي لك و لا تبقي له، لما لا تفارقه و لا يفارقك#241- برگيريد از بدنهاتان و بخشش كنيد آنها را به جانهاي خود، و تلاش كنيد در آزاد كردن گردنهاي خود پيش از آنكه گروهاي آن بسته شود#241- خذوا من أجسادكم تجودوا بها علي أنفسكم، و اسعوا في فكاك رقابكم قبل ان تغلق رهائنها#242- مهلتهاي روزگار را برگيريد (و از آن استفاده كنيد) و سر حدّات اسلام را نگهباني كنيد، و بر رسيدن ناگهاني مرگ سبقت جوييد#242- خذوا مهل الايّام، و حوطوا قواصي الاسلام، و بادروا هجوم الحمام#243- توشه برگير از آنچه براي تو به جاي نماند، براي آنچه برايت بماند و از تو جدا نشود#243- خذ ممّا لا يبقي لك لما يبقي لك و لا يفارقك#244- بر شخص عاقل لازم و حقّ است كه براي معاد خود كار كند و توشه بسيار برگيرد#244- حقّ علي العاقل العمل للمعاد و الاستكثار من الزّاد#245- خدا رحمت كند آنكه مهلت را غنيمت شمرده، و مبادرت به عمل جسته، و از ترس (براي تلاش و كار) دامن به كمر زده است#245- رحم اللَّه امرء اغتنم المهل و بادر العمل و اكمش من وجل#246- خدا رحمت كند كسي را كه بر اجل پيشي گيرد، و آرزو را دروغگو داند و عمل خود را خالص گرداند#246- رحم اللَّه امرء بادر الاجل و اكذب الامل و أخلص العمل#247- خدا رحمت كند كسي را كه توشه برگيرد از زندگي براي مرگ، و از فنا براي بقا، و از لذت رفتني براي نعمت ماندني و ابدي#247- رحم اللَّه امرء أخذ من حياة لموت، و من فناء لبقاء، و من ذاهب لدائم#248- پروردگارتان شما را خواند، ولي شما رميده و پشت كرديد، اما شيطان شما را خواند او را اجابت كرده و به سويش روي آورديد#248- دعاكم ربّكم سبحانه فنفرتم و ولّيتم، و دعاكم الشّيطان فاستجبتم و أقبلتم#249- سبقت گيريد بر اجل و نيكو گردانيد عمل را تا در سبقت به كار خير نيكبخت شويد#249- سابقوا الاجل و احسنوا العمل تسعدوا بالمهل#250- خوشا به حال كسي كه تلاش ميكند در آزادي خويش، پيش از تنگي نفسها و سختي سرگردانيها (در هنگام مرگ)#250- طوبي لمن سعي في فكاك نفسه قبل ضيق الانفاس و شدّة الابلاس#251- خداي سبحان شما را به سراي ماندني و قرارگاه ابدي، و نعمت، و همسايگي پيامبران و نيكبختان خواند، امّا شما نافرماني كرده و روي گردانديد، ولي دنيا شما را به قرارگاه بدبختي و جايگاه فاني و انواع بلا و گرفتاري دعوت كرد، و شما اطاعتش كرده و پيشي گرفته و به سويش شتافتيد#251- دعاكم اللَّه سبحانه الي دار البقاء و قرارة الخلود و النّعماء و مجاورة الانبياء و السّعداء، فعصيتم و اعرضتم، و دعتكم الدّنيا الي قرارة الشّقاء و محلّ الفناء و انواع البلاء و العناء، فأطعتم و بادرتم و اسرعتم#252- واگذار اندك را براي بسيار، و اين جهان تنگ را براي آخرت وسيع و پهناور#252- ذر ما قلّ لما كثر، و ما ضاق لما اتّسع#253- بشتابيد به سوي طاعتهاي پروردگار، و پيشي گيريد به انجام كارهاي شايسته، و اگر در اين باره كوتاهي كنيد سخت بپرهيزيد از اين كه در انجام واجبات كوتاهي كنيد#253- سارعوا الي الطّاعات و سابقوا الي