﻿#921- انسان بخيل نكوهيده است، آدم حسود اندوهگين است#921- البخيل مذموم، الحسود مغموم#922- بخل، فقر و نيازمندي است#922- البخل فقر#923- بخل، دشنام انگيز است#923- الشّحّ مسبّة#924- بخل، دشنام به بار آرد#924- الشّحّ يكسب المسبّة#925- بخل، انسان را پست و حقير سازد#925- البخل يزري بصاحبه#926- بخيل، خزينه‏دار ورثه خويش است#926- البخيل خازن لورثته#927- بخل، نكوهش به بار آرد (و موجب نكوهش كردن مردمان گردد)#927- البخل يكسب الذّمّ#928- بخيل، فقر زودرس براي خويش آورد#928- البخيل متعجّل الفقر#929- بخل، دشمني به بار آرد#929- البخل يوجب البغضاء#930- بخيل، هميشه خوار و ذليل است#930- البخيل ابدا ذليل#931- شخص بخيل (براي بخل خود) به عذرها و علّتهاي (بيهوده) متوسّل شود و بهانه جويي كند#931- البخيل متحجّج بالمعاذير و التّعاليل#932- خوي زشت بخل مصاحب خود را خوار گرداند و هر كه از آن دوري كند به عزّت و سر بلندي رساند#932- البخل يذلّ مصاحبه و يعزّ مجانبه#933- شخص بخيل ميان عزيزان خود خوار و زبون است#933- البخيل ذليل بين اعزّته#934- بخيل يكي از دو بخش نيازمندي و درويشي است#934- البخل احد الفقرين#935- بخل، عار و ننگ به بار آرد و انسان را به دوزخ در آورد#935- البخل يكسب العار و يدخل النّار#936- بخيل، در دنيا نكوهيده و مذموم است و در آخرت نيز معذّب و مورد سرزنش ميباشد#936- الباخل في الدّنيا مذموم و في الاخرة معذّب ملوم#937- آنكه احتكار كند و بخل ورزد گرد آورد (اموال را) براي كسي كه سپاسش نگويد (يعني ورثه او) و در آيد بر كسي كه عذرش نپذيرد و معذورش ندارد#937- المحتكر البخيل جامع لمن يشكره و قادم علي من لا يعذره#938- بخل ورزيدن نسبت به پرداخت اموالي كه خداي سبحان بر انسان واجب كرده زشت‏ترين بخلهاست#938- البخل باخراج ما افترضه اللَّه سبحانه من الاموال اقبح البخل#939- بخيل آنچه را (به خاطر بخل) از آبروي خود خرج ميكند زيادتر است از كالا و متاعي كه (از روي بخل) نگه ميدارد، و آنچه را از دين خود تباه ميكند چندين برابر آن مال و دارايي است كه نزد خود حفظ ميكند#939- البخيل يسمح من عرضه باكثر ممّا أمسك من عرضه، و يضيّع من دينه اضعاف ما حفظ من نشبه#940- از بخل بپرهيزيد كه به راستي سرزنش و دشنام به بار آرد#940- احذروا البخل فانّه لؤم و مسبّة#941- از بخل بپرهيزيد كه دشمني به بار آرد، و خوبيهاي انسان را زشت گرداند و عيبها را پراكنده ساخته و بگستراند#941- احذروا الشّحّ فانّه يكسب المقت و يشين المحاسن و يشيع العيوب#942- بپرهيز از دوستي كردن با انسان بخيل كه به راستي در زماني كه سخت‏ترين نياز را به او داري دست از تو بردارد#942- ايّاك و مصادقة البخيل فانّه يقعد عنك احوج ما تكون اليه#943- از آراستن خود به بخل سخت پرهيز كن كه به راستي بخل تو را نزد خويشان نزديك عيبناك، و در پيش منسوبين (دورتر) دشمن سازد#943- ايّاك و التحلّي بالبخل فانّه يزري بك عند القريب و يمقّتك الي النّسيب#944- بپرهيز از بخل كه آن پيراهن نداري و ذلّت است، و مهاري است كه بخيل را به هر پستي و خواري بكشاند#944- ايّاك و الشّحّ فاِنّه جلباب المسكنة و زمام يقاد به الي كلّ دناءة#945- بپرهيز از خسّت (و جمع آوري مال و ثروت) كه به راستي آنچه را بيش از قوت يك روز خود نگه داشته‏اي نسبت به آن مقدار، خزينه