﻿#8704- دروغ هلاك كند#8704- الكذب يردي#8705- آدم دروغگو پست و خوار است#8705- الكاذب مهان ذليل#8706- دروغ عيبي است رسوا كننده#8706- الكذب عيب فاضح#8707- دروغ با ايمان بيگانه است#8707- الكذب مجانب الايمان#8708- دروغ‏گويي خواري و خيانت است#8708- الكذب مهانة و خيانة#8709- دروغ، آدمي را عيبناك كند#8709- الكذب يزري بالانسان#8710- دروغ، موجب بدگويي مردم (در باره دروغگو) ميشود#8710- الكذب يوجب الوقيعة#8711- دروغ، موجب زشتي و عيب اخلاق انساني است#8711- الكذب شين الاخلاق#8712- دروغ، باعث فساد هر چيزي است#8712- الكذب فساد كلّ شي‏ء#8713- دروغ، تو را هلاك كند اگر چه از آن ايمن باشي#8713- الكذب يرديك و ان امنته#8714- دروغ، آدمي را به نفاق و دورويي بكشاند (چون گاهي ناچار است گفته خود را تكذيب كند)#8714- الكذب يؤدّي الي النّفاق#8715- دروغگو بر لبه پرتگاه هلاكت و خواري است#8715- الكاذب علي شفا مهواة و مهانة#8716- دروغ زشتي و عيب زبان است#8716- الكذب شين اللّسان#8717- دروغ و خيانت از خلق و خوي مردمان گرامي و بزرگوار نيست#8717- الكذب و الخيانة ليسا من اخلاق الكرام#8718- دروغ زائل شدن گفتار است از وضع الهي (و سنّت آفرينش)#8718- الكذب زوال المنطق عن الوضع الالهيّ#8719- دروغ مصاحب و همراه خود را هلاك كند، و كسي را كه از آن دوري كند نجات دهد#8719- الكذب يردي مصاحبه و ينجي مجانبه#8720- دروغ در اين جهان موجب ننگ و عار، و در آخرت سبب عذاب دوزخ است#8720- الكذب في العاجلة عار، و في الآجلة عذاب النّار#8721- آدم دروغگو در گفتار خود متّهم است اگر چه دليلش محكم و سخنش راست باشد#8721- الكذّاب متّهم في قوله و ان قويت حجّته و صدقت لهجته#8722- آدمي كه بسيار دروغ ميگويد با آدم مرده يكسان است، زيرا فضيلت و برتري زنده بر مرده، اعتماد به او است، و هنگامي كه اعتمادي به گفتار او نباشد زندگي او باطل و بيثمر خواهد بود#8722- الكذّاب و الميّت سواء، فانّ فضيلة الحيّ علي الميّت الثّقة به فاذا لم يوثق بكلامه بطلت حياته#8723- زنهار بپرهيز از دوستي كردن با دروغگو، زيرا براي تو دور را نزديك، و نزديك را دور ميسازد#8723- ايّاك و مصادقة الكذّاب فانّه يقرّب عليك البعيد و يبعّد عليك القريب#8724- زشت‏ترين خصلتها دروغ است#8724- اقبح الخلائق الكذب#8725- بيشترين چيزها دروغ و خيانت است#8725- اكثر شي‏ء الكذب و الخيانة#8726- دورترين مردم از اصلاح، آدم دروغگو و پر رو است#8726- ابعد النّاس من الصّلاح الكذوب و ذو الوجه الوقاح#8727- آفت نقل كردن روايت، دروغ است#8727- آفة النّقل كذب الرّواية#8728- آفت حديث، دروغ است#8728- آفة الحديث الكذب#8729- به وسيله دروغ منافقان خود را زينت دهند#8729- بالكذب يتزيّن اهل النّفاق#8730- بد گفتاري است دروغ#8730- بئس المنطق الكذب#8731- ميوه دروغ، خواري در دنيا و عذاب در آخرت است#8731- ثمرة الكذب المهانة في الدّنيا و العذاب في الآخرة#8732- از دروغ كناره گيريد كه دروغ با ايمان بيگانه است#8732- جانبوا الكذب فانّه مجانب الايمان#8733- بدترين خلقها دروغ و نفاق است#8733- شرّ الاخلاق الكذب و النّفاق#8734- بدترين روايتها آن است كه دروغش بيشتر باشد#8734- شرّ الرّوايات اكثرها افكا#8735- بدترين خصلتها دروغگويي است#8735- شرّ الشّيم الكذب#8736- بيماري دروغ بدترين بيماري است، و لغزش خويشتن‏دار (يا متظاهر به تقوا و خويشتن‏داري از گناه) بدترين لغزشها است#8736- علّة الكذب شرّ علّة، و زلّة المتوقّي أشدّ زلّة#8737- سرانجام دروغ، سرزنش و پشيماني است#8737- عاقبة الكذب ملامة و ندامة#8738- فساد زيبايي و نيكويي، دروغ است (چون دروغ مخالف زيبايي است)#8738- فساد البهاء الكذب#8739- به حقيقت كه دروغ زياد شده تا آنجا كه آدم مورد اعتماد و وثوق كم شده#8739- قد كثر الكذب حتّي قلّ من يوثق به#8740- براي توبيخ و سرزنش دروغ تو همين بس كه بداني كه دروغگو هستي#8740- كفاك موبّخا علي الكذب علمك بانّك كاذب#8741- دروغ بسيار موجب بدگويي مردم شود#8741- كثرة الكذب توجب الوقيعة#8742- دروغ بسيار، زيبايي و درخشندگي آدمي را از بين ميبرد#8742- كثرة كذب المرء تذهب بهاءه#8743- دروغ بسيار، دين را تباه و گناه را بزرگ گرداند#8743- كثرة الكذب تفسد الدّين و تعظم الوزر#8744- دروغ نماينده و پيام‏آور، فساد توليد كند، و هدف را از دست بدهد، و دور انديشي را باطل كند، و قصد و تصميم را بشكند و خراب كند#8744- كذب السّفير يولّد الفساد و يفوّت المراد و يبطل الحزم و ينقض العزم#8745- دروغ از اخلاق اسلام نيست#8745- ليس الكذب من خلائق الاسلام#8746- آدم دروغگو امانت ندارد، و آدم گنهكار خويشتن‏دار نيست#8746- ليس لكذوب امانة و لا لفجور صيانة#8747- كسي كه دروغ گويد مردانگي خود را تباه سازد#8747- من كذب افسد مروّته#8748- كسي كه دروغش زياد باشد مردم راستگويش ندانند#8748- من كثر كذبه لم يصدّق#8749- كسي كه به دروغ شناخته شد سخن راست او هم پذيرفته نشود#8749- من عرف بالكذب لم يقبل صدقه#8750- كسي كه دروغش زياد شد، زيبايي و درخشندگيش كم شود#8750- من كثر كذبه قلّ بهاؤه#8751- كسي كه به دروغ شناخته شد، اعتماد و وثوق به او كم شود#8751- من عرف بالكذب قلّت الثّقة به#8752- كسي كه از دروغ پرهيز كند گفتارش تصديق شود#8752- من تجنّب الكذب صدّقت اقواله#8753- شخص عاقل دروغ نگويد، و انسان مؤمن زنا نكند#8753- ما كذب عاقل و لا زني مؤمن#8754- چه زشت است دروغ از مردمان با فضيلت#8754- ما اقبح الكذب بذوي الفضل#8755- نقص علم دروغ است، و نقص كار جدّي شوخي و بازي است#8755- نكد العلم الكذب و نكد الجدّ اللّعب#8756- آدم دروغگو شرم ندارد#8756- لا حياء لكذّاب#8757- دروغ و مردانگي جمع نشوند#8757- لا يجتمع الكذب و المروّة#8758- خصلتي زشت‏تر از دروغ نيست#8758- لا شيمة اقبح من الكذب#8759- خيري در سخن دروغگويان نيست#8759- لا خير في قول الافّاكين#8760- خيري در علم و دانش دروغگويان نيست#8760- لا خير في علم الكذّابين#8761- خيري نيست در دروغگويان و نه در دانشمنداني كه مردم را از حق بگردانند (يا دانشمندان دروغگو)#8761- لا خير في الكذّابين و لا في العلماء الافّاكين#8762- گاه است كه مرد به زيان خود در هنگام سختي بلا و گرفتاري دروغ گويد#8762- قد يكذب الرّجل علي نفسه عند شدّة البلاء#8763- دست آورد آدم دروغگو بخاطر دروغي كه گفته، سه چيز است: خشم خداوند، خوار شمردن مردم به او و خشم فرشتگان نسبت به او#8763- يكتسب الكاذب بكذبه ثلاثا، سخط اللّه عليه، و استهانة النّاس به، و مقت الملائكة له#8764- دروغ پستي است#8764- الكذب رذيلة#8765- زشت‏ترين چيزها تهمت است#8765- أقبح شي‏ء الافك