فعل الصّالحات، فان قصّرتم فايّاكم و ان تقصّروا عن اداء الفرائض#254- (به دنيا) سرگرم شده كسي كه بهشت و دوزخ را در پيش رو دارد#254- شغل من الجنّة و النّار أمامه#255- آرزومند كنيد جانهاي خود را به سوي نعمت بهشت، تا مرگ را دوست بداريد و زندگي را دشمن داريد#255- شوّقوا أنفسكم الي نعيم الجنّة تحبّوا الموت و تمقتوا الحياة#256- خوشا به حال كسي كه به ياد معاد و رستاخيز افتاده و توشه خود را براي آن روز بسيار كرده است#256- طوبي لمن ذكر المعاد فاستكثر من الزّاد#257- خوشا به حال كسي كه بر اجل خويش پيشي گرفته، و مهلتها را غنيمت شمرده، و از عمل توشه برگرفته است#257- طوبي لمن بادر الاجل و اغتنم المهل و تزوّد من العمل#258- خوشا به حال كسي كه از عقاب الهي بترسد و براي حساب و باز پرسي كار كند، و با پاكدامني همراه شود، و به كفاف زندگي قناعت كند و از خداي سبحان راضي باشد#258- طوبي لمن خاف العقاب و عمل للحساب، و صاحب العفاف و قنع بالكفاف، و رضي عن اللَّه سبحانه#259- بر تو باد كه به خوبي براي آخرت آماده شده و توشه بسيار برگيري#259- عليك بحسن التّأهّب و الاستعداد و الاستكثار من الزّاد#260- در شگفتم از بيخبري خردمندان از اين كه براي روز رستاخيز طلب نيكو كنند و خود را آماده نمايند#260- عجبت لغفلة ذوي الالباب عن حسن الارتياد و الاستعداد للمعاد#261- در شگفتم از كسي كه پروردگار خود را شناخته چگونه براي سراي ماندني كوشش نميكند#261- عجبت لمن عرف ربّه كيف لا يسعي لدار البقاء#262- در شگفتم از كسي كه ميداند از دنيا نقل مكان ميكند، چگونه براي آخرت خويش توشه نيكو بر نگيرد#262- عجبت لمن عرف انّه منتقل عن دنياه كيف لا يحسن التّزوّد لاخراه#263- رسيدن به رستگاري در اين است كه براي سراي ماندني آخرت كار كنند#263- في العمل لدار البقاء ادراك الفلاح#264- چه كسي مغبون‏تر و فريب خورده‏تر است از آنكه سراي باقي را به خانه فاني فروخته است#264- من اغبن ممّن باع البقاء بالفناء#265- كسي كه علاقه‏مند باشد بدانچه در پيشگاه خدا است، سجده و ركوعش بسيار باشد#265- من رغب فيما عند اللَّه كثر سجوده و ركوعه#266- بايد ديده‏بان جمعيت به افراد خود راست گويد و عقل خود را حاضر كند، و بايد از فرزندان آخرت باشد، زيرا از آنجا آمده و بدانجا باز خواهد گشت#266- فليصدق رائد أهله و ليحضر عقله و ليكن من أبناء الآخرة، فمنها قدم و اليها ينقلب#267- آنچه را امروز از پيش فرستي فرداي قيامت بر آن درخواهي آمد، پس جايي را براي جاي پاي خويش آماده كن، و (چيزي را) براي روز (وا نفساي) خود از پيش فرست#267- ما قدّمت اليوم تقدم عليه غدا، فامهد لقدمك و قدّم ليومك#268- اي انسان چه چيز تو را به هلاكت نفس خويش علاقه‏مند كرده آيا درد تو را بهبود  نخواهد بود آيا خواب تو را بيداري نيست آيا همان گونه كه بر ديگران رحم ميكني بر خويشتن رحم نميكني#268- ما آنسك ايّها الانسان بهلكة نفسك أما من دائك بلول ام ليس لك من نومتك يقظة، أما ترحم من نفسك ما ترحم من غيرك#269- چه چيز تو را اين گونه بر درد خويش شكيبا كرده، اي گرفتار بلا و چه دلير كرده بر مصيبتهايت، و تسلّي داده تو را از گريه بر خويش#269- ما صبّرك ايّها المبتلي علي دائك و جلّدك علي مصائبك و عزّاك عن البكاء علي نفسك.