دار ديگران هستي#945- ايّاك و الامساك فانّ ما امسكته فوق قوت يومك كنت فيه خازنا لغيرك#946- بپرهيزيد كه از بخل كه دشمن ميدارد بخيل را بيگانه، و ميگريزد و نفرت دارد از او نزديك#946- ايّاكم و البخل فانّ البخيل يمقته الغريب و ينفر منه القريب#947- فقيرترين مردم كسي است كه با داشتن ثروت و دارايي زندگي را بر خود سخت گيرد و ثروت را براي ديگران بر جاي گذارد#947- افقر النّاس من قتّر علي نفسه مع الغني و السّعة و خلّفه لغيره#948- دورترين بندگان از خداي تعالي بخيل ثروتمند است#948- ابعد الخلائق من اللَّه تعالي البخيل الغنيّ#949- زشت‏ترين بخلها آن است كه كسي اموالي را از مستحقّان آن باز دارد#949- اقبح البخل منع الاموال من مستحقّها#950- بخيل‏ترين مردم كسي است كه از خرج مال براي خود بخل ورزد، و آن را براي وارثانش بر جاي نهد#950- ابخل النّاس من بخل علي نفسه بماله و خلّفه لورّاثه#951- آفت ثروت و دارايي، بخل است#951- آفة الغني البخل#952- آفت ميانه روي در زندگي، بخل است#952- آفة الاقتصاد البخل#953- به وسيله بخل، دشمنيها زياد گردد#953- بالبخل تكثر المسبّة#954- بخل، بد اخلاقي است#954- بئس الخليقة البخل#955- از بخل و نفاق (دو رويي) بپرهيزيد كه آن دو مذموم‏ترين (و نكوهيده‏ترين) اخلاق است#955- تجنّبوا البخل و النّفاق فهما من أذمّ الأخلاق#956- دو خصلت است كه در دل مؤمن در نيايند: بد خلقي و بخل#956- خلّتان لا تجتمعان في قلب مؤمن سوء الخلق و البخل#957- چه بسا ثروتمند كم خير و بخيلي، كه تلف به جاي نهد (اموالي را كه جمع كرده است تلف گردد)#957- ربّ صلف أورث تلفا#958- بخل زياد، جوانمردي را زشت و برادري را تباه سازد#958- زيادة الشّحّ تشين الفتوّة و تفسد الاخوّة#959- شخص بخيل به اندكي از مال دنيا بر خود بخل ورزد، ولي همه آن را سخاوتمندانه به وارثان خود ميبخشد#959- البخيل يبخل علي نفسه باليسير من دنياه و يسمح لورّاثه بكلّها#960- بخل ورزيدن به مال موجود، بدگماني به خداي معبود است#960- البخل بالموجود سوء الظّنّ بالمعبود#961- آنچه سبب از بين رفتن توانگري و دارايي ميشود باز داشتن مال از نيازمند است#961- سبب زوال اليسار منع المحتاج#962- در شگفتم از بخيل بدبخت كه همان فقري را كه از آن ميگريزد پيش انداخته (و آمدنش را شتابان كرده) و بينيازي و ثروتي را كه در طلب و جستجوي آن است از دست داده، و از اين رو در دنيا زندگي فقيران و نيازمندان را دارد، و در آخرت حساب ثروتمندان و اغنيا را باز پس ده#962- عجبت للشّقيّ البخيل يتعجّل الفقر الّذي منه هرب، و يفوته الغني الّذي ايّاه طلب، فيعيش في الدّنيا عيش الفقراء، و يحاسب في الآخرة حساب الاغنياء#963- در بخل، دشنام است#963- في الشّحّ المسبّة#964- بخل زياد، دشنام به بار آورد#964- كثرة الشّحّ توجب المسبّة#965- كسي كه به دين خود بخل ورزد بزرگي يابد#965- من بخل بدينه جلّ#966- كسي كه دست خود را از ترس فقر و نداري ببندد، به راستي كه فقر و نداري را پيش انداخته (و در آمدنش شتاب كرده) است#966- من قبض يده مخافة الفقر فقد تعجّل الفقر#967- كسي كه به دادن مال خود بخل ورزد خوار گردد#967- من بخل بماله ذلّ#968- كسي كه با بخل ملازم باشد از داشتن خير خواه محروم گردد#968- من لزم الشّحّ عدم النّصيح#969- شخص بخيل، رفيق و ياري ندارد#969- ليس لشحيح