﻿#9741- انعام كن (و بخشش داشته باش) تا ستايشت كنند#9741- انعم تحمد#9742- انعام كن تا سپاست گزارند، و بترس از خدا تا برحذر شوي از گناه، و شوخي مكن كه سبك و كوچك شوي#9742- انعم تشكر و ارهب تحذر و لا تمازح فتحقر#9743- به اصلاح و شايستگي در آور هر نعمتي را كه خداوند به تو عنايت فرموده، و هيچ يك از نعمتهاي خداوند را كه نزد تو است ضايع و تباه مكن#9743- استصلح كلّ نعمة انعمها اللّه عليك، و لا تضع نعمة من نعم اللّه عندك#9744- بايد اثر نعمتي را كه خداي سبحان به تو عنايت فرموده است در تو ديده شود#9744- ولير عليك اثر ما انعم اللّه سبحانه به عليك#9745- بپرهيزيد از گريختن نعمتها كه هر گريخته‏اي بازنگردد#9745- احذروا نفار النّعم فما كلّ شارد بمردود#9746- آگاه باشيد كه از نعمتهاي الهي است فراخي در مال، و برتر از فراخي مال‏ سلامتي بدن است، و بهتر از سلامتي بدن پرهيزكاري دل است#9746- الا و انّ من النّعم سعة المال و افضل من سعة المال صحّة البدن و افضل من صحّة البدن تقوي القلب#9747- برترين بزرگواري كامل كردن و اتمام نعمت است#9747- افضل الكرم اتمام النّعم#9748- زيباترين كار قدرتمندان، نعمت بخشي است#9748- اجمل افعال ذوي القدرة الانعام#9749- كمتر چيزي كه در برابر نعمت دهنده لازم است، اين است كه با نعمت او نافرماني نشود#9749- اقلّ ما يجب للمنعم ان لا يعصي بنعمته#9750- شايسته‏ترين مردم به احسان كردن كسي است كه نعمتهاي خداوند بر او فراوان باشد#9750- اولي النّاس بالانعام من كثرت نعم اللّه عليه#9751- به راستي كه از نعمتهاي الهي قدرت نداشتن بر انجام گناهان است#9751- انّ من النّعمة تعذّر المعاصي#9752- به راستي خداي سبحان را در فراخي زندگي نعمت بخشيدن است، و در سختي و فشار زندگي نعمت تطهير و پاك كردن#9752- انّ للّه سبحانه في السّرّاء نعمة الافضال، و في الضّرّاء نعمة التّطهير#9753- جز اين نيست كه قدر نعمتها با رنج كشيدن اضداد آنها شناخته شود (چنانچه در بيماري قدر سلامت شناخته شود)#9753- انّما يعرف قدر النّعم بمقاساة ضدّها#9754- هرگاه ديدي خداوند نعمتهاي خود را پي در پي به تو ميدهد از او بترس (چون ممكن است استدراج الهي باشد، كه در باب خود گذشت)#9754- اذا رأيت ربّك يتابع عليك النّعم فاحذره#9755- هنگامي كه خداي سبحان اراده فرمايد نعمتي را از بنده‏اي بگيرد، نخستين چيزي را كه از او دگرگون كند عقل او است، و چيزي بر او سخت‏تر از نيافتن عقل نيست#9755- اذا أراد اللّه سبحانه ازالة نعمة عن عبد، كان اوّل ما يغيّر عنه عقله و اشدّ شي‏ء عليه فقده#9756- در هنگام پي در پي آمدن نعمتها حسودان بسيار شوند#9756- عند تظاهر النّعم يكثر الحسّاد#9757- در هر نعمتي (كه به ديگري بدهيد) پاداشي است#9757- في كلّ نعمة اجر#9758- چه بسا افرادي كه به وسيله نعمتها به آزمايش الهي دچار شوند#9758- كم من مبتلي بالنّعماء#9759- بسا كساني كه به خاطر نعمتي كه دارند مورد آرزو و غبطه ديگران