#270- آن كسي كه در سراي جاويدان به آرمان خويش رسيده و مورد غبطه و آرزوي ديگران است، همانند آن مغبوني نيست كه در اثر انتخاب بد و بدبختي خود نعمتهاي ابدي را از دست داده است#270- ما المغبوط الّذي فاز من دار البقاء ببغيته كالمغبون الّذي فاته النّعيم بسوء اختياره و شقاوته#271- چه بزرگ است ماتم و عزاي دنيا با وجود بزرگي نياز و احتياج در فرداي قيامت#271- ما أعظم المصيبة في الدّنيا مع عظم الفاقة غدا#272- خود را نگه دار از آتشي كه آتشگيره‏اش مردم و سنگها هستند، با پيشي جستن به سوي فرمانبرداري خدا و دوري گزيدن‏ از نافرمانيهايش و طلب خوشنودي او#272- وقّ نفسك نارا وقودها النّاس و الحجارة بمبادرتك الي طاعة اللَّه و تجنّبك معاصيه و توخّيك رضاه#273- رغبت نكن در آنچه فاني شود و از دنياي فاني براي جهان پايدار توشه برگير#273- لا ترغب فيما يفني و خذ من الفناء للبقاء#274- رغبت نكن در هر چه فاني ميشود و از بين ميرود، كه همين براي زيان آدمي كافي است#274- لا ترغب في كلّ ما يفني و يذهب، فكفي بذلك مضرّة#275- كسي كه رفعت مقام دنيا و آخرت را خواهد، بايد بلندي و رفعت دنيا را دشمن دارد#275- من احبّ رفعة الدّنيا و الآخرة فليمقت في الدّنيا الرّفعة#276- از مردماني باشيد كه بر سرشان فرياد كشيده و بيدار شده‏اند#276- كونوا قوما صيح بهم فانتبهوا#277- مهلتي، تا تاريكيها بر طرف گردد، گويا هودجها رسيد، نزديك است كه شتابنده بپيوندد#277- رويدا يسفر الظّلام كان قد وردت الاظعان، يوشك من اسرع ان يلحق#278- به راستي كه قيامت پرده از چهره برگرفته، و نشانه آن براي آن كس كه فراست دارد آشكار گرديده#278- قد اسفرت السّاعة عن وجهها و ظهرت العلامة لمتوسّمها#279- اي مردم تا به كي پند داده ميشويد ولي پند نميگيريد چه بسا پند دهندگاني شما را پند داده، و بيم دهندگاني كه بيمتان داده، و باز دارندگاني كه بازتان داشته، و عالماني كه به شما ابلاغ كرده‏اند و به راه رستگاري پيامبران و رسولان شما را راهنمايي كرده، و حجّتها را بر شما اقامه كرده، و راه را بر شما آشكار ساخته‏اند، پس بيائيد و به عمل مبادرت كرده و فرصتها را مغتنم شماريد كه به راستي امروز روز عمل است و حسابي در كار نيست، ولي فردا روز حساب است و عملي در كار نيست، و به زودي ميدانند آنها كه ستم كرده‏اند كه به چه جاي بازگشتي بازگشت ميكنند#279- يا أيّها النّاس الي كم توعظون و لا تتّعظون فكم قد وعظكم الواعظون و حذّركم المحذّرون و زجركم الزّاجرون و بلّغكم العالمون و علي سبيل النّجاة دلّكم الأنبياء و المرسلون و أقاموا عليكم الحجّة و أوضحوا لكم المحجّة، فبادروا العمل، و اغتنموا المهل، فانّ اليوم عمل و لا حساب و غدا حساب و لا عمل، و سيعلم الّذين ظلموا أيّ منقلب ينقلبون