﻿#6473- بخشنده نيازمند است به درخواست كننده#6473- يحتاج ذو النّائل الي السّائل#6474- عطا كردن پس از منع و جلوگيري كردن، زيباتر است از منع پس از عطا كردن#6474- العطيّة بعد المنع اجمل من المنع بعد العطيّة#6475- بخشش و عطا كن تا توانا گردي#6475- اعط تستطع#6476- آغاز كن به عطا و بخشش به كسي كه از تو درخواست نكرده، و احسان و نيكي خود را بذل كن به كسي كه از تو درخواست كرده، و بپرهيز از اين كه درخواست كننده وسائلي را بازگرداني#6476- ابدأ بالعطيّة من لم يسئلك و ابذل معروفك لمن طلبه، و ايّاك ان تردّ السّائل#6477- عطا كن آنچه را عطا ميكني با شتاب و گوارايي، و اگر نميدهي منع تو توأم با نيكويي و عذرخواهي باشد#6477- اعط ما تعطيه معجّلا مهنّأ و ان منعت فليكن في اجمال و اعذار#6478- آغاز كن درخواست كننده را به بخشش پيش از درخواست او، زيرا اگر او را ناچار و نيازمند به سؤال و درخواست كردي، ميگيري از آبروي او بيشتر از آنچه به او ميدهي#6478- ابدأ السّائل بالنّوال قبل السّؤال، فانّك ان احوجته اليسؤالك اخذت من حرّ وجهه افضل ممّا اعطيته#6479- شايسته‏ترين مردم به بخشش، آن كسي است كه از سؤال كردن بينياز است يعني حاضر به سؤال نيست)#6479- اولي النّاس بالنّوال اغناهم عن السّؤال#6480- برترين بخشش آن است كه پيش از سؤال و درخواست به نيازمند برسد#6480- افضل النّوال ما وصل قبل السّؤال#6481- زشت‏ترين كارهاي شخص كريم، خودداري كردن از عطا و بخشش است#6481- اقبح افعال الكريم منع عطائه#6482- شيرين‏ترين بخششها بذل كردن آن است، پيش از سؤال و درخواست#6482- احلي النّوال بذل بغير سؤال#6483- برترين عطا و بخشش آن است كه پيش از خواري و ذلّت سؤال باشد#6483- افضل العطيّة ما كان قبل مذلّة السّؤال#6484- به راستي كه بخشيدن اين مال ذخيره‏اي است (براي روز جزا) و به راستي كه نگه داشتنش فتنه و گرفتاري است#6484- انّ اعطاء هذا المال قنية و انّ امساكه فتنة#6485- به راستي كه اندازه و ارزش سؤال بيشتر است از اندازه و ارزش بخشش، پس زياد نشماريد آنچه را ميبخشيد، زيرا كه آن برابري نميكند با اندازه سؤال (چون سائل با سؤال آبروي خود را فروخته)#6485- انّ قدر السّؤال اكثر من قيمة النّوال، فلا تستكثروا ما اعطيتموه فانّه لن يوازي قدر السّؤال#6486- به راستي كسي كه عطا كند بدانكه محرومش ساخته، و پيوند كند با كسي كه از او بريده، و درگذرد از كسي كه به او ستم كرده، اين پاداش را از خداي سبحان دارد كه پشتيبان و ياور او خواهد بود#6486- انّ من اعطي من حرمه و وصل من قطعه و عفي عمّن ظلمه كان له من اللّه سبحانه الظّهير و النّصير#6487- به راستي كه درمانده‏اي كه سؤال كند پيك و فرستاده خدا است كه هر كس به او عطا و بخشش كند به خداوند عطا كرده، و هر كه خودداري از بخشش كند از عطاي به خداي سبحان منع و خودداري كرده است#6487- انّ المسكين رسول اللّه فمن اعطاه فقد اعطي اللّه و من منعه منع اللّه سبحانه#6488- جز اين نيست كه مجد و بزرگواري به اين است كه عطا كني در «غرم»  و درگذري از جرم#6488- انّما المجد ان تعطي في الغرم و تعفو عن الجرم#6489- هر گاه عطا ميكني در دادن آن شتاب كن#6489- اذا اعطيت فاوجز#6490- بخشنده بودن دست به عطا و بخشش زيباترين منقبت و برترين خصلت است#6490- بذل اليد بالعطيّة اجمل منقبة و افضل سجيّة#6491- گشودن دست به عطا و بخشش، اجر آدمي را بزرگ و پاداش را دو چندان كند#6491- بسط اليد بالعطاء يجزل الاجر و يضاعف الجزاء#6492- همه سيادت و آقايي به آغاز كردن احسانها  ست#6492- تمام السّؤدد ابتداء الصّنائع#6493- بهترين