هستند ولي در آخرت از هلاك شدگانند#9759- كم من مغبوط بنعمته، و هو في الآخرة من الهالكين#9760- كسي كه دست خود را به نعمت بخشيدن بگشايد، نعمت خود را از بريده شدن و زوال نگه دارد#9760- من بسط يده بالانعام حصّن نعمته من الانصرام#9761- كسي كه نعمت خدا بر او بسيار شد، نيازهاي مردم نيز به سوي او بسيار گردد، و در اين حال اگر قيام كند در آن نعمت بدانچه خدا بر او واجب فرموده آن را در معرض دوام و پايندگي قرار داده، و اگر اين كار را نكند آن را در معرض زوال در آورده است#9761- من كثرت نعم اللّه عليه كثرت حوائج النّاس اليه، فان قام فيها بما أوجب اللّه سبحانه عليه فقد عرّضها للدّوام، و ان منع ما أوجب اللّه سبحانه فيها فقد عرّضها للزّوال#9762- كسي كه خداوند نعمت را بر او توسعه دهد، بر او لازم است كه احسان به مردم را توسعه دهد#9762- من اوسع اللّه عليه نعمة وجب عليه ان يوسّع النّاس‏ انعاما#9763- چه بزرگ است نعمتهاي خداي سبحان در دنيا، و چه كوچك است آنها در جنب نعمتهاي آخرت#9763- ما اعظم نعم اللّه سبحانه في الدّنيا و ما اصغرها في نعم الآخرة#9764- چه نزديك است خوشي و فراخي به تنگدستي#9764- ما اقرب النّعيم من البؤس#9765- خداوند نعمتي را به بنده عنايت نفرموده كه آن بنده در آن نعمت ستم كند، جز آنكه سزاوار زوال آن نعمت از سوي خداوند گردد#9765- ما انعم اللّه سبحانه علي عبد نعمة فظلم فيها الّا كان حقيقا ان يزيلها عنه#9766- نعمتهاي خداي سبحان بيشتر از آن است كه سپاسگزاري شود مگر آنكه خداوند در اين باره ياري كند، و گناهان آدميزاده نيز زياده از آن است كه آمرزيده شود، مگر آنكه خداوند آنها را ببخشايد#9766- نعم اللّه سبحانه اكثر من ان تشكر الّا ما اعان اللّه عليه، و ذنوب ابن آدم اكثر من ان تغفر الّا ما عفا اللّه عنه#9767- چنان نباشيد كه در مورد نعمتهاي خدا با يكديگر دشمن شويد#9767- لا تكونوا لنعم اللّه عليكم اضدادا#9768- تباه نكن نعمتي از نعمتهاي خداي سبحان را كه نزد تو است، و بايد نشان نعمتي كه خدا به تو داده است در تو مشاهده گردد#9768- لا تضع نعمة من نعم اللّه سبحانه عندك و لير عليك اثر ما انعم اللّه به عليك#9769- اي فرزند آدم هرگاه ديدي خداي سبحان نعمت خود را پي در پي به تو ميدهد از او بترس، و نعمتها را به وسيله شكر و سپاسگزاري نگه دار#9769- يابن آدم اذا رأيت اللّه سبحانه يتابع عليك نعمة فاحذره، و حصّن النّعم بشكرها#9770- از تمامي كرم و بزرگواري تمام كردن و كامل نمودن نعمتها است#9770- من تمام الكرم اِتمام النّعم#9771- به راستي كه خداي سبحان را بندگاني است كه مخصوص كند آنها را به نعمتها به خاطر سود بندگان، تا زماني كه آن را بذل كنند در دستشان نگه دارد، و چون از بخشش خودداري كنند از آنها باز ستاند، و در دست ديگران قرار دهد#9771- اِنّ للّه سبحانه عبادا يختصّهم بالنّعم لمنافع العباد، يقرّها في أيديهم ما بذلوها، فاِذا منعوها نزعها منهم و حوّلها اِلي غيرهم