رفيق#970- بخيل، براي خود دوستي به جاي نگذارد#970- ليس لبخيل حبيب#971- كسي كه بر خود بخل ورزد به كار خير موفق نشود، و مال خود را براي ديگران به جاي نهد#971- لم يوفّق من بخل علي نفسه بخيره، و خلّف ماله لغيره#972- اگر بخل را به صورت مردي ميديديد (و براي شما مجسّم ميشد) همانا مردي ميديديد زشت كه هر ديده‏اي از او روي ميگرداند، و هر دلي از او بر ميگشت#972- لو رأيتم البخل رجلا لرأيتموه مشوّها يغضّ عنه كلّ بصر و ينصرف عنه كلّ قلب#973- كسي كه به خود بخل ورزد نسبت به ديگران بخيل‏تر خواهد بود#973- من بخل علي نفسه كان علي غيره ابخل#974- كسي كه جلوگيري كند مال را از آنها كه مدح و ستايشش كنند، به ارث گذارد آن را براي كسي كه ستايشش نكند#974- من منع المال من يحمده، ورّثه من لا يحمده#975- كسي كه بخل ورزد بدانچه مالك آن نيست پستي را به نهايت رسانده است#975- من بخل بما لا يملكه فقد بالغ في الرّذيلة#976- كسي كه مالش را بر خود بخل كند، آن را به شوهر زن خود بخشش كند#976- من بخل بماله علي نفسه جاد به علي بعل عرسه#977- كسي كه بخل ورزد به شخص نيازمند از مالي كه نزد او است خشم خدا بر او زياد گردد#977- من بخل علي المحتاج بما لديه كثر سخط اللَّه عليه#978- از زشت‏ترين خلق و خويها بخل است#978- من أقبح الخلائق الشّحّ#979- بخل، و با بد خلقي حق خود را از ديگران خواستن از بد اخلاقي است#979- من سوء الخلق البخل و سوء التّقاضي#980- از عقل خود بهره نبرده كسي كه به احسان خود بخل ورزد#980- ما عقل من بخل باحسانه#981- چقدر زشت است بخل ورزيدن با داشتن مال بسيار#981- ما اقبح البخل مع الاِكثار#982- چقدر زشت است بخل ورزيدن به صاحبان كمال و فضيلت#982- ما أقبح البخل بذوي النّبل#983- ايمانش را محكم نكرده كسي كه به احسان و بخشش خود بخل ورزد#983- ما عقد ايمانه من بخل باحسانه#984- چيزي مانند بخل خشم خدا را به خود جلب نكرده است#984- ما اجتلب سخط اللَّه بمثل البخل#985- اين است آنچه بخل كنندگان بدان بخل ورزيدند#985- هذا ما بخل به الباخلون#986- واي بر بخيل كه از فقري كه ميگريخت در آمدنش شتاب كرده، و توانگري و توانمندي را كه در جستجوي آن بود از دست داده است#986- ويح البخيل المتعجّل الفقر الّذي منه هرب، و التّارك الغني الّذي ايّاه طلب#987- بخل نكن كه زندگي را بر خود تنگ ميكني، و زياده روي مكن كه از حدّ بگذراني#987- لا تبخل فتقتر و لا تسرف فتفرط#988- وسيله‏اي براي دشنام دادن مردمان مانند بخل نيست#988- لا مسبّه كالشّحّ#989- بخيل، جوانمردي ندارد#989- لا مروّة لبخيل#990- خيري در دوست بخيل نيست#990- لا خير في صديق ضنين#991- هيچ بدي، بدتر از بخل نيست#991- لا سوءة أسوء من الشّحّ#992- هيچ تنهايي و غربتي همچون بخل نيست#992- لا غربة كالشّحّ#993- با بودن بخل جوانمردي نيست#993- لا مروّة مع شحّ#994- هيچ بدي بدتر از بخل نيست#994- لا سوأة أسوء من البخل#995- به جاي نگذارد مال را جز بخل، و شخص بخيل نيز مورد عقاب و سرزنش خواهد بود#995- لا يبقي المال الّا البخل و البخيل معاقب ملوم#996- بهانه جويي بسيار (براي ردّ كردن سائل و نپرداختن مال) نشانه بخل است#996- كثرة التّعلّل آية البخل#997- اگر بخل را به صورت مردي ببينيد، او را شخصي زشت رو خواهيد ديد#997- لو رأيتم البخل رجلا لرأيتموه شخصا مشوّها