عطا و بخشش آن است كه بدون سؤال و درخواست باشد#6493- خير العطاء ما كان عن غير طلب#6494- سپاسگزاري كسي كه پست‏تر و پايين‏تر از تو است، به روان كردن عطا و بخشش به سوي او است#6494- شكر من دونك بسيب العطاء#6495- به جود و سخاوت ستم كرده كسي كه از عطا و بخشش جلوگيري كند (يعني او هم از جمله ستمكاران به خصلت نيكي از خصلتها است)#6495- ظلم السّخاء من منع العطاء#6496- گاه است كه عطا به خاطر «انجاز» يعني سر وعده دادن و به تأخير نينداختن، گوارا ميشود#6496- قد يهنأ العطاء للانجاز#6497- كافي است براي رسيدن به فضيلت و پاداش عطا، پرداخت همان كه ميسّر و مقدور باشد (اگر چه كم باشد)#6497- كفي بالميسور رفدا#6498- كسي كه از بخشش جلوگيري و منع كند، از ثنا و مدح مردم جلوگيري كرده است#6498- من منع العطاء منع الثّناء#6499- كسي كه با دست كوتاه جود و بخشش كند، با دست بلند خداوند، پاداش آن به او داده خواهد شد#6499- من يعط باليد القصيرة يعط باليد الطّويلة#6500- كسي كه در هنگام نشستن و آسايش (و توانگري) بخشش نكند، چيزي به او عطا نشود در هنگام ايستادن، و زمان تلاش و كوشش (براي روزي)#6500- من لم يعط قاعدا لم يعط قائما#6501- كسي كه در حال آسايش عطا نكند، در حال سختي و تلاش به او عطا نشود#6501- من لم يعط قاعدا منع قائما#6502- كسي كه عطاي تو را بپذيرد، تو را در كرم و بزرگواري كمك و اعانت كرده است#6502- من قبل عطائك فقد اعانك علي الكرم#6503- از كامل‏ترين بخششها بخشش و عطاي پيش از سؤال و درخواست سائل است#6503- من اكمل الافضال بذل النّوال ‏قبل السّؤال#6504- كسي كه عطا كند چيزي را در غير از جايي كه حق آن است كوتاهي كرده از حقوقي كه به گردن دارد#6504- من اعطي في غير الحقوق قصّر عن الحقوق#6505- كسي كه پيش از سؤال بذل و بخشش كند بزرگواري است محبوب و دوست داشتني#6505- من بذل النّوال قبل السّؤال فهو الكريم المحبوب#6506- كسي كه آغاز كند به عطا و بخشش بدون درخواست، و كامل كند نيكي را بدون منّت‏گذاري، احسان را كامل كرده است#6506- من بدأ بالعطيّة من غير طلب و اكمل المعروف من غير امتنان، فقد اكمل الاحسان#6507- به راستي كه شما به پاداش آنچه عطا ميكنيد سخت نيازمندتريد از نياز سائل به آنچه از شما گرفته است#6507- اِنّكم اِلي اِجراء ما أعطيتم أشدّ حاجة من السّائل اِلي ما أخذ منكم#6508- هر كس جود كند نفس او به عطا و بخشش، فرزندان دنيا و مردم را به بردگي گرفته است#6508- من سمحت نفسه بالعطاء استعبد أبناء الدّنيا#6509- عطا و بخشش را زياد مشمار اگر چه زياد باشد، زيرا ارزش و قيمت مدح و ثناي مردم بزرگتر از آن است#6509- لا تستكثرنّ العطاء و ان كثر فانّ حسن الثّناء اكثر منه#6510- بزرگ مشمار عطا و بخشش را اگر چه بزرگ باشد، زيرا قدر و منزلت سؤال و درخواست از آن بزرگتر است#6510- لا تستعظمنّ النّوال و ان عظم فانّ قدر السّؤال اعظم منه#6511- شرم نكن از عطاي اندك، زيرا (هر چه كم باشد) محروم كردن كمتر است از آن#6511- لا تستحي من اعطاء القليل فانّ الحرمان اقلّ منه#6512- زنهار كه زياد مشماري عطاي بسيار خود را، زيرا تو خود بيشتر از آن هستي (و شرافت و مقام انساني زيادتر از اينها است)#6512- لا تستكثرنّ الكثير من نوالك فانّك اكثر منه#6513- شايسته نام كرم و بزرگواري نيست مگر كسي كه عطاي خود را پيش از سؤال و درخواست آغاز كند#6513- لا يستحقّ اسم الكرم الّا من بدأ بنواله قبل سؤاله#6514- عطا و بخشش اندك (هر چه باشد) بهتر است از بهانه‏جويي و عذرتراشي براي ندادن#6514- يسير العطاء خير من التّعلّل بالاعتذار