﻿#1375- بهشت، پاداش فرمانبردار است#1375- الجنّة جزاء المطيع#1376- بهشت، خانه امن و امان است#1376- الجنّة دار الامان#1377- بهشت، خانه پرهيزكاران است#1377- الجنّة دار الاتقياء#1378- بهشت، سر انجام كار سابقين (پيشي گيرندگان) است#1378- الجنّة غاية السّابقين#1379- بهشت، بهترين سرانجام است#1379- الجنّة افضل غاية#1380- بهشت، پايان كار و محل بازگشت رستگاران است#1380- الجنّة مآل الفائز#1381- بهشت، پاداش هر انسان با ايمان و نيكوكار است#1381- الجنّة جزاء كلّ مؤمن محسن#1382- بهشت، بهترين بازگشتگاه، و دوزخ بدترين خوابگاه است#1382- الجنّة خير مآل و النّار شرّ مقيل#1383- هان كه به راستي من نديدم چيزي همچون بهشت كه خواستارش به خواب رفته، و نه همانند دوزخ كه فراري از آن نيز خوابيده است#1383- الا و انّي لم ار كالجنّة نام طالبها و لا كالنّار نام هاربها#1384- به راستي كسي كه خود را به چيزي جز بهشت فروخته باشد، محنت و رنج بر او سخت گران و بزرگ است#1384- انّ من باع نفسه بغير الجنّة فقد عظمت عليه المحنة#1385- به راستي كه بهشتيان منزلگاه شيعيان ما را ميبينند همان گونه كه مردي از شما ستارگان را در افق آسمان ميبيند#1385- انّ اهل الجنّة ليتراءون منازل شيعتنا كما يترايء الرّجل منكم الكواكب في افق السّماء#1386- اگر به ناچار بايد به چيزي رغبت كنيد و دل ببنديد، پس بياييد در بهشتي رغبت كنيد كه پهناي آن پهناي آسمانها و زمين است#1386- ان كنتم راغبين لا محالة فارغبوا في جنّة عرضها السّموات و الارض#1387- سرانجام تسليم (و دلدادگي) فيروزي به سراي نعيم (بهشت جاويدان) است#1387- غاية التّسليم الفوز بدار النّعيم#1388- سرانجام مؤمن، بهشت است#1388- غاية المؤمن الجنّة#1389- هر نعمتي جز بهشت كوچك و حقير است#1389- كلّ نعيم دون الجنّة محقور#1390- از بهترين عملها آن عملي است كه بهشت را واجب كند و از دوزخ رهايي بخشد#1390- من افضل الاعمال ما اوجب الجنّة و أنجي من النّار#1391- آن شرّ و بدي كه پس از آن بهشت باشد، بدي و شرّي نيست#1391- ما شرّ بعده الجنّة بشرّ#1392- اعزاميان به بهشت پيوسته در ناز و نعمتند#1392- وفد الجنّة ابدا منعّمون#1393- كسي كه در بهشت در آيد نعمتش ابدي و جاويدان است#1393- وارد الجنّة مخلّد النّعماء#1394- «پرهيزكاران را گروه گروه به سوي بهشت رهنمون شوند» در حالي كه از كيفر و عذاب در امانند و از سرزنشها آسوده و از آتش بر كنار، و در خانه‏هاي مطمئن قرار گرفته، و از اين قرارگاه خوشنودند#1394- وسيق الّذين اتّقوا ربّهم الي الجنّة زمرا، قد امن العقاب، و انقطع العتاب، و زحزحوا عن النّار، و اطمئنّت بهم الدّار و رضوا المثوي و القرار#1395- «هيهات» چه دور است خداي را در باره بهشت جاويدانش نميتوان فريفت، و جز با وسائل خوشنودياش به نعمتهاي كه نزد او است نتوان رسيد#1395- هيهات لا يخدع اللَّه عن جنّته و لا ينال ما عنده الّا بمرضاته#1396- بهشت با آرزو به دست نيايد (بايد عمل به دنبال آرزو باشد)#1396- لا تحصل الجنّة بالتّمنّي#1397- فريبكار و منّت گذار داخل بهشت نشود#1397- لا يدخل الجنّة خبّ و لا منّان#1398- كاميابي بهشت را نيابد مگر آن كس كه درونش نيكو و نيّتش خالص و پاك باشد#1398- لا يفوز بالجنّة الّا من حسنت سريرته و خلصت نيّته